Ρύθμιση αλά καρτ με παραγραφή για επιδόρπιο

Κάποιοι πάνε στο εστια­τό­ριο και παραγ­γέλ­νουν μόνο ό,τι τους αρέσει. Ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος με την εξα­ψή­φια οφειλή φέρεται να εφάρ­μοσε την ίδια φιλο­σο­φία στα χρέη του. Μετά την απώλεια της προ­ε­κλο­γι­κής ρύθ­μι­σης έκανε νέα, αλλά διάλεξε από τον κατά­λογο μόνο τις οφειλές που έκρινε ότι δεν έχουν παρα­γρα­φεί. Τα παλιά, εκείνα του 2016, τα έστειλε πίσω στην κουζίνα, βέβαιος ότι ο κανόνας της πεντα­ε­τίας του ν. 5027/2023 τα είχε ήδη πετάξει στα σκου­πί­δια.

Το πρό­βλημα είναι ότι ο Αστικός Κώδικας ξεχνά εύκολα τις καλές προ­θέ­σεις αλλά ποτέ τις υπο­γρα­φές. Κατά το άρθρο 260, όποιος ανα­γνω­ρί­ζει μια οφειλή, και η αίτηση ρύθ­μι­σης ακριβώς αυτό κάνει, μηδε­νί­ζει το ρολόι της παρα­γρα­φής. Με απλά λόγια, η υπο­γραφή του 2023 που θα τον έσωζε από το ασυμ­βί­βα­στο μπορεί να απο­δει­χθεί η υπο­γραφή που κρατάει το χρέος ζωντανό και ακμαίο. Ο ίδιος φέρεται απο­φα­σι­σμέ­νος να φτάσει μέχρι το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας, και ίσως γράψει νομο­λο­γία, αφού τέτοιος συν­δυα­σμός δεν έχει κριθεί ποτέ ξανά.

Θα ήταν πραγ­μα­τικά ιστο­ρικό αν η Ρόδος έδινε στη χώρα προη­γού­μενο όχι για το πώς πλη­ρώ­νεις, αλλά για το πώς δια­λέ­γεις τι δεν θα πλη­ρώ­σεις.