Το βέτο που θυμήθηκε τον δρόμο για το δημοτικό συμβούλιο αλλά ξέχασε αυτόν της επιτροπής

Υπάρχει ένα ταλέντο στην τοπική αυτοδιοίκηση που δεν διδάσκεται σε καμία σχολή. Να κάθεσαι επί 3 ώρες σε σύσκεψη με τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη, να χειροκροτείς μαζί με τον δήμαρχό σου Αλέξανδρο Κολιάδη τη λύση που «επιτέλους παίρνει τον δρόμο της», να ορίζεσαι μέλος της επιτροπής χωροθέτησης, να μην εμφανίζεσαι ποτέ σε αυτήν, και μετά από 2 μήνες να ανακαλύπτεις από το βήμα του δημοτικού συμβουλίου ότι όποιος πρότεινε το παλαιό Νοσοκομείο «προφανώς δεν έχει μελετήσει τα πολεοδομικά δεδομένα». Ο Κώστας Χαλκιάς μάλιστα είχε την ευγένεια να συστήσει στους άλλους να μην συζητούν μέσω εφημερίδων και ραδιοφώνων αλλά μέσα από τις θεσμοθετημένες διαδικασίες. Εκείνες δηλαδή στις οποίες ο ίδιος είχε καρέκλα με το όνομά του και την άφησε άδεια.

Τα πολεοδομικά επιχειρήματα μπορεί να είναι και βάσιμα, ποιος ξέρει. Το πρόβλημα είναι ότι κατατίθενται 2 μήνες μετά την ομόφωνη απόφαση, μετά την πρωθυπουργική δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη και ενώ το σχέδιο της προγραμματικής σύμβασης των 4 εκατομμυρίων είναι ήδη έτοιμο. Η Ρόδος περίμενε 35 χρόνια για Δικαστικό Μέγαρο και τώρα που όλα κλείδωσαν, βρέθηκε κάποιος να δοκιμάσει αν η κλειδαριά αντέχει. Στο ραντεβού με τον υπουργό στα τέλη του μήνα θα φανεί αν το νησί πάει ενωμένο ή αν θα εξηγεί ξανά στην Αθήνα γιατί ό,τι υπογράφει το πρωί το ξεγράφει το βράδυ.

Τριάντα πέντε χρόνια αναμονής κινδυνεύουν να χαθούν όχι από έλλειψη χρημάτων αλλά από περίσσευμα απόντων.