Κορκίδης: Επόμενη μεγάλη πρόκληση για την κυβέρνηση η προσέλκυση ξένων επενδύσεων

«Η πρό­κληση αυτή είναι βαθύ­τατα πολι­τική, καθώς απαι­τεί­ται ένα φιλο­ε­πεν­δυ­τικό περι­βάλ­λον, που αυτή τη στιγμή δεν έχει δια­μορ­φω­θεί στη χώρα», σημεί­ωσε και πρό­σθεσε ότι: «στην προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων δια­δρα­μα­τί­ζουν σημα­ντικό ρόλο η ποιό­τητα των θεσμών, η πολι­τική και οικο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα. Οι ξένοι επεν­δυ­τές εξε­τά­ζουν συχνά, για παρά­δειγμα, την ευκολία με την οποία δημιουρ­γεί­ται μια επι­χεί­ρηση, το εύρος της γρα­φειο­κρα­τίας, τη δημο­σιο­νο­μική απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα, τη στα­θε­ρό­τητα του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα της δικαιο­σύ­νης, την ύπαρξη ή μη δια­φθο­ράς, το κανο­νι­στικό πλαίσιο για τα πνευ­μα­τικά δικαιώ­ματα και άλλους παρά­γο­ντες που επη­ρε­ά­ζουν την εξέλιξη της επέν­δυ­σης του­λά­χι­στον σε βάθος δεκα­ε­τίας. Βεβαίως, τα ίδια ακριβώς χαρα­κτη­ρι­στικά επι­θυ­μούν και οι Έλληνες επεν­δυ­τές, τους οποίους η κυβέρ­νηση πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της και οφείλει να τους δώσει την ίδια προσοχή και προ­τε­ραιό­τητα σε αυτή την εκστρα­τεία προ­σέλ­κυ­σης επεν­δύ­σεων».

Στην Ελλάδα, παρά την κρίση, ευκαι­ρίες για όλους τους επεν­δυ­τές υπάρ­χουν, τόνισε ο κ. Κορ­κί­δης και πρό­σθεσε: «αυτό που απου­σιά­ζει είναι η εμπι­στο­σύνη στο πολι­τικό σύστημα και τα κίνητρα, ώστε ξένοι και εγχώ­ριοι επεν­δυ­τές να στη­ρί­ξουν με τα κεφά­λαιά τους την ανά­πτυξη. Για παρά­δειγμα, στην περιοχή του Πειραιά, ένα από τα μεγα­λύ­τερα ευρω­παϊκά λιμάνια, μετά την επέν­δυση της Cosco, υπάρ­χουν πολλές προ­ο­πτι­κές για επεν­δύ­σεις στις υπο­δο­μές του δια­με­τα­κο­μι­στι­κού εμπο­ρίου (π.χ. logistics centers, export parks κ.λπ.), στις του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες (ξενο­δο­χεια­κές υπο­δο­μές, συνε­δριακά κέντρα κ.λπ.), στις επι­χει­ρη­μα­τι­κές υπο­δο­μές και κυρίως στην επι­χει­ρη­μα­τική αξιο­ποί­ηση κτιρίων και εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων εγκα­τα­στά­σεων της περιο­χής του Πειραιά (π.χ. κτίρια γρα­φείων, πολυ­χώ­ρους, αγορά τρο­φί­μων κτλ), στην αξιο­ποί­ηση σύγ­χρο­νων χρη­μα­το­δο­τι­κών εργα­λείων (Συμπρά­ξεις Δημό­σιου και Ιδιω­τι­κού Τομέα, επεν­δυ­τικά σχήματα, εργα­λεία εγγυο­δο­σίας & μικρο­χρη­μα­το­δό­τη­σης κ.λπ)».

Ο ίδιος επι­σή­μανε ότι στη χώρα μας, πολλές επεν­δυ­τι­κές ευκαι­ρίες υπάρ­χουν στην αγρο­δια­τροφή και στη νεοφυή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα που ανθίζει τα τελευ­ταία χρόνια σε τομείς αιχμής, όπως η βιο­τε­χνο­λο­γία, η φαρ­μα­κο­γνω­σία, τα νέα υλικά και γενι­κό­τερα οι νέες τεχνο­λο­γίες. Το μείζον, λοιπόν, είναι να υπάρξει έστω και καθυ­στε­ρη­μένα πολι­τική βούληση, εθνικό στρα­τη­γικό σχέδιο επεν­δύ­σεων και ρεα­λι­στικό χρο­νο­διά­γραμμα.

Τέλος, σημεί­ωσε ότι η Κυβέρ­νηση θα πρέπει να ακο­λου­θή­σει τη στρα­τη­γική της ΕΕ και να επι­διώ­ξει οι νέες επεν­δύ­σεις στα πλαίσια της παγκο­σμιο­ποί­η­σης, να αξιο­ποιού­νται προς όφελος της τοπικής κοι­νω­νίας και επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, μετα­τρέ­πο­ντας τη δυνα­μική του “globalization” σε “localization”.