Τραυματίστηκε σοβαρά από ταχύπλοο σκάφος – Διεκδικεί χρηματική αποζημίωση ύψους 508.000 ευρώ

Xρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 507.950 € για σο­βα­ρές βλά­βες που υπέ­στη σε ατύ­χη­μα με τα­χύ­πλοο σκά­φος, διεκ­δι­κεί από έναν κά­τοι­κο Μα­ρι­τσών, γνω­στός επι­χει­ρη­μα­τί­ας της Ρόδου με αγωγή, που υπέ­βα­λε χθες ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Την 26η Ιου­νί­ου 2011 και περί ώρα 14.00 ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας με­τέ­βη στο Χα­ρά­κι με τη σύ­ζυ­γό του, τα δύο ανή­λι­κα τέκνα τους και λοι­πούς συγ­γε­νείς και φί­λους.

Ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας φό­ρε­σε τα βα­τρα­χο­πέ­δι­λά του, τη μάσκα και τον ανα­πνευ­στή­ρα του, πήρε το μα­χαί­ρι θα­λάσ­σης του και τη ση­μα­δού­ρα του και άρ­χι­σε να κο­λυ­μπά κοντά στα βρά­χια κατά μήκος της πα­ρα­λί­ας. Μετά από λίγο δια­πί­στω­σε ότι η ση­μα­δού­ρα του είχε τρυ­πή­σει και την το­πο­θέ­τη­σε σε ένα βράχο, σε ιδιαί­τε­ρα εμ­φα­νές ση­μείο, προ­κει­μέ­νου να γνω­στο­ποι­ή­σει την πα­ρου­σία του.

Η ενα­σχό­λη­σή του με το ψά­ρε­μα είναι ερα­σι­τε­χνι­κή και για τον λόγο αυτό ήταν  πά­ντο­τε πολύ επι­φυ­λα­κτι­κός και προ­σε­κτι­κός. Αφού, κοί­τα­ξε την τρι­γύ­ρω πε­ριο­χή της θά­λασ­σας ελέγ­χο­ντας τον χώρο του, δια­πί­στω­σε ότι δεν υπήρ­χε κά­ποιος κίν­δυ­νος. Βρι­σκό­ταν σε από­στα­ση πε­ρί­που 15-20 μέ­τρων από τα βρά­χια και είδε ένα χτα­πό­δι, το οποίο και κα­τά­φε­ρε να αλιεύ­σει χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το μα­χαί­ρι. Αφού το το­πο­θέ­τη­σε σε σα­κού­λα, που είχε μαζί του, ξε­κί­νη­σε την πο­ρεία του προς τα βρά­χια.

Κο­λυ­μπού­σε αμέ­ρι­μνος, όταν ξαφ­νι­κά ένιω­σε κάτι να τον χτυπά δυ­να­τά και να τον τι­νά­ζει. Αιφ­νι­διά­στη­κε και μόλις έβγα­λε το κε­φά­λι του από το νερό, είδε το χέρι του να κρέ­με­ται και την θα­λάσ­σια πε­ριο­χή τρι­γύ­ρω του να έχει γε­μί­σει με αί­μα­τα.

Τότε συ­νει­δη­το­ποί­η­σε ότι τον είχε χτυ­πή­σει η προ­πέ­λα διερ­χό­με­νου τα­χύ­πλο­ου σκά­φους, το οποίο οδη­γού­σε ο ενα­γό­με­νος.

Με όση δύ­να­μη είχε εκεί­νη τη στιγ­μή, φώ­να­ξε προς το τα­χύ­πλοο σκά­φος, το οποίο και απο­μα­κρυ­νό­ταν και βρι­σκό­ταν ήδη σε από­στα­ση πε­ρί­που 50 μέ­τρων από το ση­μείο τραυ­μα­τι­σμού. Έβλε­πε το σκά­φος να απο­μα­κρύ­νε­ται, ενώ συ­νέ­χι­ζε να καλεί σε βο­ή­θεια, φο­βού­με­νος τον πνιγ­μό, αφε­νός λόγω της ακα­τά­σχε­της αι­μορ­ρα­γί­ας και αφε­τέ­ρου λόγω της αδυ­να­μί­ας του να κο­λυ­μπή­σει προς τη στε­ριά.

Μια γυ­ναί­κα, η οποία επέ­βαι­νε στο τα­χύ­πλοο σκά­φος, γύ­ρι­σε και τον είδε. Επέ­στρε­ψαν, για να δια­πι­στώ­σουν τι είχε συμ­βεί. Ο χει­ρι­στής του σκά­φους δεν είχε κα­τα­λά­βει, ότι τον είχε τραυ­μα­τί­σει. Όταν είδε τα αί­μα­τα και το χέρι του, το οποίο στην κυ­ριο­λε­ξία κρε­μό­ταν από τον βρα­χί­ο­νά του, πά­γω­σε. Όταν συ­νήλ­θε, του άπλω­σε το χέρι για να ανέ­βει στο σκά­φος. Η κί­νη­σή του αυτή απε­δεί­κνυε ότι δεν είχε αντι­λη­φθεί τη σο­βα­ρό­τη­τά της κα­τά­στα­σής του. Επεσε στο νερό και τον βο­ή­θη­σε να ανέ­βει στο σκά­φος. Οι υπό­λοι­ποι συ­νε­πι­βαί­νο­ντες στο τα­χύ­πλοο σκά­φος τον κοι­τού­σαν έντρο­μοι και σο­κα­ρι­σμέ­νοι από το θέαμα του χε­ριού του. Τους ζή­τη­σε μία πε­τσέ­τα για να τυ­λί­ξει το χέρι του, με σκοπό να στα­μα­τή­σει η αι­μορ­ρα­γία.

Στην πα­ρα­λία βρι­σκό­ταν σε ημι­λι­πό­θυ­μη κα­τά­στα­ση. Ευ­τυ­χώς το ασθε­νο­φό­ρο ήρθε στην πε­ριο­χή σχε­τι­κά γρή­γο­ρα και με­τέ­βη με τη σύ­ζυ­γό του στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει, μαζί τους επι­βι­βά­σθη­κε συ­νε­πι­βά­της στο τα­χύ­πλοο σκά­φος, ενώ ο χει­ρι­στής του αρ­νή­θη­κε να τον συ­νο­δεύ­σει με το πρό­σχη­μα ότι έπρε­πε να πάει τα παι­διά του, να φάνε πα­γω­τό.

Όταν έφτα­σε στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου και δια­πι­στώ­θη­κε το ακρω­τη­ρια­στι­κό τραύ­μα στο δεξί του χέρι, οι ια­τροί λόγω της σο­βα­ρό­τη­τας της κα­τα­στά­σε­ως, θε­ώ­ρη­σαν απα­ραί­τη­τη τη δια­κο­μι­δή του στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ατ­τι­κής «Κ.Α.Τ.», όπου και ει­σή­χθη αυ­θη­με­ρόν.

Στο «Κ.Α.Τ.» πα­ρέ­μει­νε μέχρι και την 15/07/2011, ήτοι 20 ημέ­ρες. Μετά την εξα­γω­γή του χρειά­στη­κε να με­τα­βεί αρ­κε­τές φορές στο ως άνω Νο­σο­κο­μείο, και συ­γκε­κρι­μέ­να στα τα­κτι­κά Ια­τρεία της Κλι­νι­κής, προ­κει­μέ­νου οι ια­τροί να πα­ρα­κο­λου­θούν συ­στη­μα­τι­κά την με­τεγ­χει­ρη­τι­κή του πο­ρεία και να εξε­τά­ζουν τα τραύ­μα­τά του.

Ο τραυ­μα­τι­σμός του αυτός απο­τέ­λε­σε τρο­χο­πέ­δη στην πε­ραι­τέ­ρω στη ζωή του, αφού τα­λαι­πω­ρή­θη­κε με χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις για πολλά χρό­νια.

Ο τραυ­μα­τι­σμός του προ­κά­λε­σε μό­νι­μη ανα­πη­ρία στο δεξί του χέρι, αφού δεν μπο­ρεί να το κι­νή­σει με ευ­κο­λία, κα­θό­σον το ωλέ­νιο νεύρο έχει κα­τα­στρα­φεί και δεν μπο­ρεί να απο­κα­τα­στα­θεί.

Μετά το ατύ­χη­μα, δεν είναι σε θέση να ερ­γα­στεί στην εται­ρεία στην οποία ήταν συ­νέ­ται­ρος. Απο­ξε­νώ­θη­κε πλή­ρως από την ερ­γα­σία  του, με απο­τέ­λε­σμα τα έσοδά του να είναι μη­δα­μι­νά και όπως το­νί­ζει δεν μπο­ρεί να εξεύ­ρει μία άλλη θέση ερ­γα­σί­ας, λόγω της ανι­κα­νό­τη­τάς του στο δεξί χέρι.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης.