Ευρωπαϊκή ασπίδα για τους 8 στη νέα δίκη του Εφετείου

Σε νέες πε­ρι­πέ­τειες προ­σπα­θεί να εμπλέ­ξει η Τουρ­κία τους 8 στρα­τιω­τι­κούς υπη­κό­ους της, αλλά και την ελ­λη­νι­κή πο­λι­τεία και τη Δι­καιο­σύ­νη, καθώς μέσα σε ελά­χι­στο διά­στη­μα από την απόρ­ρι­ψη των αι­τη­μά­των της επα­νέρ­χε­ται ζη­τώ­ντας ξανά την έκ­δο­σή τους, με προ­φα­νή στόχο να συ­νε­χί­σει την επι­θε­τι­κή τα­κτι­κή και την πίεση που ασκεί εδώ και καιρό απέ­να­ντι στην Ελ­λά­δα, αλλά και σε αρ­κε­τές ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, προ­κα­λώ­ντας αντι­δρά­σεις και εκνευ­ρι­σμό.

Ενώ η υπό­θε­ση ανα­κι­νεί­ται με την εκ­δί­κα­ση με­θαύ­ριο στο Εφε­τείο Αθη­νών της νέας τουρ­κι­κής αί­τη­σης, μια έμ­με­ση απά­ντη­ση προς τη γεί­το­να χώρα έρ­χε­ται μέσα από τη για πρώτη φορά κοινή δή­λω­ση-επι­στο­λή των αρ­μό­διων ευ­ρω­παϊ­κών φο­ρέ­ων-ενώ­σε­ων, που εκ­προ­σω­πούν δι­κα­στές, δι­κη­γό­ρους και δη­μο­σιο­γρά­φους της ΕΕ, που κα­ταγ­γέλ­λουν τη συ­νε­χι­ζό­με­νη κα­τα­στο­λή του κρά­τους δι­καί­ου και τη σο­βα­ρή υπο­νό­μευ­ση των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των στην Τουρ­κία.

Αί­σθη­ση προ­κα­λεί το γε­γο­νός ότι το νέο τουρ­κι­κό αί­τη­μα προ­σπα­θεί απλά να «εμπλου­τί­σει», με ανού­σια νο­μι­κά επι­χει­ρή­μα­τα, τις κα­τη­γο­ρί­ες κατά των 8 (με πρό­σθε­τα αδι­κή­μα­τα για λε­η­λα­σία της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, πα­ρε­μπό­δι­ση της εθνο­συ­νέ­λευ­σης κ.λπ.), μο­λο­νό­τι ο ΑΠ ξε­κα­θά­ρι­σε ομό­φω­να ότι δεν εν­δια­φέ­ρει η βα­σι­μό­τη­τα ή μη των κα­τη­γο­ριών ενα­ντί­ον τους, που δεν επι­τρέ­πε­ται να την ελέγ­ξει, αλλά μο­νά­χα το ότι δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει έκ­δο­ση, όταν απει­λού­νται θε­με­λιώ­δη αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα.

Την ομό­φω­νη αυτή αρε­ο­πα­γι­τι­κή νο­μο­λο­γία κα­λεί­ται τώρα να εφαρ­μό­σει το Εφε­τείο (που στα τέλη του πε­ρα­σμέ­νου χρό­νου είχε γνω­μο­δο­τή­σει να εκ­δο­θούν οι τρεις από τους οκτώ, πριν ανα­τρα­πούν οι απο­φά­σεις του από τον ΑΠ), έχο­ντας ως επι­πλέ­ον «όπλο» το γε­γο­νός ότι στο με­τα­ξύ και άλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες (Νορ­βη­γία, Ολ­λαν­δία, Ιτα­λία κ.ά.) απέ­κρου­σαν αντί­στοι­χα αι­τή­μα­τα ή χο­ρή­γη­σαν άσυλο σε δια­φυ­γό­ντες μετά το απο­τυ­χη­μέ­νο πρα­ξι­κό­πη­μα της 15-6-16.

Δή­λω­ση συ­μπα­ρά­στα­σης

Ωστό­σο, ακόμα πιο ση­μα­ντι­κό είναι το ενιαίο κεί­με­νο που συ­νυ­πο­γρά­φουν η Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση Δι­κα­στών (EAJ), το Συμ­βού­λιο Δι­κη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων της Ευ­ρώ­πης (CCBE, αντι­προ­σω­πευ­τι­κή φωνή πάνω από 1 εκατ. Ευ­ρω­παί­ων δι­κη­γό­ρων) και η Ευ­ρω­παϊ­κή Ομο­σπον­δία Δη­μο­σιο­γρά­φων (EFJ), κα­τα­δι­κά­ζο­ντας απε­ρί­φρα­στα τις συ­νε­χι­ζό­με­νες γε­νι­κευ­μέ­νες διώ­ξεις δι­κη­γό­ρων, δη­μο­σιο­γρά­φων, δι­κα­στών και ει­σαγ­γε­λέ­ων στην Τουρ­κία.

Οι ευ­ρω­παϊ­κοί φο­ρείς υπο­γραμ­μί­ζουν ότι μετά το απο­τυ­χη­μέ­νο πρα­ξι­κό­πη­μα η τουρ­κι­κή κυ­βέρ­νη­ση υιο­θέ­τη­σε 21 νο­μο­θε­τι­κά δια­τάγ­μα­τα, που οδή­γη­σαν σε μια σο­βα­ρή υπο­νό­μευ­ση των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των και του κρά­τους δι­καί­ου σε όλη τη χώρα, καθώς χι­λιά­δες δι­κα­στές και ει­σαγ­γε­λείς, εκα­το­ντά­δες δη­μο­σιο­γρά­φοι και δι­κη­γό­ροι απο­λύ­θη­καν, κρα­τή­θη­καν ή συ­νε­λή­φθη­σαν, ενώ έλαβε χώρα μια εκτε­τα­μέ­νη λο­γο­κρι­σία στα ΜΜΕ, εκα­το­ντά­δες ορ­γα­νώ­σεις της κοι­νω­νί­ας των πο­λι­τών έκλει­σαν, όπως και πολ­λοί δι­κη­γο­ρι­κοί σύλ­λο­γοι και σύλ­λο­γοι ανε­ξάρ­τη­των δι­κα­στών YARSAV, και τα πε­ριου­σια­κά τους στοι­χεία κα­τα­σχέ­θη­καν ή δε­σμεύ­τη­καν, χωρίς απο­ζη­μί­ω­ση. «Φρε­σκά­ρο­ντας» τα αντί­στοι­χα στοι­χεία που κα­τα­τέ­θη­καν τον Ια­νουά­ριο στον ΑΠ, οι ευ­ρω­παϊ­κοί φο­ρείς υπο­γραμ­μί­ζουν ότι υπάρ­χουν πε­ρί­που 2.000 δι­κα­στές και ει­σαγ­γε­λείς (πέρα από τους 4.088 που απο­λύ­θη­καν), αλλά και 350 δι­κη­γό­ροι και 150 δη­μο­σιο­γρά­φοι και ερ­γα­ζό­με­νοι στα ΜΜΕ που κρα­τού­νται, ενώ έχει ασκη­θεί δίωξη σε 867 δι­κη­γό­ρους.

Ακόμα, οι ευ­ρω­παϊ­κοί φο­ρείς κα­λούν την τουρ­κι­κή κυ­βέρ­νη­ση να βάλει τέλος στη δίωξη και να απε­λευ­θε­ρώ­σει όλους τους δι­κα­στές, ει­σαγ­γε­λείς, δι­κη­γό­ρους και δη­μο­σιο­γρά­φους, που κρα­τού­νται χωρίς λόγο, μόνο και μόνο γιατί εκ­πλή­ρω­σαν τα επαγ­γελ­μα­τι­κά τους κα­θή­κο­ντα, αλλά και να απο­κα­τα­στή­σει την ανε­ξαρ­τη­σία του δι­κα­στι­κού σώ­μα­τος, την ελευ­θε­ρία έκ­φρα­σης και το θε­με­λιώ­δες δι­καί­ω­μα για πρό­σβα­ση των πο­λι­τών στη Δι­καιο­σύ­νη και σε δι­κη­γό­ρο.Απορ­ρί­πτο­ντας ο ΑΠ στις 30-1-17 τα αρ­χι­κά αι­τή­μα­τα έκ­δο­σης των «8» (που πε­ρι­μέ­νουν ακόμα τις απο­φά­σεις της Πο­λι­τεί­ας στα αι­τή­μα­τά τους για χο­ρή­γη­ση ασύ­λου στη χώρα μας), ση­μεί­ω­σε ότι μετά την από­πει­ρα πρα­ξι­κο­πή­μα­τος «έχουν δη­μιουρ­γη­θεί στην Τουρ­κία αντι­κει­με­νι­κές συν­θή­κες εξαι­τί­ας των οποί­ων πλέον αμ­φι­σβη­τεί­ται η τή­ρη­ση της αρχής της δί­και­ης δίκης, όταν, μά­λι­στα, κατά τρόπο προ­δή­λως απα­ξιω­τι­κό, κα­θαι­ρέ­θη­καν δι­κα­στές του ανώ­τα­του δι­κα­στη­ρί­ου και οδη­γή­θη­καν κα­τευ­θεί­αν στα κρα­τη­τή­ρια, γε­γο­νός που υπο­νο­μεύ­ει την αξιο­πι­στία του δι­κα­στι­κού της συ­στή­μα­τος και θέτει υπό σο­βα­ρή αμ­φι­σβή­τη­ση την προ­σω­πι­κή και λει­τουρ­γι­κή ανε­ξαρ­τη­σία και την αμε­ρο­λη­ψία των δι­κα­στών που πα­ρέ­μει­ναν ή αυτών που θα κλη­θούν να αντι­κα­τα­στή­σουν τους απο­μα­κρυν­θέ­ντες δι­κα­στι­κούς λει­τουρ­γούς».

Ταυ­τό­χρο­να, επι­ση­μαί­νο­ντας τον άμεσο κίν­δυ­νο να μη δι­κα­στούν από δι­κα­στή­ριο ανε­ξάρ­τη­το και αμε­ρό­λη­πτο, αφού δι­κα­στές και ει­σαγ­γε­λείς βρί­σκο­νται υπό πίεση, αλλά και να υπο­στούν ανάρ­μο­στη κα­κο­με­τα­χεί­ρι­ση, ο ΑΠ κα­τέ­λη­ξε ότι η πι­θα­νό­τη­τα να ακυ­ρω­θεί ή να πε­ρι­στα­λεί το πλαί­σιο προ­στα­σί­ας των θε­με­λιω­δών δι­καιω­μά­των, δεν επι­τρέ­πει να εφαρ­μο­στούν οι διε­θνείς συμ­βά­σεις για την έκ­δο­ση, καθώς «υπο­χω­ρούν ένα­ντι των υπέρ­τε­ρης ση­μα­σί­ας κα­νό­νων του διε­θνούς Δι­καί­ου, που προ­στα­τεύ­ουν την αξία του αν­θρώ­που και τα εξ αυτής θε­με­λιώ­δη δι­καιώ­μα­τά του».

Συν­θή­κες Κρά­τη­σης

Οι ευ­ρω­παϊ­κοί φο­ρείς επι­ση­μαί­νουν ότι ένας κρα­τού­με­νος βάσει της αντι­τρο­μο­κρα­τι­κής νο­μο­θε­σί­ας, δεν έχει πρό­σβα­ση σε δι­κη­γό­ρο επί 5 ημέ­ρες και το δι­καί­ω­μα αυτό μπο­ρεί να ανα­στα­λεί για ένα 6μηνο (!), πα­ρα­βιά­ζε­ται το απόρ­ρη­το με­τα­ξύ δι­κη­γό­ρου και πε­λά­τη, και εκ­φρά­ζε­ται ανη­συ­χία για τις συ­χνές πε­ρι­πτώ­σεις κα­κο­με­τα­χεί­ρι­σης κρα­του­μέ­νων.

Αλε­ξαν­δρος Αυ­λω­νί­της-ΕΘΝΟΣ