Η δικαίωση που ήρθε 15 μήνες αργά για τον Γεράσιμο Καλογηράτο

Ο άν­θρω­πος που είδε στις 15 Οκτω­βρί­ου 2021 να πα­γώ­νουν οι λο­γα­ρια­σμοί του σε 5 τρά­πε­ζες για 850.902 ευρώ δεν πρό­λα­βε να ακού­σει το δι­κα­στή­ριο να λέει ότι το χρέος αυτό δεν υπήρ­χε πια. Πέ­θα­νε στις 12 Ιου­νί­ου 2025, με την ανα­κο­πή του ακόμη στα συρ­τά­ρια του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, και την υπό­θε­ση την τε­λεί­ω­σαν τα παι­διά του. Η ουσία της από­φα­σης Α296/2026 είναι απλή και σκλη­ρή. Οι οφει­λές από τον «Ιά­λυσ­σο» του 2001 είχαν πα­ρα­γρα­φεί από τις 16 Αυ­γού­στου 2016. Η ΔΟΥ Ρόδου έστει­λε την ατο­μι­κή ει­δο­ποί­η­ση 5 χρό­νια μετά, το 2021, για ένα ποσό που είχε φου­σκώ­σει με 560.867 ευρώ προ­σαυ­ξή­σεις πάνω σε βα­σι­κή οφει­λή 290.034. Και το αν ο άν­θρω­πος ήταν καν πρό­ε­δρος της ΔΑΝΕ όταν γεν­νή­θη­κε το χρέος δεν χρειά­στη­κε ούτε να εξε­τα­στεί.

Το θε­τι­κό είναι ότι το πλαί­σιο που δι­καί­ω­σε τους κλη­ρο­νό­μους δεν έπεσε από τον ου­ρα­νό. Η δε­κα­ε­τής πα­ρα­γρα­φή του νόμου 4387/2016 και η διόρ­θω­σή της με τον 4997/2022 ήρθαν ακρι­βώς για να στα­μα­τή­σουν οι αξιώ­σεις που κοι­μού­νται 20 χρό­νια και ξυ­πνούν όταν ο οφει­λέ­της δεν μπο­ρεί πια να απα­ντή­σει. Το ίδιο και ο νόμος 4646/2019 για την προ­σω­πι­κή ευ­θύ­νη των διοι­κού­ντων. Ο νο­μο­θέ­της έβαλε τα όρια, το δι­κα­στή­ριο τα εφάρ­μο­σε, και η υπό­θε­ση αυτή θα δια­βά­ζε­ται από κάθε ει­σπρα­κτι­κή υπη­ρε­σία ως υπεν­θύ­μι­ση ότι η πα­ρα­γρα­φή δεν είναι τε­χνι­κό­τη­τα αλλά δι­καί­ω­μα.

Η δι­καιο­σύ­νη δι­καί­ω­σε τον Κα­λο­γη­ρά­το, απλώς δεν πρό­λα­βε να του το πει.