Τα ψιλά γράμματα της ρύθμισης των 120 δόσεων – Ποιοι μπαίνουν, τι κερδίζουν και πότε τη χάνουν

Η ρύθμιση των 120 δόσεων ανοίγει τον δρόμο για την επα­νέ­νταξη παλαιών χρεών σε ένα νέο καθε­στώς απο­πλη­ρω­μής, αλλά δεν αφορά κάθε οφειλή ούτε σημαί­νει αυτό­ματα «κούρεμα» ή πάγωμα όλων των υπο­χρε­ώ­σεων. Το κρίσιμο στοι­χείο βρί­σκε­ται στις ημε­ρο­μη­νίες, στις προ­ϋ­πο­θέ­σεις ένταξης και στους κανόνες που οδηγούν στην απώλεια της ρύθ­μι­σης. Οι οφει­λέ­τες απο­κτούν περισ­σό­τερο χρόνο για να απο­πλη­ρώ­σουν τα χρέη τους, με έως 120 μηνιαίες δόσεις, όμως η υπαγωγή ενερ­γο­ποιεί­ται μόνο μετά την πληρωμή της πρώτης δόσης και η συνέ­χιση της ρύθ­μι­σης απαιτεί συνέ­πεια και στις νέες φορο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις.

Η επέ­κταση από τις 72 στις 120 δόσεις που ανα­κοί­νωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης μετα­φέ­ρει τον ορί­ζο­ντα απο­πλη­ρω­μής στα δέκα χρόνια. Στο νέο σχήμα μπορούν να εντα­χθούν, μεταξύ άλλων, οφειλές που κατέ­στη­σαν ληξι­πρό­θε­σμες έως και τις 31 Δεκεμ­βρίου 2024 (αντί 31/12/2023), ενώ διευ­ρύ­νε­ται και το χρονικό περι­θώ­ριο για την υποβολή της αίτησης, το οποίο φτάνει έως τον Ιούνιο του 2027. Σημειώ­νε­ται ότι στη ρύθμιση των 72 δόσεων έχουν εντα­χθεί μόλις 23.000, όταν δυνη­τικά μπο­ρού­σαν να εντα­χθούν 1.300.000 φυσικά πρόσωπα και 284.000 επχιει­ρή­σεις!.

Η αλλαγή αφορά και όσους βρί­σκο­νται ήδη στη ρύθμιση των 72 δόσεων, ενώ το ελά­χι­στο ποσό της μηνιαίας δόσης παρα­μέ­νει στα 30 ευρώ. Το επι­τό­κιο δια­μορ­φώ­νε­ται στο 5,84%, γεγονός που σημαί­νει ότι η μείωση της μηνιαίας δόσης μέσω της επι­μή­κυν­σης συνο­δεύ­ε­ται από κόστος τόκων για όσο διά­στημα παρα­μέ­νει το χρέος στη ρύθμιση.

Το πρώτο ζήτημα που πρέπει να ξεκα­θα­ρί­σει ένας οφει­λέ­της είναι ποια χρέη μπορεί να μετα­φέ­ρει στη νέα ρύθμιση. Στο νέο καθε­στώς μπορούν να υπα­χθούν βεβαιω­μέ­νες οφειλές προς τη Φορο­λο­γική Διοί­κηση που έχουν κατα­στεί ληξι­πρό­θε­σμες έως τις 31 Δεκεμ­βρίου 2024 και δεν βρί­σκο­νται σε άλλη ρύθμιση κατά τον χρόνο υπο­βο­λής της αίτησης. Πρό­κει­ται, δηλαδή, για χρέη που έχουν βεβαιω­θεί από την εφορία και παρα­μέ­νουν ανε­ξό­φλητα. Αντί­θετα, οι τρέ­χου­σες οφειλές από την 1η Ιανουα­ρίου 2025 και μετά δεν μετα­φέ­ρο­νται στις 120 δόσεις, αλλά εξα­κο­λου­θούν να αντι­με­τω­πί­ζο­νται μέσω της πάγιας ρύθ­μι­σης, η οποία προ­βλέ­πει έως 24 δόσεις.

Για να εντα­χθεί ένας φορο­λο­γού­με­νος πρέπει να πληροί συγκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Η αίτηση αφορά φυσικά και νομικά πρόσωπα, τα οποία θα πρέπει να έχουν τακτο­ποι­ή­σει τυχόν άλλες ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές, να έχουν υπο­βά­λει τις δηλώ­σεις φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος των τελευ­ταίων πέντε ετών και να μην έχουν αμε­τά­κλητη κατα­δίκη για φορο­δια­φυγή ή λαθρε­μπο­ρία. Παράλ­ληλα, οι οφειλές που ζητεί­ται να εντα­χθούν δεν θα πρέπει να βρί­σκο­νται ήδη σε άλλη ενεργή ρύθμιση.

Το δεύτερο κρίσιμο σημείο είναι ο αριθμός των δόσεων. Ο οφει­λέ­της μπορεί να επι­λέ­ξει έως και 120 μηνιαίες δόσεις. Η επιλογή περισ­σό­τε­ρων δόσεων μειώνει το ποσό που κατα­βάλ­λε­ται κάθε μήνα, αυξάνει όμως το συνο­λικό κόστος της ρύθ­μι­σης λόγω των τόκων. Σε κάθε περί­πτωση, η μηνιαία δόση δεν μπορεί να είναι μικρό­τερη από 30 ευρώ.

Η δια­δι­κα­σία γίνεται ηλε­κτρο­νικά μέσω των ψηφια­κών υπη­ρε­σιών της ΑΑΔΕ και η αίτηση μπορεί να υπο­βλη­θεί έως τον Ιούνιο του 2027. Η υποβολή της αίτησης, ωστόσο, δεν σημαί­νει ότι η ρύθμιση έχει ενερ­γο­ποι­η­θεί. Για να τεθεί σε ισχύ, ο οφει­λέ­της πρέπει να κατα­βά­λει την πρώτη δόση μέσα σε τρεις εργά­σι­μες ημέρες από την υποβολή της αίτησης. Από εκεί και μετά, οι επό­με­νες δόσεις κατα­βάλ­λο­νται έως την τελευ­ταία εργά­σιμη ημέρα κάθε μήνα.

Η υπαγωγή στη ρύθμιση δημιουρ­γεί παράλ­ληλα συγκε­κρι­μένα δικαιώ­ματα για τον οφει­λέτη. Με την τήρησή της μπορεί να χορη­γη­θεί απο­δει­κτικό φορο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας, ανα­στέλ­λε­ται η ποινική δίωξη για τα συγκε­κρι­μένα χρέη και ανα­στέλ­λε­ται η λήψη νέων ανα­γκα­στι­κών μέτρων είσπρα­ξης. Παράλ­ληλα, «παγώ­νουν» οι δια­δι­κα­σίες ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης επί κινητών, ακι­νή­των και απαι­τή­σεων, ενώ σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις μπορούν να απο­δε­σμευ­θούν μελ­λο­ντι­κές απαι­τή­σεις που είχαν κατα­σχε­θεί εις χείρας τρίτων.

Σημειώ­νε­ται ότι η  ρύθμιση χάνεται εάν δεν κατα­βλη­θούν δύο συνε­χό­με­νες μηνιαίες δόσεις ή εάν υπάρξει καθυ­στέ­ρηση μεγα­λύ­τερη των δύο μηνών στην πληρωμή των δύο τελευ­ταίων δόσεων. Ρύθμιση μπορεί επίσης να χαθεί εάν ο οφει­λέ­της δεν τακτο­ποι­ή­σει μέσα σε έναν μήνα άλλες ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές που δεν περι­λαμ­βά­νο­νται σε αυτήν. Το ίδιο ισχύει εάν δημιουρ­γη­θούν νέες ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές και δεν εξο­φλη­θούν ή δεν ρυθ­μι­στούν μέσα σε τρεις μήνες από τη λήξη της προ­θε­σμίας πλη­ρω­μής τους.

Η απώλεια της ρύθ­μι­σης έχει άμεσες συνέ­πειες. Το ανε­ξό­φλητο υπό­λοιπο του χρέους καθί­στα­ται απαι­τητό, επα­νέρ­χο­νται τα μέτρα ανα­γκα­στι­κής είσπρα­ξης και μπορούν να ενερ­γο­ποι­η­θούν εκ νέου κατα­σχέ­σεις και δια­δι­κα­σίες εκτέ­λε­σης. Παράλ­ληλα χάνο­νται τα οφέλη που συν­δέ­ο­νται με τη ρύθμιση, όπως η ανα­στολή των σχε­τι­κών δια­δι­κα­σιών και τα προ­βλε­πό­μενα δικαιώ­ματα φορο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας.

Υπάρχει, πάντως, και η δυνα­τό­τητα πρόωρης εξό­φλη­σης. Ο οφει­λέ­της μπορεί οποια­δή­ποτε στιγμή να κατα­βά­λει το υπό­λοιπο του χρέους και να κλείσει νωρί­τερα τη ρύθμιση. Σε αυτή την περί­πτωση, οι τόκοι υπο­λο­γί­ζο­νται για το χρονικό διά­στημα κατά το οποίο η οφειλή παρέ­μεινε ενταγ­μένη στη ρύθμιση. Δεν μπορούν, τέλος, να εντα­χθούν όλες οι κατη­γο­ρίες οφειλών. Εξαι­ρού­νται χρέη που αφορούν ανά­κτηση παρά­νο­μων κρα­τι­κών ενι­σχύ­σεων κατόπιν απο­φά­σεων της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής ή του Δικα­στη­ρίου της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, καθώς και οφειλές για τις οποίες ειδικές δια­τά­ξεις απο­κλεί­ουν την υπαγωγή σε ρύθμιση.

Πηγή: powergame.gr