Σύντομο ανέκδοτο

«Δεν μπορεί ένας θεσμός, όπως η αυτο­διοί­κηση αλλά και οι τοπικές μας κοι­νω­νίες, να είναι δέσμιοι των απω­θη­μέ­νων οποιου­δή­ποτε» ανα­φέ­ρει η ΚΕΔΕ σε ανα­κοί­νωσή της. Και έχουν ανέβει όλοι στα κάγκελα φωνά­ζο­ντας για «εργα­λειο­ποί­ηση» των Δήμων. Το λες και το πιο σύντομο ανέκ­δοτο. Οι Δήμοι από εποχής μετα­πο­λι­τεύ­σεως και μετά αλώ­θη­καν από την επέλαση των κομ­μά­των και των απω­θη­μέ­νων κάθε πικρα­μέ­νου. Εργα­λειο­ποι­ή­θη­καν από την στιγμή που οι πολίτες καλού­νται να ψηφί­σουν κόμματα. Εξ ου, και μετά πανη­γυ­ρί­ζουν ποιο κόμμα κέρδισε τον Δήμο. Βασικό κρι­τή­ριο για την ικα­νό­τητα  του υπο­ψή­φιου Δημάρ­χου, είναι η κομ­μα­τική του ταυ­τό­τητα. Εάν δε έχει θητεύ­σει σε άλλες θέσεις κατά καιρούς (βου­λευ­τής π.χ.) ακόμη καλύ­τερα. Οι δε υπο­ψή­φιοι δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι, επι­λέ­γο­νται με κρι­τή­ριο πόσους σταυ­ρούς θα φέρουν στην παρά­ταξη. Καμιά σκέψη για το εάν θα μπο­ρέ­σουν , όταν εκλε­γούν, να ανα­λά­βουν να δια­χει­ρι­στούν κρί­σι­μους τομείς όπως για παρά­δειγμα το περι­βάλ­λον, ο πολι­τι­σμός, ο του­ρι­σμός, ο πρω­το­γε­νής τομέας. Αρκούν οι ψήφοι. Και ποιος μπορεί να ξεχάσει μετά την εκλογή, τους διο­ρι­σμούς των  κολ­λη­τών και λοιπών συγ­γε­νών ως εξαρ­γύ­ρωση ψήφων, τις απ’ ευθείας ανα­θέ­σεις σε «δικούς μας». Και βέβαια, όποιος θέλει να μιλάει για αυτο­διοί­κητο των Δήμων, φρο­ντί­ζει να δημιουρ­γή­σει και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει έσοδα για τον Δήμο του και να μην εξαρ­τά­ται από το κεντρικό κράτος που του πετά ως τυράκι τις παντός είδους χρη­μα­το­δο­τή­σεις για να τον κρατά δέσμιο στο άρμα του. Και μάλιστα σε μια εποχή που λεφτά δεν υπάρ­χουν.