Αλεξιάδης: Σπεύστε να δηλώσετε ακατάσχετο λογαριασμό, έρχονται κατασχέσεις

Σε επί­καιρη ερώτηση στην βουλή απά­ντησε ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός οικο­νο­μι­κών κ. Τρύ­φω­νας Αλε­ξιά­δης σχετικά με τις κατα­σχέ­σεις στα χέρια πιστω­τι­κών ιδρυ­μά­των που αφορούν σε λογα­ρια­σμούς μισθο­δο­σίας ή συντά­ξεως.

Μάλιστα ζήτησε από τους πολίτες να σπεύ­σουν να δηλώ­σουν ακα­τά­σχετο λογα­ρια­σμό για να μην αντι­με­τω­πί­σουν προ­βλή­ματα.

Ανα­λυ­τικά η ερώτηση και η απά­ντηση στην Bουλή:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ:

Κύριε Υπουργέ, με τον ν. 4336/2015 ορί­σθηκε και καθο­ρί­σθηκε επα­κρι­βώς το ακα­τά­σχετο για τους μισθούς και για τις συντά­ξεις, για χρέη προς τα πιστω­τικά ιδρύ­ματα, αλλά και προς την εφορία. Ουσια­στικά, ορί­σθηκε το ποσό των 1.000 ευρώ. Πλην όμως εγκύ­κλιος της Γενικής Γραμ­μα­τείας των Δημο­σίων Εσόδων μπέρ­δεψε λίγο τα πράγ­ματα. Γνω­ρί­ζετε πολύ καλά ότι περισ­σό­τερο η εγκύ­κλιος δεν είναι νόμος και ότι με την εγκύ­κλιο ενίοτε πάνε να αλλοιώ­σουν το πνεύμα, το ratio, του νόμου πολλές υπη­ρε­σίες.

Τι είπε αυτή η εγκύ­κλιος; Είπε ότι με τη συγκε­κρι­μένη διάταξη -αυτή που ανέφερε τον ν. 4336/2015- δεν θεσπί­ζε­ται αυτο­δί­καιη προ­στα­σία του μισθού και της σύντα­ξης ή των περιο­δικά κατα­βαλ­λό­με­νων ασφα­λι­στι­κών βοη­θη­μά­των, παρά πρέπει μόνο να δηλωθεί.

Αυτό το εκμε­ταλ­λεύ­τη­καν συγκε­κρι­μέ­νες τρά­πε­ζες -και δεν έχω πρό­βλημα να πω, η τράπεζα «ALPHA»- και είπαν ότι εφόσον δεν το είχαν δηλώσει, ενώ γνω­ρί­ζουν ότι είναι μισθός ή ότι είναι σύνταξη –δεν το δήλωσε ο συντα­ξιού­χος, δεν το γνώριζε-  κατά­σχουν τη σύνταξη. Το κάνουν συγκε­κρι­μέ­νες, επα­να­λαμ­βάνω, τρά­πε­ζες, εκμε­ταλ­λευό­με­νες αυτήν την εγκύ­κλιο της Γενικής Γραμ­μα­τείας Δημο­σίων Εσόδων.

Εν όψει όλων αυτών ερω­τά­σθε σε ποιες ενέρ­γειες θα προ­βείτε, ώστε να υπάρχει μια ενότητα στην αντι­με­τώ­πιση όλης της κατά­στα­σης και να εφαρ­μό­ζε­ται πραγ­μα­τικά ο νόμος για το ακα­τά­σχετο και του μισθού και της σύντα­ξης και επι­πλέον στα κατα­σχε­θέ­ντα ήδη ποσά, προ­κει­μέ­νου να μην ταλαι­πω­ρεί­ται και ο μισθω­τός και ο συντα­ξιού­χος στα δικα­στή­ρια για να λάβει το οφει­λό­μενο ποσό.

Ευχα­ρι­στώ.

ΤΡΥΦΩΝ ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ (Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών): Κύριε Βου­λευτά, θέτετε ένα σοβα­ρό­τατο ζήτημα με την ερώτησή σας που απα­σχο­λεί πάρα πολλούς πολίτες. Θα σας απα­ντήσω αμέσως.

Πριν, όμως, μπω στην ουσία της ερώ­τη­σής σας, να πω κάτι για το θέμα των εγκυ­κλίων που είπατε. Στόχος της πολι­τι­κής ηγεσίας του Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών είναι κάποια στιγμή να στα­μα­τή­σουμε αυτή τη δια­δι­κα­σία παρα­γω­γής νομο­θε­σίας, στην ουσία, μέσω εγκυ­κλίων. Οι φορο­λο­γι­κοί νόμοι πρέπει να είναι τόσο σαφείς ώστε να μη χρειά­ζε­ται να βγαί­νουν μετά εγκύ­κλιοι πολυ­σέ­λι­δοι για να εξηγούν το τι λένε οι δια­τά­ξεις.

Είναι κάτι το οποίο το προ­σπα­θούμε. Δεν είμαστε ευτυ­χείς με αυτήν την κατά­σταση, αλλά θέλουμε να στα­μα­τή­σει αυτή η ιστορία.

Θέλουμε οι νόμοι να είναι σαφείς και να μην χρειά­ζε­ται να βγαί­νουν μετά εγκύ­κλιοι και μάλιστα μετά από πολλούς μήνες, μερικές φορές και μετά από έναν χρόνο. Αυτά τα πράγ­ματα πρέπει να τελειώ­σουν και πρέπει, με βάση τον νόμο, να είναι σαφή τα πράγ­ματα.

Σ’ ό,τι αφορά τώρα την ουσία της ερώ­τη­σής σας, πραγ­μα­τικά ο νόμος, όπως το περι­γρά­ψατε με επάρ­κεια, λέει αυτό το συγκε­κρι­μένο ζήτημα, αλλά έχουμε τεχνικά προ­βλή­ματα. Πρώτα από όλα το ακα­τά­σχετο, όπως ξέρετε, είναι στην ουσία 1.000 ευρώ συν το 0,5%, 1.250 ευρώ, για να μην μπερ­δεύ­ε­ται ο κόσμος. Είναι 1.250 ευρώ το ακα­τά­σχετο όριο μηνιαία για χρέη προς το Δημόσιο.

Σ’ ό,τι αφορά τώρα τη δια­δι­κα­σία, θέλουμε το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών να λει­τουρ­γεί με τον πιο αυτο­μα­το­ποι­η­μένο τρόπο, χωρίς να χρειά­ζο­νται προ­σω­πι­κές επαφές του φορο­λο­γού­με­νου με οποιον­δή­ποτε υπάλ­ληλο, χωρίς να υπάρ­χουν υπο­κει­με­νι­κές κρίσεις ή άλλου είδους παρεμ­βά­σεις ή άλλα πράγ­ματα, τα οποία είχαμε στο παρελ­θόν, στη φορο­λο­γική διοί­κηση. Θέλουμε η φορο­λο­γική διοί­κηση δηλαδή να λει­τουρ­γεί χωρίς καμμία δυνα­τό­τητα επι­λο­γής ότι σε αυτόν τον φορο­λο­γού­μενο κάνουμε το «Α», ενώ στον άλλον κάνουμε το «Β» με διάφορα άλλα κρι­τή­ρια.

Είχαμε τέτοια, θέλουμε να τελειώ­σουμε αυτά.

Οπότε πολύ σωστά έχει απαι­τη­θεί από τους φορο­λο­γου­μέ­νους να δηλώ­νουν οι ίδιοι τον ακα­τά­σχετο λογα­ρια­σμό. Αυτό είναι κάτι που είναι σωστό, διότι, εάν δεν ακο­λου­θή­σουμε αυτήν την οδό και επι­λέ­γουν οι τρά­πε­ζες με το άλφα ή το βήτα κρι­τή­ριο, τότε θα έχουμε άλλου είδους προ­βλή­ματα.

Άρα εγώ με αυτήν την ευκαι­ρία θα ήθελα να σας πω ότι πρέπει οι πολίτες –και να το κατα­λά­βουν αυτό- να σπεύ­σουν –όσοι δεν το έχουν κάνει- και να δηλώ­σουν ηλε­κτρο­νικά, στο πλη­ρο­φο­ρικό σύστημα του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών τον ακα­τά­σχετο λογα­ρια­σμό, ώστε να μην έχουν προ­βλή­ματα, γιατί πάρα πολλές φορές έρχο­νται στο γραφείο μας αιτή­ματα από πολίτες, που ίσως δεν έχουν τόσο μεγάλη πρό­σβαση στο δια­δί­κτυο ή που δεν έχουν πρό­σβαση σε λογιστή ή για οποια­δή­ποτε άλλη αιτία, ή από ηλι­κιω­μέ­νους, που τους έχουν κατά­σχει ποσά ακριβώς επειδή δεν έχει δηλωθεί ένας τέτοιος λογα­ρια­σμός.

Πρέπει, λοιπόν, όλοι να δηλώ­σουν έναν τέτοιο λογα­ρια­σμό για θέματα μισθών, συντά­ξεων και ασφα­λι­στι­κών βοη­θη­μά­των, ώστε να μην έχουμε τέτοιου είδους προ­βλή­ματα.

Νομίζω ότι με αυτόν τον λογα­ρια­σμό –τελειώνω, κύριε Πρόεδρε- εξα­σφα­λί­ζουμε ένα απο­δε­κτό επίπεδο δια­βί­ω­σης, διότι –ξαναθυμίζω- είναι 1.250 ευρώ μηνιαίως.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ: Σίγουρα είναι υπο­χρέ­ωση του φορο­λο­γού­με­νου να δηλώσει το ακα­τά­σχετο του λογα­ρια­σμού, πλην όμως πολλές τρά­πε­ζες δηλώ­νουν και φέτος τον συγκε­κρι­μένο λογα­ρια­σμό ως λογα­ρια­σμό μισθο­δο­σίας ή ως λογα­ρια­σμό σύντα­ξης. Το αν είναι ακα­τά­σχε­τος ή όχι δεν μπορεί να το δηλώσει ο φορο­λο­γού­με­νος ή ο διοι­κού­με­νος. Όμως, πολλές φορές έχει ήδη κατα­σχε­θεί.

Σε αυτές τις περι­πτώ­σεις σκο­πεύ­ετε μήπως με μια εγκύ­κλιο προς την Ένωση Ελλη­νι­κών Τρα­πε­ζών, να εφαρ­μό­σετε τα αυτο­νό­ητα, να εφαρ­μό­σετε τον νόμο, ώστε να μην ταλαι­πω­ρού­νται οι πολίτες είτε γιατί λησμό­νη­σαν είτε γιατί δεν είχαν πρό­σβαση στο δια­δί­κτυο ή σε λογι­στικά γραφεία και να τους επι­στρα­φούν τα χρήματα;

Ευχα­ρι­στώ.

ΤΡΥΦΩΝ ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ (Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών): Δυστυ­χώς, κύριε Βου­λευτά, δεν υπάρχει δυνα­τό­τητα να πάμε σε μία ανα­δρο­μική κατά­σταση και να πούμε ότι σε αυτές και σε αυτές τις περι­πτώ­σεις λόγω των προ­βλη­μά­των πρέπει να επι­στρα­φούν χρήματα.

Όμως, θα επι­κοι­νω­νή­σουμε ξανά με τους πολίτες, θα βγά­λουμε δελτίο Τύπου, θα ενη­με­ρώ­σουμε και τις τρά­πε­ζες, ώστε να προ­χω­ρή­σει αυτή η δια­δι­κα­σία της δήλωσης του λογα­ρια­σμού.

Αυτό που θα ήθελα να επι­ση­μάνω είναι ότι πάρα πολλές περι­πτώ­σεις είναι αμέλεια των πολιτών και πρέπει να το κάνουν. Δεν είναι δύσκολη δια­δι­κα­σία. Το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, όσον αφορά τα ληξι­πρό­θε­σμα χρέη του, προ­χω­ράει σε αυτο­μα­το­ποί­ηση της δια­δι­κα­σίας, στέλνει στις τρά­πε­ζες την εντολή, δεν έχει τη δυνα­τό­τητα η τράπεζα να επι­λέ­ξει εάν θα το κάνει ή όχι, από τη στιγμή που θα έχει εντολή από την αρμόδια εφορία πρέπει να προ­χω­ρή­σει σε δέσμευση του λογα­ρια­σμού.

Με την ευκαι­ρία, θα ήθελα να πω πρέπει να φρο­ντί­σουν οι πολίτες αυτά τα θέματά τους, διότι όσο προ­χω­ράει η οργά­νωση του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών και η αυτο­μα­το­ποί­ηση των δια­δι­κα­σιών αυτό­ματα τα χρέη ανα­ζη­τού­νται και ό,τι δεν έχει μπει κάτω από την προ­στα­σία του ακα­τά­σχε­του ειδικού λογα­ρια­σμού, οπο­τε­δή­ποτε θα δεσμεύ­ε­ται για τα συμ­φέ­ρο­ντα του ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Μία από­δειξη αυτής της πορείας του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, που κατά τη γνώμη μου είναι θετική, είναι ότι τα ληξι­πρό­θε­σμα χρέη του Δημο­σίου και τον Ιανουά­ριο και τον Φεβρουά­ριο και τον Μάρτιο, σύμφωνα με τα σχετικά στοι­χεία που κατέ­θεσα στην Επι­τροπή Οικο­νο­μι­κών Υπο­θέ­σεων, δεί­χνουν ότι έχουμε μία πτώση των ληξι­προ­θέ­σμων οφειλών προς το Δημόσιο, διότι λει­τουρ­γούν καλύ­τερα οι υπη­ρε­σίες και οι πολίτες και οι επι­χει­ρή­σεις, παρά τα προ­βλή­ματα που έχουν, συμ­μορ­φώ­νο­νται περισ­σό­τερο.

Οπως ανα­φέ­ρει η δικη­γό­ρος Ν. Διο­νυ­σο­πού­λου: Σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 48 του Ν 4174/2013 για την είσπραξη των ληξι­πρό­θε­σμων χρεών προς το Δημόσιο που δεν έχουν υπαχθεί σε νομο­θε­τική ρύθμιση μπορεί να ληφθούν, κατά την κρίση του Προϊ­στα­μέ­νου της αρμό­διας για την επι­δί­ωξη της οφειλής Υπη­ρε­σίας, είτε αθροι­στικά είτε καθένα χωριστά κατά την ελεύ­θερη κρίση του, διοι­κη­τικά μέτρα που προ­βλέ­πο­νται στο άρθρο 9 του ΚΕΔΕ τα οποία είναι:

α) κατά­σχεση κινητών, είτε στα χέρια του οφει­λέτη, είτε κινητών και απαι­τή­σεων γενικώς του οφει­λέτη που βρί­σκο­νται στα χέρια τρίτου και β) κατά­σχεση ακι­νή­των.

Η ικα­νο­ποί­ηση των απαι­τή­σεων του Δημο­σίου απο­βλέ­πει στην όσο το δυνατόν ταχύ­τερη εισροή στα δημόσια ταμεία των οφει­λο­μέ­νων προς το Δημόσιο χρη­μα­τι­κών ποσών (φόρων, τελών κλπ ) προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στεί η απρό­σκο­πτη και εύρυθμη δημο­σιο­νο­μική λει­τουρ­γία του, η οποία είναι ανα­γκαία για χάριν του γενι­κό­τε­ρου συμ­φέ­ρο­ντος.

Θεωρία και νομο­λο­γία ωστόσο συμ­φω­νούν πως τα μέτρα που λαμ­βά­νει η Διοί­κηση πρέπει να επι­λέ­γο­νται ορθο­λο­γικά, να είναι ταυ­τό­χρονα και κατάλ­ληλα και ανα­γκαία για την πραγ­μά­τωση του ανα­γκαίου σκοπού. Δεν επι­τρέ­πε­ται δηλαδή η Διοί­κηση να υπερ­βαί­νει το εύλογο, απο­λύ­τως ανα­γκαίο και πρό­σφορο μέτρο. Απα­γο­ρεύ­ε­ται, στα πλαίσια της χρηστής Διοί­κη­σης  η εφαρ­μογή νομο­θε­τι­κών δια­τά­ξεων που ερμη­νεύ­ουν με τρόπο ανε­πιεική και δογ­μα­τικό τις επι­κρα­τού­σες κοι­νω­νι­κές συν­θή­κες και απαι­τή­σεις. Ειδικά στα πλαίσια της Διοι­κη­τι­κής Εκτέ­λε­σης που επι­σπεύ­δε­ται από το Δημόσιο για την ικα­νο­ποί­ηση αξιώ­σεων του, πρέπει να ερευ­νά­ται και να δια­σφα­λί­ζε­ται η  επι­δί­ωξη του ηπιό­τε­ρου από το Νόμο προ­βλε­πό­με­νου μέτρου , ιδίως όταν τίθε­νται από την ανα­γκα­στική εκτέ­λεση σε κίνδυνο τα ατομικά και κοι­νω­νικά δικαιώ­ματα του οφει­λέτη οδη­γώ­ντας τον ουσια­στικά αφενός στην αδυ­να­μία κάλυψης των βιο­πο­ρι­στι­κών του αναγκών και αφε­τέ­ρου στην πλήρη στέρηση της δυνα­τό­τη­τας αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης.

Εξαι­ρε­τέα της κατά­σχε­σης κινητών εις χείρας τρίτου απα­ριθ­μού­νται απο­κλει­στικά στο άρθρο 31 του ΚΕΔΕ. Έτσι λοιπόν, απα­γο­ρεύ­ε­ται η κατά­σχεση:

α) των προ­σω­πι­κών αντι­κει­μέ­νων του οφει­λέτη που απα­ριθ­μού­νται στο άρθρο 17 του ΚΕΔΕ ακο­λου­θώ­ντας το πνεύμα της αντί­στοι­χης διά­τα­ξης του Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας,

β) της εται­ρι­κής μερίδας μόνο προ­σω­πι­κών εται­ριών (δεν ισχύει το ακα­τά­σχετο επί ανα­λη­φθέ­ντων κερδών ή επι­χει­ρη­μα­τι­κών αμοιβών)

γ) των απαι­τή­σεων δια­τρο­φής εκ του νόμου ή εκ δια­τά­ξεως τελευ­ταίας βου­λή­σεως,

δ) των απαι­τή­σεων από μισθούς, συντά­ξεις και κάθε είδους βοη­θή­ματα που κατα­βάλ­λο­νται περιο­δικά κατά τις ειδι­κό­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις που ανα­λυ­τικά περι­γρά­φο­νται,

ε) τα 4/5 των ημε­ρο­μι­σθίων

στ) το 1/2 των εφ’ άπαξ κατα­βαλ­λο­μέ­νων, υπό οιου­δή­ποτε ασφα­λι­στι­κού φορέως, βοη­θη­μά­των επί τη εξόδω εκ της Υπη­ρε­σίας ή του επαγ­γέλ­μα­τος.

[β] κριτική θεώρηση

Η πρώτη ανά­γνωση των εξαι­ρού­με­νων της κατα­σχέ­σεως κινητών μας αφήνει μία επί­γευση δικαιο­σύ­νης ως προς το είδος και την προ­έ­λευση των κινητών που προ­στα­τεύει ο δια­χρο­νικά Νομο­θέ­της.

Η δεύτερη και πιο προ­σε­κτική ανά­γνωση ωστόσο είναι εντελώς δια­φο­ρε­τική και θα μπο­ρούσε να οδη­γή­σει σε σκέψεις περί δια­τή­ρη­σης σε ισχύ ακραίων και άστοχων νομο­θε­τικά προ­νο­μίων ανάλογα με την πηγή προ­έ­λευ­σης του (φορο­λο­γη­τέου) εισο­δή­μα­τος ειδικά στην τρέ­χουσα οικο­νο­μική συγκυ­ρία.

Ένας έμπορος/ ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας/ νόμιμος εκπρό­σω­πος νομικής οντό­τη­τας στον οποίο έχουν κατα­λο­γι­σθεί και βεβαιω­θεί πρό­στιμα, πρό­σθε­τοι φόροι, λοιπά τέλη, ανεί­σπρα­κτες ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές τα οποία αδυ­να­τεί να ρυθ­μί­σει, αν συνε­χί­σει να ασκεί την επαγ­γελ­μα­τική του δρα­στη­ριό­τητα κιν­δυ­νεύει με κατά­σχεση του συνόλου των απο­τα­μιεύ­σεων του. Αν όμως δια­κό­ψει τη δρα­στη­ριό­τητα του και αρχίσει να απα­σχο­λεί­ται ως μισθω­τός, ο μηνιαίος μισθός μέχρι του ποσού των €1.000,00 θα παρα­μέ­νει ακα­τά­σχε­τος. Το αυτό «προ­νό­μιο» θα έχει εάν συντα­ξιο­δο­τη­θεί. Αν δε, επι­λέ­ξει να παρα­μεί­νει άνεργος, το σύνολο των επι­δο­μά­των που θα εισπράτ­τει θα εξαι­ρε­θούν της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης και δη της κατά­σχε­σης. Η ληξι­πρό­θε­σμη απαί­τηση θα κατα­τα­χθεί πιθανόν στις ανεί­σπρα­κτες και ίσως κάποτε παρα­γρα­φεί. Αν δεν παρα­γρα­φεί, θα βαρύνει τους νόμι­μους κλη­ρο­νό­μους του αρχικού οφει­λέτη.

Ο ίδιος έμπορος/ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τίας/νόμιμος εκπρό­σω­πος νομικής οντό­τη­τας εάν εισπράτ­τει δια­τροφή, αυτή θα εξαι­ρε­θεί της κατά­σχε­σης και με τον τρόπο αυτό θα μπο­ρέ­σει να ασκήσει αξιο­πρε­πώς τη γονική μέριμνα των τέκνων του. Αν όμως είναι υπό­χρεος στην κατα­βολή δια­τρο­φής θα αδυ­να­τεί να την κατα­βά­λει με ότι αυτό συνε­πά­γε­ται τόσο σε νομικό όσο και σε πραγ­μα­τικό επίπεδο για τον ίδιο.

Ο ιδιο­κτή­της περισ­σο­τέ­ρων μισθω­μέ­νων σε τρίτους ακι­νή­των που επι­βα­ρύ­νε­ται με φόρο μισθω­μά­των και φόρο κατοχής οι οποίοι στις μέρες μας δύνα­νται κατά περί­πτωση να ξεπε­ρά­σουν αθροι­στικά καθ΄ έτος τα ¾ των  εισπρατ­τό­με­νων ποσών δύναται να βρεθεί αντι­μέ­τω­πος είτε με την κατά­σχεση του μισθώ­μα­τος εις χείρας του μισθωτή είτε με την κατά­σχεση του συνο­λι­κού περιε­χο­μέ­νου του τρα­πε­ζι­κού του λογα­ρια­σμού, είτε αθροι­στικά όλων των ανωτέρω ανα­φε­ρο­μέ­νων. Στην καλύ­τερη των περι­πτώ­σεων θα κατα­φέ­ρει να εκποι­ή­σει μέρος της ακί­νη­τής του περιου­σίας προ­κει­μέ­νου να τακτο­ποι­ή­σει τις οφειλές του στο Δημόσιο. Νέες οφειλές θα δημιουρ­γη­θούν το επόμενο οικο­νο­μικό έτος, προ­ερ­χό­με­νες από την αυτή αιτία, οι οποίες αν το υπό­λοιπο του τιμή­μα­τος της ήδη διε­νερ­γη­θεί­σας πώλησης δεν επαρκεί να καλύψει θα κατα­στούν ληξι­πρό­θε­σμες. Και με τον τρόπο αυτό θα επι­βλη­θούν πάλι μέτρα ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης που για να αρθούν θα υπο­χρε­ω­θεί εκ νέου να εκποι­ή­σει μέρος της ακί­νη­της του περιου­σίας μέχρι που στο τέλος δε θα έχει πλέον ακίνητη περιου­σία προς εκμε­τάλ­λευση, άρα δε θα έχει πλέον πόρους αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης.

Από τα παρα­πάνω παρα­δείγ­ματα γίνεται κατα­νοητό πως στην πράξη οι δια­φο­ρές ως προς τις συνέ­πειες που έχει η ιδιό­τητα του οφει­λέτη του Δημο­σίου δηλαδή η πηγή των εισο­δη­μά­των αυτού, καθο­ρί­ζει και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα των μέτρων ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, όπως επίσης και το εφικτό ή ανέ­φι­κτο είσπρα­ξης των οφειλών.  Κυρίως όμως καθο­ρί­ζει το εφικτό ή ανέ­φι­κτο αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης των φορο­λο­γού­με­νων που αδυ­να­τούν να ρυθ­μί­σουν τις οφειλές τους.

Σε αντί­θεση με όσα παρα­πάνω ανα­φέρ­θη­καν ανα­φο­ρικά με την εν τοις πράγ­μασι εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων περί ακα­τά­σχε­του του ΚΕΔΕ ο νομο­θέ­της έχει ρητή υπο­χρέ­ωση να χει­ρί­ζε­ται αδια­κρί­τως, δηλαδή με τρόπο ομοιό­μορφο τις όμοιες περι­πτώ­σεις (και αντί­στροφα να προ­βαί­νει σε ανόμοια μετα­χεί­ριση αυτών που βρί­σκο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες), ειδικά όταν οι φορο­λο­γού­με­νοι – οφει­λέ­τες του Δημο­σίου τελούν υπό τις ίδιες οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες, σεβό­με­νος με τον τρόπο αυτό  τις αρχές της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και της πλήρους απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας στα πλαίσια της επί­τευ­ξης των σκοπών του φορο­λο­γι­κού Κράτους, όπως αυτές έχουν πλέον ερμη­νευ­θεί από το Δικα­στή­ριο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Το φύλλο, η ηλικία, η οικο­γε­νειακή κατά­σταση, η επαγ­γελ­μα­τική ιδιό­τητα και η προ­έ­λευση του εισο­δή­μα­τος τελούν υπό την αυτή ποιό­τητα προ­στα­σίας, μέρι­μνας ή ειδικής φρο­ντί­δας του Κράτους (και του Συντάγ­μα­τος).

Το δια­κύ­βευμα είναι πλέον η νομο­θε­τική θεμε­λί­ωση κοινού ελά­χι­στου επι­πέ­δου αξιο­πρε­πούς δια­βί­ω­σης για όλους τους οφει­λέ­τες του Δημο­σίου που αδυ­να­τούν να επι­δεί­ξουν νόμιμη συμπε­ρι­φορά, δηλαδή να ενερ­γή­σουν σύμφωνα με την δικαι­ική επιταγή απο­πλη­ρώ­νο­ντας εμπρό­θε­σμα το σύνολο των βεβαιω­μέ­νων οφειλών τους, ανε­ξάρ­τητα πλέον από την πηγή προ­έ­λευ­σης των εισο­δη­μά­των τους.

[γ] ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες, έμποροι, λοιποί αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι

Το κάθε είδος παρε­χό­με­νης εργα­σίας ή υπη­ρε­σίας ρυθ­μί­ζε­ται ξεχω­ρι­στά στα οικεία κεφά­λαια του Αστικού Κώδικα. Θα ήταν λάθος να συνε­χί­σουμε να συγ­χέ­ουμε νοη­μα­τικά τα δικαιώ­ματα και τις υπο­χρε­ώ­σεις ιδιω­τι­κής φύσεως με τη γενική συνταγ­μα­τική προ­στα­σία της εργα­σίας όπως αυτή περι­γρά­φε­ται στο άρθρο 22 του Συντάγ­μα­τος : καλύ­πτει όχι μόνο την εξαρ­τη­μένη εργασία αλλά και την ανε­ξάρ­τητη. Περι­λαμ­βά­νει την σωμα­τική και την πνευ­μα­τική εργασία. Άρα προ­στα­τεύει τόσο τον μισθωτό, όσο και τον εργο­δότη. Ανα­φέ­ρε­ται τόσο στον υπάλ­ληλο -δημόσιο ή ιδιωτικό- όσο και στον αυτο­α­πα­χο­λού­μενο.

Πηγή: Taxheaven