E. Bόζεμπεργκ: «Η στάση της Ευρώπης απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα είναι κατώτερη των περιστάσεων και των προσδοκιών μας»

Κυρία Βόζε­μπεργκ, να ξεκι­νή­σουμε από τα βήματα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας με την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη. Φάνηκε, πλέον ότι ανα­γνω­ρί­ζο­νται από την Ε.Ε. Θα ήθελα το σχόλιό σας. Ανοίγει πλέον ο δρόμος για μια νέα εποχή για την ελλη­νική οικο­νο­μία;

Η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη από την πρώτη στιγμή επέ­δειξε ετοι­μό­τητα και απο­φα­σι­στι­κό­τητα στον τομέα της οικο­νο­μίας.

Οι φορο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις, η προ­ώ­θηση μεταρ­ρυθ­μί­σεων, ο νέος ανα­πτυ­ξια­κός νόμος, το ξεμπλο­κά­ρι­σμα σημα­ντι­κών επεν­δύ­σεων, το σχέδιο “Ηρακλής” για τα κόκκινα δάνεια και την εξυ­γί­ανση του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος, η πλήρης άρση των capital controls, η διάσωση της ΔΕΗ και οι επι­τυ­χη­μέ­νες διε­θνείς επαφές του Πρω­θυ­πουρ­γού για την προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων, απο­τε­λούν ορι­σμένα μόνο χαρα­κτη­ρι­στικά παρα­δείγ­ματα.

Οι παρα­πάνω κυβερ­νη­τι­κές πρω­το­βου­λίες αξιο­λο­γή­θη­καν από τις αγορές, με απο­τέ­λε­σμα οι διε­θνείς επεν­δυ­τι­κοί οίκοι να ανα­βαθ­μί­σουν την πιστο­λη­πτική μας ικα­νό­τητα και το επι­τό­κιο δανει­σμού της Ελλάδας να πέσει για πρώτη φορά κάτω από το 1% για το 10ετές ομόλογο και να είναι αρνη­τικό για τα έντοκα γραμ­μά­τια.

Οι θετικές επι­δό­σεις της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας δεν πέρασαν απα­ρα­τή­ρη­τες και από τους ευρω­παί­ους αξιω­μα­τού­χους, οι οποίοι ανα­γνω­ρί­ζουν την επι­στροφή της Ελλάδας στην κανο­νι­κό­τητα, με πιο πρό­σφατα παρα­δείγ­ματα την Κριστίν Λαγκάρντ, που άφησε ανοιχτό παρά­θυρο για ένταξη στην ποσο­τική χαλά­ρωση, τον Πάολο Τζε­ντι­λόνι, που εξέ­φρασε την διάθεση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής να ανοίξει τη συζή­τηση για μείωση των πλε­ο­να­σμά­των και τον Βάλντις Ντο­μπρόβ­σκις, που ανα­γνώ­ρισε το θετικό momentum της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας.

Η απο­κα­τά­σταση του διε­θνούς κύρους της χώρας μας σε συν­δυα­σμό με τη βελ­τί­ωση του επεν­δυ­τι­κού κλί­μα­τος, έχουν ήδη ανοίξει το δρόμο για μια νέα εποχή στην ελλη­νική οικο­νο­μία και είναι ζήτημα χρόνου να αρχί­σουν και οι πολίτες να “βλέπουν στην τσέπη τους” αυτήν την αλλαγή.

Πολύς λόγος έχει γίνει για την στάση της ευρω­παϊ­κής πολι­τι­κής απέ­να­ντι στην Τουρκία. Προει­δο­ποιούν ότι θα επι­βλη­θούν κυρώ­σεις, αλλά δεν προχωρά τίποτε στην πράξη. Παίζουν ρόλο και τα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα ανάμεσα στις δύο πλευρές;

Η στάση της Ευρώπης απέ­να­ντι στη συνε­χι­ζό­μενη τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα είναι κατώ­τερη των περι­στά­σεων και των προσ­δο­κιών μας. Παρά τις συχνές δηλώ­σεις ευρω­παίων αξιω­μα­τού­χων περί του αντι­θέ­του, ακόμη δεν έχουμε δει την απαι­τού­μενη αυστη­ρο­ποί­ηση της ευρω­παϊ­κής πολι­τι­κής, ενώ είναι προ­φα­νές ότι η απο­φα­σι­σθείσα περι­κοπή των προ­ε­ντα­ξια­κών κον­δυ­λίων δεν αρκεί.

Είναι αλήθεια ότι τα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα όχι μόνο επη­ρε­ά­ζουν τη λήψη των σωστών απο­φά­σεων, αλλά και εμπο­δί­ζουν την επιβολή αυστη­ρό­τε­ρων κυρώ­σεων. Για του λόγου το αληθές αξίζει να σημειω­θεί ότι οι εμπο­ρι­κές συναλ­λα­γές ΕΕ – Τουρ­κίας μόνο για το περα­σμένο έτος ανήλθαν σε 153 δις ευρώ.

Παράλ­ληλα η Γερ­μα­νία είναι ο μεγα­λύ­τε­ρος εμπο­ρι­κός εταίρος για την Τουρκία, ενώ εξίσου μεγάλο ενδια­φέ­ρον για την Τουρ­κική αγορά, εξαι­τίας των υψηλών εξα­γω­γών τους σε αυτήν, έχουν η Ιταλία, η Γαλλία, η Ολλαν­δία και το Βέλγιο.

Τα Κλειστά Κέντρα για τους πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες είναι –τελικά – η μόνη λύση για την δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού – μετα­να­στευ­τι­κού και την απο­συμ­φό­ρηση των νησιών;

Η κυβέρ­νηση της ΝΔ παρέ­λαβε μία δύσκολη και προ­βλη­μα­τική κατά­σταση στο μετα­να­στευ­τικό με αργές δια­δι­κα­σίες ασύλου, ελά­χι­στες επι­στρο­φές, σχεδόν 80.000 αιτή­σεις σε εκκρε­μό­τητα και με τα νησιά να ασφυ­κτιούν, ενώ τα πράγ­ματα επι­δει­νώ­θη­καν περαι­τέρω με αφορμή τις αθρόες μετα­να­στευ­τι­κές ροές μετά τον περα­σμένο Ιούλιο.

Από την πρώτη στιγμή η κυβέρ­νηση της ΝΔ επι­τά­χυνε τις δια­δι­κα­σίες ασύλου, αύξησε τις επι­στρο­φές, τρο­πο­ποί­ησε τη σχετική νομο­θε­σία, έδωσε έμφαση στην καλύ­τερη φύλαξη των συνόρων και διε­θνο­ποί­ησε το πρό­βλημα με επαφές του ίδιου του Πρω­θυ­πουρ­γού.

Η κυβέρ­νηση έπρεπε να πάρει απο­φά­σεις, γιατί τα νησιά μας βρί­σκο­νται στα όρια της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης. Οι τοπικές κοι­νω­νίες έχουν πιεστεί υπέρ­με­τρα κατά τα τελευ­ταία χρόνια και οι δια­μαρ­τυ­ρίες των κατοί­κων είναι απόλυτα εύλογες και δικαιο­λο­γη­μέ­νες.

Με αυτά τα δεδο­μένα προ­ω­θεί­ται η κατα­σκευή των κλει­στών δομών, ως η πιο ενδε­δειγ­μένη λύση, προ­κει­μέ­νου να κλεί­σουν οι υφι­στά­με­νες ανοι­κτές δομές, να δια­φυ­λα­χθούν η δημόσια τάξη και η κοι­νω­νική ειρήνη, να δοθεί τέλος στις απα­ρά­δε­κτες εικόνες που εκθέ­τουν τη χώρα μας, αλλά και να σταλεί ένα ξεκά­θαρο μήνυμα πως όσοι δεν δικαιού­νται άσυλο δεν θα κυκλο­φο­ρούν όπου θέλουν, αλλά θα επι­στρέ­φουν.

Θα ήθελα το σχόλιό σας για την στάση του Γ. Βαρου­φάκη. Επι­μέ­νει ότι έπραξε το σωστό με τις ηχο­γρα­φή­σεις από τα κρίσιμα Eurogroup του 2015. Είναι ποινικά κολά­σιμη πράξη; Πώς την βλέπουν στην Ευρώπη;

Ο κ. Βαρου­φά­κης, το άλλοτε “asset” της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ κατά δήλωση του ίδιου του τέως Πρω­θυ­πουρ­γού, φέρει από κοινού με τον κ. Τσίπρα την ευθύνη για το κατα­στρο­φικό πρώτο εξάμηνο του 2015, που ζημίωσε την οικο­νο­μία με άνω των 100 δις ευρώ, κλόνισε το τρα­πε­ζικό σύστημα και οδήγησε σε ένα τρίτο αχρεί­α­στο και σκλη­ρό­τερο μνη­μό­νιο.

Σε ό,τι αφορά στην ηχο­γρά­φηση των κρί­σι­μων Eurogroup εκείνης της περιό­δου, αυτή είναι προ­φα­νώς παρά­νομη, από τη στιγμή που έγινε χωρίς τη συναί­νεση των λοιπών υπουρ­γών για ηχητική κατα­γραφή των συνο­μι­λιών τους.

Μάλιστα η ηχο­γρά­φηση των Eurogroup, όχι μόνο παρα­βιά­ζει το απόρ­ρητο της επι­κοι­νω­νίας, αλλά και το περιε­χό­μενό της δεν δύναται να αξιο­λο­γη­θεί, γιατί συνιστά παρά­νομο απο­δει­κτικό μέσο.

Πέρα όμως από τη νομική προ­σέγ­γιση του ζητή­μα­τος, είναι προ­φα­νές ότι η ευρω­παϊκή διπλω­μα­τία θα οδη­γείτο σε πλήρες αδιέ­ξοδο, εάν ο ένας υπουρ­γός ηχο­γρα­φούσε τον άλλον εν αγνοία του.

Γι’ αυτό υπήρξαν εύλογες αντι­δρά­σεις στην Ευρώπη για την ενέρ­γεια του κ. Βαρου­φάκη να κατα­θέ­σει στη Βουλή το φάκελο με τις ηχο­γρα­φή­σεις τόσο από τον πρόεδρο του Eurogroup Μάριο Σεντένο όσο και από τον επι­κε­φα­λής του Ευρω­παϊ­κού Μηχα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας Κλάους Ρέγκλινγκ, οι οποίοι εξέ­φρα­σαν τη δυσα­ρέ­σκεια και την απο­γο­ή­τευσή τους.

Η υπόθεση της Novartis εξε­λίσ­σε­ται σε… θρίλερ με πολι­τι­κές, δικα­στι­κές και ποι­νι­κές δια­στά­σεις. Τι πρέπει να γίνει κατά την άποψή σας;

H υπόθεση Novartis από την πρώτη στιγμή ήταν μία κακο­στη­μένη σκευω­ρία, που στήθηκε από την προη­γού­μενη κυβέρ­νηση με μονα­δικό σκοπό τη σπίλωση και τη χυδαία στο­χο­ποί­ηση πολι­τι­κών της αντι­πά­λων.

Προ­φα­νώς υπήρχε σκάν­δαλο αθέ­μι­των πρα­κτι­κών της εται­ρίας όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και σε διεθνές επίπεδο, όμως η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, επι­χεί­ρησε να το μετα­τρέ­ψει σε μία άθλια επίθεση λάσπης και συκο­φα­ντίας σε βάρος δύο πρώην πρω­θυ­πουρ­γών και οκτώ πρώην υπουρ­γών.

Όπως ήταν ανα­με­νό­μενο, η σκευω­ρία κατέρ­ρευσε σαν χάρ­τι­νος πύργος, αφού δεν βρέ­θη­καν στοι­χεία, άνοιξαν λογα­ρια­σμοί χωρίς να προ­κύ­ψει δια­δρομή χρή­μα­τος, ενώ και οι κατα­θέ­σεις των μαρ­τύ­ρων ήταν εντελώς αδύ­να­μες να στη­ρί­ξουν μια τόσο σοβαρή κατη­γο­ρία, καθώς κανείς εξ αυτών δεν κατέ­θετε από κτήματα γνώσης του, αλλά αντι­θέ­τως στις κατα­θέ­σεις τους έλεγαν μόνο «νομίζω», «υποθέτω» και «εκτιμώ».

Μάλιστα υπάρ­χουν βάσιμες υπό­νοιες ότι έφθασαν στο σημείο να εντά­ξουν στο καθε­στώς του μάρτυρα δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος ακόμη και πρόσωπα, για τα οποία η Εισαγ­γε­λία όφειλε να γνω­ρί­ζει ότι είχαν εμπλοκή στην υπόθεση. Γι’ αυτό θα πρέπει να διε­ρευ­νη­θεί εάν οι προ­στα­τευό­με­νοι μάρ­τυ­ρες πλη­ρού­σαν ή όχι τις εκ του νόμου προ­βλε­πό­με­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις προ­κει­μέ­νου να εντα­χθούν στο εν λόγω καθε­στώς.

Επ’ αυτού είναι άξια προ­σο­χής η στάση των στε­λε­χών του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία φοβού­μενα τις απο­κα­λύ­ψεις λει­τουρ­γούν ως συνή­γο­ροι των προ­στα­τευό­με­νων μαρ­τύ­ρων με το επι­χεί­ρημα ότι δήθεν θίγο­νται τα δικαιώ­ματά τους.

Μάλιστα ο ίδιος ο αρχηγός της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης με παρέμ­βαση του επέλεξε να ανα­μει­χθεί στο έργο της Προ­α­να­κρι­τι­κής Επι­τρο­πής, δεί­χνο­ντας με τη στάση του ότι φοβάται την εξέταση των προ­στα­τευό­με­νων μαρ­τύ­ρων.

Στο σημείο που βρι­σκό­μα­στε σήμερα, το πώς θα προ­χω­ρή­σει η δια­δι­κα­σία είναι αρμο­διό­τητα της Προ­α­να­κρι­τι­κής Επι­τρο­πής, όμως εάν θέλουμε την αλήθεια, οι προ­στα­τευό­με­νοι μάρ­τυ­ρες θα πρέπει να κατα­θέ­σουν.