Τα ζώα δεν είναι κούκλες

Πολλοί παρα­σύ­ρο­νται από το κλίμα των ημερών και απο­φα­σί­ζουν να κάνουν έκπληξη στα παιδιά ή σε κάποιο αγα­πη­μένο τους πρόσωπο.  Μια έκπληξη, που δεν θα ξεχά­σουν ποτέ, ένα ξεχω­ρι­στό δώρο και εκείνο που συνήθως σκέ­φτο­νται είναι ένα αφράτο και χνου­δωτό κουτάβι. Η εικόνα είναι πράγ­ματι μαγική και η κίνηση πολύ όμορφη. Όμως ένα σκύλος στη ζωή μας είναι ένα δώρο ζωής, όχι δώρο Χρι­στου­γέν­νων. Πόσα από τα ζώα, κυρίως σκυλιά, που βλέ­πουμε στους δρόμους, αγο­ρά­στη­καν τα Χρι­στού­γεννα  σαν δώρο  σε ένα παιδάκι, αλλά που μεγα­λώ­νει, δεν μένει για πάντα χαρι­τω­μένο κουτάβι ,δεν το θέλουμε πια, άσε που δεν χωράει στη βαλίτσα των καλο­και­ρι­νών δια­κο­πών; Κι εδώ είναι που  κατα­γρά­φε­ται αμέλεια ως προς τις υπο­χρε­ώ­σεις όχι μόνο του παιδιού,  αλλά και όλης της οικο­γέ­νειας απέ­να­ντι στα ζώα. Ενα έλλειμμα υπευ­θυ­νό­τη­τας, με καθόλου τυχαία κατά­ληξη:  την αύξηση των αδέ­σπο­των. Το πρόσωπο που θέλετε να δώσετε ένα ζώο πρέπει να είναι έτοιμο να ανα­λά­βει αυτή τη δέσμευση! Ένα ζώο είναι ένα ζωντανό πλάσμα με ευθύνες και υπο­χρε­ώ­σεις,  χρειά­ζε­ται υπομονή, επιμονή, χρόνο, αγάπη και δεν μπορεί να εγκα­τα­λει­φθεί όταν κάποιος το βαρεθεί. Η έλξη που αισθά­νε­ται ένα μικρό παιδί ή και ένας ενή­λι­κας μπορεί να εξα­σθε­νί­σει όταν  το λατρευτό κουτάβι ή το γατάκι μεγα­λώ­σει και γίνει ένα ενήλικο ζώο. Η από­κτηση ενός ζώου συντρο­φιάς είναι απόφαση ζωής, απόφαση συνει­δητή μια δεδο­μένη χρονική στιγμή δεν μπορεί να είναι στιγ­μιαίο δώρο γιορτών.