Κομισιόν: Επικίνδυνη ανοχή και για τον πυρηνικό σταθμό στην Τουρκία

Στην ερώτηση τους οι οκτώ ευρω­βου­λευ­τές υπο­γράμ­μι­ζαν στην Κομι­σιόν ότι «ο πυρη­νι­κός σταθμός του Ακου­γιού στο Μπου­γιου­κε­τζελί (επαρχία Μερ­σί­νης) απο­τε­λεί έργο εξαι­ρε­τικά αμφι­λε­γό­μενο εντός της επι­στη­μο­νι­κής κοι­νό­τη­τας και έχει προ­κα­λέ­σει δημόσια ανη­συ­χία, καθώς η περιοχή είναι σει­σμο­γε­νής».

Πρό­κει­ται για τους εξής ευρω­βου­λευ­τές: 

Stelios Kympouropoulos, Anna-Michelle Asimakopoulou, Loucas Fourlas, Xavier Bellamy από την Ομάδα των Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τών, Demetris Papadakis και Costas Mavrides από τους Σοσια­λι­στές, Niyazi Kizilyürek και Nikolaj Villumsen από την Ομάδα της Αρι­στε­ράς.

Ζητού­σαν δε από την Κομι­σιόν να τους πλη­ρο­φο­ρή­σει:

-Με δεδο­μένο ότι η Τουρκία, ως υπο­ψή­φια για ένταξη χώρα, οφείλει να υιο­θε­τή­σει το ενω­σιακό κεκτη­μένο, έχει δεσμευ­θεί να προ­σχω­ρή­σει στην Κοινή Σύμβαση για την ασφά­λεια δια­χεί­ρι­σης του ανα­λω­μέ­νου καυ­σί­μου και την ασφά­λεια δια­χεί­ρι­σης των ραδιε­νερ­γών απο­βλή­των, καθώς και στη Σύμβαση του Έσπο;

-Ποια είναι τα πορί­σματα των τεχνι­κών συνε­δριά­σεων που έχουν διε­ξα­χθεί μέχρι στιγμής σχετικά με την ασφά­λεια του έργου; Όσον αφορά την παρούσα κατά­σταση, πότε πρό­κει­ται να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η επι­κεί­μενη τεχνική συνε­δρί­αση για το Ακου­γιού;

Με την σημε­ρινή της απά­ντηση η Επί­τρο­πος απο­φεύ­γει επι­με­λώς ν’ ανα­φερ­θεί στην επι­κιν­δυ­νό­τητα κατα­σκευής ενός πυρη­νι­κου σταθμου σε σει­σμο­γενή περιοχή, ανα­γνω­ρί­ζει στην Τουρκία το κυριαρ­χικό δικαί­ωμα (ως Τρίτη χώρα) ν’ απο­φα­σί­σει εάν και που θα κατα­σκευά­σει πυρη­νι­κους σταθ­μούς και ανα­φέ­ρε­ται στις «δεσμεύ­σεις» (sic) που έχει ανα­λά­βει η Τουρκία, για την δια­τή­ρηση της πυρη­νι­κής ασφά­λειας.

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η απά­ντηση της Επι­τρό­που, στην οποία δια­φαί­νε­ται μία επι­κίν­δυνη ανοχή, έναντι των όσων απερ­γά­ζε­ται η Τουρκία για την κατα­σκευή πυρη­νι­κού σταθμού σε σει­σμο­γενή περιοχή.

Απά­ντηση της κ. Simson εξ ονό­μα­τος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής (21.8.2020)

«Οι τρίτες χώρες έχουν το κυριαρ­χικό δικαί­ωμα να απο­φα­σί­ζουν εάν και πού θα κατα­σκευά­σουν πυρη­νι­κούς σταθ­μούς ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γής εντός της επι­κρά­τειάς τους. Ωστόσο, η Τουρκία, ως υπο­ψή­φια χώρα, θα πρέπει να εναρ­μο­νί­σει τη νομο­θε­σία της με το ενω­σιακό κεκτη­μένο της ΕΕ στον τομέα της πυρη­νι­κής ασφά­λειας .

Η κατα­σκευή του πυρη­νι­κού σταθμού του Ακου­γιού θίγεται τακτικά στις σχε­τι­κές συνε­δριά­σεις στο πλαίσιο της συμ­φω­νίας σύν­δε­σης ΕΕ-Τουρκίας.

Η Επι­τροπή κάλεσε την Τουρκία να συνε­χί­σει τη δια­δι­κα­σία πυρη­νι­κών δοκιμών αντοχής στον πυρη­νικό σταθμό του Ακου­γιού. Η Τουρκία δεσμεύ­τηκε το 2011 να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει, εθε­λο­ντικά, πυρη­νι­κές δοκιμές αντοχής, σύμφωνα με τις προ­δια­γρα­φές που έχουν συμ­φω­νη­θεί από την Επι­τροπή και την Ευρω­παϊκή Ομάδα Ρυθ­μι­στι­κών Αρχών σε θέματα πυρη­νι­κής ασφά­λειας (ENSREG) .

Η Τουρκία έχει υπο­βά­λει την εθνική της έκθεση πυρη­νι­κών δοκιμών αντοχής για αξιο­λό­γηση από ομο­τί­μους, εμπει­ρο­γνώ­μο­νες της ENSREG .

Η Επι­τροπή εξα­κο­λου­θεί επίσης να παρο­τρύ­νει την Τουρκία να κατα­στεί μέρος των συμ­βά­σεων του Espoo και του Aarhus.

Στην Τουρκία, οι δια­δι­κα­σίες δια­συ­νο­ρια­κών δια­βου­λεύ­σεων για σχέδια, προ­γράμ­ματα και έργα που ενδέ­χε­ται να έχουν σημα­ντι­κές επι­πτώ­σεις σε άλλη χώρα δεν είναι ευθυ­γραμ­μι­σμέ­νες με το κεκτη­μένο της ΕΕ.

Η θέση που υπο­στη­ρί­ζε­ται επα­νει­λημ­μένα από την Τουρκία είναι ότι θα συμπε­ρι­λά­βει τις δια­τά­ξεις για τις δια­συ­νο­ρια­κές επι­πτώ­σεις της οδηγίας σχετικά με την εκτί­μηση των περι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σεων (ΕΠΕ) και της οδηγίας σχετικά με τη στρα­τη­γική εκτί­μηση περι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σεων στην εθνική της νομο­θε­σία και θα προ­σχω­ρή­σει στη σύμβαση Espoo δύο έτη πριν από την ημε­ρο­μη­νία της προ­σχώ­ρη­σής της στην ΕΕ.

Εκφρά­ζο­νται επίσης ανη­συ­χίες ως προς τον τρόπο εφαρ­μο­γής της εθνικής νομο­θε­σίας για τη μετα­φορά άλλων δια­τά­ξεων της οδηγίας ΕΠΕ, καθώς και για άλλα ζητή­ματα. Η Τουρκία έχει επίσης ανα­φέ­ρει ότι συνε­χί­ζο­νται οι κοι­νο­βου­λευ­τι­κές δια­δι­κα­σίες για την επι­κύ­ρωση της κοινής σύμ­βα­σης για την ασφά­λεια δια­χεί­ρι­σης του ανα­λω­μέ­νου καυ­σί­μου και την ασφά­λεια δια­χεί­ρι­σης των ραδιε­νερ­γών απο­βλή­των.»

Νικος Ρούσσης – Στρα­σβούργο