«Λείπουν» 260.000 εργαζόμενοι από την αγορά εργασίας – Οι ειδικότητες με τα μεγάλα κενά

Τι κι αν η ανεργία κινεί­ται, πλέον, πέριξ του 9%, δηλαδή στα επίπεδα που βρι­σκό­ταν πριν ξεσπά­σει η δεκα­ε­τής οικο­νο­μική κρίση;    Σύμφωνα με τα στοι­χεία ερευνών, σχεδόν οι 4 στις 10 επι­χει­ρή­σεις δηλώ­νουν ότι τους λείπουν εργα­τικά χέρια και οι εκτι­μή­σεις δεί­χνουν πως ούτε λίγο ούτε πολύ υπάρχει ένα “κενό” 260.000 εργα­ζο­μέ­νων δια­φό­ρων ειδι­κο­τή­των, το οποίο, μάλιστα, τείνει να διευ­ρυν­θεί!

Η “απουσία” περίπου 80.000 εργαζομένων- κυρίως εποχικών- στον Του­ρι­σμό και την εστίαση είναι μια πραγ­μα­τι­κό­τητα, την οποία βιώνουν στη μετά Covid εποχή, οι μικρές και μεγάλες επι­χει­ρή­σεις του κλάδου, κυρίως λόγω των συν­θη­κών εργα­σίας δηλαδή των “μαύρων” και εξα­ντλη­τι­κών ωραρίων, των χαμηλών απο­δο­χών ανα­λο­γικά με την παρε­χό­μενη εργασία, των συν­θη­κών δια­βί­ω­σης ειδικά στα νησιά. Ωστόσο, τα αίτια για το “κενό” στον παρα­γω­γικό ιστό είναι δια­φο­ρε­τικά και μάλλον δομικού χαρα­κτήρα.

Πρό­σφατη έρευνα της Κεντρι­κής Ένωσης Επι­με­λη­τη­ρίων ανέ­δειξε το πρό­βλημα. Το 37% των επι­χει­ρή­σεων δήλωσαν ότι έχουν “κενές” θέσεις εργα­σίας, αλλά το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα εντο­πί­ζε­ται στη Μετα­ποί­ηση και τις Κατα­σκευές, όπου το ποσοστό των επι­χει­ρή­σεων με “κενά” απα­σχό­λη­σης εκτι­νάσ­σε­ται στο 47% και 54% αντι­στοί­χως!

Ένα ακόμα ενδια­φέ­ρον στοι­χείο είναι ότι αυτά τα “κενά” δεν αφορούν σε μικρές ή ατο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις, αλλά κατά βάση σε μεγα­λύ­τε­ρες. Είναι ενδει­κτικό ότι το 56% των επι­χει­ρή­σεων με τζίρο άνω των 5 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ έχει “κενά”, ενώ σε επίπεδο νομικής μορφής, οι Ανώ­νυ­μες Εται­ρίες εμφα­νί­ζουν το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα (45%).

Οι ειδι­κό­τη­τες που λείπουν   

Τα ποιο­τικά στοι­χεία αυτών των “κενών” απο­κα­λύ­πτουν και το δομικό πρό­βλημα. Ποιες είναι οι ειδι­κό­τη­τες που “λείπουν”;

Απα­σχο­λού­με­νοι στην παροχή υπη­ρε­σιών και πωλητές (28%) 

Ανει­δί­κευ­τοι εργάτες, χει­ρω­νά­κτες και μικρο­ε­παγ­γελ­μα­τίες (27%) 

Ειδι­κευ­μέ­νοι τεχνί­τες (23%) 

Σε πολύ χαμη­λό­τερα επίπεδα κινού­νται τα “κενά” σε θέσεις γρα­φείου (υπάλ­λη­λοι) ή σε θέσεις ανώ­τε­ρων στε­λε­χών.

Σε κλαδικό επίπεδο, το 41% των “κενών” θέσεων στο εμπόριο είναι… πωλητές, το 52% στη μετα­ποί­ηση είναι… ανει­δί­κευ­τοι εργάτες, το 51% στις κατα­σκευές είναι… ειδι­κευ­μέ­νοι τεχνί­τες. Με απλά λόγια, “λείπει” ο σκληρός πυρήνας των εργα­ζό­με­νων για την ομαλή λει­τουρ­γία αυτών των επι­χει­ρή­σεων.

Για ποιόν λόγο μένουν “κενές” όλες αυτές οι θέσεις εργα­σίας; Για δύο βασι­κούς: έλλειψη ατόμων που ενδια­φέ­ρο­νται να κάνουν αυτό το είδος εργα­σίας και έλλειψη ατόμων με τα απαι­τού­μενα προ­σό­ντα γι’ αυτές τις εργα­σίες. Κι εδώ απο­κα­λύ­πτε­ται πλήρως το δομικό πρό­βλημα.

«Καμπα­νάκι»

Με φόντο αυτά ακριβώς τα στοι­χεία, το Βιο­τε­χνικό Επι­με­λη­τή­ριο της Αθήνας είχε συνά­ντηση στο Υπουρ­γείο Μετα­νά­στευ­σης για την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος της έλλει­ψης εξει­δι­κευ­μέ­νου τεχνι­κού προ­σω­πι­κού, μέσω της δυνα­τό­τη­τας ένταξης μετα­να­στών στο εργα­τικό δυνα­μικό της Χώρας.     Δεσμεύ­σεις δεν ανα­λή­φθη­καν. Ωστόσο το πρό­βλημα “καίει” και διο­γκώ­νε­ται. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι μόνο λόγω συντα­ξιο­δό­τη­σης θα δημιουρ­γη­θούν άλλα 90.000 “κενά” στην αγορά εργα­σίας, ενώ αν μπει στην εξίσωση η παρά­με­τρος της επέ­κτα­σης δρα­στη­ριο­τή­των από τις επι­χει­ρή­σεις, θα απαι­τη­θούν άλλες 240.000 εργα­ζό­με­νοι για να καλυ­φθούν τα “κενά”.

Πηγή: iefimerida.gr