Κάθε χρόνο και λιγότερα, κάθε χρόνο και μικρότερα!

Αυτή είναι η εικόνα της ψαριάς που βγαίνει από τις ελλη­νι­κές θάλασ­σες. Αυτό δια­πι­στώ­νουν τόσο οι αλιείς όσο και οι ερευ­νη­τές που σημειώ­νουν πως με την πάροδο των ετών μειώ­νο­νται το μέγεθος και η ηλικία των ψαριών που αλιεύ­ο­νται, με μεγάλο μέρος να μην έχει προ­λά­βει να ανα­πα­ρα­χθεί ούτε μία φορά! Πρό­κει­ται για πλευρές μιας «γενο­κτο­νίας» με θύματα τους πλη­θυ­σμούς των ψαριών, με αντί­κτυπο όμως και στα θαλάσ­σια θηλα­στικά (δελ­φί­νια, φάλαι­νες, φώκιες) και τελικά στη μακρο­πρό­θε­σμη αλιευ­τική ικα­νό­τητα των θαλασ­σών. Και τι φταίει; Πολύ αρνη­τικό ρόλο παίζει η αυξα­νό­μενη ρύπανση των θαλασ­σών. Πολλές θαλάσ­σιες περιο­χές και ακτές μοιά­ζουν με σκου­πι­δό­τοπο. Ας σκε­φθούμε πόσα θηλα­στικά έχουμε βρει νεκρά με το στομάχι τους γεμάτο πλα­στικά. «Υπάρ­χουν ευθύνες, δεν μπορεί νησιά με του­ρι­σμό πολυ­τε­λείας να έχουν χωμα­τε­ρές δίπλα στη θάλασσα και να γεμί­ζουν το Αιγαίο με σκου­πί­δια.» λένε οι ειδικοί. Ας ρίξουμε μια ματιά στους τόνους σκου­πί­δια που μαζεύ­τη­καν από τις θάλασ­σες των νησιών μας, στα πλαίσια  της δράσης της Περι­φέ­ρειας «Keep Aegean Blue» κι ας ανα­λο­γι­στούμε την κατα­στροφή όχι μόνον στον έμβιο πλούτο των θαλασ­σών μας, αλλά στο ίδιο μας το μέλλον…