Αυτό το έργο ποιος θα το… πάρει;

Με δημο­σί­ευμα τα έβαλε ο Δήμαρ­χος, σχετικό με τα έργα που προ­γραμ­μα­τί­σθη­καν στο το Πάρκο του Ροδι­νιού,  γρά­φο­ντας στον λογα­ρια­σμό του στο fb:

«Επι­τέ­λους, χρειά­ζε­ται και λίγο μεγα­λείο ψυχής αλλά και στοι­χειώ­δης δεο­ντο­λο­γία. Οι υπη­ρε­σίες του δήμου “ανα­κά­λυ­ψαν” το Ευρω­παϊκό πρό­γραμμα ανά­δει­ξης περιο­χών φυσικού κάλους ύψους 1.000.000 Ευρώ και προ­σω­πικά επέλεξα το Ροδίνι. Οι μηχα­νι­κοί του δήμου δού­λε­ψαν 6 μήνες να συντά­ξουν μελέτες. Η δια­χει­ρι­στική αρχή της Περι­φέ­ρειας “έκοψε” την χρη­μα­το­δό­τηση του έργου, στο τμήμα που αφο­ρούσε την απο­κα­τά­σταση του δρόμου από το Ροδίνι προς τα πευ­κά­κια και τους τάφους των Πτο­λε­μαίων, περιο­ρί­ζο­ντας την χρη­μα­το­δό­τηση στις 560.000 Ευρώ. Το έργο θα το εκτε­λέ­σει ο δήμος Ρόδου με Ευρω­παϊ­κούς πόρους. Καιρός να στα­μα­τή­σει το “λιβα­νι­στήρι” για τις χρη­μα­το­δο­τή­σεις της Περι­φέ­ρειας. Αν η Περι­φέ­ρεια χρη­μα­το­δο­τή­σει με ίδιους πόρους το υπό­λοιπο τμήμα του έργου με την απο­κα­τά­σταση του δρόμου προς τα πευ­κά­κια κ το ελα­φο­κο­μείο, όπως συνεν­νοη­θή­καμε με τον Περι­φε­ρειάρχη, τότε θα είμαι ο πρώτος που θα το ανα­κοι­νώσω. Μέχρι τότε …λίγος σεβα­σμός στους ανθρώ­πους που δού­λε­ψαν αλλά και στους ανα­γνώ­στες σας. Για εσάς ο δήμος δεν υπάρχει. Ευτυχώς που οι δημότες έχουν και νου και γνώση.»

Τα λέει στην πεθερά για να τ’ ακούει η νύφη προ­φα­νώς. Δεν είναι η πρώτη φορά που παί­ζε­ται ένα ιδιό­τυπο κυνη­γητό για του ποιου είναι το έργο και ιδέα.  Όπως και να έχει, ουδόλως απα­σχο­λεί τους πολίτες ποιος θα καθα­ρί­σει την ζούγκλα στο Ροδίνι ή θα φτιάξει τα γεφυ­ρά­κια για να μην πέσουν στο κενό, να τους απο­δο­θεί αυτό το κόσμημα έτσι όπως αρμόζει στην ιστορία του. Είναι πάνω από κομ­μα­τικά και παρα­τα­ξιακά κέρδη η βελ­τί­ωση των όρων της ζωής μας. Οι πολίτες σαφώς έχουν μάτια και βλέπουν, όχι μόνο το Ροδίνι, που παρα­μέ­νει χρόνια τώρα καρα­μέλα προ­ε­κλο­γική, αλλά γενι­κό­τερα την εικόνα της πόλης, τους δρόμους, τις παρα­λίες και ότι εμπο­δί­ζει την καθη­με­ρι­νό­τητά τους να γίνει πιο εύκολη, ανθρώ­πινη και πολι­τι­σμένη.