Σκέψεις για αποκλεισμό μόνο των νησιών από τη Σένγκεν

Τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες στο Παρίσι, όταν η συζή­τηση περι­στρέ­φε­ται γύρω από την Ελλάδα, αυτό που παρα­τη­ρεί κανείς –μιλώ­ντας ακόμα και με ανώ­τε­ρους εκπρο­σώ­πους της σοσια­λι­στι­κής κυβέρ­νη­σης του Φραν­σουά Ολάντ– είναι ότι υπάρχει μια διάχυτη δυσφο­ρία. Οι προ­σε­κτι­κοί παρα­τη­ρη­τές των γεγο­νό­των γνω­ρί­ζουν ότι τα πάντα ξεκί­νη­σαν την περα­σμένη εβδο­μάδα.

Ηταν τότε που μετά τη συνά­ντηση με τη Γερ­μα­νίδα καγκε­λά­ριο Αγκελα Μέρκελ στο Λονδίνο, και στο πλαίσιο της διά­σκε­ψης για τη Συρία, ο Ελληνας πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας ζήτησε να συνο­μι­λή­σει κατ’ ιδίαν με τον πρόεδρο Φραν­σουά Ολάντ, λίγο πριν από τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυ­ξελ­λών. Με δεδο­μένο το τετα­μένο κλίμα στην Ελλάδα, εξαι­τίας κυρίως του ασφα­λι­στι­κού αλλά και του μετα­να­στευ­τι­κού, φαι­νό­ταν φυσιο­λο­γικό για τον Ελληνα πρω­θυ­πουργό να δια­βου­λεύ­ε­ται με τους Γερ­μα­νούς και τους Γάλλους ομο­λό­γους του, όπως άλλωστε ο ίδιος είχε κάνει πολλές φορές πριν από Συνό­δους Κορυφής το 2015.

Η «Κ» είναι σε θέση να γνω­ρί­ζει ότι οι υπη­ρε­σίες του Μεγάρου των Ηλυσίων είχαν σημειώ­σει το ελλη­νικό αίτημα ακόμα και στην επίσημη ημε­ρή­σια διάταξη, για να το… αφαι­ρέ­σουν αμέσως μετά. Ο λόγος; «Η Γαλλία δεν μπορεί να υπο­στη­ρί­ξει περισ­σό­τερο την Ελλάδα όσον αφορά το μετα­να­στευ­τικό ζήτημα», εξο­μο­λο­γεί­ται παρι­σινή κυβερ­νη­τική πηγή και προ­σθέ­τει: «Πρέπει να κατα­λά­βουμε ότι η Γαλλία βρί­σκε­ται σε κατά­σταση σοκ μετά τις επι­θέ­σεις της 13ης Νοεμ­βρίου 2015 και εξ αυτού δεν υπάρχει καμία αμφι­βο­λία ότι δεν θα είναι ευέ­λι­κτη στο συγκε­κρι­μένο θέμα». Το μήνυμα είναι σαφές: Η μετα­να­στευ­τική κρίση απο­μο­νώ­νει λίγο περισ­σό­τερο την Ελλάδα.

«Η Ιταλία θα πρέπει σίγουρα να είναι ευχα­ρι­στη­μένη, επειδή, αν και αρνή­θηκε να δημιουρ­γή­σει Κέντρο Ταυ­το­ποί­η­σης και Κατα­γρα­φής Προ­σφύ­γων / Μετα­να­στών (hotspot) για να μην κατα­στρα­φεί η του­ρι­στική της σεζόν, βλέπει ότι η προσοχή όλων είναι στραμ­μένη αλλού», υπο­γραμ­μί­ζει έτερος Γάλλος πολι­τι­κός παρα­τη­ρη­τής, ο οποίος ζήτησε να παρα­μεί­νει ανώ­νυ­μος. Προ­χω­ρώ­ντας μάλιστα ακόμη περισ­σό­τερο, πιστεύει ότι ορι­σμέ­νοι Ευρω­παίοι θεωρούν ότι η κυβέρ­νηση Τσίπρα, ταπει­νω­μένη, μετά τη συμ­φω­νία της 13ης Ιουλίου 2015 και την υιο­θέ­τηση του νέου μνη­μο­νίου, θέλησε να εκδι­κη­θεί ανοί­γο­ντας τα σύνορά της στους μετα­νά­στες.

«Ο αριθμός των αιτού­ντων άσυλο στη Γερ­μα­νία και στη Βόρεια Ευρώπη αυξή­θηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Ιούλιο και μετά, και σαφώς υπάρχει μια υπόρ­ρητη αντί­ληψη ότι υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ αυτών των δύο γεγο­νό­των», λέει.

Οι επι­σκέ­ψεις

Η αίσθηση αυτή φαί­νε­ται ότι έγινε πιο έντονη τελευ­ταία, καθώς «πολλοί ευρω­βου­λευ­τές ταξί­δε­ψαν στην Ελλάδα και όλοι έχουν δια­πι­στώ­σει ότι δεν υπάρχει πλέον αστυ­νό­μευση στο αερο­δρό­μιο και ειδι­κό­τερα στις ανα­χω­ρή­σεις πτήσεων προς μεγάλες ευρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες», εξηγεί. Βεβαίως, στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευ­κρι­νι­σθεί ότι:

• όλοι οι Ευρω­παίοι δεν συμ­φω­νούν με το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι απο­κλει­στικά υπεύ­θυνη για το φαι­νό­μενο αυτό, ενώ

• ανα­γνω­ρί­ζουν ότι η ελλη­νική κυβέρ­νηση πρό­σφατα κατέ­βαλε προ­σπά­θειες για να εγκα­τα­στή­σει Κέντρα Ταυ­το­ποί­η­σης και Κατα­γρα­φής Προ­σφύ­γων / Μετα­να­στών. Ωστόσο, προ­τι­μούν να πετά­ξουν αυτήν την «καυτή πατάτα» στους Ελληνες.

Ετσι, δεν απο­κλεί­ε­ται στο προ­σε­χές μέλλον να «πέσουν» στο τραπέζι των συζη­τή­σεων διάφορα σενάρια – ιδέες, μερικές φορές από γκρο­τέ­σκες έως απροσ­δό­κη­τες. Οπως, για παρά­δειγμα, εκείνη που φέρεται να έχει συζη­τη­θεί ανε­πί­σημα και προ­βλέ­πει τον απο­κλει­σμό ελλη­νι­κών νησιών από τη Συνθήκη Σένγκεν, με τη δια­τή­ρησή της μόνο στην ηπει­ρω­τική Ελλάδα. Στην πράξη, η Γαλλία έχει ήδη υιο­θε­τή­σει κάτι τέτοιο με τα «υπερ­πό­ντια δια­με­ρί­σματά» της, όπως τη Μαρ­τι­νίκα, τη Γουα­δε­λούπη και τη Γαλλική Πολυ­νη­σία. Κατά τη στιγμή της δημιουρ­γίας του χώρου ελεύ­θε­ρης κυκλο­φο­ρίας Σένγκεν, η Γαλλία εξήγησε ότι αυτά τα νησιά ήταν γαλλικά, αλλά επειδή ο έλεγχός τους είναι δύσκο­λος, καθί­στα­ται ανα­γκαία η εξαί­ρεσή τους.

Καθη­με­ρινή