Ελληνικά ελαιόλαδα κινδυνεύουν με αποκλεισμό από το ράφι – Νέος ευρωπαϊκός κανονισμός

Μεγάλες ποσό­τη­τες ελλη­νι­κού ελαιο­λά­δου κιν­δυ­νεύ­ουν να βγουν εκτός αγοράς με τον νέο ευρω­παϊκό κανο­νι­σμό που αφορά τα όρια για αρω­μα­τι­κούς υδρο­γο­νάν­θρα­κες παρα­φι­νε­λαίων και ο οποίος ανα­μέ­νε­ται να εκδοθεί τον Σεπτέμ­βριο.

Ο ΣΕΒΙΤΕΛ (Σύν­δε­σμος Ελλη­νι­κών Βιο­μη­χα­νιών Τυπο­ποι­ή­σεως Ελαιο­λά­δου) και η ΕΔΟΕ (Εθνική Διε­παγ­γελ­μα­τική Οργά­νωση Ελαιο­λά­δου) ζητούν από το υπουρ­γείο Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης να ενη­με­ρώ­σει σχετικά τους παρα­γω­γούς προ­κει­μέ­νου να στα­μα­τή­σουν να εφαρ­μό­ζουν τακτι­κές που αυξά­νουν την παρου­σία αρω­μα­τι­κών υδρο­γο­ναν­θρά­κων στα ελαιό­λαδα που παρα­σκευά­ζο­νται.

«Εφόσον ένα έξτρα παρθένο ελαιό­λαδο βρεθεί να έχει τις συγκε­κρι­μέ­νες ουσίες θα θεω­ρεί­ται πλέον μη βρώσιμο», τονίζει στην «Κ» ο κ. Γιώργος Οικο­νό­μου, γενικός διευ­θυ­ντής του ΣΕΒΙΤΕΛ. Οπως προ­σθέ­τει, αυτό σημαί­νει ότι ο παρα­γω­γός δεν θα έχει στα χέρια απλώς ένα «ελατ­τω­μα­τικό ελαιό­λαδο», αλλά ενώ θα περί­μενε να πάρει 8 ευρώ το λίτρο (για παρά­δειγμα) θα ανα­γκα­στεί να που­λή­σει το λάδι του για βιο­ντί­ζελ με 0,80 ευρώ το λίτρο.

Ο νέος κανο­νι­σμός σχε­διά­ζε­ται να δημο­σιο­ποι­η­θεί τον Σεπτέμ­βριο από την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή. Εχει συστα­θεί ομάδα εργα­σίας στην οποία συμ­με­τέ­χουν η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορ­το­γα­λία και η Ρου­μα­νία που ζητούν να δοθεί παρά­ταση έως το 2028 για την εφαρ­μογή του κανο­νι­σμού, ωστόσο δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα κατα­φέ­ρουν την αναβολή της εφαρ­μο­γής του. Μάλιστα η συγκε­κρι­μένη νομο­θε­σία εκτός από το ελαιό­λαδο θα αφορά και όλα τα έλαια όπως τα σπο­ρέ­λαια, αλλά και άλλες λιπαρές ουσίες που χρη­σι­μο­ποιού­νται στη δια­τροφή.

Η παρου­σία αρω­μα­τι­κών υδρο­γο­ναν­θρά­κων στα ελαιό­λαδα οφεί­λε­ται στις πρα­κτι­κές ελαιο­συ­γκο­μι­δής που εφαρ­μό­ζο­νται κυρίως στη νότια Πελο­πόν­νησο, όπου για λόγους οικο­νο­μίας την εποχή της ελαιο­συ­γκο­μι­δής πραγ­μα­το­ποιεί­ται ταυ­τό­χρονα και κλάδεμα των δέντρων. Το κλάδεμα γίνεται με αλυ­σο­πρί­ονα τα οποία λιπαί­νο­νται για να λει­τουρ­γούν καλύ­τερα με απο­τέ­λε­σμα τα υπο­λείμ­ματα του λιπα­ντι­κού να περνούν στον καρπό και στη συνέ­χεια στο ελαιό­λαδο που παρά­γε­ται. Επίσης, πολλές φορές τα γιού­τινα σακιά στα οποία μπαίνει ο ελαιό­καρ­πος κατά τη συγκο­μιδή για να μετα­φερ­θεί στο ελαιο­τρι­βείο, έχουν εμπο­τι­στεί με χημικό υλικό ώστε να γίνο­νται πιο σκληρά και αδιά­βροχα, το οποίο υλικό επίσης μετα­φέ­ρε­ται στον καρπό.

«Δεν είναι δυνατόν να προ­βάλ­λουμε το ελλη­νικό ελαιό­λαδο ως ένα φυσικό φρου­το­χυμό και την ίδια στιγμή να περιέ­χει –έστω και σε μικρή ποσό­τητα– ξένες χημικές ουσίες», επι­ση­μαί­νει ο κ. Οικο­νό­μου. Για το συγκε­κρι­μένο θέμα οι φορείς θεωρούν επι­βε­βλη­μένη την ανάγκη άμεσης συνερ­γα­σίας του ΥΠΑΑΤ με τον ΕΦΕΤ και το ΓΧΚ (Γενικό Χημείο του Κράτους), για την ενιαία παρα­κο­λού­θηση του θέματος, παράλ­ληλα με την εκπρο­σώ­πηση μέσω της ΜΕΑ Βρυ­ξελ­λών (Μόνιμης Ελλη­νι­κής Αντι­προ­σω­πείας) και τη δημιουρ­γία κοινού μετώπου με τις λοιπές ελαιο­πα­ρα­γω­γι­κές χώρες για την ανάγκη επι­πλέον μελετών και την ορθο­λο­γι­κο­ποί­ηση των προς θέσπιση ορίων.

Οι δύο φορείς ζητούν επίσης από τον νέο υπουργό να κάνει επι­τέ­λους πράξη τη νομο­θε­σία που αφορά τη δια­κί­νηση του ελαιο­λά­δου. Με ετήσια παρα­γωγή περίπου 200.000 τόνων ελαιο­λά­δου, στην Ελλάδα δια­κι­νού­νται μόνο 30.000 τόνοι συσκευα­σμένο ελαιό­λαδο, ενώ περίπου 70.000 τόνοι εξα­κο­λου­θούν να πωλού­νται χύμα και ανώνυμα, σύμφωνα με τους υπο­λο­γι­σμούς του ΣΕΒΙΤΕΛ. «Υπάρχει η δυνα­τό­τητα να εγκα­τα­στα­θεί άμεσα ένα σύστημα ιχνη­λα­σι­μό­τη­τας από το λιο­τρίβι σε όλα τα στάδια παρα­γω­γής και δια­κί­νη­σης του ελαιο­λά­δου έως τη λιανική πώληση μέσω της ΑΑΔΕ. Σχετική πλατ­φόρμα έχει ήδη ανα­πτυ­χθεί από την ΕΔΟΕ, παρέ­χε­ται δωρεάν και έχει παρου­σια­στεί στην ΑΑΔΕ, η οποία έχει σαφώς τοπο­θε­τη­θεί υπέρ της, ωστόσο για άγνω­στους σε εμάς λόγους, η υιο­θέ­τηση και εφαρ­μογή της έχει παγώσει», τονίζει ο κ. Οικο­νό­μου.

Πηγή kathimerini.gr