Κορκίδης: Οι άπιαστοι φορολογικοί στόχοι υπονομεύουν τη σταθεροποίηση

«Κυβέρ­νηση και δανει­στές ας κατα­λά­βουν ότι όσο θα συνε­χί­σουν να κυνη­γούν άπια­στους φορο­λο­γι­κούς στόχους, το μόνο που θα κατα­φέ­ρουν είναι να αυξά­νουν τις ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές, να υπο­νο­μεύ­ουν κάθε προ­ο­πτική στα­θε­ρο­ποί­η­σης της οικο­νο­μίας, να απο­μα­κρύ­νουν κάθε πιθα­νό­τητα εξόδου από τα μνη­μό­νια και να δυσκο­λεύ­ουν την επι­στροφή της αγοράς στην ανά­καμψη» τόνισε ο πρό­ε­δρος του Εμπο­ρι­κού και Βιο­μη­χα­νι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Πειραιά και της Εθνικής Συνο­μο­σπον­δίας Εμπο­ρίου και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας Βασίλης Κορ­κί­δης.

Ο κ. Κορ­κί­δης σε άρθρο του που δημο­σιεύ­τηκε σε ενη­με­ρω­τικό ηλε­κτρο­νικό έγγραφο της ΕΣΕΕ ανα­φέ­ρει σε ά ότι η ΕΣΕΕ έχει επι­ση­μά­νει αρκετές φορές μέχρι σήμερα ότι το φορο­λο­γικό σύστημα θα πρέπει να εισάγει απο­τε­λε­σμα­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις στη φορο­λο­γία φυσικών και νομικών προ­σώ­πων και να βασί­ζε­ται σε ένα δια­φα­νές, δίκαιο, απλό, κατα­νοητό και σταθερό πλαίσιο, το οποίο θα βάζει τέλος στην πολυ­νο­μία, στη φορο­δια­φυγή και στη φορο­α­πο­φυγή.

«Φυσικά και δεν αρνού­μα­στε πως, το φαι­νό­μενο της φορο­δια­φυ­γής βρίσκει πρό­σφορο έδαφος σε πολλούς κλάδους της ελεύ­θε­ρης επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, είναι όμως πλήρως παρά­λογο να κατη­γο­ρού­νται σε τακτική βάση και εσκεμ­μένα, οι μικρο­με­σαίοι επι­χει­ρη­μα­τίες, ως οι κατε­ξο­χήν υπαί­τιοι για όλα τα δεινά και τις παρα­τυ­πίες» σημειώ­νει ο ίδιος.

Η ανα­μόρ­φωση του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, κατά τον κ. Κορκίδη, επι­βάλ­λε­ται να τεθεί σε σύγ­χρο­νες βάσεις, οι οποίες θα δίνουν έμφαση σε στο­χευ­μέ­νες ανα­πτυ­ξια­κές κατευ­θύν­σεις, που θα ενδυ­να­μώ­νουν την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των επι­χει­ρή­σεων και θα προ­ω­θούν την απα­σχό­ληση.

«Ούτε η παρούσα, ούτε οι προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις, στο βωμό του πολι­τι­κού κόστους, βρήκαν λύσεις μείωσης των δημό­σιων δαπανών με απο­τέ­λε­σμα να προ­τεί­νουν με χαρα­κτη­ρι­στική ελα­φρό­τητα, ισο­δύ­ναμα μέτρα με τη κατα­στρο­φική και αδιέ­ξοδη τακτική της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης» όπως σχο­λιά­ζει ο πρό­ε­δρος της ΕΣΕΕ και του ΕΒΕΠ.

Και συνε­χί­ζει: «Το φορο­λο­γικό θέμα, είναι επί­καιρο, αλλά και δια­χρο­νικό ταυ­τό­χρονα, καθώς εμείς οι Έλληνες, όπως έχει απο­δει­χθεί και στο παρελ­θόν δεν έχουμε δημιουρ­γή­σει την καλύ­τερη… σχέση με τους φόρους! Όμως, θα έπρεπε, να συνέ­βαινε, το αντί­θετο, γιατί, εάν είχε καλ­λιερ­γη­θεί και εμπε­δω­θεί ένα κλίμα φορο­λο­γι­κής συνεί­δη­σης, όπου θα υπήρχε δικαιο­σύνη και στα­θε­ρό­τητα στη φορο­λο­γία, αντα­πο­δο­τι­κό­τητα μέσω της κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής, αλλά και επι­βρά­βευση του συνε­πούς φορο­λο­γού­με­νου, τότε είναι βέβαιο, ότι, κατά τη διάρ­κεια της κρίσης, δεν θα είχαν απαι­τη­θεί τόσα πρό­σθετα και επίπονα δημο­σιο­νο­μικά μέτρα, ούτε τρία μνη­μό­νια, αλλά αντι­θέ­τως θα είχαμε ακο­λου­θή­σει την Ιρλαν­δία, τη Πορ­το­γα­λία και τη Κύπρο στα βήματα εξόδου τους από τα προ­γράμ­ματα επι­τή­ρη­σης.

Ένα από τα ισχυ­ρό­τερα δεινά που αντι­με­τω­πί­ζει αυτή τη στιγμή η ελλη­νική κοι­νω­νία είναι η έλλειψη συνέ­χειας, που σε μεγάλο βαθμό απο­τυ­πώ­νε­ται στις οικο­νο­μι­κές ανι­σό­τη­τες και φορο­λο­γι­κές αδικίες που επι­κρα­τούν επί δεκα­ε­τίες. Σε καμία όμως περί­πτωση δεν δικαιο­λο­γούν τη φορο­δια­φυγή, τη φορο­α­πο­φυγή και την εισφο­ρο­δια­φυγή, συγκε­κρι­μέ­νες δηλαδή ενέρ­γειες, από­κρυ­ψης εισο­δη­μά­των ή ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών που μακρο­χρό­νια ζημί­ω­σαν πρώτα τους συνε­πείς φορο­λο­γού­με­νους και μετά το Δημόσιο».

Σε άλλο σημείο του άρθρου του ο κ. Κορ­κί­δης σχο­λιά­ζει: «Είναι ξεκά­θαρο ότι με αυτές τις ιδέες υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης, σου λένε πρώτον να απο­κρύ­ψεις τις πραγ­μα­τι­κές σου απο­λα­βές, να γίνεις δηλαδή κλέφτης για να ζήσεις, δεύ­τε­ρον να κλεί­σεις την επι­χεί­ρηση σου, ιδιαί­τερα εάν είναι υγιής και κερ­δο­φό­ρος και τρίτον να σηκω­θείς να πας στη Βουλ­γα­ρία. Αλήθεια ποιος επι­χει­ρη­μα­τίας με την υιο­θέ­τηση της αύξησης της φορο­λο­γίας θα επι­διώ­ξει αύξηση κερδών και ποιος εργα­ζό­με­νος θα επι­διώ­ξει αύξηση απο­δο­χών όταν γνω­ρί­ζουν ότι επι­πλέον κερ­δί­ζεις από ένα όριο και πάνω θα κατα­λή­ξει στην εφορία αντί για το ταμείο της επι­χεί­ρη­σης ή τη τσέπη του εργα­ζό­με­νου; Όμως στο δίλημμα είτε κλεί­νεις μόνος σου λόγω υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης, είτε σε κλεί­νουμε λόγω φορο­δια­φυ­γής, οι μικρο­με­σαίοι της αγοράς δεν θα κάνουμε το χατίρι κανενός.»

To BHMA