Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, Προεδρος Ε.Ε. Αθηνών: «Η ακρίβεια είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας»

Συ­νέ­ντευ­ξη εφ’ όλης της ύλης, πα­ρα­χώ­ρη­σε στην ‘δη­μο­κρα­τι­κή’ ο πρό­ε­δρος του Επαγ­γελ­μα­τι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου Αθη­νών κ. Γιάν­νης Χα­τζη­θε­ο­δο­σί­ου για τις τε­λευ­ταί­ες εξε­λί­ξεις σε μια σειρά από καυτά θέ­μα­τα. Από το νέο φο­ρο­λο­γι­κό νο­μο­σχέ­διο, την πά­τα­ξη της φο­ρο­δια­φυ­γής, την κρίση που δη­μιουρ­γή­θη­κε με την ανά­φλε­ξη στην Μέσα Ανα­το­λή, μέχρι και την ακρί­βεια, ο κ. Χα­τζη­θε­ο­δο­σί­ου ξε­κα­θα­ρί­ζει τις θέ­σεις των φο­ρέ­ων, με ση­μείο αιχ­μής την ανά­γκη για άμεση και σο­βα­ρή λήψη μέ­τρων από την κυ­βέρ­νη­ση.

• Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα έχει μο­νο­πω­λή­σει την επι­και­ρό­τη­τα το μεί­ζον θέμα των αλ­λα­γών στη φο­ρο­λο­γία. Πρό­σφα­τα ανα­φερ­θή­κα­τε στο θέμα με τους λο­γα­ρια­σμούς ενέρ­γειας που επι­βα­ρύ­νει νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις. Τι πρέ­πει να κάνει η κυ­βέρ­νη­ση;

Εκτι­μώ ότι το θέμα των λο­γα­ρια­σμών του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος θα μας απα­σχο­λή­σει πολύ το επό­με­νο διά­στη­μα. Κυ­ρί­ως σε οι­κο­νο­μι­κό επί­πε­δο, καθώς η Ε.Ε. δεν αφή­νει τις κυ­βερ­νή­σεις των κρα­τών-μελών να συ­νε­χί­σουν τη στή­ρι­ξή τους προς την κοι­νω­νία. Άρα χωρίς κρα­τι­κές επι­δο­τή­σεις ανα­μέ­νο­νται και αυ­ξη­μέ­να βάρη για τους κα­τα­να­λω­τές, ενώ μην ξε­χνά­με ότι από την νέα χρο­νιά επα­νέρ­χε­ται η ρήτρα ανα­προ­σαρ­μο­γής.

Προ­βλέ­πω όμως ότι θα υπάρ­ξει με­γά­λη σύγ­χυ­ση σε νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις εξαι­τί­ας και των δια­φο­ρε­τι­κών τι­μο­λο­γί­ων που θα ισχύ­σουν, κάτι που μπο­ρεί να απο­δει­χθεί δι­σε­πί­λυ­τος γρί­φος για πάρα πολ­λούς κα­τα­να­λω­τές. Όπως είναι ήδη γνω­στό, πλέον ο κα­τα­να­λω­τής κα­λεί­ται να επι­λέ­ξει με­τα­ξύ τριών τι­μο­λο­γί­ων (στα­θε­ρά, κυ­μαι­νό­με­να και δυ­να­μι­κά) τα οποία μά­λι­στα συν­δέ­θη­καν με ένα χρώμα, ενώ προ­στί­θε­ται ένα επι­πλέ­ον τι­μο­λό­γιο που θα δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα στον κα­τα­να­λω­τή να κάνει σύ­γκρι­ση των τιμών με­τα­ξύ προ­μη­θευ­τών. Αυτό ση­μαί­νει όμως έρευ­να κάθε μήνα από την πλευ­ρά των κα­τα­να­λω­τών προ­κει­μέ­νου να επι­λέ­γουν τον φθη­νό­τε­ρο προ­μη­θευ­τή. Δη­λα­δή αλ­λά­ζουν όλα σχε­τι­κά με την πλη­ρω­μή του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος και είναι απο­ρί­ας άξιο πώς θα τα κα­τα­φέ­ρουν πο­λί­τες αλλά και ιδιο­κτή­τες μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων που δεν είναι και τόσο εξοι­κειω­μέ­νοι με την τε­χνο­λο­γία. Το με­γά­λο πρό­βλη­μα ξε­κί­νη­σε βέ­βαια από τότε που δη­μιουρ­γή­θη­κε το Χρη­μα­τι­στή­ριο Ενέρ­γειας.

Αυτό που ζη­τά­με ως Επι­με­λη­τή­ριο από την κυ­βέρ­νη­ση, είναι από τη μια να ασκή­σει πε­ρισ­σό­τε­ρες πιέ­σεις προς τις Βρυ­ξέλ­λες ώστε να συ­νε­χι­στεί η κρα­τι­κή στή­ρι­ξη προς την κοι­νω­νία και από την άλλη να εντεί­νει τους ελέγ­χους των προ­μη­θευ­τών, ώστε να μην υπάρ­ξει το πα­ρα­μι­κρό πε­ρι­θώ­ριο για από­πει­ρα αι­σχρο­κέρ­δειας.

• Θα ήθελα να ανα­φερ­θεί­τε στο νέο σύ­στη­μα φο­ρο­λό­γη­σης των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών αλλά και στο ζή­τη­μα που πα­ρα­μέ­νει στην επι­και­ρό­τη­τα, σχε­τι­κά με την πά­τα­ξη της φο­ρο­δια­φυ­γής. Δεν είναι άλ­λω­στε όλοι οι φο­ρο­λο­γού­με­νοι και φο­ρο­φυ­γά­δες.

Το Επαγ­γελ­μα­τι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Αθη­νών τάσ­σε­ται στα­θε­ρά υπέρ της πά­τα­ξης της φο­ρο­δια­φυ­γής. Και ο λόγος είναι προ­φα­νής. Όταν εξαι­τί­ας της προ­κα­λού­νται συν­θή­κες αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού στην αγορά, τότε επι­βα­ρύ­νο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο οι μι­κρό­τε­ροι. Θέ­λου­με λοι­πόν την απο­νο­μή φο­ρο­λο­γι­κής δι­καιο­σύ­νης. Εκεί που δια­φω­νού­με με την κυ­βέρ­νη­ση είναι στο πώς ακρι­βώς θα πα­τα­χθεί η φο­ρο­δια­φυ­γή. Γιατί με την αλ­λα­γή φο­ρο­λό­γη­σης των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών δεν επι­λύ­ε­ται το πρό­βλη­μα αλλά απλώς αυ­ξά­νο­νται τα φο­ρο­λο­γι­κά έσοδα. Απαι­τεί­ται ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο σχέ­διο που θα προ­κύ­ψει μετά από εξα­ντλη­τι­κό διά­λο­γο και που θα έχει ως στόχο την ισο­νο­μία απέ­να­ντι στην κα­τα­νο­μή των φο­ρο­λο­γι­κών βαρών και κυ­ρί­ως των εντο­πι­σμό των με­γά­λων φο­ρο­φυ­γά­δων που σί­γου­ρα δεν είναι οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες. Αυτό που δεν γνω­ρί­ζει ο κό­σμος είναι ότι ένας με­γά­λος αριθ­μός ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών έχει πραγ­μα­τι­κά ει­σο­δή­μα­τα που κι­νού­νται και κάτω από το ύψος του κα­τώ­τα­του μι­σθού. Οπότε καλό είναι να μη λαμ­βά­νο­νται ορι­ζό­ντια μέτρα, καθώς κάθε πε­ρί­πτω­ση είναι ξε­χω­ρι­στή. Πα­ράλ­λη­λα, ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα πρέ­πει να δοθεί και στην αλ­λα­γή φο­ρο­λο­γι­κής κουλ­τού­ρας των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων.

• Με δύο ανοι­χτά μέ­τω­πα πο­λέ­μου, το ένα στην Ου­κρα­νία και το άλλο στη Μέση Ανα­το­λή, πόσο επη­ρε­ά­ζε­ται η διε­θνής οι­κο­νο­μία και κυ­ρί­ως η χώρα μας, που βρί­σκε­ται σε ευαί­σθη­τη (γε­ω­γρα­φι­κά) πε­ριο­χή; Τι θα πρέ­πει να πε­ρι­μέ­νου­με στο επό­με­νο διά­στη­μα;

Η πρό­σφα­τη ανά­φλε­ξη στη Μέση Ανα­το­λή σαφώς και μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σει την πα­γκό­σμια οι­κο­νο­μία. Ει­δι­κά αν επε­κτα­θεί -κάτι που απευ­χό­μα­στε- τότε υπάρ­χει ο κίν­δυ­νος να δούμε ένα ντό­μι­νο αρ­νη­τι­κών συ­νε­πειών που μπο­ρεί να πλή­ξουν και την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία, με πιο άμεσο πλήγ­μα στο ενερ­γεια­κό. Ήδη βιώ­σα­με την ενερ­γεια­κή κρίση εξαι­τί­ας του πο­λέ­μου στην Ου­κρα­νία. Οπότε κα­τα­λα­βαί­νου­με πόσο πιο δύ­σκο­λα μπο­ρεί να γί­νουν τα πράγ­μα­τα με εκτε­τα­μέ­νες συρ­ρά­ξεις στη Μέση Ανα­το­λή. Κα­τα­λα­βαί­νου­με όλοι ότι είναι σε εξέ­λι­ξη σο­βα­ρές γε­ω­πο­λι­τι­κές αλ­λα­γές. Ελ­πί­ζου­με να πρυ­τα­νεύ­σει η λο­γι­κή γιατί για να προ­χω­ρή­σει η οι­κο­νο­μία, ει­δι­κά των πιο μι­κρών κρα­τών όπως είναι η Ελ­λά­δα, απαι­τεί­ται ει­ρή­νη.

• Η αν­θρω­πό­τη­τα έχει ξε­κι­νή­σει ήδη να κι­νεί­ται στον ρυθμό της Τε­χνη­τής Νοη­μο­σύ­νης που απο­τε­λεί μια επα­νά­στα­ση, αφού όλα αλ­λά­ζουν οδεύ­ο­ντας προς μια νέα εποχή. Πόσο απα­ραί­τη­το ‘ερ­γα­λείο’ κα­θί­στα­ται για τους επαγ­γελ­μα­τί­ες και επι­χει­ρη­μα­τί­ες;

Ου­σια­στι­κά με τον όρο Τε­χνη­τή Νοη­μο­σύ­νη ανα­φε­ρό­μα­στε στην ικα­νό­τη­τα μιας μη­χα­νής να ανα­πα­ρά­γει τις γνω­στι­κές λει­τουρ­γί­ες ενός αν­θρώ­που, όπως είναι η μά­θη­ση, ο σχε­δια­σμός και η δη­μιουρ­γι­κό­τη­τα. Πλέον οι μη­χα­νές κα­θί­στα­νται ικα­νές να «κα­τα­νο­ούν» το πε­ρι­βάλ­λον τους και να επι­λύ­ουν προ­βλή­μα­τα.

Ακρι­βώς λόγω αυτών των αυ­ξη­μέ­νων δυ­να­το­τή­των, γί­νε­ται πλέον κομ­βι­κή η ση­μα­σία της τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης. Σε μία ψη­φια­κά με­τα­μορ­φω­μέ­νη κοι­νω­νία, με ανα­ρίθ­μη­τα δε­δο­μέ­να και νέους αλ­γό­ριθ­μους, ανα­δύ­ο­νται μο­να­δι­κές ευ­και­ρί­ες αλλά και ση­μα­ντι­κοί κίν­δυ­νοι.

Μπο­ρού­με να έχου­με στη διά­θε­σή μας, εξε­λιγ­μέ­να λο­γι­σμι­κά όπως ει­κο­νι­κούς βοη­θούς, μη­χα­νές ανα­ζή­τη­σης, συ­στή­μα­τα ανα­γνώ­ρι­σης προ­σώ­που και ομι­λί­ας ενώ μέσω της “εν­σω­μα­τω­μέ­νης τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης” υπάρ­χει πλη­θώ­ρα δυ­να­το­τή­των σε ρο­μπότ, αυ­τό­νο­μα οχή­μα­τα αλλά και drones.

Ει­δι­κά στον τομέα του επι­χει­ρείν, να είστε σί­γου­ροι ότι η επό­με­νη μέρα δεν θα έχει καμία σχέση με την προη­γού­με­νη.

Για πα­ρά­δειγ­μα, η τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη μπο­ρεί να έχει εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κό ρόλο για ρα­γδαί­ες αλ­λα­γές στον κλάδο του εμπο­ρί­ου, καθώς χρη­σι­μο­ποιεί­ται για τη βελ­τι­στο­ποί­η­ση προ­ϊ­ό­ντων, τον προ­γραμ­μα­τι­σμό των απο­θε­μά­των, τον εφο­δια­στι­κό τομέα, και αλλού.

Μέσω της τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης τα smartphones μπο­ρούν να πα­ρέ­χουν εξα­το­μι­κευ­μέ­νες υπη­ρε­σί­ες στους κα­τό­χους τους και να λει­τουρ­γούν πια ως προ­σω­πι­κοί βοη­θοί. Μέχρι αυ­τό­μα­τη με­τά­φρα­ση και υπο­τι­τλι­σμό θα μπο­ρούν να έχουν οι πο­λί­τες.

Ακόμα και σε θέ­μα­τα ενέρ­γειας θα μπο­ρού­με να δούμε με­γά­λες αλ­λα­γές. Έξυ­πνοι θερ­μο­στά­τες, ανά­λο­γα με τα δε­δο­μέ­να που δίνει ο κά­το­χος του σπι­τιού, θα ανα­λύ­ουν συ­μπε­ρι­φο­ρές με στόχο την εξοι­κο­νό­μη­ση αλλά και απο­θή­κευ­ση ενέρ­γειας. Την ίδια ώρα σχε­διά­ζο­νται «έξυ­πνες πό­λεις» που βα­σί­ζο­νται σε ευφυή συ­στή­μα­τα ρύθ­μι­σης της κυ­κλο­φο­ρί­ας, ενώ θα δούμε και πε­ρισ­σό­τε­ρα εξε­λιγ­μέ­να συ­στή­μα­τα ασφα­λεί­ας στα οχή­μα­τά μας που θα πε­ριο­ρί­ζουν τις πι­θα­νό­τη­τες κά­ποιου τρο­χαί­ου.

Ανά­λο­γης σπου­δαιό­τη­τας εξε­λί­ξεις ανα­μέ­νο­νται στον τομέα της Ια­τρι­κής, της κυ­βερ­νο­α­σφά­λειας -κάτι ση­μα­ντι­κό στους και­ρούς που ζούμε- στην αντι­με­τώ­πι­ση της πα­ρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης. Πα­ράλ­λη­λα η τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη μπο­ρεί να συμ­βά­λει στην ανά­πτυ­ξη του με­τα­ποι­η­τι­κού κλά­δου μέσω της αξιο­ποί­η­σης της ρο­μπο­τι­κής και της έγκαι­ρης πρό­γνω­σης βλα­βών και συ­ντή­ρη­σης μη­χα­νη­μά­των.

Μέχρι και στον πρω­το­γε­νή τομέα θα δούμε εξέ­λι­ξη καθώς θα μπο­ρού­με να έχου­με απο­δο­τι­κό­τε­ρη αλλά και πιο υγιει­νή πα­ρα­γω­γή προ­ϊ­ό­ντων.

Βλέ­που­με λοι­πόν να ξη­με­ρώ­νει μία νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Είναι όμως όλα τόσο θε­τι­κά; Σαφώς και όχι. Απαι­τεί­ται η κα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή προ­ε­τοι­μα­σία από την πλευ­ρά της Πο­λι­τεί­ας, ώστε να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν αυτές οι νέες δυ­να­τό­τη­τες προς όφε­λος της κοι­νω­νί­ας και όχι ως απει­λή. Για πα­ρά­δειγ­μα, ξέ­ρου­με καλά ότι θα επη­ρε­α­στεί η απα­σχό­λη­ση καθώς πολ­λές θέ­σεις ερ­γα­σί­ας θα κα­ταρ­γη­θούν ή ανα­γκα­στι­κά θα δια­φο­ρο­ποι­η­θούν. Άρα απαι­τεί­ται ει­δι­κή μέ­ρι­μνα. Κυ­ρί­ως όμως χρειά­ζε­ται ένα ξε­κά­θα­ρο πλαί­σιο ώστε η τε­χνη­τή νοη­μο­σύ­νη να μην γίνει ερ­γα­λείο στα χέρια κά­ποιων κα­κό­βου­λων ή να πε­ριο­ρι­στούν οι πι­θα­νό­τη­τες της ανε­ξέ­λεγ­κτης χρή­σης της.

Το Ε.Ε.Α. προ­κει­μέ­νου να πλη­ρο­φο­ρή­σει τα μέλη του για τις εξε­λί­ξεις στο θέμα της Τε­χνη­τής Νοη­μο­σύ­νης έχει ξε­κι­νή­σει ήδη τη διορ­γά­νω­ση ενη­με­ρω­τι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων. Θε­ω­ρού­με το θέμα πολύ ση­μα­ντι­κό και οι μι­κρο­με­σαί­οι πρέ­πει να είναι όσο το δυ­να­τόν πιο έτοι­μοι για όλα αυτά που έρ­χο­νται.

• Μία τε­λευ­ταία ερώ­τη­ση για την ακρί­βεια που γο­να­τί­ζει τους κα­τα­να­λω­τές. Υπάρ­χουν μέτρα που θα μπο­ρού­σαν να φρε­νά­ρουν το ράλι αύ­ξη­σης των τιμών στην αγορά;

Η ακρί­βεια είναι το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας και αυτό προ­κύ­πτει και από όλες τις έρευ­νες που γί­νο­νται από φο­ρείς, με­τα­ξύ των οποί­ων είναι και το Επαγ­γελ­μα­τι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Αθη­νών. Ει­δι­κά οι συ­νε­χείς αυ­ξή­σεις στα τρό­φι­μα προ­βλη­μα­τί­ζουν έντο­να τους κα­τα­να­λω­τές, ενώ είναι πολ­λές οι πε­ρι­πτώ­σεις αν­θρώ­πων που ήδη στε­ρού­νται βα­σι­κά αγαθά εξαι­τί­ας της οι­κο­νο­μι­κής τους αδυ­να­μί­ας. Εμείς ως Ε.Ε.Α. συ­νε­χί­ζου­με να υπο­στη­ρί­ζου­με ως λύση τη μεί­ω­ση του ΦΠΑ από το 13% στο 6% στα βα­σι­κά αγαθά και τη μεί­ω­ση του ΕΦΚ στα καύ­σι­μα. Πρό­κει­ται για δρά­σεις που έχουν ήδη εφαρ­μο­στεί σε άλλα κράτη. Από την στιγ­μή που στη χώρα μας δε λύ­θη­κε το πρό­βλη­μα με την εφαρ­μο­γή των δια­φό­ρων «pass», εκτι­μώ ότι πρέ­πει να στρα­φού­με στη μεί­ω­ση των έμ­με­σων φόρων, σε μία προ­σπά­θεια συ­γκρά­τη­σης των τιμών.