DW: Θα επηρεάσει η κλιματική αλλαγή τον τουρισμό;

Πού θα μπο­ρούμε να ταξι­δεύ­ουμε στο μέλλον; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα που θέτει το Der Spiegel παρα­τη­ρώ­νο­ντας ότι οι άνθρω­ποι όχι μόνο θα αρρω­σταί­νουν αλλά θα καταρ­ρέ­ουν.

Πλούσιο σε ύλη κι αυτό το τεύχος του περιο­δι­κού Spiegel. Ουκρα­νία, Ιράκ, Κίνα, ποδό­σφαιρο και φυσικά κλι­μα­τική αλλαγή σε σχέση με τον του­ρι­σμό. “Σε ένα νεκρό δάσος κανείς δεν θέλει να κάνει πεζο­πο­ρίες” είναι ο τίτλος του άρθρου με κεντρική φωτο­γρα­φία ντό­πιους και του­ρί­στες στη Ρόδο, με βαλί­τσες και μαγιό, να περ­πα­τούν προς την αντί­θετη κατεύ­θυνση των πυρ­κα­γιών με φόντο έναν σκούρο ουρανό από τις φωτιές. Για πολλούς το φετινό καλο­καίρι ήταν καλο­καίρι των κατα­στρο­φών και οι επι­στή­μο­νες προ­σπα­θούν να διε­ρευ­νή­σουν τις επι­πτώ­σεις της υπερ­θέρ­μαν­σης του πλανήτη στον του­ρι­σμό.

“Κύματα καύσωνα θα αρρω­σταί­νουν τους του­ρί­στες”

“Καθώς το καλο­καίρι του 2023 πλη­σιά­ζει προς το τέλος του, ένα καλο­καίρι με τον Ιούλιο ως τον πιο θερμό μήνα από τότε που άρχισαν να κατα­γρά­φο­νται μετε­ω­ρο­λο­γικά δεδο­μένα, τίθε­νται ερω­τή­ματα”, προ­βλη­μα­τί­ζε­ται ο αρθρο­γρά­φος. “Τι θα γίνει με τις δια­κο­πές στο μέλλον; Αντι­δρούν ήδη οι του­ρί­στες στις κατα­στρο­φές στις οποίες συμ­βάλ­λει η κλι­μα­τική αλλαγή μετα­βάλ­λο­ντας την ταξι­διω­τική τους συμπε­ρι­φορά; Πώς θα επη­ρε­ά­σει η κλι­μα­τική αλλαγή τις περιο­χές δια­κο­πών μακρο­πρό­θε­σμα; Ποια προ­λη­πτικά μέτρα θα μπο­ρού­σαν να ληφθούν στις πιο απει­λού­με­νες περιο­χές; Η πολι­τική θα τα ακο­λου­θή­σει;”. Ερω­τή­σεις επί ερω­τή­σεων που θα πρέπει να προ­κα­λούν σκε­πτι­κι­σμό στις χώρες που ζουν από τον του­ρι­σμό. Ο Γερ­μα­νός αρθρο­γρά­φος έχει πειστεί για την σχέση αιτίου και αιτια­τού. “Οι πυρ­κα­γιές ευνο­ού­νται από την κλι­μα­τική αλλαγή, είτε στη Ρόδο, είτε στο Μάουι, είτε στη νότια Γαλλία” επι­ση­μαί­νει. “Επειδή το φαι­νό­μενο του θερ­μο­κη­πίου προ­κα­λεί ήδη απο­δε­δειγ­μένα άνοδο της θερ­μο­κρα­σίας, το απο­τέ­λε­σμα είναι η ξηρασία. Οι πρώην πρά­σι­νες εκτά­σεις μετα­τρέ­πο­νται σε άγονες, όπου μαζεύ­ο­νται τόσα εύφλε­κτα θαμνώδη και ξερά ξύλα που μετά από μακρά περίοδο ξηρα­σίας αρκεί μια σπίθα για να μετα­τρα­πεί η περιοχή σε κόλαση, γιατί το ξερό ξύλο πιάνει εύκολα φωτιά. Οι πλημ­μύ­ρες, όπως αυτές στην Αυστρία και τη Σλο­βε­νία, ευνο­ού­νται επίσης από την κλι­μα­τική αλλαγή. Το νερό της Μεσο­γείου είχαν φτάσει σε ακραίες θερ­μο­κρα­σίες εξαι­τίας μιας θερμής περιό­δου εβδο­μά­δων, με απο­τέ­λε­σμα να εξα­τμί­ζε­ται περισ­σό­τερο νερό στην ατμό­σφαιρα και η υγρασία ψηλά στις Άλπεις να πέφτει αργό­τερα από τα βαριά σύννεφα ως βροχή”.

Το γερ­μα­νικό περιο­δικό εμφα­νί­ζει και επι­στη­μο­νικά δεδο­μένα για τη σχέση ανάμεσα στα κύματα καύσωνα και την κλι­μα­τική αλλαγή. “Οι επι­στή­μο­νες μπορούν μάλιστα να προ­βλέ­ψουν με κάποια ακρί­βεια πόσο συχνά και έντονα θα εμφα­νί­ζο­νται κύματα καύσωνα τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες. Για παρά­δειγμα, ο αριθμός των ημερών με θερ­μο­κρα­σίες άνω των 50 βαθμών θα μπο­ρούσε να αυξηθεί απότομα στην περιοχή της Μεσο­γείου και της Μέσης Ανα­το­λής”. Σύμφωνα με μελέτη της βρε­τα­νι­κής μετε­ω­ρο­λο­γι­κής υπη­ρε­σίας Met Office “η πιθα­νό­τητα αυξά­νε­ται κατά δέκα ως χίλιες φορές. Σε ορι­σμέ­νες από τις δώδεκα τοπο­θε­σίες που μελε­τή­θη­καν, μεταξύ άλλων στην περιοχή της Μεσο­γείου, από τη νότια Ισπανία ως την Τουρκία και την Τυνησία, η απει­λη­τική για τη ζωή ζέστη θα μπο­ρούσε να έρχεται ακόμη και κάθε χρόνο μέχρι το τέλος του αιώνα. Οι άνθρω­ποι όχι μόνο αρρω­σταί­νουν, αλλά καταρ­ρέ­ουν στους 50 βαθμούς περίπου. Αυτό έχουν δείξει και οι παρα­τη­ρή­σεις από προη­γού­μενα κύματα καύσωνα”.

Και η Ελλάδα;

Η ερευ­νή­τρια Μάριαμ Ζαχαρία, για παρά­δειγμα, εργά­ζε­ται για την πρω­το­βου­λία World Weather Attribution, ένα κορυ­φαίο ερευ­νη­τικό δίκτυο στον τομέα. Υπο­λό­γισε λοιπόν για το Spiegel κατά πόσο ένα κύμα καύσωνα, όπως αυτό στη Σικελία τον Ιούλιο, εξα­κο­λου­θεί να είναι εντός των φυσιο­λο­γι­κών ορίων σε μια ιστο­ρική σύγκριση ή αν είναι πολύ πιθανό να οφεί­λε­ται στην κλι­μα­τική αλλαγή. Για να το κάνει αυτό, η Ζαχαρία χρη­σι­μο­ποί­ησε βάσεις δεδο­μέ­νων με μετε­ω­ρο­λο­γικά δεδο­μένα των τελευ­ταίων 70 ετών. Στην περί­πτωση της Σικε­λίας οι υπο­λο­γι­σμοί της ήταν σαφείς. Η μέση μέγιστη θερ­μο­κρα­σία στα τέλη Ιουλίου ήταν πάνω από 38 βαθμούς. Δηλαδή σχεδόν δύο βαθμούς μεγα­λύ­τερη από ό,τι το 1950. Το συμπέ­ρα­σμα; Οι ερευ­νη­τές δεν μπορούν πλέον να αρνη­θούν τη σχέση μεταξύ των κυμάτων καύσωνα και της κλι­μα­τι­κής αλλαγής. Μπορούν επίσης να προ­βλέ­ψουν με σχετική ακρί­βεια πόσο συχνά και πόσο έντονα θα εμφα­νί­ζο­νται κύματα καύσωνα τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες. Τι σημαί­νουν αυτές οι εξε­λί­ξεις για τον του­ρι­σμό;

Το Spiegel επι­κα­λεί­ται την ερευ­νή­τρια Νικο­λέτα Άνκα Ματάι, η οποία χρη­σι­μο­ποί­ησε έναν δείκτη τουρισμού-κλίματος για να μοντε­λο­ποι­ή­σει ποιες περιο­χές θα μπο­ρού­σαν να χάσουν και ποιες να κερ­δί­σουν από την κλι­μα­τική κρίση. Σύμφωνα με τα ευρή­ματά στη νότια Ισπανία, για παρά­δειγμα, η περιοχή έχει ήδη λιγό­τερο ελκυ­στικό καιρό το καλο­καίρι απ’ ό,τι πριν από 20 χρόνια και η κατά­σταση θα συνε­χί­σει να επι­δει­νώ­νε­ται. Η ερευ­νή­τρια συμπε­ρι­λαμ­βά­νει στις μετρή­σεις της και τον παρά­γο­ντα των περι­φε­ρεια­κών εκτι­μή­σεων υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι το καλο­καίρι οι του­ρι­στι­κές ροές θα μετα­το­πί­ζο­νται αργά προς τον βορρά. Στην ακραία περί­πτωση υπερ­θέρ­μαν­σης κατά 4 βαθμούς η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία και η Πορ­το­γα­λία θα μπο­ρού­σαν να χάσουν έως και το 30% των του­ρι­στών τους τους καλο­και­ρι­νούς μήνες. Οι παρα­θε­ρι­στές θα μπο­ρού­σαν τότε ίσως να ταξι­δεύ­ουν μόνο στην Κυανή Ακτή τον Φεβρουά­ριο και στη βόρεια Σουηδία κατά τη διάρ­κεια των καλο­και­ρι­νών δια­κο­πών. Αλλά και για τον χει­με­ρινό του­ρι­σμό στην Αυστρία οι μετα­βο­λές θα είναι δρα­μα­τι­κές. Σύμφωνα με μελέτη του Ελβε­τι­κού Ινστι­τού­του Έρευνας Χιονιού και Χιο­νο­στι­βά­δων, που επι­κα­λεί­ται το Spiegel, μακρο­πρό­θε­σμα δεν θα υπάρχει σχεδόν κανένα ενιαίο στρώμα κάλυψης με χιόνι κάτω από τα 1200 μέτρα, αν η ανθρω­πό­τητα δεν μειώσει σημα­ντικά τις εκπο­μπές CO2.

Ειρήνη Ανα­στα­σο­πού­λου

Πηγή DW