Γερμανικός τύπος: «Ενδιάμεσος σταθμός προς την Ιθάκη»-«Για τους Έλληνες δεν αλλάζει κάτι»

Μισο­ά­δειο ή μισο­γε­μάτο είναι το ποτήρι; Αυτό το δίλημμα αντι­με­τω­πί­ζουν οι αρθο­γρά­φοι του γερ­μα­νι­κού Τύπου στην προ­σπά­θειά τους να αξιο­λο­γή­σουν το τέλος των μνη­μο­νίων μετά από οχτώ­μιση θυελ­λώδη χρόνια. Ενδει­κτι­κοί αυτού του κλί­μα­τος είναι και οι τίτλοι που επι­λέ­γουν για να κατα­δεί­ξουν τη σημασία του γεγο­νό­τος.

«Ενδιά­με­σος σταθμός προς  την Ιθάκη»

Στο πρω­το­σέ­λιδό της η Frankfurter Allgemeine Zeitung επι­λέ­γει τον τίτλο «Ο μακρύς δρόμος από την κρίση» επι­ση­μαί­νο­ντας ότι στην Ελλάδα τελειώ­νει ένα κεφά­λαιο αξιο­μνη­μό­νευ­της ευρω­παϊ­κής δημο­σιο­νο­μι­κής ιστο­ρίας, μια τομή για την ίδια τη χώρα. «Για τους ίδιους τους Έλληνες, άμεσα, δεν αλλάζει κάτι, το βάρος των χρεών παρα­μέ­νει συντρι­πτικά υψηλό και ορι­σμένα από τα μέτρα που συμ­φω­νή­θη­καν το 2015 θα εφαρ­μο­στούν το 2019» υπεν­θυ­μί­ζει ο σχο­λια­στής της. «Ο λαός θα συνε­χί­σει για πολύ ακόμη να υφί­στα­ται τις οικο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις της κακο­δια­χεί­ρι­σης πολλών δεκα­ε­τιών πριν, από τα δύο μεγάλα κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ». Η εφη­με­ρίδα προ­βαί­νει και σε μια ενδια­φέ­ρουσα επι­σή­μανση. « Όλα αυτά ακού­γο­νται κατα­στρο­φικά, αλλά δεν λαμ­βά­νε­ται υπόψη ότι η Ελλάδα ακόμη και στην περίοδο της παρακ­μής προ­ά­σπισε ένα υψηλό αγαθό» γράφει. «Τα νοτιο­α­να­το­λικά εξω­τε­ρικά σύνορα της ευρω­παϊ­κής ηπείρου (σσ. η Ελλάδα) παρα­μέ­νουν ένα δημο­κρα­τικό κράτος που λει­τουρ­γεί. Αυτό δεν είναι αυτο­νό­ητο αν ρίξει κανείς μια ματιά πέρα από τα ελλη­νικά σύνορα, προς την Τουρκία. Παρόλα αυτά η κυβέρ­νηση Τσίπρα δεν εξά­λειψε μια βαθιά πληγή, το πελα­τειακό κράτος. Ο ΣΥΡΙΖΑ το υιο­θέ­τησε».

Ανα­λυ­τικό άρθρο, με τους βασι­κό­τε­ρους σταθ­μούς της πάνω από 8 χρόνια πορείας της Ελλάδας από το Καστε­λό­ριζο του Γιώργου Παπαν­δρέου μέχρι την έξοδο του Αλέξη Τσίπρα, δια­βά­ζουμε στη δεύτερη σελίδα της ίδιας εφη­με­ρίδα. Χαρα­κτη­ρι­στι­κός είναι ο τίτλος: «Ενδιά­με­σος σταθμός προς την Ιθάκη».

Μύθοι και προ­βλή­ματα της ελλη­νική διά­σω­σης

Σύμφωνα με την οικο­νο­μική επι­θε­ώ­ρηση Handelsblatt, «ο ασθενής ζει».Ο αρθρο­γρά­φος παρα­θέ­τει δήλωση του γερ­μα­νού υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Όλαφ Σολτς, ο οποίος εκφρά­ζει την ικα­νο­ποί­ησή του. «Τα πιο σκο­τεινά προ­γνω­στικά των προ­φη­τών της κατάρ­ρευ­σης δεν επα­λη­θεύ­τη­καν και αυτό είναι καλό. Οι πολίτες της Ελλάδας έκαναν μεγάλες προ­σπά­θειες, για τις οποίες τους αξίζει σεβα­σμός. Η διάσωση της Ελλάδας είναι όμως και δείγμα ευρω­παϊ­κής αλλη­λεγ­γύης», ανέφερε στην εφη­με­ρίδα. Στο ίδιο άρθρο παρα­τί­θε­νται απόψεις οικο­νο­μο­λό­γων, οι οποίοι δεν εκφρά­ζουν τα ίδια αισθή­ματα ευφο­ρίας. Ο Ντάνιελ Γκρος, για παρά­δειγμα, από το Κέντρο Ευρω­παϊ­κής Πολι­τι­κής, υπο­στη­ρί­ζει ότι «η Ελλάδα δεν έχει ακόμη δια­σω­θεί και δεν είναι σίγουρο εάν επι­στρέ­φει και πάλι στη βιώσιμη ανά­πτυξη. Η γρα­φειο­κρα­τία και το χνου­δια­σμένο πολι­τικό σύστημα εμπό­δι­σαν την υλο­ποί­ηση πολλών μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Η Ελλάδα μόνο μόνη της μπορεί να δια­σω­θεί αν επι­θυ­μούν οι ίδιοι οι ψηφο­φό­ροι τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις ωστόσο μέχρι στιγμής δεν ήταν έτσι τα πράγ­ματα».

Στη συνέ­χεια ο αρθρο­γρά­φος εμβα­θύ­νει σε μια σειρά από μύθους αλλά και λάθη που αφορούν στην ελλη­νική διάσωση. Για το στε­ρε­ό­τυπο του σπά­τα­λου και τεμπέλη Έλληνα, για τα κέρδη της Γερ­μα­νίας από την ελλη­νική διάσωση ή για το εάν το ΔΝΤ ήταν ο “κακός” της διά­σω­σης. Ακόμη ανα­φέ­ρε­ται στα αυστηρά μέτρα λιτό­τη­τας ή τις λάθος υπο­σχέ­σεις.

Το ούζο στην …ελλη­νική διάσωση

Η εφη­με­ρίδα Bild, που δια­δρα­μά­τισε κορυ­φαίο ρόλο στην κίτρινη δημο­σιο­γρα­φία χτυ­πώ­ντας πολλές φορές κάτω από τη μέση Έλληνες πολι­τι­κούς και πολίτες συνε­χί­ζει στο ίδιο οικείο μοτίβο. Κυκλο­φο­ρεί με τον τίτλο «Σιγά που σώθηκε» εννο­ώ­ντας την Ελλάδα. Οι αρθρο­γρά­φοι φιλο­ξε­νούν απόψεις του καθη­γητή Οικο­νο­μι­κών Γιώργο Βάμ­βουκα, του αντι­προ­έ­δρου της Ένωσης Φορο­λο­γου­μέ­νων Θρα­σύ­βου­λου Μίαρη και του Γιάννη Χατζη­σα­λάτα από το Συν­δι­κάτο Εφο­ρια­κών Αττικής που μετα­φέ­ρουν τη ζοφερή εικόνα της χώρας, έτσι του­λά­χι­στον όπως εκείνοι την προ­σλαμ­βά­νουν. Στο σχόλιο της ίδιας εφη­με­ρί­δας ο αρθρο­γρά­φος, όπως μετα­δί­δει η deutsche welle, επι­γρά­φει το άρθρο του με τη φράση «Χαμένη εμπι­στο­σύνη». Και σημειώ­νει: «Είναι όπως ένα βράδυ μετά από πολύ ούζο, ένα κεφάλι καζάνι που παρα­μέ­νει πάνω από 8 χρόνια ελλη­νι­κής διά­σω­σης. Διότι η προ­σω­ρινή διάσωση απο­κτή­θηκε πολύ ακριβά, με δάνεια 270 δις ευρώ και το πιο πολύ­τιμο στην πολι­τική, με την εμπι­στο­σύνη των ψηφο­φό­ρων… το Βερο­λίνο υπό­σχο­νταν συνέ­χεια ότι η Γερ­μα­νία δεν θα πλη­ρώ­σει για το πρό­βλημα των Ελλήνων. Αλλά λίγο αργό­τερα συμ­φω­νούσε σε βοήθεια δισε­κα­τομ­μύ­ρίων. Η πολι­τική εμφα­νί­ζε­ται ανα­κου­φι­σμένη. Χάρη στα δικά μας χρήματα των φορο­λο­γου­μέ­νων εξα­σφά­λισε ηρεμία μερικών χρόνων αλλά τις επι­πτώ­σεις του ελλη­νι­κού δρά­μα­τος θα τις νοιώθει για πολύ καιρό ακόμη, δηλαδή μια βαθιά δυσπι­στία των πολιτών».

Η Bild δίνει βήμα στον Γιάνη Βαρου­φάκη, ο οποίος επα­να­λαμ­βά­νει τις γνωστές του θέσεις ότι η «Ελλάδα βρί­σκε­ται στο ίδιο σημείο, στην ίδια μαύρη τρύπα και βυθί­ζε­ται ολοένα μέσα σε αυτήν διότι οι δανει­στές, μεταξύ άλλων, με τα μέτρα λιτό­τη­τας εμπο­δί­ζουν επεν­δύ­σεις και κατα­νά­λωση».

Οι φιλό­πο­νοι και οι τεμπέ­λη­δες

Τέλος, η αρι­στερή εφη­με­ρίδα Tageszeitung παρου­σιά­ζει μια φωτο­γρα­φία με έναν χαμο­γε­λα­στό Αλέξη Τσίπρα και επι­γρά­φει το άρθρο με τον τίτλο «Επι­τέ­λους ελεύ­θε­ρος αλλά ακόμη φτωχός». Στο σχόλιο με τον τίτλο «Μάστερ κατα­στρο­φής» ο αρθρο­γρά­φος περι­γρά­φει με τα πιο μελανά χρώματα τα λάθη που έγιναν σε αυτό τον διά­στημα. Και επι­ση­μαί­νει μια ενδια­φέ­ρουσα πτυχή. «Δεν έγιναν όμως όλα σχεδόν λάθος μόνο από πλευράς σύλ­λη­ψης σχεδίου αλλά και σε ατμο­σφαι­ρικό επίπεδο» σημειώ­νει ο σχο­λια­στής. «Με την σύμπραξη υψη­λό­τα­των κύκλων έγινε της μόδας μια γλώσσα του τύπου, ‘ημείς ενα­ντίον υμών’. Ο επι­με­λής βορράς ενα­ντίον των τεμπέ­λη­δων νοτίων. Οι φιλό­πο­νοι Γερ­μα­νοί ενα­ντίον των χρε­ο­κο­πη­μέ­νων Ελλήνων … Ένα ολό­κληρο κράτος έγινε απο­δέ­κτης εντολών, υπο­βαθ­μί­στηκε».