Ιατρός κατηγορείται για απόπειρα εκβίασης συναδέλφου του

Μια εξαι­ρε­τι­κά πε­ρί­ερ­γη υπό­θε­ση από­πει­ρας εκ­βί­α­σης αλ­λο­δα­πού ια­τρού, από ημε­δα­πό συ­νά­δελ­φό του, τον οποίο απα­σχο­λού­σε ως συ­νερ­γά­τη στο ια­τρείο του, θα απα­σχο­λή­σει την προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη για την 9η Μαρ­τί­ου 2020 συ­νε­δρί­α­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, κά­τοι­κος Κω φέ­ρε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι σε άγνω­στο χρόνο αλλά του­λά­χι­στον μέχρι τον Οκτώ­βριο του έτους 2016 τη­λε­φώ­νη­σε στον μη­νυ­τή και με έντο­νο και απει­λη­τι­κό ύφος τού ζή­τη­σε να του δώσει χρή­μα­τα, ήτοι ποσόν 10.000 ευρώ, για να μην σκο­τώ­σει τον ίδιο, την σύ­ζυ­γό του και τα παι­διά του, πλην όμως το απο­τέ­λε­σμα που επι­δί­ω­κε δεν επήλ­θε για λό­γους ανε­ξάρ­τη­τους από τη θέ­λη­σή του, αφού ο μη­νυ­τής αρ­νή­θη­κε να δώσει το πα­ρα­πά­νω ποσό, και κα­τέ­φυ­γε στην αστυ­νο­μία για να τον κα­ταγ­γεί­λει.

Στον ως άνω τόπο και χρόνο κα­τη­γο­ρεί­ται ότι έφερε μαζί του πα­ρά­νο­μα, δη­λα­δή χωρίς την άδεια της αρ­μό­διας Αστυ­νο­μι­κής Αρχής, όπλο κατά την έν­νοια του άρ­θρου 1, του Ν. 2168/1993, δη­λα­δή αντι­κεί­με­νο πρό­σφο­ρο για επί­θε­ση και δη πι­στό­λι.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να ο εγκα­λών είναι ια­τρός γε­νι­κός χει­ρουρ­γός και δια­τη­ρεί στην Κω μια ια­τρι­κή εται­ρεία, ένα δια­γνω­στι­κό κέ­ντρο και μια μο­νά­δα ημε­ρή­σιας νο­ση­λεί­ας από το έτος 2011.

Το Μάιο του 2016 προ­σέ­λα­βε τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, ιατρό άνευ ει­δι­κό­τη­τας, στην εται­ρεία με μισθό μικτό 1.000 ευρώ μη­νιαί­ως με κύριο αντι­κεί­με­νο επι­σκέ­ψεις κατ’ οίκον.

Τον Οκτώ­βριο του 2016 ο εγκα­λών ζή­τη­σε τη δια­κο­πή της συ­νερ­γα­σί­ας τους λόγω πα­ρα­πό­νων ασθε­νών για τη συ­μπε­ρι­φο­ρά του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ώσπου στις 4 Νο­εμ­βρί­ου 2016 και ώρα 15.15 ο κα­τη­γο­ρού­με­νος του τη­λε­φώ­νη­σε και του είπε ότι πρέ­πει να του δώσει 10.000 ευρώ, δια­φο­ρε­τι­κά θα κα­θα­ρί­σει τον ίδιο και την οι­κο­γέ­νειά του.

Ο εγκα­λών άμεσα με­τέ­βη στο ΤΑ Κω και κα­τήγ­γει­λε το συμ­βάν ανα­φέ­ρο­ντας ακόμη ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος όλο το διά­στη­μα του κα­λο­και­ριού που ερ­γα­ζό­ταν στην εται­ρεία, κυ­κλο­φο­ρού­σε έχο­ντας πάνω του ένα πι­στό­λι, το οποίο είχε επι­δεί­ξει στον εγκα­λού­ντα και σε άλλα άτομα στην εται­ρεία.

Στην απο­λο­γία του ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­στη­κε ότι τη­λε­φώ­νη­σε στον εγκα­λού­ντα προ­κει­μέ­νου να του ζη­τή­σει δε­δου­λευ­μέ­να του που αφο­ρού­σαν συμ­φω­νία για πο­σο­στό 10% επί των δια­κο­μι­δών χωρίς να τον απει­λή­σει και η έγκλη­ση συ­νι­στά κί­νη­ση αντι­πε­ρι­σπα­σμού για την απο­φυ­γή κα­τα­βο­λής οφει­λο­μέ­νων όσο και επαγ­γελ­μα­τι­κού αντα­γω­νι­σμού, έχο­ντας λάβει έκτο­τε το ποσό των 2.000 ευρώ από τον εγκα­λού­ντα, ενώ ανέ­φε­ρε ακόμη ότι είναι νό­μι­μος κά­το­χος όπλου σκο­πο­βο­λής, το οποίο ου­δέ­πο­τε πε­ριέ­φε­ρε και επέ­δει­ξε στον εγκα­λού­ντα.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω που εξέ­τα­σε την υπό­θε­ση έκρι­νε ότι οι ισχυ­ρι­σμοί αυτοί ελέγ­χο­νται ως προς την αλή­θειά τους και πά­ντως θα πρέ­πει να κρι­θούν κατά τη διάρ­κεια της ζω­ντα­νής ακρο­α­μα­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας από το δι­κα­στή­ριο.