Β. Καταβενάκης: «Εκμηδενίζουν την επαγγελματική και κοινωνική μας υπόσταση»

Συ­νέ­ντευ­ξη στον

Δα­μια­νό Αθα­να­σί­ου

Για τις επι­πτώ­σεις του ασφα­λι­στι­κού νο­μο­σχε­δί­ου στους δι­κη­γό­ρους, τα προ­βλή­μα­τα του δι­κη­γο­ρι­κού κό­σμου στο νησί της Ρόδου, τα προ­βλή­μα­τα στην απο­νο­μή της δι­καιο­σύ­νης, εξαι­τί­ας της συρ­ρί­κνω­σης του αριθ­μού των δι­κα­στι­κών υπαλ­λή­λων και για τα σχέ­διά του, ενό­ψει των επι­κεί­με­νων εκλο­γών στον Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδου, μι­λά­ει στη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Βα­σί­λειος Κα­τα­βε­νά­κης.

Aνα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Βα­σι­λεί­ου Κα­τα­βε­νά­κη:

• Κύριε Κα­τα­βε­νά­κη, ποιές είναι οι θέ­σεις του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου για το ασφα­λι­στι­κό νο­μο­σχέ­διο που προ­ω­θεί η κυ­βέρ­νη­ση και ποιες είναι οι επό­με­νες ενέρ­γειες του συμ­βου­λί­ου;

Κα­ταρ­χάς, θα ήθελα να σας ευ­χα­ρι­στή­σω που μου δί­νε­τε τη δυ­να­τό­τη­τα να γνω­στο­ποι­ή­σω στους ανα­γώ­στες της εφη­με­ρί­δας σας και κατά συ­νέ­πεια στην το­πι­κή κοι­νω­νία την δυ­σχε­ρή κα­τά­στα­ση στην οποία έχει πε­ριέλ­θει ο δι­κη­γό­ρος σαν ελεύ­θε­ρος επαγ­γελ­μα­τί­ας και σαν ανα­γνω­ρι­σμέ­νος νο­μο­θε­τι­κά συλ­λει­τουρ­γός της δι­καιο­σύ­νης.

Όπως γνω­ρί­ζε­τε, δια­νύ­ου­με τον δεύ­τε­ρο μήνα απο­χής μας από τα δι­κη­γο­ρι­κά μας κα­θή­κο­ντα. Αυτό πρα­κτι­κά ση­μαί­νει κα­ταρ­χάς ότι απέ­χου­με από οποια­δή­πο­τε δι­κα­στι­κή ενέρ­γεια, δη­λα­δή δεν πα­ρι­στά­με­θα στη συ­ζή­τη­ση των υπο­θέ­σων στα δι­κα­στή­ρια και δεν κα­τα­θέ­του­με δι­κό­γρα­φα αγω­γών και κάθε εί­δους εν­δί­κων μέσων,  με άμεση συ­νέ­πεια την ανα­βο­λή της συ­ζή­τη­σης των υπο­θέ­σε­ων και την κα­θυ­στέ­ρη­ση έκ­δο­σης απο­φά­σε­ων και της πα­ρο­χής της δι­κα­στι­κής προ­στα­σί­ας. Εκτός αυτού απέ­χου­με και από οποια­δή­πο­τε εξω­δι­κα­στι­κή ενέρ­γεια, όπως είναι η πα­ρά­στα­σή μας κατά τη συ­ζή­τη­ση προ­σφυ­γών κι εν­στά­σε­ων ενώ­πιον διοι­κη­τι­κών επι­τρο­πών και η συμ­με­το­χή μας σαν μέλη σε επι­τρο­πές που η σύν­θε­σή τους προ­βλέ­πει και τη συμ­με­το­χή μέ­λους του δι­κη­γο­ρι­κού συλ­λό­γου.

Η αποχή από τα δι­κη­γο­ρι­κά μας κα­θή­κο­ντα είναι ο μο­να­δι­κός τρό­πος για να αντι­στα­θού­με στο φο­ρο­α­σφα­λι­στι­κό νο­μο­σχέ­διο που προ­ω­θεί η κυ­βέρ­νη­ση, η ψή­φι­ση του οποί­ου θα εκ­μη­δε­νί­σει την επαγ­γελ­μα­τι­κή και την κοι­νω­νι­κή μας υπό­στα­ση. Γνω­ρί­ζου­με βέ­βαια ότι αυτή η αποχή δη­μιουρ­γεί προ­βλή­μα­τα και τα­λαι­πω­ρία των πο­λι­τών αφού οι συ­ζη­τή­σεις των υπο­θέ­σε­ών τους ανα­βάλ­λο­νται ακόμη και για διά­στη­μα δύο ετών, ωστό­σο αν απο­δε­χθού­με τα φο­ρο­α­σφα­λι­στι­κά μέτρα που προ­σπα­θούν να επι­βάλ­λουν ου­σια­στι­κά θα απο­δε­χό­μα­στε την  υπο­χρε­ω­τι­κή απο­χώ­ρη­σή μας από το δι­κη­γο­ρι­κό λει­τούρ­γη­μα.

Το ασφα­λι­στι­κό νο­μο­σχέ­διο που προ­ω­θεί­ται στε­ρεί­ται ανα­λο­γι­στι­κής με­λέ­της, απλώς  με­τα­θέ­τει τη βιω­σι­μό­τη­τα των τα­μεί­ων για 2-3 χρό­νια και στε­ρεί­ται αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας με­τα­ξύ ει­σφο­ρών και πα­ρο­χών. Κα­λεί­ται ο δι­κη­γό­ρος να κα­τα­βά­λει το 26% του ει­σο­δή­μα­τός του για να ει­σπρά­ξει μετά από 35 χρό­νια δι­κη­γο­ρί­ας μια μη­νιαία σύ­ντα­ξη των χι­λί­ων πε­ρί­που ευρώ, καλώς εχό­ντων των πραγ­μά­των και αν μέχρι τότε υπάρ­χουν χρή­μα­τα στα τα­μεία αφού λόγω κρί­σε­ως πα­ρου­σιά­ζουν φθί­νου­σα ει­σπρα­ξι­μό­τη­τα.     Σί­γου­ρα οι πε­ρισ­σό­τε­ροι θα έχουν δια­βά­σει σε κά­ποιο άρθρο ότι η εφαρ­μο­γή των φο­ρο­α­σφα­λι­στι­κών μέ­τρων πρα­κτι­κά ση­μαί­νει ότι θα πρέ­πει να απο­δί­δου­με σε φό­ρους και ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές πε­ρί­που το 72% του φο­ρο­λο­γη­τέ­ου ει­σο­δή­μα­τός μας που προ­έρ­χε­ται από την ερ­γα­σία μας. Δεν είναι όμως μόνο αυτό.  Ου­σια­στι­κά μας ζη­τά­νε για κάθε 100 ευρώ που ει­σπράτ­του­με να βρι­σκό­μα­στε χρε­ω­μέ­νοι με 110 ευρώ. Γιατί δεν είναι μόνο οι πο­σο­στιαί­ες ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές και οι φόροι που οφεί­λου­με να κα­τα­βάλ­λου­με. Ο κάθε δι­κη­γό­ρος έχει να κα­λύ­ψει κα­θη­με­ρι­νά τα πάγια έξοδά του, τα  έξοδα του γρα­φεί­ου του, της με­τα­κί­νη­σής του. Και δεν εί­μα­στε μόνοι, έχου­με οι­κο­γέ­νειες να συ­ντη­ρή­σου­με. Και εί­μα­στε και άν­θρω­ποι, που έχου­με ια­τρο­φαρ­μα­κευ­τι­κά έξοδα τα οποία τα τε­λευ­ταία επτά χρό­νια κα­λύ­πτου­με  μόνοι μας καθώς το Τα­μείο Υγεί­ας Δι­κη­γό­ρων Επαρ­χιών δεν αντα­πο­κρί­νε­ται. Προ­σω­πι­κά από το 2009  εκ­κρε­μεί αί­τη­σή μου προς το ΤΥΔΕ για να μου κα­λύ­ψει ια­τρι­κές δα­πά­νες.

Με επι­κοι­νω­νια­κά τε­χνά­σμα­τα ακού­με να προ­ω­θούν το σχέ­διο νόμο  σαν  το ασφα­λι­στι­κό σύ­στη­μα που έρ­χε­ται να προ­στα­τεύ­σει τους αδύ­να­μους, θε­ω­ρώ­ντας τους δι­κη­γό­ρους ως μια τάξη εύ­ρω­στη και ακ­μά­ζου­σα απο­κλει­στι­κά και μόνο λόγω της δι­κη­γο­ρι­κής τους ιδιό­τη­τας. Και κα­λού­νται σε οι­κο­νο­μι­κή αφαί­μα­ξη όσοι επέ­λε­ξαν να αγω­νι­στούν,  να θυ­σιά­σουν χρόνο και χρήμα για να σπου­δά­σουν και να δρα­στη­ριο­ποι­η­θούν στο δύ­σκο­λο και ιδιαί­τε­ρα σκλη­ρό στίβο της δι­κη­γο­ρί­ας, ελ­πί­ζο­ντας κά­ποια μέρα οι κόποι τους να αντα­μει­φθούν. Σας πλη­ρο­φο­ρώ ότι αυτή η ακ­μά­ζου­σα τάξη σε πο­σο­στό 60-70% αδυ­να­τεί να κα­λύ­ψει τις ασφα­λι­στι­κές της ει­σφο­ρές όπως σή­με­ρα ισχύ­ουν. Στο ίδιο πε­ρί­που πο­σο­στό ερ­γά­ζο­νται σαν υπάλ­λη­λοι σε με­γά­λες δι­κη­γο­ρι­κές εται­ρεί­ες, αν και οι πε­ρισ­σό­τε­ροι είναι κά­το­χοι με­τα­πτυ­χια­κών δι­πλω­μά­των. Και μά­λι­στα ενώ η δι­κη­γο­ρι­κή ύλη ολο­έ­να μειώ­νε­ται και τα δι­κα­στι­κά πα­ρά­βο­λα έχουν εκτο­ξευ­θεί στα ύψη κα­θι­στώ­ντας απα­γο­ρευ­τι­κή τη δι­κα­στι­κή προ­στα­σία στο μέσο ση­με­ρι­νό Έλ­λη­να πο­λί­τη. Κι ενώ δια­νύ­ου­με το δεύ­τε­ρο μήνα της απο­χής μας, χωρίς να ερ­γα­ζό­μα­στε, ενώ τα πάγια έξοδά μας, τα δά­νειά μας, οι υπο­χρε­ώ­σεις μας συ­νε­χί­ζουν να τρέ­χουν και να αυ­ξά­νο­νται ο διά­λο­γος με την κυ­βέρ­νη­ση βρί­σκε­ται σε μη­δε­νι­κή βάση. Εί­μα­στε δε οι μόνοι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες σε πραγ­μα­τι­κή απρα­γία και στέ­ρη­ση αφού οι δρα­στη­ριό­τη­τές μας είναι ως επί το πλεί­στον δι­κα­στι­κές ενέρ­γειες, από τις οποί­ες και απέ­χου­με. Από την Ολο­μέ­λεια των Δι­κη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων ζη­τή­θη­κε να γνω­στο­ποι­η­θεί η ανα­λο­γι­στι­κή με­λέ­τη που κα­νο­νι­κά θα έπρε­πε να συ­νο­δεύ­ει  το σχέ­διο νόμου, η οποία βέ­βαια δεν υπάρ­χει απο­δει­κνύ­ο­ντας την προ­χει­ρό­τη­τα του εγ­χει­ρή­μα­τος της κυ­βέρ­νη­σης και της επι­κιν­δυ­νό­τη­τάς της για τον τρόπο που ενερ­γεί και τις με­θό­δους που χρη­σι­μο­ποιεί.

Για την ώρα, ου­σια­στι­κά και καί­ρια θέ­μα­τα που αφο­ρούν την απο­νο­μή της δι­καιο­σύ­νης, τις ανα­γκαί­ες τρο­πο­ποι­ή­σεις του Κώ­δι­κα Πο­λι­τι­κής Δι­κο­νο­μί­ας, την έλ­λει­ψη κτι­ρια­κών υπο­δο­μών, δι­κα­στι­κών υπαλ­λή­λων και δι­κα­στών  δυ­στυ­χώς έχουν   ατο­νή­σει ως  ήσ­σο­νος ση­μα­σί­ας και πρω­ταρ­χι­κό μέ­λη­μά μας είναι να αγω­νι­στού­με για την επι­βί­ω­σή μας ενά­ντια στην από­πει­ρα εκ­μη­δέ­νι­σής μας.

Ο δι­κη­γο­ρι­κός κό­σμος βρί­σκε­ται αυτή τη στιγ­μή σε από­γνω­ση και αυτό πρέ­πει να το γνω­ρί­ζουν οι συ­μπο­λί­τες μας. Οι δι­κη­γό­ροι απο­τε­λούν ένα νευ­ραλ­γι­κό κομ­μά­τι της κο­νω­νί­ας μας , είναι οι εγ­γυ­η­τές της προ­στα­σί­ας του  πο­λί­τη και ο αγώ­νας τους δεν πρέ­πει να ευ­τε­λί­ζε­ται από τα ΜΜΕ. Αυτή η γρα­βά­τα δεν πρέ­πει να θε­ω­ρεί­ται σύμ­βο­λο μιας ελι­τί­στι­κης τάξης αλλά σύμ­βο­λο εγ­γύ­η­σης και προ­στα­σί­ας των αξιών και των δι­καιω­μά­των των πο­λι­τών. Δυ­στυ­χώς δεν έχου­με τρα­κτέρ  για να κλεί­νου­με δρό­μους και να μο­νο­πω­λού­με το εν­δια­φέ­ρον της κοι­νής γνώ­μης. Το πι­θα­νό­τε­ρο είναι οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις μας να εντα­θούν και να συ­νε­χι­στούν για αρ­κε­τό καιρό εφό­σον η κυ­βέρ­νη­ση συ­νε­χί­ζει να εθε­λο­τυ­φλεί και κω­φεύ­ει. Για το λόγο αυτό , στο δί­καιο αγώνα μας , ζη­τά­με την κα­τα­νό­η­ση και τη συ­μπα­ρά­στα­ση όλων.

• Σε το­πι­κό επί­πε­δο πώς βλέ­πε­τε την κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί στα δι­κα­στή­ρια και πού εστιά­ζε­τε τα προ­βλή­μα­τα, αν βέ­βαια υπάρ­χουν;

Τα τε­λευ­ταία δύο χρό­νια θα πρέ­πει να πούμε ότι το Πρω­το­δι­κείο της Ρόδου και η Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών είναι στε­λε­χω­μέ­να από άρι­στα κα­ταρ­τι­σμέ­νους Πρω­το­δί­κες και Ει­σαγ­γε­λείς, που δεν αρ­γο­πο­ρούν στην έκ­δο­ση απο­φά­σε­ων ενώ και οι Πρό­ε­δροι Πρω­το­δι­κών και η κ. Ει­σαγ­γε­λέ­ας Πρω­το­δι­κών Ρόδου, που είναι επι­φορ­τι­σμέ­νοι και με τα διοι­κη­τι­κά και ορ­γα­νω­τι­κά θέ­μα­τα είναι πάντα πρό­θυ­μοι να συ­νο­μι­λή­σουν με το  δι­κη­γο­ρι­κό σύλ­λο­γο και να δώ­σουν άμε­σες λύ­σεις στα νο­μι­κά ή δια­δι­κα­στι­κά προ­βλή­μα­τα που κάθε φορά ανα­κύ­πτουν, είτε αφο­ρούν δια­δι­κα­στι­κά θέ­μα­τα είτε αφο­ρούν νο­μι­κά.

Δυ­στυ­χώς, οι πε­ρισ­σό­τε­ροι Πρω­το­δί­κες με­τα­τί­θε­νται και θα πρέ­πει  να ανα­μέ­νου­με τους και­νούρ­γιους και το στά­διο προ­σαρ­μο­γής τους στο Πρω­το­δι­κείο  μας και στο ιδιό­μορ­φο κα­θε­στώς του Κτη­μα­το­λο­γί­ου Ρόδου.

Τα ίδια ισχύ­ουν  και με την Ει­σαγ­γε­λία και το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου. Κι εκεί η συ­νερ­γα­σία με το σύλ­λο­γο σε θέ­μα­τα ορ­γα­νω­τι­κά είναι άψογη. Πρό­βλη­μα εντο­πί­ζε­ται στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου, κυ­ρί­ως μετά την σώ­ρευ­ση στο Ει­ρη­νο­δι­κείο πε­ρισ­σό­τε­ρης ύλης.  Δεν επαρ­κούν οι Ει­ρη­νο­δί­κες και ακόμη δεν έχουν συ­μπλη­ρω­θεί οι κενές θέ­σεις Ει­ρη­νο­δι­κών. Του­λά­χι­στον δυο Ει­ρη­νο­δί­κες θα έπρε­πε να ασχο­λού­νται απο­κλει­στι­κά και μόνο τις υπο­θέ­σεις των “υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών”  για να απο­συμ­φο­ρη­θεί η κα­τά­στα­ση και να προ­χω­ρούν οι υπο­θέ­σεις πιο γρή­γο­ρα.  Το ευ­χά­ρι­στο, όσον αφορά το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, είναι ότι με πρω­το­βου­λία των Προ­έ­δρων Πρω­το­δι­κών  έχει το­πο­θε­τη­θεί πλέον Κτη­μα­το­λο­γι­κός Δι­κα­στής ο οποί­ος επι­λαμ­βά­νε­ται άμεσα τις αι­τή­σεις με­τα­γρα­φής και δεν σω­ρεύ­ο­νται στο αρ­χείο των προ­βλη­μα­τι­κών υπο­θέ­σε­ων.  Όσον αφορά όμως τους δι­κα­στι­κούς υπαλ­λή­λους υπάρ­χει με­γά­λο πρό­βλη­μα. Συμ­με­ρι­ζό­μα­στε το πρό­βλη­μα που αντι­με­τω­πί­ζουν καθώς είναι κενές σχε­δόν οι μισές  ορ­γα­νι­κές θέ­σεις σε ένα με­γά­λο Πρω­το­δι­κείο όπως της Ρόδου και οι δι­κα­στι­κοί υπάλ­λη­λοι με υπε­ράν­θρω­πες προ­σπά­θειες ώστε να μπο­ρούν συγ­χρό­νως να ανε­βαί­νουν στην έδρα για την εκ­δί­κα­ση των υπο­θέ­σε­ων και συγ­χρό­νως να εξυ­πη­ρε­τούν στην πα­ρα­λα­βή αι­τή­σε­ων και δι­κο­γρά­φων και στην έκ­δο­ση πι­στο­ποι­η­τι­κών και αντι­γρά­φων. Αν και συ­νε­χί­ζουν τη στάση ερ­γα­σί­ας τους από   τις δώ­δε­κα μέχρι τις τρεις το Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης δεν έχει προ­χω­ρή­σει σε καμία ενέρ­γεια. Για όλα τα πα­ρα­πά­νω θέ­μα­τα ο Σύλ­λο­γος διαρ­κώς απο­στέλ­λει έγ­γρα­φα κι επι­στο­λές  προς το Υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης. Κυ­ρί­ως για την πλή­ρω­ση των θέ­σε­ων στο Εφε­τείο και στο Ει­ρη­νο­δι­κείο αλλά και για την πλή­ρω­ση των θέ­σε­ων των δι­κα­στι­κών υπαλ­λή­λων  οι οχλή­σεις μας είναι διαρ­κείς.

• Γνω­ρί­ζου­με ότι αυτή είναι η τρίτη θη­τεία σας στο δ.σ. του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου. Πώς θα αξιο­λο­γού­σα­τε τις δρά­σεις του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου μέχρι σή­με­ρα;

Πράγ­μα­τι έχω δια­τε­λέ­σει τα τε­λευ­ταία οκτώ χρό­νια κατά σειρά σύμ­βου­λος, αντι­πρό­ε­δρος και γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας του δ.σ.  του δι­κη­γο­ρι­κού συλ­λό­γου, υπό την προ­ε­δρία του κ. Κων­στα­ντί­νου Σαρρή και μπορώ με σθέ­νος και σι­γου­ριά  να σας δια­βε­βαιώ­σω ότι ο δι­κη­γο­ρι­κός σύλ­λο­γος της Ρόδου έχει να επι­δεί­ξει έργο και δρά­σεις όσο κα­νέ­νας άλλος επαγ­γελ­μα­τι­κός σύλ­λο­γος. Είναι παρών σε κάθε με­γά­λο πρό­βλη­μα που αντι­με­τω­πί­ζει η το­πι­κή κοι­νω­νία, με ει­ση­γή­σεις- πα­ρεμ­βά­σεις- το­πο­θε­τή­σεις και σε συ­νερ­γα­σία με τους φο­ρείς της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης είναι πά­ντο­τε πρό­θυ­μος  να συ­νει­σφέ­ρει και να συ­μπα­ρα­στα­θεί. Δεν είναι απλός θε­α­τής των εξε­λί­ξε­ων αλλά άμε­σος συ­νερ­γός σε όλες τις δρά­σεις που αφο­ρούν την πρό­ο­δο της το­πι­κής κοι­νω­νί­ας. Οι πο­λι­τι­στι­κές  εκ­δη­λώ­σεις του είναι διαρ­κείς και με ανυ­πο­μο­νη­σία η το­πι­κή κοι­νω­νία ανα­μέ­νει κάθε φορά την επό­με­νη πο­λι­τι­στι­κή δράση. Η “τρο­με­ρή” Επι­τρο­πή Αν­θρω­πί­νων Δι­καιω­μά­των και η Επι­τρο­πή Κοι­νω­νι­κής Δρά­σης έχουν να επι­δεί­ξουν μια σειρά από εκ­δη­λώ­σεις, ημε­ρί­δες και φι­λαν­θρω­πι­κές δρά­σεις, για ευαί­σθη­τα κοι­νω­νι­κά θέ­μα­τα και ομά­δες ,  που ακόμη και στα με­γά­λα αστι­κά κέ­ντρα δεν συμ­βαί­νουν.

Σαν συν­δι­κα­λι­στι­κό όρ­γα­νο, προ­σπα­θεί να ρυθ­μί­σει τις ευαί­σθη­τες ισορ­ρο­πί­ες με­τα­ξύ των μελών του και με τις σχέ­σεις τους με δι­κα­στές και διοί­κη­ση, πα­ρέ­χει υπη­ρε­σί­ες  κι επι­μορ­φώ­νει τα μέλη του με σε­μι­νά­ρια και ημε­ρί­δες, διορ­γα­νώ­νει συ­νέ­δρια όπως αυτό της Ένω­σης Δι­κα­στών και Ει­σαγ­γε­λέ­ων που έγινε στη Ρόδο και όπως αυτό που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί το κα­λο­καί­ρι σε συ­νερ­γα­σί­ας με την Ένωση Αστι­κο­λό­γων με θέ­μα­τα που αφο­ρούν του Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου και του Εθνι­κό Κτη­μα­το­λό­γιο. Και όλα αυτά ενώ τα έσοδά του διαρ­κώς μειώ­νο­νται αλλά πά­ντο­τε με συ­νε­τή δια­χεί­ρι­ση και προ­θυ­μία προ­σφο­ράς.

 • Ποια είναι τα σχέ­διά σας για τις προ­σε­χείς εκλο­γές;

Είναι πολύ νωρίς να μι­λά­με για τις επό­με­νες εκλο­γές. Για την ώρα το κα­τε­πεί­γον είναι το μέλ­λον της δι­κη­γο­ρί­ας σε σχέση με το ασφα­λι­στι­κό. Όλα είναι ρευ­στά και σε συ­νάρ­τη­ση με την συ­ζη­τού­με­νη τρο­πο­ποί­η­ση  του άρ­θρου του Κώ­δι­κα Δι­κη­γό­ρων που θέτει απα­γο­ρεύ­σεις σε ήδη συμ­βού­λους και προ­έ­δρους για τη συμ­με­το­χή τους στις  εκλο­γές των δι­κη­γο­ρι­κών συλ­λό­γων. Και σί­γου­ρα η  από­φα­ση για συμ­με­το­χή  στις εκλο­γές για τη θέση του Προ­έ­δρου δεν μπο­ρεί και δεν πρέ­πει να είναι από­φα­ση με­μο­νω­μέ­νη αλλά συλ­λο­γι­κή γιατί για να γίνει έργο απαι­τεί­ται συ­νερ­γα­σία, σύ­μπνοια κι εμπι­στο­σύ­νη αμ­φί­δρο­μη. Η μέχρι τώρα εμπει­ρία μου από τη συμ­με­το­χή μου στο διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο μου υπο­δει­κνύ­ει ότι χωρίς έμπει­ρο κα­πε­τά­νιο που να εμπνέ­ει  σε­βα­σμό κι εμπι­στο­σύ­νη, το πλή­ρω­μα απο­διορ­γα­νώ­νε­ται και το κα­ρά­βι πλέει ακυ­βέρ­νη­το και χωρίς προ­ο­ρι­σμό.