Στην ΕΤΑΔ καταλήγει η ευθύνη για το επικίνδυνο τραμπολίνο του Έλλη!

• Νέα έρευνα άνοιξε μετά από εισαγγελική παραγγελία και τη διαβίβαση εγγράφων του Κεντρικού Λιμεναρχείου Ρόδου, με τις αρμόδιες υπηρεσίες να καταλήγουν ότι η πλήρης κυριότητα του ιστορικού βατήρα κολύμβησης στην παραλία «Έλλη» ανήκει πλέον στην ΕΤΑΔ Α.Ε.

Ενα ζήτημα που έμενε για χρόνια μετέωρο επανέρχεται φέτος στο προσκήνιο με σαφέστερο πλέον προσδιορισμό ευθυνών. Ο ιστορικός βατήρας κολύμβησης, το γνωστό σε γενιές Ροδίων τραμπολίνο της παραλίας «Έλλη», βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο, αυτή τη φορά μέσα από μια αλληλουχία επίσημων εγγράφων που κατέληξαν να ξεκαθαρίσουν το ερώτημα που έμενε αναπάντητο για περισσότερο από μία δεκαετία, ποιος δηλαδή έχει την ευθύνη για τη συντήρηση και την ασφαλή λειτουργία της κατασκευής.
Από την επιστολή του 2025 στη νέα κινητοποίηση
Η υπόθεση είχε αναζωπυρωθεί τον Μάιο του 2025, όταν το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου επανέφερε εγγράφως το θέμα της στατικής επάρκειας του βατήρα, σημειώνοντας ότι η εξέδρα δεν είχε ελεγχθεί από κανέναν φορέα από το 2007. Έκτοτε το ζήτημα δεν έκλεισε. Οπως έγραψε η «δημοκρατική», η Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου ενεπλάκη εκ νέου, με αποτέλεσμα να ανοίξει νέος κύκλος ερευνών για την επικινδυνότητα της κατασκευής.
Στις 10 Ιουνίου 2026, με το υπ’ αριθμόν 2132.26/1538/2026 έγγραφό του, το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου απευθύνθηκε προς τον Δήμο Ρόδου και την ΕΤΑΔ Α.Ε., υπενθυμίζοντας το ιστορικό και επαναλαμβάνοντας τις διαπιστώσεις για την κατάσταση του μνημείου. Δύο ημέρες αργότερα, στις 12 Ιουνίου 2026, ακολούθησε νέο έγγραφο, με αριθμό πρωτοκόλλου 2132.26/1586/26, το οποίο εκδόθηκε σε εκτέλεση εισαγγελικής παραγγελίας της 11ης Ιουνίου 2026.
Με το δεύτερο αυτό έγγραφο, που κοινοποιήθηκε στην Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ρόδου και στην 8η Περιφερειακή Διοίκηση Λιμενικού Σώματος, η Υπηρεσία ζητούσε από τους αποδέκτες να γνωστοποιήσουν άμεσα τον αρμόδιο φορέα που φέρει την ευθύνη για τη διατήρηση, τη συντήρηση και την ασφαλή λειτουργία του βατήρα.
Στους αποδέκτες περιλαμβάνονταν η Κτηματική Υπηρεσία Δωδεκανήσων Α’, η Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Δωδεκανήσου, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου μέσω της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων Δωδεκανήσου, ο Δήμος Ρόδου και το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Νότιας Δωδεκανήσου.

Η προειδοποίηση για κινδύνους  στους λουόμενους
Στο έγγραφο της 12ης Ιουνίου 2026 η κεντρική λιμενάρχης Ρόδου, πλοίαρχος Λ.Σ. κ. Μαρία Κηποσόγλου, επισήμαινε ότι ο βατήρας, λόγω της υφιστάμενης κατάστασής του, ενδέχεται να εγκυμονεί κινδύνους για την ασφάλεια των λουομένων και γενικότερα για την ανθρώπινη ζωή στη θάλασσα. Ζητούσε δε από τους αρμόδιους να μεριμνήσουν άμεσα για την αποκατάσταση των κινδύνων και τη λήψη κάθε πρόσφορου μέτρου.
Στο ίδιο κείμενο διατυπωνόταν ξεκάθαρη προειδοποίηση. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, η Υπηρεσία θα αναγκαζόταν να επιβάλει τα προβλεπόμενα μέτρα ώστε να αποτραπεί η χρήση της εξέδρας από τους λουόμενους, μια εξέλιξη που πρακτικά θα σήμαινε απαγόρευση πρόσβασης σε μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες κατασκευές της ροδιακής παραλίας.
Η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων Δωδεκανήσου, ξεκαθάρισε ότι η κυριότητα, η επικαρπία ή η νομή του τραμπολίνο δεν ανήκουν στην Περιφέρεια.
Κατέστη σαφές πως δεν έχει την ευθύνη και την αρμοδιότητα ούτε για τη σύνταξη μελέτης ούτε για την εκτέλεση εργασιών συντήρησης του βατήρα, ενώ ουδέποτε προέβη σε τέτοιες εργασίες από τα τέλη του 2007 και εντεύθεν.
Η διαδρομή της ιδιοκτησίας  οδηγεί στην ΕΤΑΔ
Από την πλήρη διαδρομή της ιδιοκτησίας, με βάση και ένα έγγραφο της Κτηματικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσων Α’, η συγκεκριμένη κατασκευή εντάσσεται στο λουτρικό συγκρότημα «Έλλη», που είχε ανεγερθεί από την ιταλική κυβέρνηση για την εξυπηρέτηση των λουτρικών αναγκών της εποχής και περιλάμβανε τόσο τις χερσαίες εγκαταστάσεις όσο και την εξέδρα καταδύσεων.
Το σύνολο των εγκαταστάσεων, μαζί με την εξέδρα, χαρακτηρίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και ως έργο τέχνης, βάσει του ΦΕΚ 19/τ.Β/27-01-1988. Με το ΦΕΚ 148/τ.Α/23-07-1971, η Ροτόντα των Λουτρών «Έλλη», μαζί με τον περιβάλλοντα χώρο και την εξέδρα καταδύσεων, παραχωρήθηκε στο σύνολό της στον Δήμο Ρόδου.
Σύμφωνα με τον Ν. 4389/2016, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 94/τ.Α/27-05-2016, η διαχείριση της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου περιήλθε στην ΕΤΑΔ Α.Ε., την πρώην Κ.Ε.Δ., στην οποία μεταβιβάστηκε και η πλήρης κυριότητα της κατασκευής. Με βάση αυτή τη νομική αλληλουχία, η έρευνα των υπηρεσιών κατέληξε ότι ο φορέας που φέρει πλέον την ευθύνη για τον βατήρα είναι η ΕΤΑΔ!!!.
Τι έδειξε η πραγματογνωμοσύνη του 2020
Το τεχνικό υπόβαθρο του προβλήματος παραμένει το ίδιο που είχε εντοπιστεί ήδη πριν από χρόνια. Το 2020, στο πλαίσιο προκαταρκτικής εξέτασης, διορισθείς πραγματογνώμονας επιθεώρησε την εξέδρα και δεν χορήγησε βεβαίωση στατικής επάρκειας, καθώς η κατασκευή προστασίας του θεμελίου από τις διαβρώσεις είχε αστοχήσει.
Στην έκθεσή του ανέφερε ότι, υπό τις συνήθεις καιρικές συνθήκες, ο βατήρας στο σύνολό του κρίνεται ασφαλής, ωστόσο, για να είναι απολύτως ασφαλής υπό οποιεσδήποτε δυσμενείς συνθήκες, απαιτείται η κατασκευή ζώνης οπλισμένου σκυροδέματος κατά την περίμετρο του θεμελίου, ενώ συνιστούσε και ετήσιο έλεγχο. Έκτοτε, όπως προκύπτει από τα έγγραφα, ουδείς στατικός έλεγχος διενεργήθηκε και καμία εργασία δεν εκτελέστηκε στην περίμετρο του θεμελίου.

Το ιστορικό βάρος μιας κατασκευής της Ιταλοκρατίας
Πρόκειται για κατασκευή που ανάγεται στην περίοδο της Ιταλοκρατίας και παραμένει συνδεδεμένη με τη φυσιογνωμία της παραλίας. Η ένταξή της στα προστατευόμενα μνημεία προσθέτει στην υπόθεση και μια δεύτερη διάσταση πέρα από την ασφάλεια, αυτή της διαφύλαξης ενός χαρακτηρισμένου ως διατηρητέου έργου.
Η εξέδρα περικλείεται από θάλασσα, γεγονός που την καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτη σε φθορές από δυσμενείς καιρικές συνθήκες, ενώ κατά τους θερινούς μήνες χρησιμοποιείται από μεγάλο αριθμό λουομένων. Ο συνδυασμός της εντατικής χρήσης, της έκθεσης στο θαλάσσιο περιβάλλον και της απουσίας ελέγχου επί σχεδόν δύο δεκαετίες είναι ακριβώς το στοιχείο που οδήγησε το Λιμεναρχείο να επιμείνει στην προτεραιότητα του θέματος.
Με τον προσδιορισμό της ΕΤΑΔ ως υπεύθυνου φορέα, η υπόθεση εισέρχεται σε νέα φάση. Το ερώτημα που μετατίθεται πλέον αφορά στον χρόνο και στον τρόπο με τον οποίο θα δρομολογηθούν οι εργασίες αποκατάστασης και ο στατικός έλεγχος που εκκρεμούν, ώστε να αρθεί ο κίνδυνος και να διαφυλαχθεί παράλληλα το ιστορικό μνημείο.