ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τελεσίγραφο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Ρόδου στους φορείς για το επικίνδυνο τραμπολίνο

Δαμιανός Αθανασίου 7 λεπτά ανάγνωση
ΤΡΑΜΠΟΛΙΝΟ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου απαιτεί από πέντε κρα­τι­κούς φορείς την άμεση απο­κα­τά­σταση του βατήρα στη θαλάσ­σια περιοχή του Έλλη, λόγω σοβαρού κιν­δύ­νου ατυ­χή­μα­τος.
  • Η κατα­σκευή έχει κριθεί στατικά ανε­παρ­κής και η πρό­σβαση των λουο­μέ­νων πρέπει να απο­κλει­στεί μέχρι την ολο­κλή­ρωση των εργα­σιών συντή­ρη­σης.
  • Η παρέμ­βαση αυτή είναι η πιο σημα­ντική θεσμική κίνηση μέχρι σήμερα, καθώς κατο­νο­μά­ζει τους υπό­χρε­ους και τους καλεί σε συγκε­κρι­μέ­νες ενέρ­γειες.
  • Η τελευ­ταία συντή­ρηση του βατήρα πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε το 2007, και από τότε δεν έχουν γίνει άλλες εργα­σίες, παρά την επι­κιν­δυ­νό­τητα που έχει δια­πι­στω­θεί.

• Με έγγραφη παραγ­γε­λία της προς 5 συναρ­μό­διους φορείς, η Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου καθιστά υπό­χρε­ους τον Δήμο Ρόδου, την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, την Υπη­ρε­σία Νεω­τέ­ρων Μνη­μείων, την ΕΤΑΔ Α.Ε. και την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία για την τάχιστη απο­κα­τά­σταση του βατήρα και την άμεση λήψη ορι­στι­κών μέτρων απο­κλει­σμού, προει­δο­ποιώ­ντας για πολύ σοβαρό κίνδυνο ατυ­χή­μα­τος με βαρύ τραυ­μα­τι­σμό αόρι­στου αριθμού προ­σώ­πων

Η υπόθεση του ιστο­ρι­κού τρα­μπο­λί­νου στη θαλάσ­σια περιοχή του Έλλη περνά σε νέα, κρι­σι­μό­τερη φάση. Ύστερα από την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη που έκρινε την κατα­σκευή στατικά ανε­παρκή και τη σφρά­γισή της από τη λιμε­νική αρχή, η διευ­θύ­νουσα την Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου απευ­θύ­νει πλέον ευθεία και δεσμευ­τική παραγ­γε­λία προς όλους τους συναρ­μό­διους κρα­τι­κούς φορείς.

Το έγγραφο, που εκδό­θηκε στο πλαίσιο της κατε­πεί­γου­σας προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης που διε­νερ­γεί­ται για την επι­κιν­δυ­νό­τητα της εξέδρας, δεν αφήνει περι­θώ­ρια παρερ­μη­νείας. Οι φορείς υπο­χρε­ού­νται, όπως ανα­φέ­ρε­ται με κεφα­λαία γράμ­ματα στο ίδιο το κείμενο, να απο­κα­τα­στή­σουν τάχιστα τις φθορές και, σε κάθε περί­πτωση, να λάβουν αμέσως ορι­στικά μέτρα απο­κλει­σμού της πρό­σβα­σης των λουο­μέ­νων μέχρι την ολο­κλή­ρωση των εργα­σιών συντή­ρη­σης.

Πρό­κει­ται για την πιο ηχηρή θεσμική παρέμ­βαση στη μακρά ιστορία της υπό­θε­σης, καθώς για πρώτη φορά η δικα­στική αρχή δεν περιο­ρί­ζε­ται στη διε­ρεύ­νηση ευθυνών αλλά κατο­νο­μά­ζει συλ­λο­γικά τους υπό­χρε­ους και τους καλεί σε συγκε­κρι­μέ­νες ενέρ­γειες, τη στιγμή που, όπως δια­πι­στώ­νει η ίδια, ουδείς εξ αυτών έχει κινηθεί μέχρι σήμερα.

Τι ακριβώς ζητά η Εισαγ­γε­λία

Το εισαγ­γε­λικό έγγραφο απευ­θύ­νε­ται προς ενέρ­γειες σε 5 απο­δέ­κτες, το γραφείο Δημάρ­χου του Δήμου Ρόδου, το γραφείο Περι­φε­ρειάρχη της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, τον προϊ­στά­μενο της Υπη­ρε­σίας Νεω­τέ­ρων Μνη­μείων, τον προϊ­στά­μενο του Περι­φε­ρεια­κού Κλι­μα­κίου της ΕΤΑΔ Α.Ε. στη Ρόδο και τον ανα­πλη­ρωτή προϊ­στά­μενο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδε­κα­νή­σων, ενώ κοι­νο­ποιεί­ται στην κεντρική λιμε­νάρχη Ρόδου και στην οικεία Περι­φε­ρειακή Διοί­κηση του Λιμε­νι­κού Σώματος.

Η εισαγ­γε­λική λει­τουρ­γός εκκινεί από τη δια­πί­στωση ότι η προ­κα­ταρ­κτική εξέταση κινή­θηκε κατε­πει­γό­ντως μετά από αναφορά της κεντρι­κής λιμε­νάρχη Ρόδου για την επι­κιν­δυ­νό­τητα του βατήρα προς τους χρήστες του. Στο πλαίσιο αυτό παραγ­γέλ­θηκε πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη για τον έλεγχο της στα­τι­κής επάρ­κειας της κατα­σκευής, τα πορί­σματα της οποίας απο­δεί­χθη­καν βαρύ­τατα. Σύμφωνα με την έκθεση που εγχει­ρί­στηκε στην Εισαγ­γε­λία, η περιοχή του θεμε­λίου παρου­σιά­ζει πολύ μεγάλου βάθους δια­βρώ­σεις στο σκυ­ρό­δεμα, υπο­σκα­φές της βάσης σε όλη την περί­με­τρό της και παρά­συρση του μεγα­λύ­τε­ρου μέρους των σακ­κο­λί­θων που είχαν τοπο­θε­τη­θεί για την απο­τροπή των υπο­σκα­φών. Το συμπέ­ρα­σμα είναι μονο­σή­μα­ντο. Ο βατήρας θεω­ρεί­ται στατικά ανε­παρ­κής και η χρήση του επι­σφα­λής.

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα απο­δί­δε­ται στο γεγονός ότι οι τελευ­ταίες εργα­σίες απο­κα­τά­στα­σης της κατα­σκευής έγιναν εντός του έτους 2007, χωρίς έκτοτε να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί οποιο­δή­ποτε έργο συντή­ρη­σης, παρότι κατά τους θερι­νούς μήνες η εξέδρα δέχεται εκτε­τα­μένη χρήση από λουό­με­νους, οι οποίοι, όπως σημειώ­νε­ται, επι­βα­ρύ­νουν ασφαλώς τη στα­τι­κό­τητά της. Σχεδόν 2 δεκα­ε­τίες, δηλαδή, μια κατα­σκευή βυθι­σμένη μέσα στη θάλασσα και εκτε­θει­μένη διαρκώς στη δια­βρω­τική της δράση έμεινε χωρίς καμία απο­λύ­τως φρο­ντίδα, ενώ συνέ­χιζε να φιλο­ξε­νεί καθη­με­ρινά πλήθος κόσμου.

Προ­σω­ρινά μέτρα από το Λιμε­ναρ­χείο και περι­πο­λίες στο σημείο

Στο έγγραφο απο­τυ­πώ­νε­ται και το τι έχει ήδη γίνει στο πεδίο. Κατόπιν εντολών της Εισαγ­γε­λίας, το Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου έλαβε προ­σω­ρινά μέτρα απο­κλει­σμού της πρό­σβα­σης των λουο­μέ­νων στον βατήρα, του­λά­χι­στον μέχρι τη λήψη όλων των ανα­γκαίων ορι­στι­κών μέτρων από τους αρμό­διους κρα­τι­κούς φορείς. Παράλ­ληλα, σκάφη του Λιμε­νι­κού Σώματος πραγ­μα­το­ποιούν τακτι­κές περι­πο­λίες στο σημείο για την απο­μά­κρυνση όσων, παρά την απα­γό­ρευση, εξα­κο­λου­θούν να κάνουν χρήση της εξέδρας.

Η εικόνα αυτή επι­βε­βαιώ­νει όσα είχαν κατα­γρα­φεί το προη­γού­μενο διά­στημα, όταν η λιμε­νική αρχή κλι­μά­κωσε στα­διακά τα μέτρα της. Αρχικά είχε τοπο­θε­τη­θεί πινα­κίδα απα­γό­ρευ­σης, η οποία ωστόσο αφαι­ρέ­θηκε, αφή­νο­ντας εκ νέου την εξέδρα ανοιχτή.

Ακο­λού­θησε η οριο­θέ­τηση της θαλάσ­σιας ζώνης γύρω από την κατα­σκευή με σιμα­δού­ρες και, τελικά, η αφαί­ρεση της σκάλας ανόδου, με την οποία κατέστη στην πράξη αδύνατη η χρήση της. Παρά ταύτα, όπως προ­κύ­πτει από το εισαγ­γε­λικό έγγραφο, το φαι­νό­μενο της παρα­βί­α­σης της απα­γό­ρευ­σης δεν έχει εκλεί­ψει, γεγονός που καθιστά τα προ­σω­ρινά μέτρα ανε­παρκή και επι­βάλ­λει, κατά την εισαγ­γε­λική κρίση, ορι­στική λύση.

Η αιχμή για την αδρά­νεια των φορέων

Το πλέον καυ­στικό σημείο της παρέμ­βα­σης βρί­σκε­ται στη δια­πί­στωση ότι, μέχρι την έκδοση του εγγρά­φου, ουδείς εκ των φορέων προς τους οποίους απευ­θύ­νε­ται είχε λάβει οποιο­δή­ποτε μέτρο, ούτε για τη συντή­ρηση του βατήρα και την απο­κα­τά­σταση των φθορών του, ούτε για τον ορι­στικό απο­κλει­σμό του χώρου από τους λουό­με­νους που αρνού­νται να συμ­μορ­φω­θούν στις συστά­σεις της λιμε­νι­κής αρχής. Το απο­τέ­λε­σμα, όπως σημειώ­νε­ται, είναι, παρά τη δια­γνω­σμένη στατική ανε­πάρ­κεια, να γίνεται καθη­με­ρι­νώς χρήση της κατα­σκευής από μεγάλο αριθμό ατόμων.

Ενόψει αυτών, η Εισαγ­γε­λία θεμε­λιώ­νει την παραγ­γε­λία της στον πολύ σοβαρό κίνδυνο πρό­κλη­σης ατυ­χή­μα­τος από ενδε­χό­μενη κατάρ­ρευση μέρους ή και ολό­κλη­ρης της εξέδρας, λόγω της δια­πι­στω­μέ­νης σαθρό­τη­τας των θεμε­λίων της, με πιθα­νό­τατο ενδε­χό­μενο τον βαρύ τραυ­μα­τι­σμό αόρι­στου αριθμού προ­σώ­πων που προ­σεγ­γί­ζουν το σημείο. Η δια­τύ­πωση αυτή έχει ιδιαί­τερη σημασία, καθώς περι­γρά­φει το ακριβές νομικό και ουσια­στικό υπό­βα­θρο πάνω στο οποίο θα κριθούν, σε δεύτερο χρόνο, και οι όποιες ποι­νι­κές ευθύνες για την πολυετή εγκα­τά­λειψη.

Η πρώτη απά­ντηση από την Υπη­ρε­σία Μνη­μείων

Η πρώτη αντί­δραση στο εισαγ­γε­λικό τελε­σί­γραφο ήρθε από την Υπη­ρε­σία Νεω­τέ­ρων Μνη­μείων και Τεχνι­κών Έργων Δωδε­κα­νή­σου, η οποία με έγγραφό της της 18 Αυγού­στου 2026, σε απά­ντηση της εισαγ­γε­λι­κής παραγ­γε­λίας της 17ης Αυγού­στου 2026, απέ­στειλε εκ νέου παλαιό­τερο απα­ντη­τικό της έγγραφο του Μαΐου 2022, δηλώ­νο­ντας ότι παρα­μέ­νει στη διάθεση της Εισαγ­γε­λίας για κάθε διευ­κρί­νιση και συνερ­γα­σία.

Στο επι­συ­να­πτό­μενο εκείνο έγγραφο, η Υπη­ρε­σία είχε απο­σα­φη­νί­σει ότι ο έλεγχος στα­τι­κής επάρ­κειας της εξέδρας, η λήψη μέτρων πρό­λη­ψης ατυ­χή­μα­τος κατά τη χρήση της, όπως ενη­με­ρω­τι­κές πινα­κί­δες και αντιο­λι­σθη­τι­κός τάπητας, καθώς και η σύνταξη μελετών και η εκτέ­λεση έργων συντή­ρη­σης και επι­σκευής, δεν εμπί­πτουν στις αρμο­διό­τη­τές της. Υπεν­θύ­μιζε, παράλ­ληλα, ότι το τρα­μπο­λίνο εντάσ­σε­ται στο λου­τρικό συγκρό­τημα του Έλλη, που κατα­σκευά­στηκε από την ιταλική κυβέρ­νηση για τις λου­τρι­κές ανάγκες της εποχής και παρα­χω­ρή­θηκε στο σύνολό του στον Δήμο Ρόδου το 1971, με το ιδιο­κτη­σιακό να ανήκει, ανα­λό­γως της ερμη­νείας του κει­μέ­νου της παρα­χώ­ρη­σης, είτε στον Δήμο είτε στην ΕΤΑΔ Α.Ε. Επι­σή­μαινε, τέλος, ότι το σύνολο των εγκα­τα­στά­σεων έχει χαρα­κτη­ρι­στεί από το 1988 ιστο­ρικό δια­τη­ρη­τέο μνημείο και έργο τέχνης που χρήζει ειδικής κρα­τι­κής προ­στα­σίας, με συνέ­πεια κάθε έργο συντή­ρη­σης και επι­σκευής να απαιτεί, πέραν των λοιπών δια­δι­κα­σιών, και τη δική της έγκριση.

Η απά­ντηση αυτή, καίτοι τυπικά συνερ­γά­σιμη, ανα­δει­κνύει το βαθύ­τερο πρό­βλημα της υπό­θε­σης. Η Υπη­ρε­σία επα­να­λαμ­βά­νει τη θέση περί αναρ­μο­διό­τη­τας που είχε δια­τυ­πώ­σει προ τετρα­ε­τίας, την ώρα που η εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία απευ­θύ­νε­ται πλέον στο σύνολο των φορέων ως συνυ­πό­χρεων, ανε­ξαρ­τή­τως των μεταξύ τους δια­φω­νιών για το ιδιο­κτη­σιακό.

Το παρα­σκή­νιο ενός πολυ­ε­τούς αδιε­ξό­δου

Η εισαγ­γε­λική παρέμ­βαση δεν προ­έ­κυψε εν κενώ. Έρχεται ως κατά­ληξη μιας μακράς αλυ­σί­δας εγγρά­φων και παρα­λεί­ψεων που, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», απο­τυ­πώ­νουν ένα δια­χρο­νικό πινγκ πονγκ αρμο­διο­τή­των μεταξύ των εμπλε­κό­με­νων υπη­ρε­σιών.

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου έχει υπο­στη­ρί­ξει ότι δεν της ανήκει η κυριό­τητα και ότι ουδέ­ποτε εκτέ­λεσε εργα­σίες από τα τέλη του 2007 και εντεύ­θεν, παρα­πέ­μπο­ντας στην ΕΤΑΔ. Η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία τοπο­θε­τεί την εξέδρα στην ιδιω­τική περιου­σία του Δημο­σίου, με δια­χει­ρι­στή είτε τον Δήμο, εφόσον θεω­ρη­θεί ότι συμπε­ρι­λή­φθηκε στην παρα­χώ­ρηση του 1971, είτε την ΕΤΑΔ. Η ΕΤΑΔ αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά κάθε αρμο­διό­τητα, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η εξέδρα συν­δέ­ε­ται λει­τουρ­γικά με ακίνητο κυριό­τη­τας του Δήμου Ρόδου. Ο δε Δήμος, με πρό­σφατο έγγραφο της αρμό­διας διεύ­θυν­σής του, τοπο­θέ­τησε την κατα­σκευή εντός της θαλάσ­σιας ζώνης και την απέδωσε στο Ελλη­νικό Δημόσιο, δηλώ­νο­ντας αναρ­μό­διος για ό,τι εκτεί­νε­ται πέρα από το όριο του σχεδίου πόλεως.

Στο βάθος της δια­μά­χης βρί­σκε­ται και η κτη­μα­το­λο­γική εκκρε­μό­τητα που σέρ­νε­ται από το 1971, καθώς η προ­βλε­πό­μενη μετα­βί­βαση του συγκρο­τή­μα­τος στον Δήμο ουδέ­ποτε ολο­κλη­ρώ­θηκε, το ακίνητο δεν απέ­κτησε ποτέ δική του κτη­μα­το­λο­γική μερίδα και η κυριό­τητα εξα­κο­λου­θεί να εμφα­νί­ζε­ται στο όνομα του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου ως κοι­νό­χρη­στος χώρος, ενώ η από­πειρα τακτο­ποί­η­σης μέσω δια­πι­στω­τι­κής πράξης του Δεκεμ­βρίου του 2023 πάγωσε επειδή ο προσ­διο­ρι­σμός των ορίων περιε­λάμ­βανε και τμήμα αιγια­λού.

Την ίδια στιγμή, οι πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες συν­θέ­τουν μια εικόνα προϊ­ού­σας φθοράς. Ήδη το 2020 δεν είχε χορη­γη­θεί βεβαί­ωση στα­τι­κής επάρ­κειας λόγω αστο­χίας της προ­στα­σίας του θεμε­λίου, ενώ η πρό­σφατη έκθεση κατέ­γραψε αισθητή επι­δεί­νωση σε σχέση με τότε, με εκτε­τα­μέ­νες υπο­σκα­φές και δια­βρώ­σεις σε ολό­κληρη την περί­με­τρο της βάσης.

Για την ορι­στική θωρά­κιση της κατα­σκευής έχει προ­τα­θεί η κατα­σκευή περι­με­τρι­κού μανδύα οπλι­σμέ­νου σκυ­ρο­δέ­μα­τος πλάτους 50 εκα­το­στών και ύψους 1,50 μέτρου από τον πυθμένα, με τοπο­θέ­τηση του­λά­χι­στον 2 σειρών σακ­κο­λί­θων, έπειτα από εκπό­νηση στα­τι­κής μελέτης με έλεγχο σε ανα­τροπή και ολί­σθηση.

Με την εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία, το βάρος μετα­τί­θε­ται πλέον ρητά και συλ­λο­γικά στους 5 απο­δέ­κτες της. Το ερώτημα δεν είναι πια ποιος φορέας θεωρεί εαυτόν αρμόδιο, αλλά ποιος θα συμ­μορ­φω­θεί πρώτος με μια εντολή που δεν επι­δέ­χε­ται αναβολή, σε μια υπόθεση όπου η ασφά­λεια των λουο­μέ­νων, η ποινική διε­ρεύ­νηση και η προ­στα­σία ενός χαρα­κτη­ρι­σμέ­νου μνη­μείου της Ιτα­λο­κρα­τίας δια­πλέ­κο­νται πλέον αξε­διά­λυτα.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Serenity

    Ντράπηκε και η ντροπή με τη νοοτροπία του ωχαδελφισμού στη Ρόδο. Καταστρέψαμε οτι όμορφο μας αφησαν οι πρόγονοι μας. Θες τραμπολίνο ; (που στο τέλος να δείτε, θα πέσει και θα κλαίνε σαν τις παρθένες) θες σανατόριο; θες το κτίριο δεξιά απο τις πηγές καλλιθέας; θες την αδιαφορία για τα πλακόστρωτα στους κεντρικούς δρόμους όπως Ιερού Λόχου; στα φανάρια εκει στον ΕΟΤ; θες τις καθιζήσεις του οδοστρώματος Αμερικής και την Εθελοντών Δωδεκανησίων; ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ !
    ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ. ΛΑΚΟΥΒΕΣ , ΜΠΑΛΩΜΑΤΑ τα οποία γλιστράνε τρομερά , ενα σίχαμα όλα. Και τα παραλαμβάνουν κιόλας. ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ .ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΡΟΛΟΙ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΕΣ. ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗ ΚΑΝΟΥΝ!