6 στα 10 δημόσια καταπατημένα ακίνητα στα νησιά του Αιγαίου – Ερχεται ρύθμιση για την εξαγορά

Οι κάτοχοι θα έχουν το δικαί­ωμα να αγο­ρά­σουν από το κράτος τις εδα­φι­κές εκτά­σεις που κατα­πά­τη­σαν έναντι τιμή­μα­τος, το οποίο θα υπο­λο­γί­ζε­ται με βάση τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες των ακι­νή­των

Λύση στο χρόνιο πρό­βλημα με τα κατα­πα­τη­μένα και ανταλ­λά­ξιμα ακίνητα του Δημο­σίου θα επι­χει­ρή­σει να δώσει το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών δρο­μο­λο­γώ­ντας μια νέα ρύθμιση που θα δίνει, υπό όρους και αυστη­ρές προ­ϋ­πο­θέ­σεις, τη δυνα­τό­τητα σε όσους έχουν κατα­πα­τή­σει δημόσια ακίνητα να τα εξα­γο­ρά­σουν για να απο­κτή­σουν νόμι­μους τίτλους κυριό­τη­τας.

Με το νομο­σχέ­διο το οποίο ανα­μέ­νε­ται να κατα­τε­θεί στη Βουλή μετά το Πάσχα οι αυθαί­ρε­τοι κάτοχοι των δημό­σιων εκτά­σεων θα έχουν το δικαί­ωμα να εξα­γο­ρά­σουν από το κράτος τις εδα­φι­κές εκτά­σεις που κατα­πά­τη­σαν έναντι τιμή­μα­τος το οποίο θα υπο­λο­γί­ζε­ται με βάση τις αντι­κει­με­νι­κές αξίες των ακι­νή­των και με ποσοστό έκπτω­σης το οποίο θα κλι­μα­κώ­νε­ται ανάλογα με τη χρονική διάρ­κεια της κατα­πά­τη­σης και το είδος του ακι­νή­του.

Το «κλειδί» της ρύθ­μι­σης θα είναι η χρονική διάρ­κεια της κατοχής του κατα­πα­τη­μέ­νου ακι­νή­του με ορόσημο το 1970 ή το 1980. Για να εγείρει κάποιος αξιώ­σεις εξα­γο­ράς κατα­πα­τη­μέ­νου ακι­νή­του θα πρέπει να απο­δεί­ξει ότι έχει στην κατοχή του το δημόσιο ακίνητο πάνω από 50 χρόνια, αν ληφθεί υπόψη ως έτος βάσης το 1970, ή πάνω από 40 χρόνια, αν η αφε­τη­ρία είναι το 1980.

Για όσους έχουν κατα­πα­τή­σει δημόσια ακίνητα μετά το 1970 ή το 1980 το σχέδιο νόμου δεν θα δίνει τη δυνα­τό­τητα εξα­γο­ράς, θα προ­βλέ­πει την απο­μά­κρυνση από τα παρα­νό­μως κατα­πα­τη­μένα ακίνητα, ενδε­χο­μέ­νως και με πρό­στιμο. Το τίμημα θα δια­φο­ρο­ποιεί­ται και θα λαμ­βά­νο­νται υπόψη και κοι­νω­νικά κρι­τή­ρια. Δηλαδή, θα είναι χαμηλό για τους πολίτες με απο­δε­δειγ­μένη οικο­νο­μική αδυ­να­μία, για ευπα­θείς ομάδες όπως πολύ­τε­κνοι και ανά­πη­ροι και για περι­πτώ­σεις που επί του κατα­πα­τη­μέ­νου ακι­νή­του έχει ανε­γερ­θεί πρώτη κατοι­κία. Ειδικά για την εξαγορά αγρο­τι­κών εκτά­σεων θα πρέπει να απο­δει­κνύ­ε­ται ότι ο κάτοχος είναι κατά κύριο επάγ­γελμα αγρότης. Το τίμημα ανάλογα με το ύψος του θα εξο­φλεί­ται σε δόσεις.

Η συζή­τηση που έχει ανοίξει για την εξαγορά κατα­πα­τη­μέ­νης δημό­σιας γης από τους αυθαί­ρε­τους κατό­χους επα­να­φέ­ρει στο προ­σκή­νιο αμαρ­τω­λές ιστο­ρίες του παρελ­θό­ντος. Στην Αττική 8 στα 10 ακίνητα του Δημο­σίου βρί­σκο­νται στα χέρια των κατα­πα­τη­τών. Στη Θεσ­σα­λία και στη Στερεά Ελλάδα 7 στα 10 και στα νησιά του Αιγαίου 6 στα 10. Εκτι­μά­ται ότι από το σύνολο της δημό­σιας περιου­σίας έχει κατα­πα­τη­θεί το 47% των αστικών ακι­νή­των και το 64% των αγρο­τι­κών εκτά­σεων.

Χάος με τα κατα­πα­τη­μένα

Το φαι­νό­μενο της κατα­πά­τη­σης δημό­σιας περιου­σίας είναι τόσο παλιό όσο η δημόσια περιου­σία. Οι κατα­πα­τη­τές των δημό­σιων ακι­νή­των εμφα­νί­ζο­νται στην Εφορία και στα δικα­στή­ρια ως νόμιμοι ιδιο­κτή­τες των ακι­νή­των με τίτλους ιδιο­κτη­σίας που είτε δημιούρ­γη­σαν οι ίδιοι ή δικαιο­πά­ρο­χοί τους ή με τίτλους που δημιούρ­γη­σαν απώ­τα­τοι κατα­πα­τη­τές μετά το 1884. Στα κατα­πα­τη­μένα δημόσια κτήματα έχουν ανε­γερ­θεί κατοι­κίες, ακόμη και πολυ­κα­τοι­κίες, εργο­στά­σια, απο­θή­κες, αγρο­τικά ακίνητα, εργα­στή­ρια και κτίρια για οποια­δή­ποτε επαγ­γελ­μα­τική χρήση που είτε ιδιο­κα­τοι­κού­νται είτε εκμι­σθώ­νο­νται σε τρίτους και οι αυθαί­ρε­τοι κάτοχοι εισπράτ­τουν τα ενοίκια.

Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που επι­χει­ρεί­ται να μπει μια τάξη στο χάος των κατα­πα­τη­μέ­νων εκτά­σεων του Δημο­σίου.

Από το 1995 και μετά, όλες οι κυβερ­νή­σεις ασχο­λή­θη­καν με το θέμα. Επι­τρο­πές συγκρο­τή­θη­καν, νομο­σχέ­δια συντά­χθη­καν, αλλά κανένα δεν έφθασε στη Βουλή. Τα σχέδια κατέ­λη­γαν πάντα σε κάποιο συρτάρι στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών.

Σύμφωνα με το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, η τακτο­ποί­ηση των κατε­χό­με­νων Δημό­σιων και Ανταλ­λά­ξι­μων Κτη­μά­των στο­χεύει στην εξά­λειψη κοι­νω­νι­κών αδικιών ιστο­ρικά τεκ­μη­ριω­μέ­νων, συγκρού­σεων και διεκ­δι­κή­σεων που εκδη­λώ­νο­νται κάθε φορά που η πολι­τεία προ­σπα­θεί να προ­στα­τεύ­σει με συγκε­κρι­μένα μέτρα, αλλά με χρονική υστέ­ρηση, την περιου­σία της, στην εισροή σημα­ντι­κών εσόδων στον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, στην απο­τε­λε­σμα­τική προ­στα­σία της κοι­νό­χρη­στης περιου­σίας του Δημο­σίου και στην απε­λευ­θέ­ρωση των αρμό­διων διοι­κη­τι­κών υπη­ρε­σιών και των δικα­στη­ρίων από σημα­ντικό αριθμό δικών, εξόδων και γρα­φειο­κρα­τι­κών δια­δι­κα­σιών.

Πηγή in.gr