Καθορίστηκαν με ΚΥΑ οι ευπαθείς ομάδες εργαζομένων

Καθο­ρί­στη­καν οι κατη­γο­ρίες των ευπαθών ομάδων εργα­ζο­μέ­νων, σύμφωνα με Κοινή Υπουρ­γική Απόφαση (ΚΥΑ) του υπουρ­γού Εργα­σίας Γιάννη Βρούτση και του υπουρ­γού Υγείας Βασίλη Κικίλια, η οποία δημο­σιεύ­θηκε σε ΦΕΚ.

Συγκε­κρι­μένα, στην έννοια των ευπαθών ομάδων εργα­ζο­μέ­νων του ιδιω­τι­κού τομέα της οικο­νο­μίας έναντι των συνε­πειών μετά­δο­σης του COVID-19 για την εφαρ­μογή της διά­τα­ξης του άρθρου ογδόου της από 22.8.2020 Πράξης Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου (Α’ 161) υπά­γο­νται οι εξής κατη­γο­ρίες:

1.1. ‘Ατομα υψηλού κιν­δύ­νου

1.1.1. ‘Ατομα με μετα­μό­σχευση συμπα­γούς οργάνου που λαμ­βά­νουν δύο ή περισ­σό­τερα ανο­σο­κα­τα­σταλ­τικά φάρμακα.

1.1.2. ‘Ατομα με μετα­μό­σχευση μυελού των οστών το τελευ­ταίο έτος ή που λαμ­βά­νουν δύο ή περισ­σό­τερα ανο­σο­κα­τα­σταλ­τικά φάρμακα.

1.1.3. ‘Ατομα με διά­γνωση νεο­πλα­σίας που βρί­σκο­νται υπό χημειο­θε­ρα­πεία ή ακτι­νο­θε­ρα­πεία ή ανο­σο­θε­ρα­πεία.

1.1.4. ‘Ατομα με αιμα­το­λο­γι­κές κακο­ή­θειες (λευ­χαι­μία, λέμφωμα, ή μυέλωμα) που βρί­σκο­νται υπό χημειο­θε­ρα­πεία ή ακτι­νο­θε­ρα­πεία ή ανο­σο­θε­ρα­πεία.

1.1.5. ‘Ατομα με βαριά πνευ­μο­νο­πά­θεια (κυστική ίνωση, σοβαρού βαθμού άσθμα, σοβαρού βαθμού χρόνια απο­φρα­κτική πνευ­μο­νο­πά­θεια – ΧΑΠ, ασθε­νείς σε μόνιμη οξυ­γο­νο­θε­ρα­πεία για άλλες ανα­πνευ­στι­κές παθή­σεις), που εμπί­πτουν στην ακό­λουθη ή και ισάξιας συμ­πτω­μα­το­λο­γία: ασθε­νείς με άσθμα με 2 παρο­ξύν­σεις κατά το τελευ­ταίο έτος, παρά τη μέγιστη αγωγή (με β-διεγέρτη και εισπνε­ό­μενο κορ­τι­κοει­δές), ασθε­νείς με ΧΑΠ που βρί­σκο­νται σε οξυ­γο­νο­θε­ρα­πεία κατ’ οίκον ή παρου­σί­α­σαν 2 παρο­ξύν­σεις κατά το τελευ­ταίο έτος ή/και μία νοση­λεία σε νοσο­κο­μείο.

1.1.6. ‘Ατομα με κλη­ρο­νο­μι­κές ανο­σο­α­νε­πάρ­κειες ή δρε­πα­νο­κυτ­τα­ρική αναιμία ή πολυ­με­ταγ­γι­ζό­μενα (μία ή περισ­σό­τε­ρες μεταγ­γί­σεις ανά μήνα).

1.1.7. ‘Ατομα που λαμ­βά­νουν υψηλές δόσεις κορ­τι­κοει­δών ή δύο ή περισ­σό­τερα ανο­σο­κα­τα­σταλ­τικά φάρμακα.

1.1.8. Γυναί­κες που κυο­φο­ρούν.

1.1.9. ‘Ατομα με HIV λοίμωξη και CD4≤200/μL.

1.1.10. ‘Ατομα με βαριά καρ­διο­πά­θεια ή και άτομα με χρόνια καρ­διαγ­γειακά νοσή­ματα, που εμφα­νί­ζουν την ακό­λουθη συμ­πτω­μα­το­λο­γία: κλάσμα εξώ­θη­σης αρι­στε­ράς κοιλίας: <40%, ενεργό ισχαι­μία του μυο­καρ­δίου, άνω του μετρίου βαθμού στένωση ή ανε­πάρ­κεια μιτροει­δούς ή αορ­τι­κής βαλ­βί­δας, πνευ­μο­νική υπέρ­ταση, ιστο­ρικό πρό­σφα­της καρ­διο­χει­ρουρ­γι­κής επέμ­βα­σης (προ τρι­μή­νου), καθώς και οι μυο­καρ­διο­πά­θειες ή και ισάξιας βαρύ­τη­τας συμ­πτω­μα­το­λο­γία άλλης καρ­διαγ­γεια­κής πάθησης.

1.1.11. ‘Ατομα με χρόνια νεφρική ανε­πάρ­κεια τελικού σταδίου, που υπο­βάλ­λο­νται σε εξω­νε­φρική κάθαρση.

1.2. ‘Ατομα ενδιά­με­σου κιν­δύ­νου

1.2.1. ‘Ατομα ηλικίας άνω των 65 ετών.

1.2.2. ‘Ατομα με αρρύθ­μι­στο σακ­χα­ρώδη διαβήτη, όπως προ­κύ­πτει από τις ακό­λου­θες ενδει­κτι­κές τιμές: HbA1c του τελευ­ταίου 3μήνου: ≥8.0% ή Μ.Ο. τιμών γλυ­κό­ζης αίματος ≥200 mg/dL τις τελευ­ταίες 7 ημέρες και ασθε­νείς με μικρο/μακρο αγγεια­κές επι­πλο­κές ή και ισάξιας βαρύ­τη­τας συμ­πτω­μα­το­λο­γία.

1.2.3. ‘Ατομα με χρόνια πνευ­μο­νο­πά­θεια (άσθμα, ΧΑΠ, εμφύ­σημα) που δεν εμπί­πτουν στον ορισμό της βαριάς πνευ­μο­νο­πά­θειας της παρ. 1.1.5.

1.2.4. ‘Ατομα που παρου­σιά­ζουν βαριές νευ­ρο­λο­γι­κές/νευ­ρο­μυ­ϊ­κές παθή­σεις (σοβαρή νόσος Πάρ­κιν­σον, νόσος κινη­τι­κού νευρώνα, πολ­λα­πλή σκλή­ρυνση υπό αγωγή, εγκε­φα­λική παρά­λυση).

1.2.5. ‘Ατομα με σοβαρή ηπατική ανε­πάρ­κεια (μη αντι­ρο­πού­μενη κίρρωση).

1.2.6. ‘Ατομα με υψηλό δείκτη μάζας σώματος (ΒΜΙ>40).

1.2.7. ‘Ατομα με ανθε­κτική αρτη­ριακή υπέρ­ταση, παρά τη μέγιστη αγωγή.

1.2.8. ‘Ατομα που λαμ­βά­νουν χρονίως χαμηλές δόσεις κορ­τι­κοει­δών ή ανο­σο­κα­τα­σταλ­τικό φάρμακο.

1.2.9. ‘Ατομα με μετα­μό­σχευση ή διά­γνωση νεο­πλα­σμα­τι­κής νόσου την τελευ­ταία πεντα­ε­τία, που δεν εμπί­πτουν στους όρους των παρ. 1.1.1-1.1.4.

Όταν ένα άτομο συγκε­ντρώ­νει περισ­σό­τερα του ενός κρι­τή­ρια της κατη­γο­ρίας ενδιά­με­σου κιν­δύ­νου, τότε θεω­ρεί­ται αυτό­ματα ότι ανήκει στην ομάδα υψηλού κιν­δύ­νου.

Απαι­τού­μενα δικαιο­λο­γη­τικά

Η πιστο­ποί­ηση ότι ο εργα­ζό­με­νος ανήκει σε κάποια ομάδα υψηλού ή ενδιά­με­σου κιν­δύ­νου γίνεται με αιτιο­λο­γη­μένη γνω­μά­τευση:

α) από το θερά­πο­ντα ιατρό σχε­τι­κής ειδι­κό­τη­τας ή

β) από ιατρό σχε­τι­κής ειδι­κό­τη­τας υγειο­νο­μι­κής δομής (δημόσια ή ιδιω­τική) για περι­πτώ­σεις ειδικών θερα­πευ­τι­κών μεθόδων, όπως χημειο­θε­ρα­πεία, ακτι­νο­θε­ρα­πεία και ανο­σο­θε­ρα­πεία.

Στην εν λόγω γνω­μά­τευση πρέπει να ανα­φέ­ρε­ται επα­κρι­βώς η υπαγωγή του εργα­ζο­μέ­νου σε μία από τις περι­πτώ­σεις που προ­α­να­φέρ­θη­καν.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ