Παρέμβαση του Συλλόγου Περιβάλλοντος Ρόδου για την προσβασιμότητα στους δημόσιους χώρους

Ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ρόδου, με αφορμή παρεμβάσεις και προσωρινούς αποκλεισμούς σε χώρους κίνησης πεζών, θέτει ένα απλό αλλά ουσιαστικό ερώτημα:

Όταν ο Δήμος ή οι αρμόδιες Τεχνικές Υπηρεσίες αποκλείουν ένα πεζοδρόμιο, μία διάβαση ή μία όδευση πεζών, αυτό γίνεται βάσει συγκεκριμένης μελέτης και προδιαγραφών ή αποτελεί μία άμεση κίνηση ανάγκης που στη συνέχεια ξεχνιέται στον χρόνο;

Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό.

Στο παραλιακό μέτωπο, στο ύψος του Ευαγγελισμού, έχει αποκλειστεί η πορεία πεζών για λόγους που πιθανώς σχετίζονται με την ασφάλεια. Αν πράγματι υπάρχει κίνδυνος, η προστασία των διερχομένων είναι αυτονόητη και επιβεβλημένη. Όμως η προστασία δεν ολοκληρώνεται με την τοποθέτηση μιας περίφραξης. Ολοκληρώνεται όταν προβλέπεται ασφαλής, προσβάσιμη και σαφώς σημασμένη εναλλακτική διαδρομή.

Το ίδιο ζήτημα παρατηρείται και στην οδό Αγίου Ιωάννου, δίπλα στη Διεύθυνση Πολεοδομικών Εφαρμογών του Δήμου Ρόδου. Τοποθετήθηκε περίφραξη για την προστασία των διερχομένων από πιθανή πτώση δομικών στοιχείων εγκαταλελειμμένης οικοδομής. Όμως, ταυτόχρονα, η κίνηση του πεζού φαίνεται να αντιμετωπίζεται ως δευτερεύον ζήτημα.

Και εδώ τίθεται το βασικό ερώτημα:

Υπάρχει εγκεκριμένη μελέτη προσωρινής όδευσης πεζών;
Υπάρχουν προδιαγραφές ελάχιστου πλάτους, προσβασιμότητας, ραμπών, σήμανσης και προστασίας από την κυκλοφορία;
Υπάρχει χρονικό όριο για την παραμονή τέτοιων πρόχειρων κατασκευών;
Υπάρχει περιοδικός επανέλεγχος ή οι προσωρινές λύσεις μετατρέπονται σιωπηρά σε μόνιμες;

Μια πόλη που σέβεται τον δημόσιο χώρο δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τον πεζό ως εμπόδιο. Ιδίως όταν μιλάμε για άτομα με αναπηρία, ηλικιωμένους, γονείς με παιδικά καρότσια και ανθρώπους με μειωμένη κινητικότητα.

Η προσωρινή περίφραξη μπορεί να είναι αναγκαία. Η κατάργηση όμως της ασφαλούς πορείας του πεζού δεν μπορεί να είναι αποδεκτή.

Ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ρόδου ζητά:

1.     Να γνωστοποιηθεί αν οι συγκεκριμένες παρεμβάσεις έγιναν βάσει εγκεκριμένων μελετών ή ως έκτακτες προσωρινές λύσεις.

2.     Να εφαρμοστούν σαφείς προδιαγραφές για κάθε περίπτωση αποκλεισμού πεζοδρομίου, διάβασης ή κοινόχρηστης όδευσης πεζών.

3.     Να προβλέπεται υποχρεωτικά ασφαλής παρακαμπτήρια διαδρομή, με επαρκές πλάτος, ράμπες, σήμανση και φυσική προστασία από την κυκλοφορία.

4.     Να υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος ισχύος κάθε προσωρινής περίφραξης και υποχρεωτικός επανέλεγχος από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

5.     Να υπάρξει θεσμική παρέμβαση του ΤΕΕ Δωδεκανήσου, ώστε η προσβασιμότητα και η ασφάλεια των πεζών να μην αντιμετωπίζονται ως λεπτομέρεια, αλλά ως βασικό στοιχείο κάθε τεχνικής παρέμβασης στον δημόσιο χώρο.

Η Ρόδος δεν μπορεί να μιλά για βιώσιμη κινητικότητα, τουριστική ποιότητα και αναβάθμιση του δημόσιου χώρου, όταν σε βασικά σημεία της πόλης ο πεζός αναγκάζεται να αυτοσχεδιάζει.

Ο πολιτισμός μιας πόλης φαίνεται πρώτα στο πεζοδρόμιο.
Και το πεζοδρόμιο πρέπει να είναι ασφαλές, προσβάσιμο και ανθρώπινο.

Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ρόδου