Δεν μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στους νέους φόρους, λένε οι ξενοδόχοι

Το Ξενο­δο­χειακό Επι­με­λη­τή­ριο της Ελλάδος, μετά την αιφ­νι­δια­στική αλλαγή του τρόπου υπο­λο­γι­σμού του ΕΝΦΙΑ των ιδιο­χρη­σι­μο­ποιού­με­νων ακι­νή­των των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων, μέσα από διάταξη που συμπε­ρι­λή­φθηκε στο κατα­τε­θέν προς ψήφιση φορο­λο­γικό νομο­σχέ­διο και η οποία είναι άδικη, εσφαλ­μένη και θα έχει κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες τόσο στη βιω­σι­μό­τητα των ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων αλλά και στην ίδια την οικο­νο­μία και την απα­σχό­ληση, απέ­στειλε στον Υπουργό Οικο­νο­μι­κών κ. Ευκλείδη Τσα­κα­λώτο την παρα­κάτω επι­στολή:

Παρά τις πρό­σφα­τες δια­βε­βαιώ­σεις της κυβέρ­νη­σης ότι η μόνη πρό­σθετη φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση για τον ξενο­δο­χειακό κλάδο θα ήταν ο ήδη επαχθής φόρος δια­μο­νής, με χρόνο έναρξης το 2018, δια­πι­στώ­νουμε ότι το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου για την εφαρ­μογή της Συμ­φω­νίας Δημο­σιο­νο­μι­κών Στόχων και Διαρ­θρω­τι­κών Μεταρ­ρυθ­μί­σεων επι­φυ­λάσ­σει και νέες ιδιαι­τέ­ρως αρνη­τι­κές εκπλή­ξεις, υπό τη μορφή προ­σθέ­των επι­βα­ρύν­σεων για τις ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις.

Συγκε­κρι­μένα στο άρθρο 50, όπου τρο­πο­ποιού­νται οι δια­τά­ξεις για τον ΕΝΦΙΑ, ορί­ζε­ται ότι «καταρ­γεί­ται η απαλ­λαγή των ιδιο­χρη­σι­μο­ποιού­με­νων ακι­νή­των των κερ­δο­σκο­πι­κών νομικών προ­σώ­πων, για τα οποία επι­βάλ­λε­ται συμπλη­ρω­μα­τι­κός φόρος με χαμηλό συντε­λε­στή 0,1%».

Η λογική της απαλ­λα­γής των ιδιο­χρη­σι­μο­ποιού­με­νων ακι­νή­των των ξενο­δο­χείων από τον συμπλη­ρω­μα­τικό φόρο ΕΝΦΙΑ, βασί­ζε­ται στο γεγονός ότι οι ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις παρέ­χουν τις υπη­ρε­σίες τους μέσω των εγκα­τα­στά­σεών τους, οι οποίες καθο­ρί­ζο­νται από αυστη­ρές τεχνι­κές και λει­τουρ­γι­κές προ­δια­γρα­φές που συνι­στούν το ξενο­δο­χειακό προϊόν και επο­μέ­νως όταν φορο­λο­γεί­ται το ξενο­δο­χειακό ακίνητο, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα επι­βα­ρύ­νε­ται το κόστος παρα­γω­γής.

Παρά το γεγονός ότι κατόπιν των συνεχών παρεμ­βά­σεών μας, η ανωτέρω λογική ήταν -μέχρι πρότινος- απο­λύ­τως κατα­νοητή και απο­δε­κτή τόσο από το υπουρ­γείο σας όσο και από το υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας, Ανά­πτυ­ξης και Του­ρι­σμού, επα­να­λαμ­βά­νουμε, υπό την πίεση των νέων δεδο­μέ­νων, για άλλη μία φορά τα παρα­κάτω αδιαμ­φι­σβή­τητα επι­χει­ρή­ματα:

• Η τοπο­θε­σία του ξενο­δο­χείου, σε σύγκριση με τη βιο­μη­χα­νία και τις άλλες οικο­νο­μι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, απο­τε­λεί σημα­ντικό παρά­γο­ντα ελκυ­στι­κό­τη­τας του προ­ϊ­ό­ντος που παρέχει το ξενο­δο­χείο και γι’ αυτό τον λόγο η πλειο­νό­τητα των ξενο­δο­χείων είναι εγκα­τε­στη­μένη σε αξιό­λο­γες τοπο­θε­σίες ή στα κέντρα των πόλεων. Οι υψηλές όμως αντι­κει­με­νι­κές αξίες που ισχύουν σε αυτές τις περιο­χές συνε­πά­γο­νται υψηλή φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση επί των ξενο­δο­χεια­κών ακι­νή­των και κατα­λή­γουν να «τιμω­ρούν» την επι­χεί­ρηση γι’ αυτό που πρέπει από τη φύση της να παρέχει.

• Όλοι οι χώροι των ξενο­δο­χεια­κών ακι­νή­των προ­ο­ρί­ζο­νται, σύμφωνα με την ξενο­δο­χειακή νομο­θε­σία, απο­κλει­στικά για την εξυ­πη­ρέ­τηση των πελατών τους με σαφή και προσ­διο­ρι­σμένη χρήση, που εγκρί­νε­ται, εκτός από την πολε­ο­δο­μία και από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες του­ρι­σμού, από τις οποίες και αδειο­δο­τεί­ται, με συνέ­πεια να μην επι­τρέ­πε­ται εκ του νόμου να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν οι χώροι αυτοί για άλλη δρα­στη­ριό­τητα πλην της ξενο­δο­χεια­κής. Αυτό σημαί­νει ότι το ξενο­δο­χειακό ακίνητο δεν μπορεί ούτε να κατα­τμη­θεί, ούτε να αυξο­μειώ­σει την επι­φά­νειά του και να την εκμε­ταλ­λευ­θεί στη βάση κάποιου άλλου εμπο­ρι­κού σκοπού.

• Η συνο­λική έκταση της επι­φά­νειας των ξενο­δο­χεια­κών κτιρίων και γηπέδων καθο­ρί­ζε­ται με βάση την κατη­γο­ρία του ξενο­δο­χείου και τη δυνα­μι­κό­τητα, ώστε να περι­λά­βει όλο το εύρος των εγκα­τα­στά­σεων και υπη­ρε­σιών που υπο­χρε­ού­νται να παρέ­χουν στους πελάτες τους (π.χ. συνε­δρια­κές αίθου­σες, πισίνες, spa, γήπεδα βόλεϊ, τένις, γκολφ). Οι υπη­ρε­σίες όμως αυτές δεν παρά­γουν πρό­σθετο εισό­δημα για την ξενο­δο­χειακή επι­χεί­ρηση, απλώς εμπλου­τί­ζουν το ξενο­δο­χειακό της προϊόν και την καθι­στούν πιο αντα­γω­νι­στική, ενι­σχύ­ο­ντας με αυτό τον τρόπο τη βιω­σι­μό­τητά της στις διε­θνείς αγορές.

• Το ξενο­δο­χειακό προϊόν ακο­λου­θεί αυστηρά τους όρους λει­τουρ­γίας της παγκό­σμιας του­ρι­στι­κής αγοράς και οι τιμές του δια­μορ­φώ­νο­νται με βάση τον αντα­γω­νι­σμό, ο οποίος ως γνωστόν, είναι εξαι­ρε­τικά έντονος, αφού πολλοί προ­ο­ρι­σμοί στη Μεσό­γειο παρέ­χουν το αντί­στοιχο προϊόν (ήλιος και θάλασσα) σε καλύ­τε­ρες τιμές . Αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα, οι τιμές των ξενο­δο­χεια­κών υπη­ρε­σιών, πιε­ζό­με­νες από τον αντα­γω­νι­σμό, να καθη­λώ­νο­νται σε χαμηλά επίπεδα, ανε­ξάρ­τητα από το κόστος παρα­γω­γής και κάθε νέα φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση να συνιστά επι­πλέον κόστος που δεν επι­δέ­χε­ται απορ­ρό­φηση και τελικώς εμπόδιο στη δια­τή­ρηση της βιω­σι­μό­τη­τάς της επι­χεί­ρη­σης , αφού αυξάνει υπέρ­με­τρα το μη λει­τουρ­γικό κόστος του ξενο­δο­χεια­κού προ­ϊ­ό­ντος.

• Ο του­ρι­σμός πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως εξα­γώ­γιμη δρα­στη­ριό­τητα και να εντάσ­σε­ται στο ευνοϊκό φορο­λο­γικό καθε­στώς των εξα­γω­γών. Έχει απο­δει­χθεί ότι η αύξηση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας έχει πολ­λα­πλα­σια­στι­κές επι­δρά­σεις στο σύνολο της εθνικής οικο­νο­μίας και απο­φέ­ρει ως εκ τούτου πολύ μεγα­λύ­τερα έσοδα στο κράτος από κάθε άλλο κλάδο.

Είναι απο­λύ­τως προ­φα­νές από τα ανωτέρω ότι η εν λόγω διάταξη του άρθρου 50 είναι όχι μόνο παντε­λώς εσφαλ­μένη και άδικη, αλλά και θα έχει κατα­στρε­πτικά απο­τε­λέ­σματα για τα δημόσια έσοδα και την απα­σχό­ληση. Και τούτο διότι, αν παράλ­ληλα συνυ­πο­λο­γί­σουμε τόσο τις πρό­σφα­τες επι­βα­ρύν­σεις στο ξενο­δο­χειακό προϊόν με το διπλα­σια­σμό του συντε­λε­στή ΦΠΑ στη διαμονή και την αύξηση κατά 11 μονάδες του συντε­λε­στή ΦΠΑ στην εστίαση σε συνάρ­τηση με την κατάρ­γηση της έκπτω­σης του 30% στα νησιά του Αιγαίου όσο και την επι­βαλ­λό­μενη με το ίδιο νομο­σχέ­διο επι­βά­ρυνση με την επιβολή φόρου δια­μο­νής, κατα­λή­γουμε στο συμπέ­ρα­σμα ότι το ελλη­νικό του­ρι­στικό προϊόν υπο­βαθ­μί­ζε­ται καθο­ρι­στικά ως προς την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα και την ελκυ­στι­κό­τητα του.

Οι Έλληνες ξενο­δό­χοι έχουν από αρχής της κρίσης επι­τε­λέ­σει στον μέγιστο βαθμό το πατριω­τικό τους καθήκον, στη­ρί­ζο­ντας την εθνική προ­σπά­θεια για ανά­καμψη. Όμως, με την ιδιό­τητα του θεσμι­κού συμ­βού­λου της Πολι­τείας για θέματα ξενο­δο­χίας, είμεθα υπο­χρε­ω­μέ­νοι να σας επι­ση­μά­νουμε ότι πλέον αδυ­να­τούν ειλι­κρι­νώς να αντε­πε­ξέλ­θουν στη νέα φορο­λο­γική πραγ­μα­τι­κό­τητα που δια­μορ­φώ­νε­ται με το παρόν νομο­σχέ­διο και κατα­δι­κά­ζο­νται σε μαρασμό και λουκέτα, συμπα­ρα­σύ­ρο­ντας δυστυ­χώς το σύνολο της οικο­νο­μίας και της κοι­νω­νίας.

Προς τούτο, ζητούμε μετ’ επι­τά­σεως την προ­σω­πική σας παρέμ­βαση για την άμεση από­συρση της εν λόγω διά­τα­ξης, έστω και την ύστατη στιγμή.

euro2day.gr