ΑΤΕ Καρπάθου: «Ξεκλείδωσε» νέο ντόμινο αποκαλύψεων με δανειακές συμβάσεις παραπληγικού

Τρα­πε­ζικά σκάν­δαλα, πλαστά δάνεια και ευθύνες που ανα­ζη­τού­νται • Από τις πλαστές υπο­γρα­φές σε δανεια­κές , στην εγγραφή υπο­θη­κών εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ • Η δικα­στική δια­δρομή μίας υπό­θε­σης που ξεκί­νησε από την Κάρπαθο και έφτασε στα κτη­μα­το­λο­γικά γραφεία της Αττικής και της Φθιώ­τι­δας

Μία υπόθεση που ξεκί­νησε από μία επαρ­χιακή τράπεζα και έναν παρα­πλη­γικό κάτοικο Καρ­πά­θου, με κατη­γο­ρίες πλα­στο­γρα­φίας και κατα­δο­λί­ευ­σης, εξε­λί­χθηκε σε μία από τις πιο σκο­τει­νές σελίδες του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος τα τελευ­ταία χρόνια.

Μία υπόθεση που ήρθε στο φως χάρη στην επιμονή του αδελφού ενός παρα­πλη­γι­κού άνδρα, ο οποίος, αφού πέθανε, άφησε πίσω του όχι μόνο μνήμες, αλλά και μια σειρά δανείων που ποτέ δεν υπέ­γραψε. Οι συμ­βά­σεις που εμφα­νί­ζο­νταν ως ενυ­πό­γρα­φες από τον ίδιο είχαν υπο­γρα­φές που, όπως απο­δεί­χθηκε, ήταν πλαστές – απο­μι­μή­σεις της πραγ­μα­τι­κής του υπο­γρα­φής.

Στις 22 Μαΐου 2024, το Β’ Πεντα­με­λές Εφετείο Αθηνών είχε κατα­δι­κά­σει σε ποινή κάθειρ­ξης 5 ετών πρώην διευ­θυ­ντή του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας Ελλάδος στην Κάρπαθο, κρί­νο­ντάς τον ένοχο για πλα­στο­γρα­φία κατ’ επάγ­γελμα με χρήση, με ελα­φρυ­ντικό του μετέ­πειτα σύν­νο­μου βίου.

Η υπόθεση αφορά στη χρήση πλαστών υπο­γρα­φών σε σειρά δανεια­κών συμ­βά­σεων που, σύμφωνα με τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, ουδέ­ποτε υπε­γρά­φη­σαν από τους φερό­με­νους ως δανειο­λή­πτες.

Πρω­το­δί­κως είχε επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 8 ετών, ωστόσο η κατη­γο­ρία της απάτης κατ’ επάγ­γελμα δεν εξε­τά­στηκε επί της ουσίας, καθώς η υπό εκκα­θά­ριση πλέον ΑΤΕ δεν υπέβαλε αίτημα συνέ­χι­σης της δια­δι­κα­σίας.

Το σκάν­δαλο απο­κα­λύ­φθηκε έπειτα από καταγ­γε­λία του αδελφού παρα­πλη­γι­κού, ο οποίος είχε εγκα­τα­στα­θεί στην Κάρπαθο και χρη­σι­μο­ποιείτο -εν αγνοία του- ως “βιτρίνα” για πλήθος δανείων συνο­λι­κού ύψους περίπου 289.000 ευρώ.

Η εκμε­τάλ­λευση της σωμα­τι­κής ανα­πη­ρίας του και η κοι­νω­νική του απο­μό­νωση απο­τέ­λε­σαν το εργα­λείο για τον τότε διευ­θυ­ντή, ο οποίος, σύμφωνα με τη δικα­στική απόφαση, πλα­στο­γρά­φησε τις υπο­γρα­φές του, ενώ κατέ­γραφε σκόπιμα λαν­θα­σμένα στοι­χεία επι­κοι­νω­νίας στα τρα­πε­ζικά συστή­ματα ώστε να μην μπορεί να εντο­πι­στεί.

Η δεύτερη πράξη: Από την Κάρπαθο στα κτη­μα­το­λο­γικά γραφεία της Αθήνας

Το 2012, όταν η ΑΤΕ είχε ήδη αρχίσει να οδεύει προς εκκα­θά­ριση, ξεκι­νάει το δεύτερο μέρος της υπό­θε­σης. Στο προ­σκή­νιο έρχεται ο τότε διευ­θυ­ντής του κατα­στή­μα­τος καθυ­στε­ρή­σεων Αθηνών της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας, ο οποίος προχωρά σε μία κίνηση που χαρα­κτη­ρί­στηκε από τη Δικαιο­σύνη ως χρήση πλαστών εγγρά­φων με σκοπό να παρα­πλα­νή­σει δημόσια αρχή και να εγγρά­ψει υπο­θή­κες σε ακίνητα ύψους 700.000 ευρώ.

Εν αγνοία των συγ­γε­νών των φερό­με­νων δανειο­λη­πτών, ο διευ­θυ­ντής υπέβαλε αιτή­σεις εγγρα­φής υπο­θη­κών τόσο στο Κτη­μα­το­λο­γικό Γραφείο Χαλαν­δρίου όσο και στο Κτη­μα­το­λο­γικό Γραφείο Ατα­λά­ντης. Οι αιτή­σεις αυτές βασί­ζο­νταν σε πλαστές συμ­βά­σεις που είχε συντά­ξει ο κατα­δι­κα­σθείς πρώην διευ­θυ­ντής της Καρ­πά­θου. Ο προϊ­στά­με­νος του ΚΓ Χαλαν­δρίου απέρ­ριψε την αίτηση, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι του είχαν προ­σκο­μι­στεί πλαστές βεβαιώ­σεις, οι οποίες, αντί να οδη­γή­σουν στην εγγραφή υπο­θή­κης, δια­βι­βά­στη­καν στην Εισαγ­γε­λία.

Οι υπο­θή­κες της ΑΤΕ και ο ρόλος του διευ­θυ­ντή  καθυ­στε­ρή­σεων

Πιο συγκε­κρι­μένα τρία χρόνια μετά την εκκί­νηση των απο­κα­λύ­ψεων στην Κάρπαθο, η υπόθεση παίρνει νέα τροπή. Το 2012, όταν η Αγρο­τική Τράπεζα βρι­σκό­ταν στα πρόθυρα εκκα­θά­ρι­σης, ο διευ­θυ­ντής του Κατα­στή­μα­τος Καθυ­στε­ρή­σεων Αθηνών της ΑΤΕ, υπέβαλε αιτή­σεις εγγρα­φής υπο­θη­κών για συνο­λικά επτά ακίνητα, επι­κα­λού­με­νος τις ίδιες αμφι­σβη­τού­με­νες συμ­βά­σεις. Συγκε­κρι­μένα, υπέ­γραψε και κατέ­θεσε:

• την 03.04.2012 αίτηση στο Κτη­μα­το­λο­γικό Γραφείο Χαλαν­δρίου για υποθήκη 300.000 ευρώ,

• και την 29.06.2012 αίτηση στο Κτη­μα­το­λο­γικό Γραφείο Ατα­λά­ντης για υποθήκη 400.000 ευρώ.

Οι αιτή­σεις βασί­στη­καν σε συμ­βά­σεις στε­γα­στι­κών και προ­σω­πι­κών δανείων από το 2004 έως το 2007, με φερό­με­νους δανειο­λή­πτες ή εγγυ­η­τές μέλη της οικο­γέ­νειας. Ωστόσο, οι συμ­βά­σεις αυτές είχαν ήδη καταγ­γελ­θεί ως πλαστές. Ο διευ­θυ­ντής, παρ’ όλα αυτά, προ­χώ­ρησε στη χρήση τους, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν είχε γνώση περί πλα­στό­τη­τας και ότι ενήρ­γησε για τη δια­σφά­λιση των συμ­φε­ρό­ντων της Τρά­πε­ζας.

Ο προϊ­στά­με­νος του ΚΓ Χαλαν­δρίου απέρ­ριψε την αίτηση υπο­θη­κών, παρα­πέ­μπο­ντας την υπόθεση στην Εισαγ­γε­λία, επι­κα­λού­με­νος μεταξύ άλλων την ύπαρξη πλαστών βεβαιώ­σεων προη­γού­με­νων εγγρα­φών που είχαν κατα­σκευα­στεί από τον ήδη κατα­δι­κα­σθέ­ντα πρώην διευ­θυ­ντή Καρ­πά­θου.

Παρά την απόρ­ριψη, ο διευ­θυ­ντής καθυ­στε­ρή­σεων δεν στα­μά­τησε εκεί. Αντί να ανα­μεί­νει το απο­τέ­λε­σμα των ενδίκων βοη­θη­μά­των κατά της από­φα­σης, προ­χώ­ρησε με δεύτερη αίτηση στην Ατα­λά­ντη, όπου και εγκρί­θηκε η εγγραφή υπο­θη­κών ύψους 400.000 ευρώ σε βάρος επτά ακι­νή­των.

Η απο­λο­γία και το κατη­γο­ρη­τή­ριο

Σύμφωνα με την απο­λο­γία του, ο διευ­θυ­ντής του Κατα­στή­μα­τος Καθυ­στε­ρή­σεων ισχυ­ρί­στηκε ότι είχε ελέγξει τους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς και είχε πεισθεί ότι τα δάνεια είχαν εκτα­μιευ­τεί στους φερό­με­νους δανειο­λή­πτες. Δήλωσε ότι ακο­λού­θησε τις εντολές της Τρά­πε­ζας, βασί­στηκε στις εκθέ­σεις των Εσω­τε­ρι­κών Ελεγ­κτών της ΑΤΕ που χαρα­κτή­ρι­ζαν τις συμ­βά­σεις έγκυρες και προ­χώ­ρησε στις αιτή­σεις υπο­θη­κών, θεω­ρώ­ντας πως ενεργεί σύννομα.

Ωστόσο, το κατη­γο­ρη­τή­ριο είναι βαρύ: χρήση πλαστών εγγρά­φων με συνο­λικό όφελος και ζημία άνω των 120.000 ευρώ, με δόλο και πρόθεση παρα­πλά­νη­σης δημό­σιας αρχής. Η κατη­γο­ρία στη­ρί­ζε­ται στη συνει­δητή χρήση δανεια­κών συμ­βά­σεων με πλαστές υπο­γρα­φές, τις οποίες ο ίδιος είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει για να εγγρά­ψει υπο­θή­κες σε περιου­σίες τρίτων, εν αγνοία τους.

Η δικο­γρα­φία έχει ήδη ολο­κλη­ρω­θεί και από τον Φεβρουά­ριο του 2025 βρί­σκε­ται στα χέρια του Εισαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Αθηνών, ο οποίος πρό­κει­ται να κατα­θέ­σει πρόταση στο αρμόδιο Δικα­στικό Συμ­βού­λιο.

Ένα τρα­πε­ζικό σύστημα χωρίς φραγ­μούς

Η υπόθεση απο­κα­λύ­πτει μία θεσμική ανε­πάρ­κεια ελέγχων, ένα πλαίσιο στο οποίο διευ­θυ­ντές τρα­πε­ζών είχαν τη δυνα­τό­τητα να κινού­νται με σχεδόν απόλυτη αυτο­νο­μία, χωρίς ουσια­στική επο­πτεία. Οι εσω­τε­ρι­κοί έλεγχοι έρχο­νταν εκ των υστέρων και σε πολλές περι­πτώ­σεις δεν οδη­γού­σαν σε ουσια­στικά μέτρα.

Ανα­κύ­πτει επίσης η ανάγκη να εξε­τα­στεί κατά πόσον και άλλες υπο­θέ­σεις, με παρό­μοια δομή, βρί­σκο­νται κρυμ­μέ­νες στους φακέ­λους τρα­πε­ζών που έκλει­σαν ή συγ­χω­νεύ­τη­καν, όπως η ΑΤΕ. Η ύπαρξη πλαστών βεβαιώ­σεων, η εγγραφή υπο­θη­κών χωρίς πραγ­μα­τι­κές συμ­φω­νίες, και η μετα­φορά ευθυνών μεταξύ διευ­θυ­ντών και υπη­ρε­σιών δημιουρ­γεί ένα δαι­δα­λώ­δες περι­βάλ­λον νομικής και θεσμι­κής ασά­φειας.

Πέρα από τις ποι­νι­κές ευθύνες, η υπόθεση απο­τε­λεί ένα μνημείο τρα­πε­ζι­κής απο­τυ­χίας. Κι όσο ο χρόνος κυλά, τόσο πιο επι­τα­κτική γίνεται η ανάγκη να απο­δο­θούν πλήρως οι ευθύνες σε όλα τα επίπεδα.