Αγνωστος πόλεμος για το «Turkaegean»

Η Αθήνα επι­χει­ρεί με στο­χευ­μένη καμπά­νια να εμπο­δί­σει την ανα­γνώ­ριση του τουρ­κι­κού σήματος στις ΗΠΑ

Η μετα­σει­σμική ύφεση στον «σκληρό» πυρήνα των ελλη­νο­τουρ­κι­κών έχει οδη­γή­σει σε καθε­στώς από­λυ­της νηνε­μίας, με το σύνολο των δια­φο­ρών να έχει παρα­πεμ­φθεί σε συζη­τή­σεις που εκτι­μά­ται ότι μπορεί να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν μετά τις εκλογές, κατά πάσα πιθα­νό­τητα μετά το θέρος. Αν και πριν από λίγες ημέρες τόσο ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν όσο και ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Μεβλούτ Τσα­βού­σο­γλου ουσια­στικά έσπευ­σαν να υπεν­θυ­μί­σουν ότι το τρέχον πλαίσιο χαμηλών τόνων δεν θα διαρ­κέ­σει για πολύ, στην Αθήνα προ­ε­ξο­φλεί­ται ότι έως τον Σεπτέμ­βριο θα φθά­σουμε του­λά­χι­στον δίχως ανα­τα­ρά­ξεις.

Ενδια­μέ­σως, πάντως, οι δύο πλευρές του Αιγαίου θα συνε­χί­σουν να αντα­γω­νί­ζο­νται για την του­ρι­στική σεζόν, τα έσοδα της οποίας, ειδικά στη συγκε­κρι­μένη φάση, είναι πολύ­τιμα. Τους τελευ­ταί­ους μήνες η Αγκυρα έχει προ­σπα­θή­σει να δια­φη­μί­σει τις τουρ­κι­κές ακτές στο Αιγαίο ως «τουρ­κικό Αιγαίο» με το γνωστό εμπο­ρικό σήμα «Turkaegean», το οποίο χρη­σι­μο­ποιεί­ται κατά κόρον, καθώς έχει κατα­τε­θεί αίτημα κατο­χύ­ρω­σής του στις ΗΠΑ, ενώ ήδη έχει κατα­κυ­ρω­θεί στην Ε.Ε. Στην Αθήνα υπάρχει πλέον βάσιμη ελπίδα ότι η δια­δι­κα­σία κατο­χύ­ρω­σης του εμπο­ρι­κού σήματος «Turkaegean» στις ΗΠΑ μπορεί να καθυ­στε­ρή­σει ακόμη και μέχρι το 2025, καθώς εκτι­μά­ται ότι οι ενέρ­γειες που έχει ανα­λά­βει η ελλη­νική διπλω­μα­τία ίσως απο­φέ­ρουν κάποια απο­τε­λέ­σματα. Αυτό, βέβαια, μένει να φανεί.

Σε τι στάδιο βρί­σκε­ται, όμως, αυτή τη στιγμή η συγκε­κρι­μένη υπόθεση; Η διπλω­μα­τική απο­στολή της Ελλάδας στην Ουά­σιγ­κτον έχει απο­δυ­θεί σε έναν σκληρό και μαρα­θώ­νιο αγώνα, με την πολύ­πειρη πρέ­σβειρα Αλε­ξάν­δρα Παπα­δο­πού­λου να απο­τε­λεί το πιο βασικό γρανάζι σε μια προ­σπά­θεια να ανα­κο­πεί η ανα­γνώ­ριση του «Turkaegean» ως εμπο­ρι­κού σήματος με χρήση στις ΗΠΑ. Στην αλλη­λο­γρα­φία της ελλη­νι­κής πρε­σβείας στην Ουά­σιγ­κτον από τον Ιανουά­ριο μέχρι και πριν από λίγες ημέρες στα τέλη Μαρτίου με το αρμόδιο υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης και, βέβαια, το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών, που φέρνει σήμερα στη δημο­σιό­τητα η «Κ», προ­κύ­πτουν ορι­σμέ­νες λεπτο­μέ­ρειες μιας υπό­θε­σης που ενδε­χο­μέ­νως θα κριθεί στα τέλη Ιουλίου.

Για την εκπρο­σώ­πησή της η ελλη­νική πλευρά έχει προ­σλά­βει τη Steptoe, που απο­τε­λεί οίκο διε­θνούς φήμης και μακράς εμπει­ρίας σε υπο­θέ­σεις εμπο­ρι­κής διαι­τη­σίας ή διεκ­δί­κη­σης δικαιω­μά­των έναντι κρα­τι­κών αρχών. Αν και η συνο­λική αμοιβή της «Steptoe» είναι άγνωστη, μια τάξη μεγέ­θους μπορεί να γίνει αντι­λη­πτή από το γεγονός ότι η ελλη­νική πλευρά, όπως αυτή εκπρο­σω­πεί­ται και από τον Οργα­νι­σμό Βιο­μη­χα­νι­κής Ιδιο­κτη­σίας (ΟΒΙ), έχει παραγ­γεί­λει μια μελέτη στη Steptoe με κόστος που υπο­λο­γί­ζε­ται στα 70.000 δολάρια, με σκοπό να στοι­χειο­θε­τη­θεί ότι οι Τούρκοι με τον όρο «Turkaegean» παρα­πλα­νούν τους αμε­ρι­κα­νι­κούς φορείς, με αλλό­τριο στόχο την επιρροή επί της αμε­ρι­κα­νι­κής κοινής γνώμης εις βάρος της Ελλάδας. Σε αυτό το πλαίσιο ζητεί­ται να προ­σλη­φθεί αρμό­διος γλωσ­σο­λό­γος.

Βέβαια έχει επίσης προ­τα­θεί να διε­ρευ­νη­θεί το ενδε­χό­μενο η ελλη­νική πλευρά να ζητήσει τη γνω­μο­δό­τηση δύο πανε­πι­στη­μια­κών διε­θνούς κύρους και δη των Βρε­τα­νών ιστο­ρι­κών Ντέι­βιντ Αμπου­λά­φια (Πανε­πι­στή­μιο Κέμπριτζ) και Μαρκ Μαζά­ουερ (Πανε­πι­στή­μιο Κολού­μπια), οι οποίοι –προ­φα­νώς– θα βολι­δο­σκο­πη­θούν προ­κει­μέ­νου να συνει­σφέ­ρουν με τις γνώσεις τους. Ιδιαί­τερα «Η μεγάλη θάλασσα» του Ντέι­βιντ Αμπου­λά­φια, γνωστή και στο ευρύ κοινό, απο­τε­λεί ένα επι­στη­μο­νικό έργο στη δια­χρο­νία της Μεσο­γείου, με αρκετές ενδια­φέ­ρου­σες πτυχές για το ελλη­νικό κοινό, όπως η εκτί­μηση ότι ο πόλεμος που οδήγησε στη Μικρα­σια­τική Κατα­στροφή ήταν κατά βάση μια αδελ­φο­κτό­νος σύγκρουση. Το έργο του Μαρκ Μαζά­ουερ είναι, βέβαια, ευρύ­τερα γνωστό στην Ελλάδα.

Στον φάκελο που καταρ­τί­ζει για λογα­ρια­σμό της Αθήνας η αμε­ρι­κα­νική εται­ρεία περι­λαμ­βά­νο­νται απο­σπά­σματα δια­φό­ρων πρό­σφα­των δηλώ­σεων του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν, με στόχο να ενι­σχυ­θεί η ελλη­νική επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία ότι η προ­σπά­θεια κατο­χύ­ρω­σης του σήματος «Turkaegean» συνιστά ενέρ­γεια γεω­πο­λι­τι­κής σκο­πι­μό­τη­τας από την τουρ­κική πλευρά.

Περί τα μέσα Φεβρουα­ρίου το αρμόδιο όργανο του Γρα­φείου Εμπο­ρι­κών Σημάτων των ΗΠΑ (Trademark Trial and Appeal Board of the United States Patent and Trademark Office – USPTO) ζήτησε από την ελλη­νική πλευρά περισ­σό­τε­ρες διευ­κρι­νί­σεις σε σχέση με την αίτηση ανα­κο­πής που είχε κατα­θέ­σει για λογα­ρια­σμό της η Steptoe. Από την εται­ρεία –σύμφωνα με όσα δια­μη­νύει η κ. Παπα­δο­πού­λου την Αθήνα– έχει εκτι­μη­θεί ως θετική η αντί­δραση του USPTO να ζητήσει διευ­κρι­νί­σεις, καθώς «υπο­δη­λώ­νει ότι κρί­θη­καν μάλλον βάσιμα τα αρχικά επι­χει­ρή­ματα περί παρα­πλά­νη­σης του κατα­να­λωτή και κακής πίστης από την πλευρά της Τουρ­κίας».

Στις συζη­τή­σεις που έχουν προη­γη­θεί, η τουρ­κική πλευρά έχει απορ­ρί­ψει το συγκε­κρι­μένο επι­χεί­ρημα της Ελλάδας με έναν πλάγιο τρόπο. Και τούτο καθώς, όπως φαί­νε­ται και στο χωρίο που ανα­δει­κνύει σήμερα η «Κ», δια­τυ­πώ­νε­ται η εκτί­μηση ότι «η ανακοπή πολι­τι­κο­ποιεί μια απλή δια­δι­κα­σία κατο­χύ­ρω­σης σήματος, προ­σπα­θώ­ντας να εισα­γά­γει ενώπιον ενός τελείως αναρ­μό­διου μηχα­νι­σμού εδα­φι­κές δια­φο­ρές μεταξύ δύο εθνών». Και, όπως συνε­χί­ζει η κ. Παπα­δο­πού­λου στο ενη­με­ρω­τικό τηλε­γρά­φημά της –με συνα­πτό­με­νες συνο­λικά 29 σελίδες ολό­κλη­ρου του φακέλου–, οι Τούρκοι ισχυ­ρί­ζο­νται ότι «ο όρος “Turkaegean” δεν είναι παρα­πλα­νη­τι­κός και έχει ήδη κατο­χυ­ρω­θεί ως σήμα στην Ε.Ε. και μάλιστα χωρίς να δια­τυ­πω­θούν ενστά­σεις από την πλευρά της Ελλάδας».

Ενέρ­γειες και στην Ε.Ε.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι η ελλη­νική πλευρά το προη­γού­μενο χρονικό διά­στημα προ­χώ­ρησε σε αίτημα ανα­κο­πής και στο αρμόδιο όργανο της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής (European Union Intellectual Property Office-EUIPO). Μάλιστα από την Αθήνα έχει γίνει προ­σπά­θεια να έλθουν σε επαφή οι δικη­γό­ροι που χει­ρί­ζο­νται το θέμα στην Αμερική με εκεί­νους που εκπρο­σω­πούν την ελλη­νική πλευρά στην υπόθεση, προ­κει­μέ­νου η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία να είναι η ίδια και στις δύο όχθες του Ατλα­ντι­κού. Τι θα συμβεί; Ακόμη είναι νωρίς να απα­ντη­θεί. Ωστόσο, όπως φαί­νε­ται και από τον τρόπο που δια­χει­ρί­ζο­νται το θέμα οι τουρ­κι­κές αρχές, το «Turkaegean» βρί­σκε­ται ήδη στην κορυφή της καμπά­νιας για την του­ρι­στική σεζόν για τα δαντε­λωτά ακρο­γιά­λια της άλλης πλευράς του Αιγαίου…

Πηγή kathimerini.gr

Βασίλης Νέδος