Μοχλός ανάπτυξης η γαστρονομία στα νησιά του Νοτίου Αιγαίου

• Υστερεί στα γαλα­κτο­κο­μικά προ­ϊ­ό­ντα σε σχέση με άλλα νησιά η Ρόδος • Ο πρό­ε­δρος της Λέσχης Αρχι­μα­γεί­ρων Δωδε­κα­νή­σου και Κυκλά­δων Νίκος Χρι­στο­φό­ρου παρα­δί­δει τη σκυτάλη μετά από 23 χρόνια συνε­χούς προ­σφο­ράς!• Υστερεί στα γαλα­κτο­κο­μικά προ­ϊ­ό­ντα σε σχέση με άλλα νησιά η Ρόδος

Μετά από 23 χρόνια, ο Νίκος Χρι­στο­φό­ρου, πρό­ε­δρος της Λέσχης Αρχι­μα­γεί­ρων Δωδε­κα­νή­σου και Κυκλά­δων, ετοι­μά­ζε­ται να παρα­δώ­σει τη σκυτάλη στη νέα γενιά, όπως δήλωσε στη «δ», αφού διανύει τον τελευ­ταίο χρόνο στο τιμόνι μιας επι­τυ­χούς θητείας.

Ο κ. Χρι­στο­φό­ρου μιλάει για την πορεία της Λέσχης όλα αυτά τα χρόνια και την αμέ­ρι­στη συμπα­ρά­σταση της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, τους νέους μάγει­ρες, την προ­σφορά αφι­λο­κερ­δώς της ομάδας του σε όλες τις εκθέ­σεις και εκδη­λώ­σεις, που ξεχω­ρί­ζουν τα προ­ϊ­ό­ντα και η γαστρο­νο­μία των νησιών μας, της Δωδε­κα­νή­σου και των Κυκλά­δων, τονίζει ότι η γαστρο­νο­μία απο­τε­λεί μοχλό ανά­πτυ­ξης για τον του­ρι­σμό στα νησιά, ανα­φέ­ρει ποια είναι τα βασικά χαρα­κτη­ρι­στικά της γαστρο­νο­μίας των Δωδε­κα­νή­σων και των Κυκλά­δων που ξεχω­ρί­ζουν, τι ευκαι­ρίες δίνει η Λέσχη σε νέους μάγει­ρες που θέλουν να ασχο­λη­θούν με την παρα­δο­σιακή κουζίνα, τις μεγα­λύ­τε­ρες προ­κλή­σεις και τη μεγάλη ικα­νο­ποί­ηση που του δίνει η θέση του προ­έ­δρου της Λέσχης όλα αυτά τα χρόνια.

Ο κ. Χρι­στο­φό­ρου τονίζει ωστόσο ότι η Ρόδος υστερεί στα γαλα­κτο­κο­μικά προ­ϊ­ό­ντα, σε σχέση με άλλα νησιά, όπως π.χ. η Κάσος ή η Νάξος.

Με αφορμή και την έναρξη της νέας του­ρι­στι­κής σεζόν και ερω­τη­θείς, αν οι ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις προ­τι­μούν και προ­ω­θούν τα ντόπια προ­ϊ­ό­ντα στο πρωινό, ο κ. Χρι­στο­φό­ρου επι­σή­μανε ότι πράγ­ματι πολλά ξενο­δο­χεία το εφαρ­μό­ζουν και μάλιστα έχουν και το σήμα του ελλη­νι­κού πρωινού, οπότε προ­ω­θούν ανα­γκα­στικά και τα ελλη­νικά προ­ϊ­ό­ντα.

Η Λέσχη Αρχι­μα­γεί­ρων προ­σφά­τως συμ­με­τείχε στην έκθεση Food Expo 2025 στην Αθήνα, ενώ και την Κυριακή ετοί­μασε ένα μονα­δικό γαστρο­νο­μικό δρώμενο, όπως όλα αυτά τα χρόνια, για τη γιορτή ελιάς στα Λάερμα, που συγκέ­ντρωσε πλήθος κόσμου.

«Όλη αυτή η δουλειά που βγαίνει προς τα έξω είναι ομαδική, αγάπη όλων των παιδιών για αυτό που κάνουμε για την προ­ώ­θηση των τοπικών προ­ϊ­ό­ντων, για τη γαστρο­νο­μία, για το φαγητό και αξίζουν πολλά εύσημα στα παιδιά γιατί, το να πας σε μία έκθεση δεν είναι εύκολο πράγμα, πρέπει να δώσεις πολύ χρόνο και προ­σω­πι­κές ώρες», όπως είπε. Ερω­τη­θείς ο κ. Χρι­στο­φό­ρου τι ευκαι­ρίες δίνει η Λέσχη σε νέους που θέλουν να ασχο­λη­θούν με την παρα­δο­σιακή κουζίνα, τόνισε ότι τους δίνει το βήμα να δουν τα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα γιατί, δυστυ­χώς ή ευτυχώς, είμαστε σε μία Περι­φέ­ρεια με πολλά κομ­μά­τια, οπότε ένα προϊόν από τη Νάξο ή από την Ίο ή από τη Μύκονο είναι πολύ δύσκολο να το γνω­ρί­ζουν τα παιδιά και να συν­δέ­σουν όλα αυτά και το αντί­θετο από τη Ρόδο ή από την Κω να τα γνω­ρί­ζουν οι συνά­δελ­φοι από τις Κυκλά­δες, οπότε αυτό είναι ένα ωραίο πάντρεμα που γίνεται μεταξύ μας και μία ανταλ­λαγή και πλη­ρο­φο­ριών και γεύσεων και τα παιδιά αγαπούν και αγκα­λιά­ζουν όλα αυτά τα νέα προ­ϊ­ό­ντα.

Σε συνάρ­τηση με αυτό, ο κ. Χρι­στο­φό­ρου ερω­τή­θηκε και για το ποια είναι τα βασικά χαρα­κτη­ρι­στικά της γαστρο­νο­μίας των Δωδε­κα­νή­σων και των Κυκλά­δων που ξεχω­ρί­ζουν και θα πρέπει να “παντρέ­ψουν” οι νέοι μάγει­ρες και όπως είπε: «Σίγουρα είναι τα τυρο­κο­μικά, που δυστυ­χώς πάλι το έχω πει 100 φορές, θα το ξαναπώ άλλη μία, ότι σε αυτό το κομμάτι το νησί της Ρόδου είναι πολύ πίσω σε σχέση με τα άλλα νησιά, όταν φαντα­στείτε ότι η Κάσος, η Ίος, η Νάξος και άλλα νησιά να μην αδικήσω, έχουνε δύο και τρία πιστο­ποι­η­μένα τυρο­κο­μεία κι εμείς με το ζόρι αν έχουμε 1-2, που είμαστε και το μεγα­λύ­τερο νησί.

Δεν πρέπει να λέμε μόνο τα θετικά, αλλά και τα αρνη­τικά, αυτά που πρέπει να διορ­θώ­σουμε”. Ο κ. Χρι­στο­φό­ρου πρό­σθεσε ότι “έχουμε πολλά προ­ϊ­ό­ντα που μπο­ρούμε να ανταλ­λά­ξουμε σαν νησιά, έχουμε και πολλά προ­ϊ­ό­ντα που ακόμα δεν τα γνω­ρί­ζουμε, νομίζω όμως ότι είμαστε σε πάρα πολύ καλό δρόμο, όλα αυτά τα τελευ­ταία χρόνια πάντα με τη στήριξη της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, για να λέμε και τα πράγ­ματα όπως είναι, γιατί αν δεν ήταν η Περι­φέ­ρεια δεν θα μπο­ρού­σαμε να ταξι­δέ­ψουμε στην Food Expo, είναι πολύ μεγάλο το κόστος το οικο­νο­μικό, εισι­τή­ρια, δια­μο­νές κλπ., μπορεί τα παιδιά να συμ­με­τέ­χουν αφι­λο­κερ­δώς, αλλά όμως τα έξοδα τα υπό­λοιπα είναι τερά­στια”.

Σημειώ­νε­ται ότι στη μεγα­λύ­τερη έκθεση τρο­φί­μων -ποτών που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε προ­σφά­τως, το Νότιο Αιγαίο συμ­με­τείχε με 30 εκθέτες από 14 νησιά της Δωδε­κα­νή­σου και των Κυκλά­δων και είχε κλέψει τις εντυ­πώ­σεις, ειδικά με τις αιγαιο­πε­λα­γί­τι­κες νοστι­μιές που είχε ετοι­μά­σει η Λέσχη Αρχι­μα­γεί­ρων, από τα προ­ϊ­ό­ντα των ντόπιων παρα­γω­γών, και προ­σέ­φε­ραν σε ένα μονα­δικό γαστρο­νο­μικό δρώμενο σε όλο τον κόσμο στο εκθε­σιακό κέντρο στα δύο περί­πτερα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Οι παρα­γω­γοί από τα νησιά μας είχαν την ευκαι­ρία να προ­βά­λουν τα προ­ϊ­ό­ντα τους και ανα­φέρ­θη­καν στην αξία των τοπικών παρα­γό­με­νων προ­ϊ­ό­ντων και την εισα­γωγή τους στο μενού των επι­χει­ρή­σεων. “Αυτό είναι ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ και μπράβο στα παιδιά, γιατί πάντα όποτε παίρ­νουμε μέρος στις εκδη­λώ­σεις, κλέβουν τις εντυ­πώ­σεις και δίνουν τον καλύ­τερό τους εαυτό”, σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ο πρό­ε­δρος της Λέσχης Αρχι­μα­γεί­ρων στο ερώτημα αν η γαστρο­νο­μία απο­τε­λεί μοχλό ανά­πτυ­ξης για τον του­ρι­σμό στα νησιά, δήλωσε κατα­φα­τικά, λέγο­ντας μάλιστα ότι “το φαγητό είναι η κινη­τή­ρια δύναμη της ζωής, πρέπει να φάμε, αλλά το φαγητό πρέπει κάποιος να το καλ­λιερ­γή­σει και κάποιος να το φέρει στο τραπέζι μας. Άρα με την γαστρο­νο­μία, με τη γεύση που δίνει στον επι­σκέ­πτη μας που του αρέσει και αν δου­λεύει και τοπικά προ­ϊ­ό­ντα, δίνουμε και ζωή στη γη, δίνουμε και ζωή στα νέα παιδιά που θέλουν να ασχο­λη­θούν με τον πρω­το­γενή τομέα, γιατί δεν μπορεί να είναι όλοι μάγει­ρες ή σερ­βι­τό­ροι, κάποιοι αγαπούν και την ύπαιθρο”.

Για τα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα και αν επαρ­κούν για να καλύ­ψουν τις αυξη­μέ­νες ανάγκες ειδικά την του­ρι­στική σεζόν, απά­ντησε ότι υπάρχει επάρ­κεια και όταν υπάρχει ζήτηση ο αγρότης θα φρο­ντί­σει να βγάλει την αντί­στοιχη παρα­γωγή. Καλό είναι κι εμείς να προ­ω­θή­σουμε τα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα. Για το ποια είναι η μεγα­λύ­τερη ικα­νο­ποί­ηση που του δίνει η θέση του προ­έ­δρου της Λέσχης εδώ και 23 χρόνια που βρί­σκε­ται στο τιμόνι, ο ίδιος απο­κά­λυψε ότι φέτος θα είναι για τον ίδιο η τελευ­ταία χρονιά λέγο­ντας ότι πρέπει να πάρουν τη σκυτάλη τα νέα παιδιά. “Να μπούν σιγά-σιγά στο πνεύμα της προ­σφο­ράς και της αγάπης για τα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα και φέτος είναι η τελευ­ταία μου χρονιά, αλλά εννο­εί­ται ότι θα είμαι πάντα δίπλα στα νέα παιδιά”.

Τέλος, ερω­τη­θείς ο κ. Χρι­στο­φό­ρου, για το ποια είναι η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση που αντι­με­τω­πί­ζουν οι νέοι επαγ­γελ­μα­τίες στον χώρο της γαστρο­νο­μίας, ο ίδιος απά­ντησε ότι “είναι ένα δύσκολο επάγ­γελμα και εδώ ήθελα να τονίσω ότι τα νέα παιδιά που μπαί­νουν μέσα -δυστυχώς- νομί­ζουν ότι μπαί­νουν σε ένα εύκολο επάγ­γελμα. Με όλη αυτή τη δια­φή­μιση και αν αφήσουν ένα μούσι και κάνο­ντας κι ένα τατουάζ, θα γίνουν μάγει­ρες; Όχι. Η μαγει­ρική είναι ένα δύσκολο, πολύ δύσκολο επάγ­γελμα και για αυτό βγαί­νο­ντας από τις σχολές τα παιδιά κάνουν άλλο ένα λάθος, όπου δια­φη­μί­ζο­νται σχολές σεφ, δεν υπάρχει σχολή σεφ, βγαί­νουν μάγει­ρες.