Νίκος Δένδιας: Η αλλαγή τόνου εκ μέρους της Τουρκίας είναι ευπρόσδεκτη

Ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών μι­λά­ει στα «ΝΕΑ Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο» για το μέλ­λον των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων μετά τους σει­σμούς της 6ης Φε­βρουα­ρί­ου, επι­ση­μαί­νο­ντας πως «δεν μπο­ρού­με να συ­σχε­τί­σου­με τη βο­ή­θεια της Ελ­λά­δας προς τον δο­κι­μα­ζό­με­νο τουρ­κι­κό λαό με οποιεσ­δή­πο­τε γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις» – Τι λέει για την επερ­χό­με­νη επί­σκε­ψη Μπλίν­κεν στην Αθήνα αλλά και την εκλο­γή του Νίκου Χρι­στο­δου­λί­δη στην Κύπρο.

«Δεν μπο­ρού­με να συ­σχε­τί­σου­με τη βο­ή­θεια της Ελ­λά­δας προς τον δο­κι­μα­ζό­με­νο τουρ­κι­κό λαό με οποιεσ­δή­πο­τε γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις» υπο­γραμ­μί­ζει ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Δέν­διας, μετά την επί­σκε­ψή του στις σει­σμό­πλη­κτες πε­ριο­χές στην Τουρ­κία. Ση­μειώ­νει ωστό­σο ότι «η ύφεση στην έντα­ση που μέχρι πρό­τι­νος χα­ρα­κτή­ρι­ζε την τουρ­κι­κή ρη­το­ρι­κή μπο­ρεί να αξιο­ποι­η­θεί για τη δια­μόρ­φω­ση ενός νέου πλαι­σί­ου προ­σέγ­γι­σης» και επι­ση­μαί­νει και τον πα­ρά­γο­ντα των εκλο­γών στη γεί­το­να χώρα. Μι­λώ­ντας στα «ΝΕΑ Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο», ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών ανα­φέ­ρε­ται στις «συ­γκλο­νι­στι­κές» ει­κό­νες που αντί­κρυ­σε κατά την πα­ρα­μο­νή του στην Αντιό­χεια, αλλά και τη θλίψη που όπως λέει «δύ­σκο­λα πε­ρι­γρά­φε­ται».

Ανα­φε­ρό­με­νος στην επί­σκε­ψη Μπλίν­κεν, εξάλ­λου, το­νί­ζει ότι κα­τα­δει­κνύ­ει την εμπι­στο­σύ­νη των ΗΠΑ ως προς τον «αδιαμ­φι­σβή­τη­το ρόλο της χώρας μας στην προ­ά­σπι­ση της στα­θε­ρό­τη­τας και της ευ­η­με­ρί­ας στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή, εν μέσω ρα­γδαί­ων γε­ω­πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων». Οσον αφορά πά­ντως την τε­τρα­με­ρή Ελ­λά­δας, Κύ­πρου, Ισ­ρα­ήλ συν τις ΗΠΑ, ο Νίκος Δέν­διας δη­λώ­νει ότι δε­δο­μέ­νης και της εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης στην Ελ­λά­δα «θα πρέ­πει να πε­ρι­μέ­νου­με λίγο». Σχο­λιά­ζο­ντας δε την εκλο­γή του Νίκου Χρι­στο­δου­λί­δη στην προ­ε­δρία της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, εκ­φρά­ζει την ελ­πί­δα μετά τις εκλο­γές σε Ελ­λά­δα και Τουρ­κία να υπάρ­ξει και μία νέα βάσης εκ­κί­νη­σης στο Κυ­πρια­κό προ­κει­μέ­νου να σπά­σει το αδιέ­ξο­δο.

Βρε­θή­κα­τε την πε­ρα­σμέ­νη Κυ­ρια­κή στην Τουρ­κία, στην πε­ριο­χή που χτυ­πή­θη­κε από τον σει­σμό. Και εί­δα­με τον Με­βλούτ Τσα­βού­σο­γλου να σας υπο­δέ­χε­ται με μία αγκα­λιά που γέν­νη­σε ελ­πί­δες. Ποια είναι η ει­κό­να που κα­τα­γρά­ψα­τε και ποιο το κλίμα απέ­να­ντι στην Ελ­λά­δα;

Μετά τους σει­σμούς της 6ης Φε­βρουα­ρί­ου, η Τουρ­κία βρί­σκε­ται αντι­μέ­τω­πη με μία πρω­το­φα­νή κα­τα­στρο­φή, της οποί­ας οι συ­νέ­πειες ακόμη δεν έχουν απο­τυ­πω­θεί σε όλη την έκτα­ση και θα επι­σκιά­ζουν για καιρό τη ζωή στη γει­το­νι­κή χώρα. Η πα­ρου­σία μου στην Τουρ­κία, η πρώτη επί­σκε­ψη ευ­ρω­παί­ου υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών μετά τους κα­τα­στρο­φι­κούς σει­σμούς, απορ­ρέ­ει από την αυ­το­νό­η­τη θέ­λη­σή μας να εκ­δη­λώ­σου­με την αμέ­ρι­στη συ­μπα­ρά­στα­ση, την αλ­λη­λεγ­γύη της Ελ­λά­δας στον τουρ­κι­κό λαό και να δια­βε­βαιώ­σου­με για την ει­λι­κρι­νή πρό­θε­σή μας να συ­νε­χι­σθεί με κάθε τρόπο η πα­ρο­χή βο­ή­θειας, σε δι­με­ρές επί­πε­δο και με την ιδιό­τη­τα της Ελ­λά­δας ως κρά­τους – μέ­λους της Ευ­ρω­παϊ­κής Ενω­σης.

Οι ει­κό­νες που αντι­κρί­σα­με είναι συ­γκλο­νι­στι­κές, η θλίψη που νιώ­σα­με δύ­σκο­λα πε­ρι­γρά­φε­ται. Εξί­σου συ­γκλο­νι­στι­κές είναι και οι μαρ­τυ­ρί­ες των μελών της ελ­λη­νι­κής απο­στο­λής βο­ή­θειας, που κα­τέ­βα­λαν κάθε δυ­να­τή προ­σπά­θεια για τον απε­γκλω­βι­σμό πο­λι­τών από ερεί­πια.

Σε αυτό το ζο­φε­ρό κλίμα, ο τούρ­κος ομό­λο­γός μου Με­βλούτ Τσα­βού­σο­γλου μας υπο­δέ­χθη­κε με ιδιαί­τε­ρη εγκαρ­διό­τη­τα, εξέ­φρα­σε ευ­γνω­μο­σύ­νη προς την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, τον έλ­λη­να Πρω­θυ­πουρ­γό, τον ελ­λη­νι­κό λαό, και επε­φύ­λα­ξε απε­ριό­ρι­στους επαί­νους για το έργο των ελ­λή­νων δια­σω­στών. Εξί­σου θερ­μές και αν­θρώ­πι­νες είναι και οι αυ­θόρ­μη­τες εκ­δη­λώ­σεις τούρ­κων πο­λι­τών. Πε­ριέ­βα­λαν με εμπι­στο­σύ­νη τους έλ­λη­νες δια­σώ­στες και έσπευ­σαν να ζη­τή­σουν τη βο­ή­θειά τους, ενώ εξέ­φρα­σαν την ευ­γνω­μο­σύ­νη τους με συ­γκι­νη­τι­κά μη­νύ­μα­τα σε μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης.

Αυτή η επί­σκε­ψη άνοι­ξε, όντως, μία νέα σε­λί­δα στις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις; Τι προ­ο­πτι­κές βλέ­πε­τε; Θε­ω­ρεί­τε ότι με αφορ­μή την αλ­λη­λεγ­γύη της Ελ­λά­δας απέ­να­ντι στην τρα­γω­δία που έπλη­ξε την Τουρ­κία μπο­ρού­με να ελ­πί­ζου­με σε αλ­λα­γή ρη­το­ρι­κής και κά­ποια βή­μα­τα για επα­νέ­ναρ­ξη του δια­λό­γου;

Η προ­θυ­μία με την οποία η ελ­λη­νι­κή πο­λι­τεία και κοι­νω­νία έσπευ­σαν να συ­ντρέ­ξουν τη γει­το­νι­κή χώρα και, αντί­στοι­χα, η ευ­γνω­μο­σύ­νη με την οποία η τουρ­κι­κή κοι­νω­νία δέ­χθη­κε αυτή τη συν­δρο­μή ανα­δει­κνύ­ουν θε­με­λιώ­δεις πα­ρα­μέ­τρους, τις οποί­ες δεν πρέ­πει να λη­σμο­νού­με: την εγ­γύ­τη­τα των δύο λαών και την ακλό­νη­τη προ­σή­λω­ση της χώρας μας στη στή­ρι­ξη προς τον τουρ­κι­κό λαό κάθε φορά που υπάρ­χει ανά­γκη.

Θα μου επι­τρέ­ψε­τε, ωστό­σο, να πα­ρα­τη­ρή­σω ότι πόρρω απέ­χει από μία ρε­α­λι­στι­κή προ­σέγ­γι­ση των ελ­λη­νο­τουρ­κι­κών σχέ­σε­ων. Δεν μπο­ρού­με να συ­σχε­τί­σου­με τη βο­ή­θεια της Ελ­λά­δας προς τον δο­κι­μα­ζό­με­νο τουρ­κι­κό λαό με οποιεσ­δή­πο­τε γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, είτε με οποια­δή­πο­τε προ­σπά­θεια ή δια­φο­ρά. Οπωσ­δή­πο­τε, συ­γκρα­τώ με προ­σο­χή τη δή­λω­ση του ομο­λό­γου μου, του φίλου Με­βλούτ Τσα­βού­σο­γλου, ο οποί­ος εξέ­φρα­σε την ελ­πί­δα ότι θα κα­τα­βλη­θούν προ­σπά­θειες για την επί­λυ­ση των δια­φο­ρών μας (υφα­λο­κρη­πί­δα και ΑΟΖ) μέσω δια­λό­γου.

Η αλ­λα­γή τόνου εκ μέ­ρους της Τουρ­κί­ας, μετά από τρία χρό­νια έντα­σης, είναι ευ­πρόσ­δε­κτη. Επι­τρέ­πει δε σχε­τι­κή αι­σιο­δο­ξία για το εν­δε­χό­με­νο μιας με­τα­τό­πι­σης από ένα ανα­θε­ω­ρη­τι­κό «υπό­δειγ­μα» δι­με­ρών σχέ­σε­ων, σε κλίμα καλής γει­το­νί­ας που θα διέ­πε­ται από σε­βα­σμό σε θε­με­λιώ­δεις αρχές του Διε­θνούς Δι­καί­ου και θα δια­σφα­λί­ζει συν­θή­κες ει­ρή­νης και στα­θε­ρό­τη­τας στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή μας.

Δεν θα πρέ­πει, όμως, να λη­σμο­νού­με ότι βρι­σκό­μα­στε πάντα σε ένα σύν­θε­το πε­ρι­φε­ρεια­κό πε­ρι­βάλ­λον και σε πε­ρί­ο­δο πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων στο εσω­τε­ρι­κό της Τουρ­κί­ας, ενό­ψει και της επι­κεί­με­νης εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης. Οπωσ­δή­πο­τε, η ύφεση στην έντα­ση που μέχρι πρό­τι­νος χα­ρα­κτή­ρι­ζε την τουρ­κι­κή ρη­το­ρι­κή μπο­ρεί να αξιο­ποι­η­θεί για τη δια­μόρ­φω­ση ενός νέου πλαι­σί­ου προ­σέγ­γι­σης.

Ποια είναι η ατζέ­ντα και τι ση­μα­το­δο­τεί η επί­σκε­ψη του Αντο­νι Μπλίν­κεν στην Αθήνα στις 21 Φε­βρουα­ρί­ου; Θε­ω­ρεί­τε ότι αυτή η επί­σκε­ψη του αμε­ρι­κα­νού ΥΠΕΞ σε Ελ­λά­δα και Τουρ­κία είναι και ένα μή­νυ­μα υπέρ της στα­θε­ρό­τη­τας στην πε­ριο­χή στη σκιά και της έντα­σης των προη­γού­με­νων μηνών;

Κυρία Φω­τά­κη, επι­τρέψ­τε μου, κατ’ αρχάς, να επι­ση­μά­νω τη ση­μα­σία της επί­σκε­ψης αυτής του αμε­ρι­κα­νού ΥΠΕΞ Αντο­νι Μπλίν­κεν στην Ελ­λά­δα. Πρό­κει­ται για μία επί­σκε­ψη που κα­τα­δει­κνύ­ει εκ νέου, με τον πλέον απτό τρόπο, την εμπι­στο­σύ­νη των ΗΠΑ ως προς τον αδιαμ­φι­σβή­τη­το ρόλο της χώρας μας στην προ­ά­σπι­ση της στα­θε­ρό­τη­τας και της ευ­η­με­ρί­ας στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή, εν μέσω ρα­γδαί­ων γε­ω­πο­λι­τι­κών εξε­λί­ξε­ων. Πα­ράλ­λη­λα, η εν λόγω επί­σκε­ψη θα επι­σφρα­γί­σει την ανά­δει­ξη της Ελ­λά­δας – χάρη στις εντα­τι­κές προ­σπά­θειες της κυ­βέρ­νη­σης Μη­τσο­τά­κη – ως έναν από τους πλέον αξιό­πι­στους εταί­ρους των ΗΠΑ σε γε­ω­στρα­τη­γι­κό επί­πε­δο. Οι συ­νο­μι­λί­ες με τον κ. Μπλίν­κεν θα πε­ρι­λαμ­βά­νουν θέ­μα­τα δι­με­ρούς συ­νερ­γα­σί­ας, με αιχμή του δό­ρα­τος τον στρα­τη­γι­κό διά­λο­γο Ελ­λά­δας – ΗΠΑ . Επί­σης, θα ενη­με­ρώ­σω τον αμε­ρι­κα­νό ομό­λο­γό μου, για πε­ρι­φε­ρεια­κά ζη­τή­μα­τα, ιδίως όσον αφορά τις εξε­λί­ξεις στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

Ο Νίκος Χρι­στο­δου­λί­δης είναι ο νέος πρό­ε­δρος της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας. Η εκλο­γή του ανοί­γει μια νέα σε­λί­δα για την Κύπρο και τι μπο­ρού­με να πε­ρι­μέ­νου­με στο Κυ­πρια­κό; Τι ση­μαί­νει στις πα­ρού­σες γε­ω­πο­λι­τι­κές συν­θή­κες;

Κατ’ αρχάς επι­τρέψ­τε μου να επι­ση­μά­νω ότι είμαι πολύ χα­ρού­με­νος για την εκλο­γή του φίλου μου Νίκου Χρι­στο­δου­λί­δη στην προ­ε­δρία της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, με τον οποί­ον όσον καιρό ήταν υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών εί­χα­με μια αγα­στή συ­νερ­γα­σία.

Του εξέ­φρα­σα ήδη τα θερμά μου συγ­χα­ρη­τή­ρια και πε­ρι­μέ­νω με με­γά­λη χαρά να τον υπο­δε­χτού­με στην Αθήνα, προ­κει­μέ­νου να ξα­να­πιά­σου­με το νήμα των συ­ζη­τή­σε­ων για τα θέ­μα­τα που μας εν­δια­φέ­ρουν. Πρώτο βέ­βαια, εξ αυτών, το ζή­τη­μα της επα­νεκ­κί­νη­σης των συ­νο­μι­λιών για μια δί­καιη και βιώ­σι­μη λύση του Κυ­πρια­κού, στη βάση των απο­φά­σε­ων του Συμ­βου­λί­ου Ασφα­λεί­ας του ΟΗΕ. Αυτό ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να σπά­σει το αδιέ­ξο­δο στις συ­νο­μι­λί­ες που έχει προ­κύ­ψει τον τε­λευ­ταίο ένα – ενά­μι­ση χρόνο. Και ελ­πί­ζω ότι, όταν με το καλό θα έχουν ολο­κλη­ρω­θεί και οι εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σί­ες σε Ελ­λά­δα και Τουρ­κία, θα έχου­με και μια πιο ξε­κά­θα­ρη βάση εκ­κί­νη­σης.

Πρό­σφα­τα βρε­θή­κα­τε και στο Ισ­ρα­ήλ. Τι ση­μα­το­δο­τεί η το­πο­θέ­τη­ση Κοέν υπέρ της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας της Ελ­λά­δας και των κυ­ριαρ­χι­κών της δι­καιω­μά­των; Το σχέ­διο του EastMed πα­ρα­μέ­νει ζω­ντα­νό; Μετά και την εκλο­γή του νέου προ­έ­δρου της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας πότε μπο­ρού­με να πε­ρι­μέ­νου­με συ­νά­ντη­ση του σχή­μα­τος 3+1 (Ελ­λά­δα – Κύ­προς – Ισ­ρα­ήλ + ΗΠΑ) το οποίο δεί­χνει να έχει μπει στο «ψυ­γείο»;

Μετά την εκλο­γή της νέας κυ­βέρ­νη­σης στο Ισ­ρα­ήλ, ήμουν ο πρώ­τος ευ­ρω­παί­ος υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών που επι­σκέ­φτη­κε τη χώρα και ο δεύ­τε­ρος εν γένει, μετά τον κ. Μπλίν­κεν. Αυτό που επα­να­βε­βαιώ­θη­κε είναι ότι σχέση της Ελ­λά­δας με το Ισ­ρα­ήλ είναι μία αν­θε­κτι­κή εται­ρι­κή σχέση, στρα­τη­γι­κής ση­μα­σί­ας, που οι­κο­δο­μεί­ται πάνω σε κοινά συμ­φέ­ρο­ντα, αλλά και συ­γκλί­νου­σες θε­ω­ρή­σεις για τα ζη­τή­μα­τα και τις προ­κλή­σεις της πε­ριο­χής. Κάτι που φά­νη­κε και από την, για πρώτη φορά –  το­νί­ζω – ρητή δή­λω­ση εκ μέ­ρους του κ. Κοέν για τον σε­βα­σμό της κυ­ριαρ­χί­ας και των κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των της Ελ­λά­δας.

Ως προς το δεύ­τε­ρο σκέ­λος της ερώ­τη­σής σας, θα έλεγα ότι είναι λίγο πρώ­ι­μο να συ­ζη­τά­με για μελ­λο­ντι­κές συ­να­ντή­σεις, δια­φό­ρων σχη­μά­των. Και η κυ­βέρ­νη­ση στο Ισ­ρα­ήλ είναι νέα και ο πρό­ε­δρος της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας μόλις εξε­λέ­γη. Αλλά και η Ελ­λά­δα έχει ει­σέλ­θει, πρα­κτι­κά, σε εκλο­γι­κό κύκλο, οπότε θα πρέ­πει να πε­ρι­μέ­νου­με λίγο.

Τα ενερ­γεια­κά σχέ­δια προ­σφέ­ρουν ένα ση­μα­ντι­κό πεδίο συ­νερ­γα­σί­ας στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή και ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο στη ση­με­ρι­νή συ­γκυ­ρία της ενερ­γεια­κής κρί­σης. Είναι κάτι που συ­ζη­τή­σα­με στο Ισ­ρα­ήλ, μαζί με άλ­λους, βε­βαί­ως, το­μείς. Η Ελ­λά­δα συ­νε­χί­ζει και εντεί­νει τις έρευ­νες για υδρο­γο­νάν­θρα­κες δυ­τι­κά της Κρή­της και, ταυ­τό­χρο­να, προ­χω­ρά με τα­χείς ρυθ­μούς σε συ­νερ­γα­σί­ες για την ηλε­κτρι­κή δια­σύν­δε­ση με Αφρι­κή και Ασία, κα­θι­στά­με­νη, έτσι, ση­μα­ντι­κός πα­ρά­γο­ντας για την ενερ­γεια­κή ασφά­λεια της Ευ­ρώ­πης.

Στα­μα­τά η εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή στην προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο;

Τι θα επι­διώ­ξε­τε το επό­με­νο διά­στη­μα;

Προ­φα­νώς και δεν στα­μα­τά, διότι οι διε­θνείς εξε­λί­ξεις δεν στα­μα­τούν και η προ­ά­σπι­ση των εθνι­κών συμ­φε­ρό­ντων σε αυτό το διαρ­κώς με­τα­βαλ­λό­με­νο διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον δεν επι­τρέ­πει την πο­λυ­τέ­λεια «εκλο­γι­κού δια­λείμ­μα­τος». Η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη από την πρώτη ημέρα της θη­τεί­ας της άσκη­σε με σχέ­διο και συ­νέ­πεια μια εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή αρχών, με στόχο την ισχυ­ρο­ποί­η­ση της χώρας, τη γε­ω­πο­λι­τι­κή της ανα­βάθ­μι­ση, την αύ­ξη­ση του διε­θνούς της κύ­ρους. Κι­νη­θή­κα­με με δη­μιουρ­γι­κό πνεύ­μα και και­νο­τό­μο διά­θε­ση, έχο­ντας όμως πάντα ως πυ­ξί­δα τις αρχές που απο­τε­λούν τον ακρο­γω­νιαίο λίθο της ελ­λη­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής: Διε­θνές Δί­καιο, σε­βα­σμός στην ανε­ξαρ­τη­σία και την εδα­φι­κή ακε­ραιό­τη­τα όλων των κρα­τών, ει­ρη­νι­κή επί­λυ­ση των δια­φο­ρών, ανά­πτυ­ξη σχέ­σε­ων καλής γει­το­νί­ας.

Σε αυτό το πλαί­σιο κι­νη­θή­κα­με για την εμ­βά­θυν­ση των σχέ­σε­ων με πα­ρα­δο­σια­κούς εταί­ρους και συμ­μά­χους. Αλλά την ίδια στιγ­μή επι­διώ­ξα­με και τη διεύ­ρυν­ση των ορι­ζό­ντων της ελ­λη­νι­κής εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής, καλ­λιερ­γώ­ντας σχέ­σεις με χώρες στις οποί­ες μέχρι σή­με­ρα δεν δί­να­με τη δέ­ου­σα ση­μα­σία, παρά τον ανερ­χό­με­νο ρόλο τους στη διε­θνή πο­λι­τι­κή. Σε αυτήν ακρι­βώς τη λο­γι­κή εντάσ­σο­νται και οι πρό­σφα­τες επι­σκέ­ψεις μου σε χώρες της Υπο­σα­χά­ριας Αφρι­κής και της Λα­τι­νι­κής Αμε­ρι­κής, ορι­σμέ­νες εκ των οποί­ων υπο­δέ­χθη­καν για πρώτη φορά έλ­λη­να υπουρ­γό Εξω­τε­ρι­κών.

Μπορώ, λοι­πόν, να σας δια­βε­βαιώ­σω ότι στο ίδιο πνεύ­μα και με τον ίδιο δυ­να­μι­σμό θα κι­νη­θού­με και το επό­με­νο διά­στη­μα, μέχρι την ολο­κλή­ρω­ση της κυ­βερ­νη­τι­κής μας θη­τεί­ας. Ηδη την επό­με­νη εβδο­μά­δα πε­ρι­μέ­νου­με την επί­σκε­ψη του αμε­ρι­κα­νού ομο­λό­γου μου. Θα ακο­λου­θή­σει επί­σκε­ψή μου στο Τα­τζι­κι­στάν. Επί­σης, θα με­τα­βώ στη Νέα Υόρκη, όπου θα μι­λή­σω στη Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση του ΟΗΕ για τον πό­λε­μο στην Ου­κρα­νία.