Στο μνημείο Ολοκαυτώματος στο Ισραήλ ο Μητσοτάκης-Το όνομα που ξεχώρισε

Ο πρω­θυ­πουρ­γός κατέ­θεσε στεφάνι στην εμβλη­μα­τική Αίθουσα Μνήμης (Hall of Remembrance), όπου είναι χαραγ­μένα τα ονόματα τοπο­θε­σιών όπου δια­πρά­χθη­καν οι χει­ρό­τε­ρες θηριω­δίες των Ναζί σε βάρος των Εβραίων.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης επι­σκέ­φθηκε επίσης τα ενδό­τερα του μνη­μείου όπου, μεταξύ άλλων, εκτί­θε­ται ένα βαγόνι από τα τραίνα που οδη­γού­σαν τους Εβραί­ους στα στρα­τό­πεδα συγκέ­ντρω­σης κατά τη διάρ­κεια του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου.

Στη συνέ­χεια ο πρω­θυ­πουρ­γός, συνο­δευό­με­νος από τη σύζυγό του Μαρέβα Γκρα­μπόφ­σκι – Μητσο­τάκη και τον γιο τους Κων­στα­ντίνο, βάδισε έως το τμήμα του μνη­μείου που είναι αφιε­ρω­μένο σε μη Εβραί­ους οι οποίοι έθεσαν τη ζωή τους σε κίνδυνο προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τεύ­σουν τους διω­κό­με­νους του Ολο­καυ­τώ­μα­τος.

Ανάμεσα στα ονόματα που είναι χαραγ­μένα στις πλάκες των Δίκαιων των Εθνών (The Righteous Among the Nations) βρί­σκε­ται αυτό της Ευαγ­γε­λίας Γεωρ­γιά­δου, αδελφής της γιαγιάς του πρω­θυ­πουρ­γού, και συγκα­τα­λέ­γε­ται στους δεκάδες Έλληνες που με πράξεις μεγάλης γεν­ναιό­τη­τας διέ­σω­σαν Εβραί­ους. Κατά τη διάρ­κεια της κατοχής της Αθήνας από τις δυνά­μεις του Άξονα η Ευαγ­γε­λία Γεωρ­γιά­δου έκρυψε και περιέ­θαλψε τη μικρή κόρη μίας φίλης της έως την απε­λευ­θέ­ρωση της πόλης από τους κατα­κτη­τές, προ­στα­τεύ­ο­ντας διαρκώς την ταυ­τό­τητα του παιδιού.

«Κάθε ένα όνομα που ανα­γρά­φε­ται στο μνημείο αυτό λέει και μια προ­σω­πική ιστορία γεν­ναιό­τη­τας. Και για μένα είναι σημα­ντικό που βρί­σκο­μαι εδώ για να τιμήσω τη μνήμη της Ευαγ­γε­λίας Γεωρ­γιά­δου και στο όνομά της να τιμήσω όλους τους Έλληνες και όλους τους ανθρώ­πους οι οποίοι, στη διάρ­κεια του Ολο­καυ­τώ­μα­τος, αυτής της φρικτής, της ανεί­πω­της τρα­γω­δίας που θα στοι­χειώ­νει για πάντα την ανθρω­πό­τητα, έκαναν πράξεις μεγάλης γεν­ναιό­τη­τας για να σώσουν συναν­θρώ­πους τους», ανέφερε ο Πρω­θυ­πουρ­γός.

Το 2021 η Ελλάδα θα ανα­λά­βει για πρώτη φορά την προ­ε­δρία της Διε­θνούς Συμ­μα­χίας για τη Μνήμη του Ολο­καυ­τώ­μα­τος (IHRA). Προ­ση­λω­μένη στην κατα­πο­λέ­μηση του ρατσι­σμού και του αντι­ση­μι­τι­σμού, κατά τη διάρ­κεια της προ­ε­δρίας της η χώρα μας θα ανα­πτύ­ξει πλούσιο πλέγμα μορ­φω­τι­κών και πολι­τι­στι­κών δράσεων για τη δια­τή­ρηση της Μνήμης του Ολο­καυ­τώ­μα­τος και την εξά­λειψη του αντι­ση­μι­τι­σμού, ενώ θα εστιά­σει και στην ανά­δειξη της δισχι­λιε­τούς ιστο­ρίας του Ιου­δαϊ­κού Ελλη­νι­σμού.

Η ιστορία της Ευαγ­γε­λίας Γεωρ­γιά­δου

Η Ευαγ­γε­λία Γεωρ­γιά­δου (γεν. 1910), μητέρα δύο παιδιών, ζούσε στη Φιλοθέη, ένα προ­ά­στιο των Αθηνών. Έγινε φίλη με τη Μπιάνκα Βεντούρα, η οποία κατα­γό­ταν από την Κρήτη και ήρθε στην Αθήνα το 1942, αφότου κατέ­λα­βαν τη νήσο οι Γερ­μα­νοί. Η Μπιάνκα και ο σύζυγός της Ραφαέλ είχαν δύο παιδιά, την Υβέτ (γεν. 1936) και τον Ιωσήφ (γεν. 1938), τα οποία ήταν συνο­μή­λικα με τα παιδιά της Γεωρ­γιά­δου. Όταν ξεκί­νη­σαν οι διώξεις των Εβραίων στην Αθήνα, η οικο­γέ­νεια Βεντούρα έμεινε πάμ­φτωχη. Συνεπώς, άρχισαν να κρύ­βο­νται σε σπίτια δια­φό­ρων Ελλήνων φίλων τους σε ολό­κληρη την Αθήνα, όμως καθώς περ­νούσε ο καιρός αντι­λαμ­βά­νο­νταν ολοένα περισ­σό­τερο ότι έθεταν σε κίνδυνο τις ζωές αυτών που τους φιλο­ξε­νού­σαν. Κατά συνέ­πεια, απο­φά­σι­σαν να χωρι­στούν. Η Μπιάνκα απο­τάν­θηκε στη φίλη της Ευαγ­γε­λία Γεωρ­γιά­δου ζητώ­ντας της να κρύψει την κόρη της, Υβέτ. Η Γεωρ­γιά­δου συμ­φώ­νησε να κρύψει το κορίτσι στο σπίτι της, προ­σφέ­ρο­ντάς της κατα­φύ­γιο, παρόλο που γνώριζε τον κίνδυνο που διέ­τρεχε. Η Υβέτ παρέ­μεινε στο σπίτι της Γεωρ­γιά­δου και της οικο­γέ­νειάς της από τις αρχές του 1944 μέχρι την απε­λευ­θέ­ρωση τον Οκτώ­βριο του 1944. Η οικο­γέ­νεια Γεωρ­γιά­δου τη φιλο­ξέ­νησε με θέρμη και την αντι­με­τώ­πισε σαν τρίτο παιδί της οικο­γέ­νειας. Η Γεωρ­γιά­δου δεν απε­κά­λυψε την πραγ­μα­τική ταυ­τό­τητα του κορι­τσιού στους γεί­το­νες και τους φίλους της. Κάποια φορά, όταν αρρώ­στησε βαριά η μικρή, η Γεωρ­γιά­δου της προ­σέ­φερε τη μέγιστη ιατρική περί­θαλψη χωρίς να επι­κοι­νω­νή­σει με τη μητέρα του κορι­τσιού, ώστε να μην ανη­συ­χή­σει. Η Μπιάνκα δεν μπο­ρούσε να επι­κοι­νω­νεί με τη Γεωρ­γιά­δου και, συνεπώς, δεν μάθαινε νέα της κόρης της, αλλά ήταν σίγουρη πώς η Υβέτ ήταν σε καλά χέρια. Η Μπιάνκα Βεντούρα και η Ευαγ­γε­λία Γεωρ­γιά­δου παρέ­μει­ναν στενές φίλες μετά τον πόλεμο και συνέ­χι­σαν να συνα­ντιού­νται τακτικά για πολλά χρόνια.

Στις 3 Νοεμ­βρίου 1986, το Yad Vashem ανα­κή­ρυξε την Ευαγ­γε­λία Γεωρ­γιά­δου ως Δίκαιη των Εθνών.