Γιώργος Δεσποτάκης: Συνέντευξη του δημιουργού της ομάδας «Συμβαίνει τώρα στη Ρόδο»

• Ο επι­χει­ρη­μα­τίας και δια­χει­ρι­στής της δημο­φι­λούς δια­δι­κτυα­κής κοι­νό­τη­τας εξηγεί πώς γεν­νή­θηκε η ιδέα της ομάδας, τον ρόλο της στην καθη­με­ρινή ενη­μέ­ρωση και τα βασικά ζητή­ματα που απα­σχο­λούν τους πολίτες της Ρόδου

Για τη δημιουρ­γία και την πορεία της ομάδας «Συμ­βαί­νει τώρα στη Ρόδο», που αριθμεί χιλιά­δες μέλη και απο­τε­λεί δια­δι­κτυακό εργα­λείο ενη­μέ­ρω­σης στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης για όσα συμ­βαί­νουν στο νησί, μιλά στη «δ» ο επι­χει­ρη­μα­τίας Γιώργος Δεσπο­τά­κης. Όπως ανα­φέ­ρει, η ιδέα γεν­νή­θηκε το 2019 από την ανάγκη για γρήγορη πλη­ρο­φό­ρηση σε έκτακτα γεγο­νότα, ενώ σήμερα η ομάδα έχει εξε­λι­χθεί σε μια ενεργή δια­δι­κτυακή κοι­νό­τητα που καλύ­πτει ζητή­ματα καθη­με­ρι­νό­τη­τας, έκτακτα συμ­βά­ντα αλλά και προ­βλή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας.

Ανα­λυ­τικά η συνέ­ντευξη:

• κ. Δεσπο­τάκη, πώς προ­έ­κυψε η ιδέα για τη δημιουρ­γία της ομάδας «Συμ­βαί­νει τώρα στη Ρόδο» στο Facebook τη στιγμή μάλιστα που λόγω της ταχύ­τη­τας της πλη­ρο­φο­ρίας, τα δεκάδες δια­δι­κτυακά μέσα ενη­μέ­ρω­σης στην Ρόδο μετα­φέ­ρουν άμεσα την είδηση;

Η ιδέα κα. Παμπρή γεν­νή­θηκε ένα μεση­μέρι, στις 15 Αυγού­στου του 2019. Βρι­σκό­μουν στη δουλειά όταν είδα δύο πυρο­σβε­στικά να περνούν από την Ψαρο­πούλα προς την Ιαλυσό. Σαν απλός πολίτης αλλά και εθε­λο­ντής στην Πολι­τική Προ­στα­σία στην Ε.Ο.Π.Κ,, η πρώτη μου σκέψη ήταν: «Ωχ, τι έγινε πάλι;».

Όπως έκανα πάντα, μπήκα σε τοπικές ιστο­σε­λί­δες για να ενη­με­ρωθώ, αλλά δεν υπήρχε τίποτα. Ήταν νωρίς ακόμα για να βγει είδηση. Εκείνη τη στιγμή γεν­νή­θηκε η ιδέα: Μια ομάδα όπου θα ενη­με­ρώ­νουμε ο ένας τον άλλον σε πραγ­μα­τικό χρόνο. Μέσα σε τρεις μέρες η ομάδα ήταν έτοιμη και ανέβηκε στο δια­δί­κτυο.

• Ποιος είναι ο βασικός στόχος της ομάδας που είστε δια­χει­ρι­στής και τι την έκανε τόσο δημο­φιλή;

Ο σκοπός της ήταν κάτι που ο κόσμος ανα­ζη­τούσε πολύ αλλά δεν το έβρισκε. Γι’ αυτό και η αντα­πό­κριση ήταν απί­στευτη. Από τις πρώτες κιόλας εβδο­μά­δες, χιλιά­δες άνθρω­ποι έγιναν μέλη, για να ενη­με­ρώ­νο­νται και να προ­στα­τεύ­ο­νται σε περι­πτώ­σεις πυρ­κα­γιών, και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων, κυκλο­φο­ρια­κών προ­βλη­μά­των κ.ά. Στην πορεία, η ομάδα εξε­λί­χθηκε.

Ο κόσμος άρχισε να ρωτά για χαμένα ζώα, αντι­κεί­μενα και άλλα θέματα άσχετα με τον αρχικό σκοπό. Έτσι δημιουρ­γή­θηκε μια δεύτερη ομάδα, το «Χάθηκε – Κλάπηκε – Βρέθηκε Ρόδος», ώστε η βασική ομάδα να παρα­μεί­νει προ­ση­λω­μένη στον στόχο της: το «Συμ­βαί­νει Τώρα». Αργό­τερα, προ­έ­κυ­ψαν στην ομάδα πολλά παρά­πονα για την Περι­φέ­ρεια και τον Δήμο: καθα­ριό­τητα, δρόμοι, δέντρα και άλλα προ­βλή­ματα. Έτσι ξεκι­νή­σαμε μια εβδο­μα­διαία ενότητα με τίτλο «Τα κακώς κείμενα της Ρόδου», που έχει μεγάλη απήχηση. Και σύντομα έρχεται ακόμη μία νέα ενότητα, κάθε Κυριακή, που θα αφορά σε μεγάλο βαθμό στην ποιό­τητα ζωής όλων μας στο νησί.

• Πώς δια­χει­ρί­ζε­στε κ. Δεσπο­τάκη τη μεγάλη απήχηση και τη συνεχή ροή πλη­ρο­φο­ριών μέσα στη δια­δι­κτυακή κοι­νό­τητα που έχετε δημιουρ­γή­σει; Ανα­γκα­στικά θα χρειά­ζε­ται να αφιε­ρώ­νετε πολύ προ­σω­πικό χρόνο;

Η δια­χεί­ριση της ομάδας είναι πολύ απαι­τη­τική και χρο­νο­βόρα. Η επι­τυ­χία της οφεί­λε­ται στο ό,τι έμεινα στα­θε­ρός στον σκοπό της. Δεν την γεμί­σαμε με άσχετες αναρ­τή­σεις. Έτσι, παρόλο που υπάρ­χουν πολλά ενη­με­ρω­τικά μέσα, ο κόσμος όταν ακούει σειρήνα, έρχεται πρώτα στην ομάδα για να δει τι συμ­βαί­νει.

Με μηνύ­ματα και αναρ­τή­σεις! Και εκεί ξεκινά η «μάχη»: να επι­βε­βαιω­θεί η πλη­ρο­φο­ρία, να γίνει μία σωστή ανάρ­τηση και στα σχόλια να συμπλη­ρω­θούν λεπτο­μέ­ρειες. Παράλ­ληλα, να υπάρχει συνεχής έλεγχος για άσχετα, ρατσι­στικά ή προ­σβλη­τικά σχόλια, που πρέπει να δια­γρά­φο­νται. Η ομάδα απαιτεί παρα­κο­λού­θηση σχεδόν κάθε 15–30 λεπτά.

Τα τελευ­ταία 7 χρόνια, κάθε πρωί το πρώτο πράγμα που κάνω είναι να δω αν υπάρχει κάποιο συμβάν. Και το κέρδος μου; Κανένα οικο­νο­μικό βέβαια. Είναι ένας τρόπος επι­κοι­νω­νίας με τον κόσμο και η γρήγορη ενη­μέ­ρωση που πάντα ήθελα. Τα προ­σω­πικά μηνύ­ματα είναι καθη­με­ρινά πάρα πολλά: για νερό, ρεύμα, φανάρια, προ­βλή­ματα παντού. Πολλές φορές ανα­λαμ­βάνω την επι­κοι­νω­νία με υπη­ρε­σίες για να βοηθήσω στην επίλυση προ­βλη­μά­των. Η μεγα­λύ­τερη αντα­μοιβή είναι η συμε­τοχή, τα «ευχα­ρι­στώ» και οι καρ­δού­λες που μου στέλνει ο κόσμος. Ένα πολύ θετικό είναι ότι μέσω της ομάδας ενη­με­ρώ­νο­νται και οι υπη­ρε­σίες, επι­τα­χύ­νο­ντας παρεμ­βά­σεις και λύσεις. Τις ευχα­ρι­στώ που μας παρα­κο­λου­θούν.

• Πιστεύ­ετε ότι τα social media μπορούν να επη­ρε­ά­σουν θετικά την τοπική κοι­νω­νία και επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα; Με ποιον τρόπο;

Την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα την επη­ρε­ά­ζουν καθη­με­ρινά οι δια­φη­μί­σεις. Όσο βρι­σκό­μα­στε στο δια­δί­κτυο, σε ιστο­σε­λί­δες ή στα social media, ανα μερικά λεπτά θα δούμε και μία δια­φή­μιση. Την τοπική κοι­νω­νία, το κράτος, και της υπη­ρε­σίες σίγουρα τις επη­ρε­ά­ζουν τα κοι­νω­νικά δίκτυα. Επι­τα­χύ­νουν ή βελ­τιώ­νουν λύσεις και προ­βλή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας. Το βλέπω καθη­με­ρινά αυτό στην ομάδα μου.

• Επαγ­γελ­μα­τικά ασχο­λεί­στε με rent a car. Πώς έχει εξε­λι­χθεί ο κλάδος των ενοι­κιά­σεων αυτο­κι­νή­των τα τελευ­ταία χρόνια, ειδικά σε έναν του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό όπως η Ρόδος;

Παράλ­ληλα, διατηρώ μια μικρή επι­χεί­ρηση rent a car στη Ρόδο. Κάνω τα πάντα μόνος μου: καθα­ρι­σμό, συντή­ρηση, εξυ­πη­ρέ­τηση. Δύσκολο επάγ­γελμα για όσους νομί­ζουν ότι έδωσες ένα αυτο­κί­νητο γύρισε και τελεί­ω­σες.

Το ζώ, από το 1985 που ξεκί­νησα, παιδί ακόμα. Αντα­γω­νι­σμός, προ­βλή­ματα, ζημιές, τροχαία ατυ­χή­ματα. Λόγω της μεγάλης πλη­θώ­ρας γρα­φείων υπάρχει αντα­γω­νι­σμός ο οποίος φέρνει οικο­νο­μι­κές δυσκο­λίες ακόμα και στα μεγάλα γραφεία. Η επιλογή πελάτη πρέπει να γίνεται με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή.

Οι κίν­δυ­νοι πάντα μεγάλοι. Μέσα στη σεζόν πρέπει να δια­χει­ρί­ζο­μαι και τη δουλειά και την ομάδα ταυ­τό­χρονα — κάτι καθόλου εύκολο. Ένα σοβαρό συμβάν μπορεί να απαι­τή­σει ώρες ή και μέρες παρα­κο­λού­θη­σης, ειδικά σε πυρ­κα­γιές ή πλημ­μύ­ρες. Και ταυ­τό­χρονα, οι του­ρί­στες: «how much, why, where, how…». Η δουλειά μου είναι η προ­τε­ραιό­τητά μου, γιατί από αυτή ζω. Και είναι πιο δύσκολη απ’ όσο φαί­νε­ται: αντα­γω­νι­σμός, ζημιές, ατυ­χή­ματα, ρίσκο σε κάθε ενοι­κί­αση.

• Είναι το κυκλο­φο­ριακό από τις τοπο­θε­τή­σεις των ακο­λού­θων της ομάδας ανάμεσα στα μεγα­λύ­τερα προ­βλή­ματα της Ρόδου; Γενι­κό­τερα που εστιά­ζουν τα περισ­σό­τερα παρά­πονα από την εικόνα που έχεις;

Το κυκλο­φο­ριακό κα. Παμπρή, είναι ίσως το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα της Ρόδου. Τα παρά­πονα είναι ατε­λεί­ωτα. Προ­σω­πικά πιστεύω ότι στην πόλη της Ρόδου η λύση είναι ο δακτύ­λιος στο κέντρο, με πρό­σβαση για μόνι­μους κατοί­κους, τρο­φο­δο­σία, του­ρι­στικά οχήματα, δίκυκλα και γονείς για τα σχολεία.

Παράλ­ληλα, χρειά­ζο­νται μεγάλοι χώροι στάθ­μευ­σης: στο λιμάνι, στα Κρητικά ή στο Αρχαίο Στάδιο και στην περιοχή Ροδίνι. Από εκεί, συχνή συγκοι­νω­νία προς το κέντρο. Ό,τι άλλο χρειά­ζε­ται από τους συγκοι­νω­νιο­λό­γους που αυτοί θα το τελειο­ποι­ή­σουν. Μετρό δεν θα έχουμε ποτέ, αλλά σωστές συγκοι­νω­νίες μπο­ρούμε να έχουμε — αρκεί να αλλά­ξουμε νοο­τρο­πία.

Τέλος, μεγάλα προ­βλή­ματα παρα­μέ­νουν το οδικό δίκτυο, τα πεζο­δρό­μια, η καθα­ριό­τητα και ο φωτι­σμός. Ζητή­ματα δια­χρο­νικά που δυστυ­χώς χει­ρο­τε­ρεύ­ουν.

Κλεί­νο­ντας, θέλω να πω ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ σε όλα τα μέλη της ομάδας. Σε όλους όσους συμ­με­τέ­χουν με αναρ­τή­σεις ή μηνύ­ματα. Χωρίς αυτούς τους «εθε­λο­ντές δημο­σιο­γρά­φους», το «Συμ­βαί­νει Τώρα στη Ρόδο» δεν θα υπήρχε.