ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Σκαπάνη στα αρχαία εδάφη της Κυμισάλας

Νατάσα Παμπρή 3 λεπτά ανάγνωση
arxaia-kumisala_1

• Πιάνουν «δουλειά» οι φοι­τη­τές με στόχο νέα ευρή­ματα

Η σκαπάνη παίρνει μπρος στην Κυμι­σάλα για τη συνέ­χιση της αρχαιο­λο­γι­κής έρευνας με στόχο να έρθουν στο φως ευρή­ματα από τα μυστικά που κρύβει η περιοχή. Η σχετική άδεια υπε­γράφη εκ νέου από την αρμόδια διεύ­θυνση του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού, στο πλαίσιο προ­γράμ­μα­τος που «τρέχει» υπό το Τμήμα Μεσο­γεια­κών Σπουδών του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου σε συνερ­γα­σία με την ΕΦΑ Δωδε­κα­νή­σου, με υπεύ­θυ­νους αρχαιο­λό­γους τους Μανώλη Στε­φα­νάκη και Βασι­λική Πατσιαδά. Σημειώ­νε­ται ότι οι έρευνες στην ευρύ­τερη περιοχή έχουν ξεκι­νή­σει από το 2006 και φέτος δεν θα ξεπε­ρά­σουν τις 8 εβδο­μά­δες. Σύμφωνα με την απόφαση θα κατα­τε­θεί στην Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου κατά­λο­γος των ονο­μά­των των συμ­με­τε­χό­ντων φοι­τη­τών στην έρευνα.

Μετά το πέρας της ερευ­νη­τι­κής περιό­δου θα κατα­τε­θεί στη ΔΙΠΚΑ ανα­λυ­τική έκθεση απο­τε­λε­σμά­των, συνο­δευό­μενη από σχε­δια­στική και φωτο­γρα­φική τεκ­μη­ρί­ωση. Αντί­στοιχη έκθεση θα κατα­τε­θεί και στη ΔΒΜΑ, εφόσον προ­κύ­ψουν ευρή­ματα αρμο­διό­τη­τας της συγκε­κρι­μέ­νης Διεύ­θυν­σης. Θα κατα­τε­θεί, τέλος, στη ΔΙΠΚΑ και στη ΔΒΜΑ από ένα αντί­γραφο οποιασ­δή­ποτε δημο­σί­ευ­σης των πορι­σμά­των των μελετών.

Το 1919 η πρώτη ανα­σκαφή από τους Ιταλούς

Η Κυμι­σάλα είναι γνωστή ως αρχαιο­λο­γική θέση από τα τέλη του 19ου αι. Οι Ιταλοί διε­νέρ­γη­σαν την πρώτη ανα­σκαφή το 1915, τα απο­τε­λέ­σματα και τα ευρή­ματά της οποίας δημο­σιεύ­τη­καν στο Annuario della Regia Scuola Archeologica di Atene το 1916.

Η πρώτη αυτή έρευνα απο­τέ­λεσε σημα­ντικό οδηγό για κάθε νέα έρευνα, καθώς απο­τύ­πωνε τις σημα­ντι­κό­τε­ρες αρχαιό­τη­τες του χώρου, όπως για παρά­δειγμα τα εξαι­ρε­τικά μέχρι σήμερα σωζό­μενα τείχη της ακρό­πο­λης, τον ναό και πολλές άλλες θέσεις. Από το 2006 στην περιοχή διε­ξά­γε­ται συστη­μα­τική αρχαιο­λο­γική έρευνα από το Τμήμα Μεσο­γεια­κών Σπουδών του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου και την ΚΒ’ Εφορεία Προϊ­στο­ρι­κών και Κλα­σι­κών Αρχαιο­τή­των, υπό τη διεύ­θυνση των κ.κ. Μ. Στε­φα­νάκη, και της αρχαιο­λό­γου Δρ. Βασι­λι­κής Πατσιαδά. Η έρευνα έχει κατα­δεί­ξει ότι ο αρχαίος Δήμος των Κυμι­σα­λέων ήταν εκτε­τα­μέ­νος: η έκταση που καλύ­πτουν οι μέχρι στιγμής εντο­πι­σμέ­νες αρχαιό­τη­τες ξεπερνά τα 10.000 στρέμ­ματα ή 10 τετρα­γω­νικά χλμ., πράγμα καθόλου περί­εργο, αν ανα­λο­γι­στεί κανείς πως ο Δήμος είχε τη δική του ακρό­πολη, στον λόφο του Αγίου Φωκά, ο οποίος δεσπό­ζει στην περιοχή και φαί­νε­ται να ελέγχει -οπτικά τουλάχιστον- 7 οικι­σμούς, που πρέπει να ανήκαν στη δικαιο­δο­σία του, στις θέσεις Βασι­λικά, Νάπες, Χάρακας, Γλυφάδα, Μονο­σύ­ρια, Στελιές, Μαρα­μα­ρού­νια και Καμπά­νες. Ο Δήμος των Κυμι­σα­λέων, φαί­νε­ται πως κατοι­κείτο του­λά­χι­στον από τον 7ο αι. π.Χ. μέχρι και την Ύστερη Αρχαιό­τητα (4ος-6ος αι. μ.Χ.), όπως μαρ­τυ­ρούν τόσο η ανα­σκα­φική έρευνα στην κεντρική νεκρό­πολη, όσο και τα κατά καιρούς σπο­ρα­δικά αρχαιο­λο­γικά ευρή­ματα. Στην περιοχή έχουν κατα­γρα­φεί και πρω­ι­μό­τερα κατά­λοιπα, νεο­λι­θι­κής εποχής και εποχής του Χαλκού, συγκε­κρι­μέ­νες όμως αρχαιο­λο­γι­κές θέσεις δεν έχουν ακόμη εντο­πι­στεί. Το ερευ­νη­τικό πρό­γραμμα «Αρχαιο­λο­γική Έρευνα Κυμι­σά­λας, Ρόδος» απο­τε­λεί ουσια­στικά τη δεύτερη (μετά την ανα­σκαφή στο Ιερό του Ερε­θι­μίου Απόλλωνος- Θολός) συστη­μα­τική αρχαιο­λο­γική έρευνα που διε­νερ­γεί­ται στην ύπαιθρο της Ρόδου.

Το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου και η ΚΒ’ ΕΠΚΑ, σε συνερ­γα­σία με τη Σχολή Αγρο­νό­μων Τοπο­γρά­φων Μηχα­νι­κών του Εθνικού Μετσό­βιου Πολυ­τε­χνείου και τον Δήμο Ρόδου, εργά­ζο­νται αρμο­νικά με σκοπό τον καθα­ρι­σμό των εμφανών υπέρ­γειων μνη­μείων, τον εντο­πι­σμό περισ­σό­τε­ρων μνη­μείων και αρχαιο­λο­γι­κών θέσεων, τη συστη­μα­τική ανα­σκαφή και τεκ­μη­ρί­ωση των σημα­ντι­κό­τε­ρων από αυτά και, μεσο­πρό­θε­σμα, την ανά­δειξη του χώρου. Να σημειω­θεί ότι η περιοχή δεν παρου­σιά­ζει μόνο τερά­στιο αρχαιο­λο­γικό ενδια­φέ­ρον. Οι αρχαιο­λο­γι­κές θέσεις του Δήμου των Κυμι­σα­λέων βρί­σκο­νται στο κέντρο της περιο­χής «Ακρα­μί­της–Αρμε­νι­στής–Ατά­βυ­ρος» που καλύ­πτει πάνω από 17 χιλιά­δες εκτάρια, η οποία έχει εντα­χθεί στο ευρω­παϊκό δίκτυο οικο­τό­πων «Natura 2000» (κωδικός GR 4210005) και προ­στα­τεύ­ε­ται ως μνημείο της φύσης, καθώς, πέραν της ιδιαί­τε­ρης γεω­μορ­φο­λο­γίας, του φυσικού κάλλους και του πυκνού δάσους πεύκης και κυπα­ρίσ­σου, συγκε­ντρώ­νει μονα­δικά οικο­συ­στή­ματα άγριας πανίδας και χλω­ρί­δας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.