Η μεγάλη παρτίδα του Μαξίμου προς το 2027 περνά από τη Θεσσαλονίκη

• Η κυ­βέρ­νη­ση ορι­στι­κο­ποιεί το πα­κέ­το της ΔΕΘ και την «Ατζέ­ντα 2030», ενώ ταυ­τό­χρο­να κα­λεί­ται να δια­χει­ρι­στεί 4 ανοι­χτά μέ­τω­πα, από τον Αλέξη Τσί­πρα και τον Νίκο Αν­δρου­λά­κη έως τον Αντώ­νη Σα­μα­ρά και τη Μαρία Κα­ρυ­στια­νού

Η αυ­γου­στιά­τι­κη ανά­παυ­λα του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη στα Χανιά, την οποία ση­μά­δε­ψε ένας μι­κρο­τραυ­μα­τι­σμός σε πο­δη­λα­τά­δα, ολο­κλη­ρώ­νε­ται χωρίς να έχει επη­ρε­ά­σει στο ελά­χι­στο τον κυ­βερ­νη­τι­κό σχε­δια­σμό. Η επι­στρο­φή του πρω­θυ­πουρ­γού στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου ση­μα­το­δο­τεί την άτυπη αλλά ου­σια­στι­κή εκ­κί­νη­ση μιας πα­ρα­τε­τα­μέ­νης προ­ε­κλο­γι­κής πε­ριό­δου, με ορί­ζο­ντα τον Μάιο του 2027. Η Νέα Δη­μο­κρα­τία, δια­νύ­ο­ντας τον όγδοο χρόνο δια­κυ­βέρ­νη­σης, γνω­ρί­ζει ότι η απλή δια­χεί­ρι­ση της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας δεν αρκεί πλέον για να ανα­κό­ψει τη φυ­σιο­λο­γι­κή φθορά. Αυτό που ανα­ζη­τεί­ται είναι ένα νέο, πει­στι­κό αφή­γη­μα και, πα­ράλ­λη­λα, η ικα­νό­τη­τα να παι­χτεί ταυ­τό­χρο­να μια παρ­τί­δα σε 4 δια­φο­ρε­τι­κά τα­μπλό.

Η ΔΕΘ ως προ­ε­κλο­γι­κή αφε­τη­ρία και το στοί­χη­μα της «Ελ­λά­δας του 2030»

Το πρό­γραμ­μα της τε­λευ­ταί­ας εβδο­μά­δας του Αυ­γού­στου είναι ασφυ­κτι­κό. Στην κο­ρυ­φή της ατζέ­ντας βρί­σκε­ται η προ­ε­τοι­μα­σία για τη Διε­θνή Έκ­θε­ση Θεσ­σα­λο­νί­κης, η οποία διε­ξά­γε­ται φέτος από τις 5 έως τις 13 Σε­πτεμ­βρί­ου και απο­κτά εμ­φα­τι­κά προ­ε­κλο­γι­κό χα­ρα­κτή­ρα, καθώς είναι η τε­λευ­ταία πριν από τις εθνι­κές κάλ­πες. Ο πρω­θυ­πουρ­γός θα προ­ε­δρεύ­σει σε κρί­σι­μες συ­σκέ­ψεις για το ορι­στι­κό «κλεί­δω­μα» του κα­λα­θιού των πα­ρο­χών, ενώ στην ατζέ­ντα πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται η αξιο­λό­γη­ση των τε­λευ­ταί­ων ορο­σή­μων του Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης και εξόρ­μη­ση στη Θεσ­σα­λο­νί­κη για την πο­ρεία του μετρό.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, το φε­τι­νό πα­κέ­το δεν θα έχει απο­σπα­σμα­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα. Οι εξαγ­γε­λί­ες κι­νού­νται σε 3 βα­σι­κούς άξο­νες, το στε­γα­στι­κό, την ακρί­βεια και τις φο­ρο­ε­λα­φρύν­σεις, με το συ­νο­λι­κό ύψος των πα­ρο­χών να συ­ζη­τεί­ται έως τα 2 δισ. ευρώ, ενώ για το 2027 το δη­μο­σιο­νο­μι­κό απο­τύ­πω­μα εκτι­μά­ται ότι θα κι­νη­θεί εν­δε­χο­μέ­νως στα 1,8 με 1,9 δισ. ευρώ, υψη­λό­τε­ρα από πέ­ρυ­σι. Ση­μα­ντι­κό μέρος των μέ­τρων ανα­μέ­νε­ται να αφορά στο δη­μο­γρα­φι­κό και στη στε­γα­στι­κή κρίση, με πα­ρεμ­βά­σεις για τη στή­ρι­ξη των οι­κο­γε­νειών, την αύ­ξη­ση της προ­σφο­ράς κα­τοι­κιών και την αξιο­ποί­η­ση ακι­νή­των του Δη­μο­σί­ου, καθώς και κί­νη­τρα για με­τα­κί­νη­ση οι­κο­γε­νειών εκτός των με­γά­λων αστι­κών κέ­ντρων. Στο ίδιο πλαί­σιο εξε­τά­ζε­ται η ορι­στι­κή κα­τάρ­γη­ση του τέ­λους επι­τη­δεύ­μα­τος για τις επι­χει­ρή­σεις, με εκτι­μώ­με­νο κό­στος 240 εκατ. ευρώ, ενώ κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη έχουν προ­α­ναγ­γεί­λει έμ­φα­ση στις ευά­λω­τες ομά­δες, στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τί­ες και στις μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις.

Η ουσία, ωστό­σο, βρί­σκε­ται στη ρη­το­ρι­κή στρο­φή. Ο πρω­θυ­πουρ­γός θα πα­ρου­σιά­σει στη Θεσ­σα­λο­νί­κη την «Ατζέ­ντα 2030», το κυ­βερ­νη­τι­κό σχέ­διο για την επό­με­νη τε­τρα­ε­τία, με φο­ρο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις, με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στη δη­μό­σια διοί­κη­ση, με­γά­λες υπο­δο­μές, ενερ­γεια­κές δια­συν­δέ­σεις και ενί­σχυ­ση της αμυ­ντι­κής βιο­μη­χα­νί­ας. Η ομι­λία θα λει­τουρ­γή­σει ως το πρώτο βήμα πα­ρου­σί­α­σης του προ­γράμ­μα­τος της επό­με­νης τε­τρα­ε­τί­ας και ως αφε­τη­ρία της προ­ε­κλο­γι­κής εκ­στρα­τεί­ας, με την Νέα Δη­μο­κρα­τία να διεκ­δι­κεί εντο­λή για τρίτη συ­νε­χό­με­νη θη­τεία. Ο στό­χος είναι σαφής, να υπερ­κε­ρα­στεί η κό­πω­ση του εκλο­γι­κού σώ­μα­τος με την υπό­σχε­ση ενός πα­ρα­γω­γι­κού και κοι­νω­νι­κού άλ­μα­τος και όχι με μια ακόμη λίστα επι­δο­μά­των.

Πρώτο μέ­τω­πο, η με­τω­πι­κή με τον Αλέξη Τσί­πρα

Στο πεδίο των πο­λι­τι­κών αντι­πά­λων, ο Αλέ­ξης Τσί­πρας έχει επι­λε­γεί ρητά ως ο κύ­ριος στρα­τη­γι­κός αντί­πα­λος. Στο κυ­βερ­νη­τι­κό στρα­τό­πε­δο πα­ρα­κο­λου­θούν με προ­σο­χή την προ­σπά­θειά του να απο­γα­λα­κτι­στεί από το πα­ρελ­θόν του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ μέσω του νέου του φορέα. Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός επέ­στρε­ψε στο προ­σκή­νιο στα τέλη Μαΐου με την «Ελ­λη­νι­κή Αρι­στε­ρή Συ­μπα­ρά­τα­ξη», γνω­στή πλέον ως ΕΛΑΣ, ενώ στην ιδρυ­τι­κή δια­κή­ρυ­ξη εξα­πέ­λυ­σε επί­θε­ση τόσο στην κυ­βέρ­νη­ση όσο και στο ΠΑΣΟΚ, πα­ρου­σιά­ζο­ντας 7 δε­σμεύ­σεις του νέου κόμ­μα­τος. Ο ίδιος επι­χει­ρεί να χτί­σει αφή­γη­μα εντι­μό­τη­τας απέ­να­ντι σε αυτό που χα­ρα­κτη­ρί­ζει «κα­θε­στώς» Μη­τσο­τά­κη, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι Νέα Δη­μο­κρα­τία και ΠΑΣΟΚ έχουν με­τα­τρα­πεί σε σύ­στη­μα μέσα στο σύ­στη­μα, με χρέη που ξε­περ­νούν το 1 δισ. ευρώ.

Η κυ­βερ­νη­τι­κή απά­ντη­ση είναι συ­ντο­νι­σμέ­νη και σκλη­ρή. Κο­ρυ­φαία στε­λέ­χη, με­τα­ξύ των οποί­ων οι κ.κ. Μα­ρι­νά­κης, Σκέρ­τσος και Φλω­ρί­δης, έχουν ανα­λά­βει να υπεν­θυ­μί­ζουν συ­στη­μα­τι­κά τα πε­πραγ­μέ­να της πε­ριό­δου 2015 με 2019. Το λε­γό­με­νο ηθικό πλε­ο­νέ­κτη­μα βάλ­λε­ται ευ­θέ­ως με ανα­φο­ρές στον δια­γω­νι­σμό των τη­λε­ο­πτι­κών αδειών, στην υπό­θε­ση Novartis, στον Νόμο Πα­ρα­σκευό­που­λου και στις αμ­φι­λε­γό­με­νες αλ­λα­γές του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα λίγο πριν από τις εκλο­γές του 2019. Αξί­ζει πά­ντως να ση­μειω­θεί ότι οι δη­μο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν πως το εγ­χεί­ρη­μα Τσί­πρα έχει βρει πά­τη­μα, καθώς η ΕΛΑΣ κα­τα­γρά­φε­ται στα­θε­ρά στη δεύ­τε­ρη θέση της πρό­θε­σης ψήφου, με την Νέα Δη­μο­κρα­τία να κι­νεί­ται στο 26,8% στη σχε­τι­κή μέ­τρη­ση, γε­γο­νός που εξη­γεί την έντα­ση της κυ­βερ­νη­τι­κής αντε­πί­θε­σης.

Δεύ­τε­ρο μέ­τω­πο, η διελ­κυ­στίν­δα του Κέ­ντρου και ο Νίκος Αν­δρου­λά­κης

Η πε­ρί­πτω­ση του ΠΑΣΟΚ είναι για το Μα­ξί­μου η πιο σύν­θε­τη. Σε ένα σε­νά­ριο όπου η αυ­το­δυ­να­μία το 2027 μοιά­ζει εξαι­ρε­τι­κά φι­λό­δο­ξος έως απί­θα­νος στό­χος, το κόμμα του Νίκου Αν­δρου­λά­κη πα­ρα­μέ­νει ο μόνος ρε­α­λι­στι­κός κυ­βερ­νη­τι­κός εταί­ρος, με τις μνή­μες της συ­γκυ­βέρ­νη­σης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να επα­νέρ­χο­νται ανα­πό­φευ­κτα στο τρα­πέ­ζι. Μέχρι τις κάλ­πες όμως η μάχη θα είναι αμεί­λι­κτη. Η Νέα Δη­μο­κρα­τία επι­διώ­κει να πλα­γιο­κο­πή­σει τον αρ­χη­γό της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, αμ­φι­σβη­τώ­ντας ευ­θέ­ως την ικα­νό­τη­τά του να στα­θεί ως εν δυ­νά­μει πρω­θυ­πουρ­γός. Το πραγ­μα­τι­κό δια­κύ­βευ­μα είναι ο επα­να­πα­τρι­σμός των κε­ντρώ­ων ψη­φο­φό­ρων που στή­ρι­ξαν τον Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη το 2023 και σή­με­ρα εμ­φα­νί­ζο­νται απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νοι, ενο­χλη­μέ­νοι από την ακρί­βεια και την κα­θυ­στέ­ρη­ση με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων. Το κλίμα με­τα­ξύ των δύο πλευ­ρών, άλ­λω­στε, πα­ρα­μέ­νει βαρύ, όπως έδει­ξε και η προ­σφυ­γή του κ. Αν­δρου­λά­κη στη δι­καιο­σύ­νη με μή­νυ­ση για συ­κο­φα­ντι­κή δυ­σφή­μη­ση κατά κυ­βερ­νη­τι­κού υπουρ­γού.

Τρίτο μέ­τω­πο, ο πα­ρά­γο­ντας Σα­μα­ράς και ο κίν­δυ­νος από τα δεξιά

Ίσως το πιο επι­κίν­δυ­νο μέ­τω­πο για την κυ­βερ­νη­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα δεν βρί­σκε­ται στην κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά αλλά στα δεξιά της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας. Οι φήμες περί ίδρυ­σης νέου φορέα από τον πρώην πρω­θυ­πουρ­γό Αντώ­νη Σα­μα­ρά έχουν πυ­κνώ­σει επι­κίν­δυ­να. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός εμ­φα­νί­ζε­ται έτοι­μος να ανα­κοι­νώ­σει κόμμα ακόμη και άμεσα, έχο­ντας προ­χω­ρή­σει σε κα­τάρ­τι­ση ψη­φο­δελ­τί­ων, ενώ νε­ό­τε­ρα δη­μο­σιεύ­μα­τα τον φέ­ρουν να προ­σα­να­το­λί­ζε­ται σε ανα­κοι­νώ­σεις μέσα στον Σε­πτέμ­βριο, μετά τη Διε­θνή Έκ­θε­ση Θεσ­σα­λο­νί­κης. Στο πε­ρι­βάλ­λον του εκτι­μούν ότι η προ­ο­πτι­κή εκλο­γών το 2027 προ­σφέ­ρει τον ανα­γκαίο χρόνο για να ορ­γα­νω­θεί ο νέος φο­ρέ­ας και να με­τρη­θεί με κα­νο­νι­κούς όρους στις δη­μο­σκο­πή­σεις, χωρίς πά­ντως να απο­κλεί­ε­ται πλή­ρως το εν­δε­χό­με­νο εκλο­γι­κού αιφ­νι­δια­σμού.

Ο ίδιος, εξάλ­λου, δεν κρύ­βει την κρι­τι­κή του. Σε πρό­σφα­τη δη­μό­σια το­πο­θέ­τη­σή του σχο­λί­α­σε αιχ­μη­ρά ότι η Νέα Δη­μο­κρα­τία από το 40% έφτα­σε στο 20% επει­δή, όπως υπο­στή­ρι­ξε, έγι­ναν τα αντί­θε­τα από όσα ει­ση­γού­νταν. Στην Πει­ραιώς επε­ξερ­γά­ζο­νται στρα­τη­γι­κές ανά­σχε­σης, καθώς μια τέ­τοια κί­νη­ση θα μπο­ρού­σε να λει­τουρ­γή­σει ως κα­τα­λύ­της για την ορι­στι­κή απο­ξέ­νω­ση της σκλη­ρής, πα­ρα­δο­σια­κής βάσης του κόμ­μα­τος. Δεν είναι τυ­χαίο ότι, κατά πλη­ρο­φο­ρί­ες, στο Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου κι­νού­νται το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα με το βλέμ­μα στραμ­μέ­νο στην πλευ­ρά του, εκτι­μώ­ντας ότι ο κίν­δυ­νος είναι υπαρ­κτός και ικα­νός υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις να δρο­μο­λο­γή­σει πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις.

Τέ­ταρ­το μέ­τω­πο, το ασύμ­με­τρο φαι­νό­με­νο Κα­ρυ­στια­νού

Η πε­ρί­πτω­ση της Μα­ρί­ας Κα­ρυ­στια­νού και της πο­λι­τι­κής της πλατ­φόρ­μας συ­νι­στά ένα ξε­χω­ρι­στό, ασύμ­με­τρο μέ­τω­πο. Το Μα­ξί­μου έχει επι­λέ­ξει μια εξαι­ρε­τι­κά προ­σε­κτι­κή, σχε­δόν αμυ­ντι­κή στάση απέ­να­ντί της, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την ισχυ­ρή συ­ναι­σθη­μα­τι­κή και ηθική επιρ­ροή που ασκεί σε μια κρί­σι­μη μάζα δυ­σα­ρε­στη­μέ­νων ψη­φο­φό­ρων, οι οποί­οι βλέ­πουν στο πρό­σω­πό της την ανα­ζή­τη­ση δι­καιο­σύ­νης. Οποια­δή­πο­τε επι­θε­τι­κή ρη­το­ρι­κή θε­ω­ρεί­ται βέ­βαιο πο­λι­τι­κό μπού­με­ρανγκ που θα ενί­σχυε το αντι­συ­στη­μι­κό ρεύμα.

Η δυ­να­μι­κή του εγ­χει­ρή­μα­τος πά­ντως εμ­φα­νί­ζει δια­κυ­μάν­σεις. Ενώ στις αρχές του έτους ο υπό ίδρυ­ση φο­ρέ­ας κα­τέ­γρα­φε ανο­δι­κή πο­ρεία και προ­κα­λού­σε πο­νο­κέ­φα­λο σε όλο το πο­λι­τι­κό φάσμα, οι πιο πρό­σφα­τες με­τρή­σεις δεί­χνουν κάμψη. Σε δη­μο­σκό­πη­ση του Ιου­λί­ου η «Ελ­πί­δα» υπο­χώ­ρη­σε στην πέμ­πτη θέση με 7,4%, χά­νο­ντας την τέ­ταρ­τη από την Ελ­λη­νι­κή Λύση, ενώ σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες το κόμμα τα­λα­νί­ζε­ται από εσω­τε­ρι­κές ανα­τα­ρά­ξεις, με απο­χω­ρή­σεις στε­λε­χών σε αρ­κε­τές πε­ριο­χές της χώρας και εσω­κομ­μα­τι­κές τρι­βές που η ηγε­τι­κή ομάδα δυ­σκο­λεύ­ε­ται να δια­χει­ρι­στεί. Παρά την απο­κλι­μά­κω­ση, το κυ­βερ­νη­τι­κό επι­τε­λείο δεν υπο­τι­μά το φαι­νό­με­νο, εκτι­μώ­ντας ότι η δε­ξα­με­νή της διά­χυ­της κοι­νω­νι­κής οργής πα­ρα­μέ­νει ενερ­γή και μπο­ρεί να ανα­ζω­πυ­ρω­θεί σε οποια­δή­πο­τε συ­γκυ­ρία.

Το ευ­ρύ­τε­ρο σκη­νι­κό μέσα στο οποίο στή­νε­ται η κυ­βερ­νη­τι­κή στρα­τη­γι­κή είναι ένα τοπίο πρω­το­φα­νούς κα­τα­κερ­μα­τι­σμού. Η ταυ­τό­χρο­νη εμ­φά­νι­ση 3 νέων πο­λι­τι­κών εγ­χει­ρη­μά­των, του κ. Τσί­πρα, της κ. Κα­ρυ­στια­νού και του σχε­δια­ζό­με­νου φορέα του κ. Σα­μα­ρά, συν­θέ­τει μια πο­λυ­διά­σπα­ση της αντι­πο­λί­τευ­σης απέ­να­ντι σε μια κυ­βέρ­νη­ση που βρί­σκε­ται στην εξου­σία από το 2019, με απρό­βλε­πτες συ­νέ­πειες για τη με­τε­κλο­γι­κή κυ­βερ­νη­σι­μό­τη­τα της χώρας. Σε αυτό το πε­ρι­βάλ­λον, η ΔΕΘ του Σε­πτεμ­βρί­ου δεν είναι απλώς μια ακόμη ετή­σια εξαγ­γε­λία μέ­τρων. Είναι το εναρ­κτή­ριο λά­κτι­σμα μιας μα­κράς προ­ε­κλο­γι­κής πο­ρεί­ας, στην οποία ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης κα­λεί­ται να απο­δεί­ξει ότι μπο­ρεί να παί­ξει ταυ­τό­χρο­να σε 4 τα­μπλό, γνω­ρί­ζο­ντας ότι το πα­ρα­μι­κρό λάθος υπο­λο­γι­σμού μπο­ρεί να του κο­στί­σει την κυ­ριαρ­χία στο κέ­ντρο του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος και, κατ’ επέ­κτα­ση, την ίδια την προ­ο­πτι­κή της τρί­της θη­τεί­ας.