ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η μεγάλη παρτίδα του Μαξίμου προς το 2027 περνά από τη Θεσσαλονίκη

Δαμιανός Αθανασίου 7 λεπτά ανάγνωση
ΜΑΞΙΜΟΥ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η κυβέρ­νηση προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για τη Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης, που φέτος έχει προ­ε­κλο­γικό χαρα­κτήρα και θα καθο­ρί­σει τις παροχές για την επόμενη τετρα­ε­τία.
  • Το πακέτο παροχών ανα­μέ­νε­ται να κινηθεί γύρω από 2 δισ. ευρώ, εστιά­ζο­ντας σε ζητή­ματα όπως το στε­γα­στικό, η ακρί­βεια και οι φορο­ε­λα­φρύν­σεις.
  • Η «Ατζέντα 2030» θα παρου­σια­στεί από τον πρω­θυ­πουργό στη Θεσ­σα­λο­νίκη, περι­λαμ­βά­νο­ντας μεταρ­ρυθ­μί­σεις, υπο­δο­μές και ενί­σχυση της αμυ­ντι­κής βιο­μη­χα­νίας.
  • Η Νέα Δημο­κρα­τία επι­διώ­κει να διεκ­δι­κή­σει τρίτη συνε­χό­μενη θητεία, με στόχο να ανα­κό­ψει τη φυσιο­λο­γική φθορά της δια­κυ­βέρ­νη­σής της.

• Η κυβέρ­νηση ορι­στι­κο­ποιεί το πακέτο της ΔΕΘ και την «Ατζέντα 2030», ενώ ταυ­τό­χρονα καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί 4 ανοιχτά μέτωπα, από τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Ανδρου­λάκη έως τον Αντώνη Σαμαρά και τη Μαρία Καρυ­στια­νού

Η αυγου­στιά­τικη ανά­παυλα του Κυριά­κου Μητσο­τάκη στα Χανιά, την οποία σημά­δεψε ένας μικρο­τραυ­μα­τι­σμός σε ποδη­λα­τάδα, ολο­κλη­ρώ­νε­ται χωρίς να έχει επη­ρε­ά­σει στο ελά­χι­στο τον κυβερ­νη­τικό σχε­δια­σμό. Η επι­στροφή του πρω­θυ­πουρ­γού στο Μέγαρο Μαξίμου σημα­το­δο­τεί την άτυπη αλλά ουσια­στική εκκί­νηση μιας παρα­τε­τα­μέ­νης προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου, με ορί­ζο­ντα τον Μάιο του 2027. Η Νέα Δημο­κρα­τία, δια­νύ­ο­ντας τον όγδοο χρόνο δια­κυ­βέρ­νη­σης, γνω­ρί­ζει ότι η απλή δια­χεί­ριση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας δεν αρκεί πλέον για να ανα­κό­ψει τη φυσιο­λο­γική φθορά. Αυτό που ανα­ζη­τεί­ται είναι ένα νέο, πει­στικό αφήγημα και, παράλ­ληλα, η ικα­νό­τητα να παιχτεί ταυ­τό­χρονα μια παρτίδα σε 4 δια­φο­ρε­τικά ταμπλό.

Η ΔΕΘ ως προ­ε­κλο­γική αφε­τη­ρία και το στοί­χημα της «Ελλάδας του 2030»

Το πρό­γραμμα της τελευ­ταίας εβδο­μά­δας του Αυγού­στου είναι ασφυ­κτικό. Στην κορυφή της ατζέ­ντας βρί­σκε­ται η προ­ε­τοι­μα­σία για τη Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης, η οποία διε­ξά­γε­ται φέτος από τις 5 έως τις 13 Σεπτεμ­βρίου και αποκτά εμφα­τικά προ­ε­κλο­γικό χαρα­κτήρα, καθώς είναι η τελευ­ταία πριν από τις εθνικές κάλπες. Ο πρω­θυ­πουρ­γός θα προ­ε­δρεύ­σει σε κρί­σι­μες συσκέ­ψεις για το ορι­στικό «κλεί­δωμα» του καλα­θιού των παροχών, ενώ στην ατζέντα περι­λαμ­βά­νο­νται η αξιο­λό­γηση των τελευ­ταίων ορο­σή­μων του Ταμείου Ανά­καμ­ψης και εξόρ­μηση στη Θεσ­σα­λο­νίκη για την πορεία του μετρό.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, το φετινό πακέτο δεν θα έχει απο­σπα­σμα­τικό χαρα­κτήρα. Οι εξαγ­γε­λίες κινού­νται σε 3 βασι­κούς άξονες, το στε­γα­στικό, την ακρί­βεια και τις φορο­ε­λα­φρύν­σεις, με το συνο­λικό ύψος των παροχών να συζη­τεί­ται έως τα 2 δισ. ευρώ, ενώ για το 2027 το δημο­σιο­νο­μικό απο­τύ­πωμα εκτι­μά­ται ότι θα κινηθεί ενδε­χο­μέ­νως στα 1,8 με 1,9 δισ. ευρώ, υψη­λό­τερα από πέρυσι. Σημα­ντικό μέρος των μέτρων ανα­μέ­νε­ται να αφορά στο δημο­γρα­φικό και στη στε­γα­στική κρίση, με παρεμ­βά­σεις για τη στήριξη των οικο­γε­νειών, την αύξηση της προ­σφο­ράς κατοι­κιών και την αξιο­ποί­ηση ακι­νή­των του Δημο­σίου, καθώς και κίνητρα για μετα­κί­νηση οικο­γε­νειών εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων. Στο ίδιο πλαίσιο εξε­τά­ζε­ται η ορι­στική κατάρ­γηση του τέλους επι­τη­δεύ­μα­τος για τις επι­χει­ρή­σεις, με εκτι­μώ­μενο κόστος 240 εκατ. ευρώ, ενώ κυβερ­νη­τικά στελέχη έχουν προ­α­ναγ­γεί­λει έμφαση στις ευά­λω­τες ομάδες, στους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες και στις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις.

Η ουσία, ωστόσο, βρί­σκε­ται στη ρητο­ρική στροφή. Ο πρω­θυ­πουρ­γός θα παρου­σιά­σει στη Θεσ­σα­λο­νίκη την «Ατζέντα 2030», το κυβερ­νη­τικό σχέδιο για την επόμενη τετρα­ε­τία, με φορο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις, μεταρ­ρυθ­μί­σεις στη δημόσια διοί­κηση, μεγάλες υπο­δο­μές, ενερ­γεια­κές δια­συν­δέ­σεις και ενί­σχυση της αμυ­ντι­κής βιο­μη­χα­νίας. Η ομιλία θα λει­τουρ­γή­σει ως το πρώτο βήμα παρου­σί­α­σης του προ­γράμ­μα­τος της επό­με­νης τετρα­ε­τίας και ως αφε­τη­ρία της προ­ε­κλο­γι­κής εκστρα­τείας, με την Νέα Δημο­κρα­τία να διεκ­δι­κεί εντολή για τρίτη συνε­χό­μενη θητεία. Ο στόχος είναι σαφής, να υπερ­κε­ρα­στεί η κόπωση του εκλο­γι­κού σώματος με την υπό­σχεση ενός παρα­γω­γι­κού και κοι­νω­νι­κού άλματος και όχι με μια ακόμη λίστα επι­δο­μά­των.

Πρώτο μέτωπο, η μετω­πική με τον Αλέξη Τσίπρα

Στο πεδίο των πολι­τι­κών αντι­πά­λων, ο Αλέξης Τσίπρας έχει επι­λε­γεί ρητά ως ο κύριος στρα­τη­γι­κός αντί­πα­λος. Στο κυβερ­νη­τικό στρα­τό­πεδο παρα­κο­λου­θούν με προσοχή την προ­σπά­θειά του να απο­γα­λα­κτι­στεί από το παρελ­θόν του ΣΥΡΙΖΑ μέσω του νέου του φορέα. Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός επέ­στρεψε στο προ­σκή­νιο στα τέλη Μαΐου με την «Ελλη­νική Αρι­στερή Συμπα­ρά­ταξη», γνωστή πλέον ως ΕΛΑΣ, ενώ στην ιδρυ­τική δια­κή­ρυξη εξα­πέ­λυσε επίθεση τόσο στην κυβέρ­νηση όσο και στο ΠΑΣΟΚ, παρου­σιά­ζο­ντας 7 δεσμεύ­σεις του νέου κόμ­μα­τος. Ο ίδιος επι­χει­ρεί να χτίσει αφήγημα εντι­μό­τη­τας απέ­να­ντι σε αυτό που χαρα­κτη­ρί­ζει «καθε­στώς» Μητσο­τάκη, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι Νέα Δημο­κρα­τία και ΠΑΣΟΚ έχουν μετα­τρα­πεί σε σύστημα μέσα στο σύστημα, με χρέη που ξεπερ­νούν το 1 δισ. ευρώ.

Η κυβερ­νη­τική απά­ντηση είναι συντο­νι­σμένη και σκληρή. Κορυ­φαία στελέχη, μεταξύ των οποίων οι κ.κ. Μαρι­νά­κης, Σκέρ­τσος και Φλω­ρί­δης, έχουν ανα­λά­βει να υπεν­θυ­μί­ζουν συστη­μα­τικά τα πεπραγ­μένα της περιό­δου 2015 με 2019. Το λεγό­μενο ηθικό πλε­ο­νέ­κτημα βάλ­λε­ται ευθέως με ανα­φο­ρές στον δια­γω­νι­σμό των τηλε­ο­πτι­κών αδειών, στην υπόθεση Novartis, στον Νόμο Παρα­σκευό­που­λου και στις αμφι­λε­γό­με­νες αλλαγές του Ποι­νι­κού Κώδικα λίγο πριν από τις εκλογές του 2019. Αξίζει πάντως να σημειω­θεί ότι οι δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν πως το εγχεί­ρημα Τσίπρα έχει βρει πάτημα, καθώς η ΕΛΑΣ κατα­γρά­φε­ται σταθερά στη δεύτερη θέση της πρό­θε­σης ψήφου, με την Νέα Δημο­κρα­τία να κινεί­ται στο 26,8% στη σχετική μέτρηση, γεγονός που εξηγεί την ένταση της κυβερ­νη­τι­κής αντε­πί­θε­σης.

ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

Δεύτερο μέτωπο, η διελ­κυ­στίνδα του Κέντρου και ο Νίκος Ανδρου­λά­κης

Η περί­πτωση του ΠΑΣΟΚ είναι για το Μαξίμου η πιο σύνθετη. Σε ένα σενάριο όπου η αυτο­δυ­να­μία το 2027 μοιάζει εξαι­ρε­τικά φιλό­δο­ξος έως απί­θα­νος στόχος, το κόμμα του Νίκου Ανδρου­λάκη παρα­μέ­νει ο μόνος ρεα­λι­στι­κός κυβερ­νη­τι­κός εταίρος, με τις μνήμες της συγκυ­βέρ­νη­σης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να επα­νέρ­χο­νται ανα­πό­φευ­κτα στο τραπέζι. Μέχρι τις κάλπες όμως η μάχη θα είναι αμεί­λι­κτη. Η Νέα Δημο­κρα­τία επι­διώ­κει να πλα­γιο­κο­πή­σει τον αρχηγό της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, αμφι­σβη­τώ­ντας ευθέως την ικα­νό­τητά του να σταθεί ως εν δυνάμει πρω­θυ­πουρ­γός. Το πραγ­μα­τικό δια­κύ­βευμα είναι ο επα­να­πα­τρι­σμός των κεντρώων ψηφο­φό­ρων που στή­ρι­ξαν τον Κυριάκο Μητσο­τάκη το 2023 και σήμερα εμφα­νί­ζο­νται απο­στα­σιο­ποι­η­μέ­νοι, ενο­χλη­μέ­νοι από την ακρί­βεια και την καθυ­στέ­ρηση μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Το κλίμα μεταξύ των δύο πλευρών, άλλωστε, παρα­μέ­νει βαρύ, όπως έδειξε και η προ­σφυγή του κ. Ανδρου­λάκη στη δικαιο­σύνη με μήνυση για συκο­φα­ντική δυσφή­μηση κατά κυβερ­νη­τι­κού υπουρ­γού.

Τρίτο μέτωπο, ο παρά­γο­ντας Σαμαράς και ο κίν­δυ­νος από τα δεξιά

Ίσως το πιο επι­κίν­δυνο μέτωπο για την κυβερ­νη­τική στα­θε­ρό­τητα δεν βρί­σκε­ται στην κεντρο­α­ρι­στερά αλλά στα δεξιά της Νέας Δημο­κρα­τίας. Οι φήμες περί ίδρυσης νέου φορέα από τον πρώην πρω­θυ­πουργό Αντώνη Σαμαρά έχουν πυκνώ­σει επι­κίν­δυνα. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός εμφα­νί­ζε­ται έτοιμος να ανα­κοι­νώ­σει κόμμα ακόμη και άμεσα, έχοντας προ­χω­ρή­σει σε κατάρ­τιση ψηφο­δελ­τίων, ενώ νεότερα δημο­σιεύ­ματα τον φέρουν να προ­σα­να­το­λί­ζε­ται σε ανα­κοι­νώ­σεις μέσα στον Σεπτέμ­βριο, μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης. Στο περι­βάλ­λον του εκτι­μούν ότι η προ­ο­πτική εκλογών το 2027 προ­σφέ­ρει τον ανα­γκαίο χρόνο για να οργα­νω­θεί ο νέος φορέας και να μετρη­θεί με κανο­νι­κούς όρους στις δημο­σκο­πή­σεις, χωρίς πάντως να απο­κλεί­ε­ται πλήρως το ενδε­χό­μενο εκλο­γι­κού αιφ­νι­δια­σμού.

Ο ίδιος, εξάλλου, δεν κρύβει την κριτική του. Σε πρό­σφατη δημόσια τοπο­θέ­τησή του σχο­λί­ασε αιχμηρά ότι η Νέα Δημο­κρα­τία από το 40% έφτασε στο 20% επειδή, όπως υπο­στή­ριξε, έγιναν τα αντί­θετα από όσα ειση­γού­νταν. Στην Πει­ραιώς επε­ξερ­γά­ζο­νται στρα­τη­γι­κές ανά­σχε­σης, καθώς μια τέτοια κίνηση θα μπο­ρούσε να λει­τουρ­γή­σει ως κατα­λύ­της για την ορι­στική απο­ξέ­νωση της σκληρής, παρα­δο­σια­κής βάσης του κόμ­μα­τος. Δεν είναι τυχαίο ότι, κατά πλη­ρο­φο­ρίες, στο Μέγαρο Μαξίμου κινού­νται το τελευ­ταίο διά­στημα με το βλέμμα στραμ­μένο στην πλευρά του, εκτι­μώ­ντας ότι ο κίν­δυ­νος είναι υπαρ­κτός και ικανός υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις να δρο­μο­λο­γή­σει πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις.

Τέταρτο μέτωπο, το ασύμ­με­τρο φαι­νό­μενο Καρυ­στια­νού

Η περί­πτωση της Μαρίας Καρυ­στια­νού και της πολι­τι­κής της πλατ­φόρ­μας συνιστά ένα ξεχω­ρι­στό, ασύμ­με­τρο μέτωπο. Το Μαξίμου έχει επι­λέ­ξει μια εξαι­ρε­τικά προ­σε­κτική, σχεδόν αμυ­ντική στάση απέ­να­ντί της, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την ισχυρή συναι­σθη­μα­τική και ηθική επιρροή που ασκεί σε μια κρίσιμη μάζα δυσα­ρε­στη­μέ­νων ψηφο­φό­ρων, οι οποίοι βλέπουν στο πρόσωπό της την ανα­ζή­τηση δικαιο­σύ­νης. Οποια­δή­ποτε επι­θε­τική ρητο­ρική θεω­ρεί­ται βέβαιο πολι­τικό μπού­με­ρανγκ που θα ενίσχυε το αντι­συ­στη­μικό ρεύμα.

Η δυνα­μική του εγχει­ρή­μα­τος πάντως εμφα­νί­ζει δια­κυ­μάν­σεις. Ενώ στις αρχές του έτους ο υπό ίδρυση φορέας κατέ­γραφε ανοδική πορεία και προ­κα­λούσε πονο­κέ­φαλο σε όλο το πολι­τικό φάσμα, οι πιο πρό­σφα­τες μετρή­σεις δεί­χνουν κάμψη. Σε δημο­σκό­πηση του Ιουλίου η «Ελπίδα» υπο­χώ­ρησε στην πέμπτη θέση με 7,4%, χάνο­ντας την τέταρτη από την Ελλη­νική Λύση, ενώ σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες το κόμμα ταλα­νί­ζε­ται από εσω­τε­ρι­κές ανα­τα­ρά­ξεις, με απο­χω­ρή­σεις στε­λε­χών σε αρκετές περιο­χές της χώρας και εσω­κομ­μα­τι­κές τριβές που η ηγετική ομάδα δυσκο­λεύ­ε­ται να δια­χει­ρι­στεί. Παρά την απο­κλι­μά­κωση, το κυβερ­νη­τικό επι­τε­λείο δεν υποτιμά το φαι­νό­μενο, εκτι­μώ­ντας ότι η δεξα­μενή της διά­χυ­της κοι­νω­νι­κής οργής παρα­μέ­νει ενεργή και μπορεί να ανα­ζω­πυ­ρω­θεί σε οποια­δή­ποτε συγκυ­ρία.

Το ευρύ­τερο σκηνικό μέσα στο οποίο στή­νε­ται η κυβερ­νη­τική στρα­τη­γική είναι ένα τοπίο πρω­το­φα­νούς κατα­κερ­μα­τι­σμού. Η ταυ­τό­χρονη εμφά­νιση 3 νέων πολι­τι­κών εγχει­ρη­μά­των, του κ. Τσίπρα, της κ. Καρυ­στια­νού και του σχε­δια­ζό­με­νου φορέα του κ. Σαμαρά, συν­θέ­τει μια πολυ­διά­σπαση της αντι­πο­λί­τευ­σης απέ­να­ντι σε μια κυβέρ­νηση που βρί­σκε­ται στην εξουσία από το 2019, με απρό­βλε­πτες συνέ­πειες για τη μετε­κλο­γική κυβερ­νη­σι­μό­τητα της χώρας. Σε αυτό το περι­βάλ­λον, η ΔΕΘ του Σεπτεμ­βρίου δεν είναι απλώς μια ακόμη ετήσια εξαγ­γε­λία μέτρων. Είναι το εναρ­κτή­ριο λάκτι­σμα μιας μακράς προ­ε­κλο­γι­κής πορείας, στην οποία ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης καλεί­ται να απο­δεί­ξει ότι μπορεί να παίξει ταυ­τό­χρονα σε 4 ταμπλό, γνω­ρί­ζο­ντας ότι το παρα­μι­κρό λάθος υπο­λο­γι­σμού μπορεί να του κοστί­σει την κυριαρ­χία στο κέντρο του πολι­τι­κού συστή­μα­τος και, κατ’ επέ­κταση, την ίδια την προ­ο­πτική της τρίτης θητείας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.