Μονάχη ἔγνοια ἡ γλῶσσα μου στὶς ἀμμουδιὲς τοῦ Ὁμήρου

Ακα­τα­νό­ητη αυτή η απόφαση που ανα­κοί­νωσε ο Ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Παι­δείας Τάσος Κου­ρά­κης για αντι­κα­τά­σταση μίας ώρας Νεο­ελ­λη­νι­κής Λογο­τε­χνίας με μία ώρα Ιστορία Κοι­νω­νι­κών Επι­στη­μών. Από την ώρα Λογο­τε­χνίας βρήκε να κόψει την ώρα ο υπουρ­γός; Τὴ γλῶσσα μοῦ ἔδωσαν ἑλλη­νική. τὸ σπίτι φτωχικὸ στὶς ἀμμου­διὲς τοῦ Ὁμήρου…Μονάχη ἔγνοια ἡ γλῶσσα μου στὶς ἀμμου­διὲς τοῦ Ὁμήρου… έλεγε ο Ελύτης . Και δεν έχει άδικο η Εται­ρεία Συγ­γρα­φέων που δηλώνει αντί­θετη με αυτή την απόφαση : «Μήγαρις έχω άλλο στο νου μου πάρεξ ελευ­θε­ρία και γλώσσα, έλεγε ο Διο­νύ­σιος Σολωμός. Επειδή όχι μόνο χωρίς ελευ­θε­ρία κιν­δυ­νεύει η γλώσσα, αλλά επειδή και χωρίς γλώσσα κιν­δυ­νεύει η ελευ­θε­ρία, η Εται­ρεία Συγ­γρα­φέων δεν μπορεί παρά να είναι αντί­θετη στη συρ­ρί­κνωση των ωρών διδα­σκα­λίας λογο­τε­χνίας στην εκπαί­δευση».

Στο μεταξύ το πρό­γραμμα των παιδιών έχει πήξει στα εφτάωρα παπα­γα­λίας – τα οποία συμπλη­ρώ­νει ένας σεβα­στός αριθμός ωρών στα φρο­ντι­στή­ρια και οι ώρες της «κατ’ οίκον μελέτης», όσες αντέχει ο παρα­ζα­λι­σμέ­νος μαθητής. Ο οποίος, παρε­μπι­πτό­ντως, είναι παιδί ή έφηβος και αντί να ζει και να μεγα­λώ­νει φυσιο­λο­γικά ντε­σά­ρε­ται αλύπητα, σαν τα άλογα του ιππο­δρό­μου, για να «απο­δώ­σει». Και μετά απο­ρούμε γιατί οι μικροί μας Έλληνες ακούνε «σχολείο» και θέλουν να τρέξουν μακριά κι αλάργα…