Οι διοικήσεις των λιμένων θα καθορίζουν το ύψος των λιμενικών τελών

Σε τροχιά ανα­διορ­γά­νω­σης εισέρ­χε­ται το σύστημα λει­τουρ­γίας, επο­πτείας και τιμο­λό­γη­σης των ελλη­νι­κών λιμένων μέσα από το νέο σχέδιο νόμου του υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής που τέθηκε σε δημόσια δια­βού­λευση.

Το προ­τει­νό­μενο νομο­θέ­τημα φιλο­δο­ξεί να εκσυγ­χρο­νί­σει τη λει­τουρ­γία των Οργα­νι­σμών Λιμένων, να άρει γρα­φειο­κρα­τικά εμπόδια, να επι­λύ­σει εκκρε­μό­τη­τες δεκα­ε­τιών και να επι­τα­χύ­νει τις επεν­δύ­σεις, θέτο­ντας ταυ­τό­χρονα συγκε­κρι­μέ­νους κανόνες δια­φά­νειας και οικο­νο­μι­κής επο­πτείας για τη δια­σφά­λιση ισό­τι­μων όρων αντα­γω­νι­σμού.

Στην ουσία απε­λευ­θε­ρώ­νει την τιμο­λο­γιακή πολι­τική των οργα­νι­σμών λιμένων, όχι πλήρως αλλά περισ­σό­τερο από πριν, ενώ παράλ­ληλα δια­μορ­φώ­νει συν­θή­κες αξιο­ποί­η­σης για τις μαρίνες στην Πάχη των Μεγάρων και τη Μυτι­λήνη. Στο κρίσιμο πεδίο των λιμε­νι­κών τελών, η νομο­θε­τική πρω­το­βου­λία δεν εισάγει ορι­ζό­ντιες ανα­τι­μή­σεις, αλλά μετα­φέ­ρει την αρμο­διό­τητα καθο­ρι­σμού της συνο­λι­κής τιμο­λο­για­κής πολι­τι­κής στα διοι­κη­τικά συμ­βού­λια  των Οργα­νι­σμών Λιμένων Α.Ε. που είναι ενταγ­μέ­νοι στο πρό­γραμμα απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων, καταρ­γώ­ντας το προ­γε­νέ­στερο ανε­λα­στικό καθε­στώς.

Προ­κει­μέ­νου να απο­τρα­πούν υπέρ­με­τρες επι­βα­ρύν­σεις στην ακτο­πλοΐα και στους χρήστες, τίθεται ρητή ασφα­λι­στική δικλίδα υπουρ­γι­κού ελέγχου. Ειδι­κό­τερα, για τα τέλη ελλι­με­νι­σμού και υπο­δο­μών που αφορούν τα επι­βα­τηγά οχη­μα­τα­γωγά πλοία, αλλά και για όλες τις υπη­ρε­σίες όπου απου­σιά­ζει ο ενδο­λι­με­νι­κός ή δια­λι­με­νι­κός αντα­γω­νι­σμός, κάθε αύξηση άνω 3% απαιτεί υπο­χρε­ω­τικά κοινή απόφαση των υπουρ­γών Ναυ­τι­λίας και Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών.

Στο ποσοστό αυτό δεν προ­σμε­τρεί­ται η ετήσια τιμα­ριθ­μική προ­σαρ­μογή βάσει του δείκτη τιμών κατα­να­λωτή, ενώ κάθε τιμο­λο­γιακή ανα­προ­σαρ­μογή που οδηγεί σε πτώση εσόδων έναντι του εγκε­κρι­μέ­νου προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού απαιτεί έγκριση της γενικής συνέ­λευ­σης.

Κεντρικό πυλώνα του σχεδίου νόμου απο­τε­λεί η ενί­σχυση του ρόλου του Υπερ­τα­μείου, δηλαδή της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Συμ­με­το­χών και Περιου­σίας ως αρχής σχε­δια­σμού λιμένων. Το Υπερ­τα­μείο αποκτά ευέ­λι­κτο πλαίσιο συμ­βά­σεων κατά τα πρότυπα του ΤΑΙΠΕΔ, ενώ θεσπί­ζε­ται μηχα­νι­σμός κάλυψης των λει­τουρ­γι­κών του δαπανών με ετήσια παρα­κρά­τηση 25.000 ευρώ ανά λιμένα από τα ανταλ­λάγ­ματα παρα­χώ­ρη­σης, καθώς και εφάπαξ κατα­βο­λές 120.000 ευρώ από τον Οργα­νι­σμό Λιμένος Πει­ραιώς και 100.000 ευρώ από τον Οργα­νι­σμό Λιμένος Θεσ­σα­λο­νί­κης πριν από την απόδοση των τελών προς τους οικεί­ους δήμους. Επι­πλέον, το Υπερ­τα­μείο ανα­λαμ­βά­νει αρχή σχε­δια­σμού για τον λιμένα Σούδας Χανίων, ανοί­γο­ντας τον δρόμο για τη χρη­μα­το­δό­τηση κρί­σι­μων μελετών και έργων μέσω ειδικού λογα­ρια­σμού σε συνερ­γα­σία με το τοπικό Λιμε­νικό Ταμείο.

Στο ίδιο ανα­πτυ­ξιακό πλαίσιο, επι­τρέ­πε­ται η ένταξη δημο­τι­κών ακι­νή­των της ζώνης λιμένα Ρόδου στο ανα­πτυ­ξιακό σχέδιο προς αξιο­ποί­ηση και παρα­χώ­ρηση, ο λιμένας Μυτι­λή­νης επα­να­κα­θο­ρί­ζε­ται και ανα­βαθ­μί­ζε­ται σε λιμένα διε­θνούς ενδια­φέ­ρο­ντος με κατα­βολή ετήσιου ανταλ­λάγ­μα­τος 25.000 ευρώ στην ΕΤΑΔ για ακίνητό της, ενώ υπο­χρε­ώ­νο­νται όλοι οι ιδιώτες υπο­πα­ρα­χω­ρη­σιού­χοι να ασφα­λί­ζουν πλήρως τον πάγιο εξο­πλι­σμό που δια­χει­ρί­ζο­νται.

Ενδια­φέ­ρον εμφα­νί­ζει και η διάταξη για τον λιμένα και τη μαρίνα της Πάχης Μεγάρων, όπου επα­να­κα­θο­ρί­ζο­νται λεπτο­με­ρώς τα χερσαία και θαλάσ­σια όρια βάσει νέων εξαρ­τη­μέ­νων τοπο­γρα­φι­κών δια­γραμ­μά­των. Η εγκα­τά­σταση χαρα­κτη­ρί­ζε­ται επίσημα ως λιμένας τοπικής σημα­σίας και τίθεται υπό την απο­κλει­στική δια­χεί­ριση, διοί­κηση και εκμε­τάλ­λευση του Οργα­νι­σμού Λιμένος Ελευ­σί­νας Α.Ε., ο οποίος απο­τε­λεί και τη μονα­δική αναφορά στην Ελευ­σίνα στο νομο­σχέ­διο. Η κίνηση αυτή επιλύει ένα χρόνιο καθε­στώς διοι­κη­τι­κής αβε­βαιό­τη­τας και εντάσ­σει τη μαρίνα σε ένα ενιαίο, οργα­νω­μένο σχέδιο δια­χεί­ρι­σης και επο­πτείας.

Επίσης, το νομο­θέ­τημα επε­κτεί­νε­ται σε ευρύ­τε­ρες δια­τά­ξεις, όπως η πλήρης απόδοση των εσόδων από το τέλος επαγ­γελ­μα­τι­κών σκαφών ανα­ψυ­χής υπέρ των λει­τουρ­γι­κών δαπανών του Λιμε­νι­κού Σώματος, η επιβολή ηλε­κτρο­νι­κών παρα­βό­λων στις ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες πλοίων ανα­ψυ­χής για παρα­λεί­ψεις σύγκλη­σης συνε­λεύ­σεων ή κατα­χω­ρί­σεις, η επέ­κταση της νοσο­κο­μεια­κής περί­θαλ­ψης στους δοκί­μους των παρα­γω­γι­κών σχολών του Λιμε­νι­κού, η κάλυψη ιατρο­φαρ­μα­κευ­τι­κής ασφά­λι­σης των ναυ­τι­λια­κών ακο­λού­θων εκτός Ευρω­παϊ­κής Ενωσης, αλλά και η νομο­θε­τική τακτο­ποί­ηση παλαιών οφειλών της χώρας προς τη διεθνή υπη­ρε­σία περι­πο­λίας πάγων του Βορείου Ατλα­ντι­κού.

Πηγή: moneyreview.gr