Αλαλούμ(;) με την εφαρμογή του νόμου για τις αυθαιρεσίες στα beach bars της Ρόδου

Νόμος υπάρ­χει, εφαρ­μο­γή όχι • Σφρα­γί­σεις κα­τα­στη­μά­των εξαγ­γέλ­λει ο Δήμος, αλλά Κτη­μα­τι­κή και Πο­λε­ο­δο­μία παί­ζουν… πινγκ πονγκ αρ­μο­διο­τή­των • Το νέο νο­μι­κό πλαί­σιο έγινε πεδίο σύ­γκρου­σης και αδρά­νειας

Με δη­μό­σιες δη­λώ­σεις και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα, η δη­μο­τι­κή αρχή του Δήμου Ρόδου «διαρ­ρέ­ει» την επι­κεί­με­νη εξέ­τα­ση ει­ση­γή­σε­ων για σφρά­γι­ση κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος στην προ­σε­χή συ­νε­δρί­α­ση της δη­μο­τι­κής επι­τρο­πής στις 2 Ιου­νί­ου 2025.

Ωστό­σο, πίσω από τις εξαγ­γε­λί­ες, οι μη­χα­νι­σμοί ελέγ­χου απο­δει­κνύ­ο­νται πα­ρο­πλι­σμέ­νοι. Κι αυτό, γιατί οι δύο βα­σι­κές αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες – η Πο­λε­ο­δο­μία του Δήμου και η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία του Δη­μο­σί­ου – βρί­σκο­νται σε «υπό­γεια» (επί του πα­ρό­ντος) αντι­πα­ρά­θε­ση για το ποιος έχει την ευ­θύ­νη για την επι­βο­λή κυ­ρώ­σε­ων σε αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές και κα­τα­πα­τή­σεις στη ζώνη του αι­για­λού.

Ο νόμος 5092/2024 άλ­λα­ξε τα πάντα –  ή έτσι έπρε­πε

Ο νέος νόμος 5092/2024, που τέ­θη­κε σε ισχύ στις 4 Μαρ­τί­ου 2024, κα­ταρ­γεί το πα­λαιό κα­θε­στώς του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κα­νο­νι­σμού Δω­δε­κα­νή­σου και με­τα­φέ­ρει την ευ­θύ­νη για τους ελέγ­χους στους αι­για­λούς στις Υπη­ρε­σί­ες Δό­μη­σης (πο­λε­ο­δο­μί­ες), όπως ορί­ζε­ται στα άρθρα 23 και 24. Αυτό επι­βε­βαιώ­νε­ται από πλή­θος ερ­μη­νειών, με­τα­ξύ των οποί­ων και από το ίδιο το Νο­μι­κό Συμ­βού­λιο του Κρά­τους.

Η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία επι­ση­μαί­νει ότι η Πο­λε­ο­δο­μία έχει πλέον την απο­κλει­στι­κή αρ­μο­διό­τη­τα για τους ελέγ­χους αυ­θαι­ρέ­των κα­τα­σκευών και για την επι­βο­λή προ­στί­μων και σφρα­γί­σε­ων. Υπο­στη­ρί­ζει ότι η με­τα­βα­τι­κή διά­τα­ξη του άρ­θρου 23 §9 δεν αφή­νει πε­ρι­θώ­ρια πα­ρερ­μη­νειών.

Πα­ρό­λα αυτά, η Πο­λε­ο­δο­μία του Δήμου Ρόδου δεν ανα­λαμ­βά­νει ενερ­γό ρόλο, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η επα­να­χά­ρα­ξη του αι­για­λού – η οποία προ­βλέ­πε­ται από τον νόμο αλλά δεν έχει ακόμα ολο­κλη­ρω­θεί – είναι προ­ϋ­πό­θε­ση για να απο­κτή­σει ου­σια­στι­κή αρ­μο­διό­τη­τα. Μέχρι τότε, δη­λώ­νει αναρ­μό­δια και “πε­τά­ει το μπα­λά­κι” στην Κτη­μα­τι­κή.

Απο­τέ­λε­σμα: Καμία υπη­ρε­σία δεν κάνει ελέγ­χους

Στην πράξη, η σύ­γκρου­ση ερ­μη­νειών έχει οδη­γή­σει σε πλήρη απρα­ξία. Ούτε η Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία, ούτε η Πο­λε­ο­δο­μία διε­νερ­γούν ελέγ­χους, παρά τις κα­ταγ­γε­λί­ες για αυ­θαί­ρε­τες κα­τα­σκευ­ές και κα­τα­λή­ψεις πα­ρα­λιών από beach bars. Οι αυ­το­ψί­ες έχουν πα­γώ­σει. Οι αυ­θαί­ρε­τες επε­κτά­σεις «αν­θί­ζουν». Και οι εξαγ­γε­λί­ες για “μη­δε­νι­κή ανοχή” πα­ρα­μέ­νουν… στα λόγια.

Η Κτη­μα­τι­κή μά­λι­στα κα­ταγ­γέλ­λει ότι η Πο­λε­ο­δο­μία δεν έχει απο­στεί­λει καν επί­ση­μο ερώ­τη­μα για γνω­μο­δό­τη­ση ως προς το ποιος έχει την αρ­μο­διό­τη­τα. Επι­κα­λεί­ται δε πε­ρι­πτώ­σεις από το 2024, όταν – υπό το ίδιο νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο – επι­βλή­θη­καν πρό­στι­μα και σφρα­γί­σεις χωρίς να έχει ολο­κλη­ρω­θεί η επα­να­χά­ρα­ξη του αι­για­λού, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι η διοι­κη­τι­κή δράση ήταν δυ­να­τή.

Το νο­μι­κό κενό δίνει άτυπη “ασυ­λία” στην αυ­θαι­ρεσία

Το κρί­σι­μο πρό­βλη­μα εντο­πί­ζε­ται στο γε­γο­νός ότι, ενώ ο νόμος 5092/2024 προ­βλέ­πει νέα οριο­θέ­τη­ση του αι­για­λού (η οποία όντως δεν έχει ακόμη γίνει στα Δω­δε­κά­νη­σα), αυτή η εκ­κρε­μό­τη­τα χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως πρό­σχη­μα για την ανα­στο­λή των ελέγ­χων.

Ου­σια­στι­κά, η πε­ριο­χή έχει βρε­θεί σε θε­σμι­κό κενό: οι προη­γού­με­νες οριο­θε­τή­σεις θε­ω­ρού­νται άκυ­ρες ή ανε­παρ­κείς, ενώ οι νέες δεν έχουν ακόμα θε­σμο­θε­τη­θεί. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να μην εφαρ­μό­ζε­ται ούτε το παλιό, ούτε το νέο πλαί­σιο, αφή­νο­ντας την κα­τά­στα­ση ανε­ξέ­λεγ­κτη.

Η Ρόδος στα όρια της ανο­χής – και του νόμου

Καθώς η του­ρι­στι­κή σεζόν ξε­κι­νά με πλη­ρό­τη­τες και προσ­δο­κί­ες για τζί­ρους-ρεκόρ, οι πα­ρα­λί­ες της Ρόδου με­τα­τρέ­πο­νται σε γκρί­ζες ζώνες χωρίς ου­σια­στι­κό έλεγ­χο. Επι­χει­ρη­μα­τί­ες αξιο­ποιούν στο έπα­κρο την αδρά­νεια των αρχών, το­πο­θε­τώ­ντας ξα­πλώ­στρες, πέρ­γκο­λες και κα­τα­σκευ­ές χωρίς αδειο­δό­τη­ση, εκ­με­ταλ­λευό­με­νοι το πινγκ πονγκ ευ­θυ­νών με­τα­ξύ των υπη­ρε­σιών.

Αντί επι­λό­γου: Η σιωπή είναι συ­νε­νο­χή

Η κρίση αρ­μο­διο­τή­των δεν είναι απλώς ένα τε­χνι­κό πρό­βλη­μα. Είναι ένα βαθύ πο­λι­τι­κό και θε­σμι­κό ζή­τη­μα, που αφή­νει την πόλη απρο­στά­τευ­τη απέ­να­ντι στην αυ­θαι­ρε­σία και υπο­νο­μεύ­ει το κύρος των ελεγ­κτι­κών μη­χα­νι­σμών. Αν δεν υπάρ­ξει άμεσα επί­ση­μη διευ­κρί­νι­ση, συ­ντο­νι­σμός και πο­λι­τι­κή από­φα­ση, η κα­τά­στα­ση θα επι­δει­νω­θεί.

Ο Δήμος Ρόδου κα­λεί­ται να απο­δεί­ξει ότι οι εξαγ­γε­λί­ες του δεν είναι προ­πέ­τα­σμα κα­πνού, αλλά μέρος μίας ει­λι­κρι­νούς προ­σπά­θειας να μπει τάξη. Και οι εμπλε­κό­με­νες υπη­ρε­σί­ες οφεί­λουν να ανα­λά­βουν – επι­τέ­λους – την ευ­θύ­νη που τους ανα­λο­γεί.

Αλ­γει­νή εντύ­πω­ση προ­κα­λεί μά­λι­στα το γε­γο­νός ότι στην Πο­λε­ο­δο­μία δια­τεί­νο­νται μά­λι­στα ότι χά­νο­νται και έγ­γρα­φα της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας, που όμως απο­στέλ­λο­νται με… ηλε­κτρο­νι­κό πρω­τό­κολ­λο. Οταν βρί­σκο­νται τα έγ­γρα­φα… τότε ανα­κα­λύ­πτο­νται προ­βλή­μα­τα με τις αρ­μο­διό­τη­τες!

Νόμοι χωρίς εφαρ­μο­γή, είναι σαν να μην υπάρ­χουν. Και οι πα­ρα­λί­ες της Ρόδου δεν αντέ­χουν άλλο να πλη­ρώ­νουν την αδρά­νεια της διοί­κη­σης.