Αλαλούμ(;) με την εφαρμογή του νόμου για τις αυθαιρεσίες στα beach bars της Ρόδου

Νόμος υπάρχει, εφαρ­μογή όχι • Σφρα­γί­σεις κατα­στη­μά­των εξαγ­γέλ­λει ο Δήμος, αλλά Κτη­μα­τική και Πολε­ο­δο­μία παίζουν… πινγκ πονγκ αρμο­διο­τή­των • Το νέο νομικό πλαίσιο έγινε πεδίο σύγκρου­σης και αδρά­νειας

Με δημό­σιες δηλώ­σεις και απο­φα­σι­στι­κό­τητα, η δημο­τική αρχή του Δήμου Ρόδου «διαρ­ρέει» την επι­κεί­μενη εξέταση ειση­γή­σεων για σφρά­γιση κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος στην προσεχή συνε­δρί­αση της δημο­τι­κής επι­τρο­πής στις 2 Ιουνίου 2025.

Ωστόσο, πίσω από τις εξαγ­γε­λίες, οι μηχα­νι­σμοί ελέγχου απο­δει­κνύ­ο­νται παρο­πλι­σμέ­νοι. Κι αυτό, γιατί οι δύο βασικές αρμό­διες υπη­ρε­σίες – η Πολε­ο­δο­μία του Δήμου και η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία του Δημο­σίου – βρί­σκο­νται σε «υπόγεια» (επί του παρό­ντος) αντι­πα­ρά­θεση για το ποιος έχει την ευθύνη για την επιβολή κυρώ­σεων σε αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές και κατα­πα­τή­σεις στη ζώνη του αιγια­λού.

Ο νόμος 5092/2024 άλλαξε τα πάντα –  ή έτσι έπρεπε

Ο νέος νόμος 5092/2024, που τέθηκε σε ισχύ στις 4 Μαρτίου 2024, καταρ­γεί το παλαιό καθε­στώς του Κτη­μα­το­λο­γι­κού Κανο­νι­σμού Δωδε­κα­νή­σου και μετα­φέ­ρει την ευθύνη για τους ελέγ­χους στους αιγια­λούς στις Υπη­ρε­σίες Δόμησης (πολε­ο­δο­μίες), όπως ορί­ζε­ται στα άρθρα 23 και 24. Αυτό επι­βε­βαιώ­νε­ται από πλήθος ερμη­νειών, μεταξύ των οποίων και από το ίδιο το Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους.

Η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία επι­ση­μαί­νει ότι η Πολε­ο­δο­μία έχει πλέον την απο­κλει­στική αρμο­διό­τητα για τους ελέγ­χους αυθαι­ρέ­των κατα­σκευών και για την επιβολή προ­στί­μων και σφρα­γί­σεων. Υπο­στη­ρί­ζει ότι η μετα­βα­τική διάταξη του άρθρου 23 §9 δεν αφήνει περι­θώ­ρια παρερ­μη­νειών.

Παρόλα αυτά, η Πολε­ο­δο­μία του Δήμου Ρόδου δεν ανα­λαμ­βά­νει ενεργό ρόλο, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η επα­να­χά­ραξη του αιγια­λού – η οποία προ­βλέ­πε­ται από τον νόμο αλλά δεν έχει ακόμα ολο­κλη­ρω­θεί – είναι προ­ϋ­πό­θεση για να απο­κτή­σει ουσια­στική αρμο­διό­τητα. Μέχρι τότε, δηλώνει αναρ­μό­δια και “πετάει το μπαλάκι” στην Κτη­μα­τική.

Απο­τέ­λε­σμα: Καμία υπη­ρε­σία δεν κάνει ελέγ­χους

Στην πράξη, η σύγκρουση ερμη­νειών έχει οδη­γή­σει σε πλήρη απραξία. Ούτε η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία, ούτε η Πολε­ο­δο­μία διε­νερ­γούν ελέγ­χους, παρά τις καταγ­γε­λίες για αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές και κατα­λή­ψεις παρα­λιών από beach bars. Οι αυτο­ψίες έχουν παγώσει. Οι αυθαί­ρε­τες επε­κτά­σεις «ανθί­ζουν». Και οι εξαγ­γε­λίες για “μηδε­νική ανοχή” παρα­μέ­νουν… στα λόγια.

Η Κτη­μα­τική μάλιστα καταγ­γέλ­λει ότι η Πολε­ο­δο­μία δεν έχει απο­στεί­λει καν επίσημο ερώτημα για γνω­μο­δό­τηση ως προς το ποιος έχει την αρμο­διό­τητα. Επι­κα­λεί­ται δε περι­πτώ­σεις από το 2024, όταν – υπό το ίδιο νομο­θε­τικό πλαίσιο – επι­βλή­θη­καν πρό­στιμα και σφρα­γί­σεις χωρίς να έχει ολο­κλη­ρω­θεί η επα­να­χά­ραξη του αιγια­λού, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι η διοι­κη­τική δράση ήταν δυνατή.

Το νομικό κενό δίνει άτυπη “ασυλία” στην αυθαιρεσία

Το κρίσιμο πρό­βλημα εντο­πί­ζε­ται στο γεγονός ότι, ενώ ο νόμος 5092/2024 προ­βλέ­πει νέα οριο­θέ­τηση του αιγια­λού (η οποία όντως δεν έχει ακόμη γίνει στα Δωδε­κά­νησα), αυτή η εκκρε­μό­τητα χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως πρό­σχημα για την ανα­στολή των ελέγχων.

Ουσια­στικά, η περιοχή έχει βρεθεί σε θεσμικό κενό: οι προη­γού­με­νες οριο­θε­τή­σεις θεω­ρού­νται άκυρες ή ανε­παρ­κείς, ενώ οι νέες δεν έχουν ακόμα θεσμο­θε­τη­θεί. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να μην εφαρ­μό­ζε­ται ούτε το παλιό, ούτε το νέο πλαίσιο, αφή­νο­ντας την κατά­σταση ανε­ξέ­λεγ­κτη.

Η Ρόδος στα όρια της ανοχής – και του νόμου

Καθώς η του­ρι­στική σεζόν ξεκινά με πλη­ρό­τη­τες και προσ­δο­κίες για τζίρους-ρεκόρ, οι παρα­λίες της Ρόδου μετα­τρέ­πο­νται σε γκρίζες ζώνες χωρίς ουσια­στικό έλεγχο. Επι­χει­ρη­μα­τίες αξιο­ποιούν στο έπακρο την αδρά­νεια των αρχών, τοπο­θε­τώ­ντας ξαπλώ­στρες, πέρ­γκο­λες και κατα­σκευές χωρίς αδειο­δό­τηση, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι το πινγκ πονγκ ευθυνών μεταξύ των υπη­ρε­σιών.

Αντί επι­λό­γου: Η σιωπή είναι συνε­νοχή

Η κρίση αρμο­διο­τή­των δεν είναι απλώς ένα τεχνικό πρό­βλημα. Είναι ένα βαθύ πολι­τικό και θεσμικό ζήτημα, που αφήνει την πόλη απρο­στά­τευτη απέ­να­ντι στην αυθαι­ρε­σία και υπο­νο­μεύει το κύρος των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών. Αν δεν υπάρξει άμεσα επίσημη διευ­κρί­νιση, συντο­νι­σμός και πολι­τική απόφαση, η κατά­σταση θα επι­δει­νω­θεί.

Ο Δήμος Ρόδου καλεί­ται να απο­δεί­ξει ότι οι εξαγ­γε­λίες του δεν είναι προ­πέ­τα­σμα καπνού, αλλά μέρος μίας ειλι­κρι­νούς προ­σπά­θειας να μπει τάξη. Και οι εμπλε­κό­με­νες υπη­ρε­σίες οφεί­λουν να ανα­λά­βουν – επι­τέ­λους – την ευθύνη που τους ανα­λο­γεί.

Αλγεινή εντύ­πωση προ­κα­λεί μάλιστα το γεγονός ότι στην Πολε­ο­δο­μία δια­τεί­νο­νται μάλιστα ότι χάνο­νται και έγγραφα της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας, που όμως απο­στέλ­λο­νται με… ηλε­κτρο­νικό πρω­τό­κολλο. Οταν βρί­σκο­νται τα έγγραφα… τότε ανα­κα­λύ­πτο­νται προ­βλή­ματα με τις αρμο­διό­τη­τες!

Νόμοι χωρίς εφαρ­μογή, είναι σαν να μην υπάρ­χουν. Και οι παρα­λίες της Ρόδου δεν αντέ­χουν άλλο να πλη­ρώ­νουν την αδρά­νεια της διοί­κη­σης.