Αναστάσιμες ευχές από τον Ιωάννη Φλεβάρη

«Ήλιος γί­νε­σαι και φως όταν υψώ­νε­σαι στον κόσμο εσταυ­ρω­μέ­νος. Δι­καιο­σύ­νης Δύ­να­μη κι αγά­πης Ου­ρα­νός, όταν ορ­θώ­νε­σαι ξανά Ανα­στη­μέ­νος»

Υπάρ­χουν στιγ­μές που όλοι μας με μια προ­σευ­χή, λίγες λέ­ξεις ή δυο δι­κούς μας στί­χους βιώ­νου­με και με­τα­φέ­ρου­με το μή­νυ­μα της αγά­πης και της Ανά­στα­σης. Με το δικό του τρόπο κάθε ένας εξυ­φαί­νει στη διάρ­κεια της Με­γά­λης Εβδο­μά­δας ή σε ολό­κλη­ρη τη ζωή του τον συμ­βο­λι­σμό που θα κο­ρυ­φω­θεί την ημέρα τη «Λα­μπρή», την ημέρα της ανα­γέν­νη­σης, της αλ­λα­γής και της νίκης. Η με­λω­δία «Ω γλυκύ μου έαρ» αντη­χεί συ­νά­μα με την κο­ρύ­φω­ση της άνοι­ξης και τη διά­χυ­ση του φωτός στον κόσμο.

Σε τού­τον τον ευ­λο­γη­μέ­νο τόπο της γης, τη Ρόδο, τη Δω­δε­κά­νη­σο, το Αι­γαίο και ολό­κλη­ρη την Ελ­λά­δα, οι μέρες αυτές ση­μα­το­δο­τούν μαζί με την προ­σω­πι­κή ανόρ­θω­ση και την έναρ­ξη του θέ­ρους, την επα­νεκ­κί­νη­ση της βιο­μη­χα­νί­ας του του­ρι­σμού, της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας και της ερ­γα­σια­κής πε­ριό­δου για πλή­θος ερ­γα­ζο­μέ­νων, αυ­το­α­πα­σχο­λού­με­νων και επαγ­γελ­μα­τιών.

Η Ρόδος προ­σφέ­ρει πολλά και ζητά να της επι­στρα­φούν τα ανά­λο­γα. Αυτά που δι­καιού­ται σε υπο­δο­μές, ανά­πτυ­ξη, τε­χνι­κά έργα, συ­ντή­ρη­ση των αρ­χι­τε­κτο­νι­κών θη­σαυ­ρών και δια­τή­ρη­ση του πο­λι­τι­στι­κού της πλού­του. Η το­πι­κή κοι­νω­νία θέτει υψη­λούς στό­χους, προ­βά­λει διεκ­δι­κή­σεις και απαι­τεί σύν­θε­ση δυ­νά­με­ων για το καλό του τόπου.

Η επί­τευ­ξη των στό­χων απαι­τεί ικα­νό­τη­τα, απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα, γνώση, δύ­να­μη και πα­ρου­σία πραγ­μα­τι­κή και όχι ει­κο­νι­κή. Πα­ρου­σία πα­ντού, στα κέ­ντρα λήψης απο­φά­σε­ων, στις το­πι­κές επάλ­ξεις, στα ερ­γο­τά­ξια και στο πεδίο.

Ο ψη­φια­κός και εξω­ραϊ­σμέ­νος κό­σμος των ιστο­σε­λί­δων, των χο­ρη­γού­με­νων δη­μο­σιεύ­σε­ων, των φι­λι­κών μέσων και του προ­στα­τευό­με­νου πε­ρι­βάλ­λο­ντος, δεν μπο­ρεί να ανα­κό­ψει ου­σιω­δώς, ούτε να αντι­στρέ­ψει τη ροή και το ρεύμα που εκ­φρά­ζε­ται με τη φωνή του λαού.

Όσοι θέ­λουν και κυ­ρί­ως όσοι μπο­ρούν ας κοι­τά­ξουν προς τον ορί­ζο­ντα. Εκεί θα δουν το στόχο και την προ­ο­πτι­κή που η κοι­νω­νία βλέ­πει ξε­κά­θα­ρα, ζη­τώ­ντας δια­κα­ώς υπευ­θυ­νό­τη­τα, συ­νερ­γα­σία και σύν­θε­ση δυ­νά­με­ων.

Μετά τα Πάθη και τη Σταύ­ρω­ση ακο­λου­θεί, η ανά­τα­ση, η αλ­λα­γή και η νίκη.

Χρό­νια πολλά με υγεία!

Καλή Ανά­στα­ση με ανέ­σπε­ρο Φως!

Ιω­άν­νης Στ. Φλε­βά­ρης

Υπο­ψή­φιος Δή­μαρ­χος Ρόδου

Ανε­ξάρ­τη­τος Πε­ρι­φε­ρεια­κός Σύμ­βου­λος

Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου