Ελπίδες γιά όσους έχουν δάνεια με ελβετικό φράγκο

Οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες του υπουρ­γείου Οικο­νο­μίας παρα­κο­λου­θούν προ­σε­κτικά την εξέλιξη των υπο­θέ­σεων ενυ­πό­θη­κων δανείων σε ελβε­τικό φράγκο που αφορά μεγάλο αριθμό Ελλήνων δανειο­λη­πτών και εξε­τά­ζουν νομο­θε­τι­κές λύσεις που να εναρ­μο­νί­ζουν τη νομο­θε­σία με τις δικα­στι­κές απο­φά­σεις και τις ευρω­παϊ­κές οδηγίες.

Οπως ειδι­κό­τερα ανα­φέ­ρει ο υπουρ­γός Οικο­νο­μίας Γιώργος Στα­θά­κης σε έγγραφό του που δια­βι­βά­στηκε στη Βουλή, ήδη το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ξάνθης εκδί­κασε αγωγή δανειο­λή­πτη που είχε συνάψει στε­γα­στικό δάνειο σε ελβε­τικό φράγκο, κατά τρά­πε­ζας.

Το δικα­στή­ριο έκρινε άκυρο και κατα­χρη­στικό συμ­βα­τικό όρο σύμφωνα με τον οποίο «…εφόσον το δάνειο ή οποιο­δή­ποτε τμήμα του αυτού έχει χορη­γη­θεί σε συνάλ­λαγμα, ο οφει­λέ­της υπο­χρε­ού­ται να τις εκπλη­ρώ­σει εντεύ­θεν υπο­χρε­ώ­σεις του προς την Τράπεζα… είτε σε ευρώ με βάση την τρέ­χουσα τιμή πώλησης του νομί­σμα­τος χορή­γη­σης την ημέρα κατα­βο­λής», ενώ σύμφωνα με το δια­τα­κτικό της από­φα­σης οι κατα­βο­λές που πραγ­μα­το­ποιεί ο ενάγων προς εκπλή­ρωση των υπο­χρε­ώ­σεων του από τη δανειακή σύμβαση πρέπει να υπο­λο­γί­ζο­νται, μετά την ακύρωση, ως κατα­χρη­στι­κού, του ανω­τέ­ρου όρου, από την Τράπεζα με βάση τη συναλ­λαγ­μα­τική ισο­τι­μία των δύο νομι­σμά­των που ίσχυε κατά την ημέρα εκτα­μί­ευ­σης του δανείου».

Αντί­στοι­χες πρω­τό­δι­κες απο­φά­σεις έχουν ληφθεί από τα Μονο­μελή Πρω­το­δι­κεία Ρόδου και Λαμίας, σύμφωνα με τις οποίες έγινε δεκτή η αίτηση δανειο­λη­πτών ελβε­τι­κού φράγκου και δια­τάσ­σε­ται η τράπεζα να ανέ­χε­ται την κατα­βολή των δόσεων με ισο­τι­μία την αρχική ή μικρό­τερη. Στο σημείο αυτό ο κ. Στα­θά­κης υπεν­θυ­μί­ζει ότι σύμφωνα με την οδηγία 2005/29/ΕΚ, οι πάροχοι υπο­χρε­ού­νται να προ­σφέ­ρουν στους κατα­να­λω­τές επαρ­κείς και σαφείς πλη­ρο­φο­ρίες για βασικά στοι­χεία, όπως είναι τα χαρα­κτη­ρι­στικά και η τιμή κάποιου ενυ­πό­θη­κου δανείου, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της συναλ­λαγ­μα­τι­κής ισο­τι­μίας. Θυμίζει ακόμη ότι σύμφωνα με την οδηγία 93/13/ΕΟΚ, ρήτρα σύμ­βα­σης που δημιουρ­γεί σημα­ντική ανι­σορ­ρο­πία μεταξύ των μερών εις βάρος του κατα­να­λωτή θεω­ρεί­ται κατα­χρη­στική και ως εκ τούτου δεν είναι δεσμευ­τική. Η επιβολή της εν λόγω νομο­θε­σίας συνιστά, κατά πρώτο λόγο, ευθύνη των κρατών μελών.

«Οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες του υπουρ­γείου Οικο­νο­μίας, Υπο­δο­μών, Ναυ­τι­λίας και Του­ρι­σμού, παρα­κο­λου­θούν προ­σε­κτικά την εξέλιξη των υπο­θέ­σεων αυτών και εξε­τά­ζουν νομο­θε­τι­κές λύσεις που να εναρ­μο­νί­ζουν τη νομο­θε­σία με τις δικα­στι­κές απο­φά­σεις και τις ευρω­παϊ­κές οδηγίες», ανα­φέ­ρει ο κ. Στα­θά­κης και διευ­κρι­νί­ζει συγκε­κρι­μένα ότι «σε περί­πτωση που οι υπο­θέ­σεις αυτές κατα­στούν αμε­τά­κλη­τες, θα εξε­τα­στεί το ενδε­χό­μενο ενερ­γο­ποί­η­σης της διά­τα­ξης του άρθρου 10 παρ. 21 του ν. 2251/1994 το οποίο προ­βλέ­πει τη δυνα­τό­τητα του αρμό­διου υπουρ­γού, με απόφασή του να καθο­ρί­ζει τους όρους και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις προ­σαρ­μο­γής της συναλ­λα­κτι­κής συμπε­ρι­φο­ράς των προ­μη­θευ­τών στο δεδι­κα­σμένο αμε­τά­κλη­των δικα­στι­κών απο­φά­σεων επί αγωγών κατα­να­λωτή ή ενώσεων κατα­να­λω­τών, καθώς οι συνέ­πειες του δεδι­κα­σμέ­νου έχουν ευρύ­τερο δημόσιο ενδια­φέ­ρον για την εύρυθμη λει­τουρ­γία της αγοράς και την προ­στα­σία των κατα­να­λω­τών».

Ο υπουρ­γός Οικο­νο­μίας ενη­με­ρώ­νει τέλος, ότι στην προ­σφά­τως εκδο­θείσα ευρω­παϊκή οδηγία 2014/17/ΕΕ για την ενυ­πό­θηκη πίστη υπάρχει ειδικό κεφά­λαιο που ρυθ­μί­ζει τα δάνεια σε ξένο νόμισμα και τα δάνεια μετα­βλη­τού επι­το­κίου. Σύμφωνα με αυτήν πρέπει τα κράτη μέλη να εξα­σφα­λί­ζουν ώστε όταν μια σύμβαση πίστω­σης αφορά δάνειο σε ξένο νόμισμα, τη στιγμή που συνά­πτε­ται η σύμβαση, να υπάρχει το κατάλ­ληλο κανο­νι­στικό πλαίσιο ώστε να δια­σφα­λί­ζε­ται του­λά­χι­στον ότι: α) ο κατα­να­λω­τής έχει το δικαί­ωμα να μετα­τρέ­ψει τη σύμβαση πίστω­σης σε εναλ­λα­κτικό νόμισμα υπό ορι­σμέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις ή β) υπάρ­χουν άλλες ρυθ­μί­σεις που περιο­ρί­ζουν τον συναλ­λαγ­μα­τικό κίνδυνο στον οποίο είναι εκτε­θει­μέ­νος ο κατα­να­λω­τής βάσει της σύμ­βα­σης πίστω­σης. Η οδηγία αυτή εφαρ­μό­ζε­ται σε συμ­βά­σεις πίστω­σης που θα συνα­φθούν μετά την 21 Μαρτίου 2016, ενώ ρητά ορί­ζε­ται σε αυτήν ότι τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπί­ζουν περαι­τέρω ρυθ­μί­σεις όσον αφορά τα δάνεια σε ξένο νόμισμα, με την προ­ϋ­πό­θεση ότι αυτές οι ρυθ­μί­σεις δεν έχουν ανα­δρο­μική ισχύ.

«Η ενσω­μά­τωση της Οδηγίας αυτής απο­τε­λεί αρμο­διό­τητα του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών και στη σχετική νομο­πα­ρα­σκευα­στική επι­τροπή, το έργο της οποίας ολο­κλη­ρώ­νε­ται στις 30 Νοεμ­βρίου 2015, συμ­με­τέ­χουν και εκπρό­σω­ποι των αρμο­δίων υπη­ρε­σιών του υπουρ­γείου Οικο­νο­μίας», κάνει γνωστό ο κ. Στα­θά­κης.

Το έγγραφο δια­βι­βά­στηκε μετά από ερώτηση που είχε κατα­θέ­σει η βου­λευ­τής της ΝΔ Άννα Καρα­μανλή με την οποία ζητούσε την ανάληψη νομο­θε­τι­κής πρω­το­βου­λίας για την ελά­φρυνση δανειο­λη­πτών που είχαν συνάψει δάνεια σε ελβε­τικό φράγκο. Η βου­λευ­τής ανέφερε στην ερώτησή της ότι στις αρχές του έτους χιλιά­δες Έλληνες δανειο­λή­πτες οι οποίοι είχαν επι­λέ­ξει να δανει­στούν σε ελβε­τικό φράγκο, βρέ­θη­καν σε δυσχερή θέση μετά την απόφαση της Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας της Ελβε­τίας να δια­κό­ψει τη συναλ­λαγ­μα­τική ισο­τι­μία φράγκου-ευρώ.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ