Αποζημίωση για ψυχική οδύνη στους οικείους της Ελένης Τοπαλούδη

• Ευδο­κί­μησε εν μέρει η αγωγή που άσκησαν κατά των δολο­φό­νων και βιαστών αλλά και των γονέων τους • Προς εκδί­καση σήμερα τρεις αγωγές εις βάρος εκπαι­δευ­τι­κών που υπέβαλε ο Ροδίτης δολο­φό­νος

Η τραγική υπόθεση της Ελένης Τοπα­λούδη παρα­μέ­νει ένα δια­χρο­νικό σύμβολο της βαρ­βα­ρό­τη­τας που μπορεί να φτάσει η ανθρώ­πινη φύση.

Η άγρια δολο­φο­νία και ομα­δι­κός βιασμός της 21χρονης φοι­τή­τριας, τον Νοέμ­βριο του 2018, συγκλό­νι­σαν το πανελ­λή­νιο.

Το έγκλημα σημειώ­θηκε στους Πεύκους Λίνδου της Ρόδου, όπου οι δύο δράστες, ένας Αλβανός κι ένας ημε­δα­πός, εκτέ­λε­σαν μεθο­δικά τις απο­τρό­παιες πράξεις τους.

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την υπ’ αρίθμ. 23/2025 απόφαση, που εξέδωσε χθες, επε­δί­κασε χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση στους συγ­γε­νείς της Ελένης, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τη βαθιά ψυχική οδύνη και τον αξε­πέ­ρα­στο πόνο τους.

Η απόφαση αυτή έρχεται ως σημα­ντική δικαί­ωση, ενι­σχύ­ο­ντας το αίσθημα της δικαιο­σύ­νης σε μία υπόθεση που έχει ήδη στιγ­μα­τί­σει την ελλη­νική κοι­νω­νία.

Η φοι­τή­τρια Ελένη Τοπα­λούδη υπήρξε θύμα ομα­δι­κού βιασμού και ανθρω­πο­κτο­νίας από πρόθεση, που τελέ­στηκε σε ήρεμη ψυχική κατά­σταση από τους δράστες.

Σύμφωνα με την κατα­δι­κα­στική απόφαση, οι δύο δράστες πρώτα βίασαν και βασά­νι­σαν την Ελένη για τρεις ώρες, στη συνέ­χεια προ­σπά­θη­σαν να καθα­ρί­σουν τον χώρο του εγκλή­μα­τος και τελικά την μετέ­φε­ραν σε απο­μο­νω­μένη τοπο­θε­σία. Εκεί, την έριξαν ζωντανή από έναν γκρεμό στη θάλασσα, επι­φέ­ρο­ντας τον θάνατό της από πνιγμό, ενώ ήταν ήδη βαρύ­τατα τραυ­μα­τι­σμένη και σε ημι­κω­μα­τώδη κατά­σταση.

Οι δράστες, κατα­δι­κά­στη­καν αμε­τα­κλή­τως, μετά και την απόρ­ριψη της αναι­ρέ­σεώς τους, σε ισόβια κάθειρξη για την ανθρω­πο­κτο­νία και σε 15 χρόνια κάθειρξη. Δεν τους έχει ανα­γνω­ρι­στεί κανένα ελα­φρυ­ντικό.

Οι ενά­γο­ντες και οι διεκ­δι­κή­σεις

Οι ενά­γο­ντες, δηλαδή οι γονείς της Ελένης, Ιωάννης Τοπα­λού­δης και Κυριακή Αρμου­τί­δου, ο αδελφός της, η γιαγιά της και άλλοι συγ­γε­νείς, προ­σέ­φυ­γαν στο αστικό δικα­στή­ριο διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις για την ψυχική οδύνη που υπέ­στη­σαν.

Στην αγωγή τους, που κατα­τέ­θηκε σύμφωνα με το άρθρο 932 του Αστικού Κώδικα, υπο­γραμ­μί­ζε­ται η πρω­το­φα­νής βιαιό­τητα των πράξεων, καθώς και ο δόλος και η μεθο­δι­κό­τητα με την οποία οι δράστες προ­σπά­θη­σαν να απο­κρύ­ψουν τις εγκλη­μα­τι­κές τους ενέρ­γειες.

Η οικο­γέ­νεια της Ελένης ισχυ­ρί­στηκε επίσης ότι οι πατε­ρά­δες των δραστών φέρουν ευθύνες για την έλλειψη επί­βλε­ψης των παιδιών τους, παρά το παρα­βα­τικό τους ιστο­ρικό. Ειδι­κό­τερα, ο πατέρας του ημε­δα­πού καταγ­γέλ­θηκε από τους γονείς του θύματος για από­πειρα συγκά­λυ­ψης των πράξεων του γιου του, ενώ ο πατέρας του αλλο­δα­πού ότι δεν είχε λάβει τα απα­ραί­τητα μέτρα απο­τρο­πής των παρα­βα­τι­κών ενερ­γειών του γιου του.

Οι ενά­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι ο τρίτος ενα­γό­με­νος, πατέρας του πρώτου ενα­γό­με­νου, συνέ­βαλε με πράξεις και παρα­λεί­ψεις του στις εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες του γιου του, τόσο πριν όσο και μετά τη δολο­φο­νία της Ελένης Τοπα­λούδη.

Συγκε­κρι­μένα, παρα­μέ­λησε την επο­πτεία του, παρότι γνώριζε τον βίαιο χαρα­κτήρα του, ενώ την ημέρα της δολο­φο­νίας του επέ­τρεψε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει το αυτο­κί­νητό του, που απο­τέ­λεσε εργα­λείο του εγκλή­μα­τος, όπως ανα­φέ­ρε­ται σε κατα­δι­κα­στική απόφαση.

Επίσης, φέρεται να απέ­κρυψε στην προ­α­νά­κριση κρί­σι­μες πλη­ρο­φο­ρίες, όπως το γεγονός ότι το αυτο­κί­νητο είχε χρη­σι­μο­ποι­η­θεί από τον γιο του για τη μετα­φορά και τις εγκλη­μα­τι­κές πράξεις, ενώ εντός του υπήρχαν εμφανή ίχνη αίματος, τα οποία επι­χεί­ρησε να καθα­ρί­σει.

Η οικο­γέ­νεια Τοπα­λούδη ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο τρίτος ενα­γό­με­νος προ­σπά­θησε ακόμη να συγκα­λύ­ψει τις εγκλη­μα­τι­κές πράξεις του γιου του, δημιουρ­γώ­ντας δυσκο­λίες στις ανα­κρι­τι­κές δια­δι­κα­σίες. Ειδι­κό­τερα, ισχυ­ρί­ζε­ται πως παρείχε οδηγίες στον γιο του να μην κατα­θέ­σει στις λιμε­νι­κές αρχές, ενώ είχε πλήρη γνώση της παρα­βα­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς του, της βίαιης φύσης του, αλλά και της χρήσης ναρ­κω­τι­κών ουσιών. Επι­πλέον, φέρεται να επι­σκέ­φθηκε ψυχί­α­τρο, μετά τα εγκλή­ματα, για να εξα­σφα­λί­σει φαρ­μα­κευ­τική αγωγή για τον γιο του, ώστε να επω­φε­λη­θεί δικα­στικά. Οι ενά­γο­ντες θεωρούν ότι ο πατέρας είχε ευθύνη επο­πτείας και ιδιαί­τε­ρης φρο­ντί­δας για τον γιο του, δεδο­μέ­νου ότι ήταν 21 ετών και σε μετε­φη­βική ηλικία.

Ανα­φο­ρικά με τον πατέρα του δεύ­τε­ρου ενα­γό­με­νου, οι ενά­γο­ντες υπο­στη­ρί­ζουν ότι και αυτός φέρει ευθύνη, καθώς δεν επέ­δειξε την απαι­τού­μενη επί­βλεψη και δεν απέ­τρεψε τις εγκλη­μα­τι­κές ενέρ­γειες του 19χρονου γιου του, οι οποίες περι­λάμ­βα­ναν τον βιασμό και τη δολο­φο­νία της Ελένης Τοπα­λούδη, καθώς και έναν άλλο βιασμό τρεις ημέρες αργό­τερα. Υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι η πλημ­με­λής επι­μέ­λεια και η σιωπή του πατέρα συνέ­βα­λαν στις πράξεις του γιου του, ανα­δει­κνύ­ο­ντας την ευθύνη του στην υπόθεση.

Η απόφαση του δικα­στη­ρίου

Το δικα­στή­ριο με την απόφασή του θεώρησε την αγωγή ως μη ασκη­θείσα ως προς τον πρώτο και τρίτον των ενα­γο­μέ­νων και συγκε­κρι­μένα τον ημεδαπό κατη­γο­ρού­μενο και τον πατέρα του, καθώς η αγωγή, όπως προ­έ­κυψε δεν τους είχε επι­δο­θεί νομό­τυπα.

Η πλευρά των ενα­γό­με­νων ημε­δα­πών, όπως εξέθεσε ο συνή­γο­ρός τους κ. Χάρης Αμπρά­ζης, είχε υπο­βά­λει ένσταση ότι τυγ­χά­νει ανυ­πό­στατη η παραγ­γε­λία και άκυρη η όποια επίδοση και πως η αγωγή τυγ­χά­νει μη ασκη­θείσα.

Απορ­ρί­φθηκε η αγωγή ως προς τον πατέρα του αλλο­δα­πού κατη­γο­ρού­με­νου και έγινε δεκτή ως προς εκείνον.

Υπο­χρε­ώ­νει έτσι τον αλλο­δαπό δολο­φόνο και βιαστή να κατα­βά­λει τα εξής ποσά:

-240.000 ευρώ στον πατέρα, Ιωάννη Τοπα­λούδη.

-240.000 ευρώ στη μητέρα, Κυριακή Αρμου­τί­δου.

-200.000 ευρώ στον αδελφό της.

-100.000 ευρώ στη γιαγιά της.

-100.000 ευρώ στους κλη­ρο­νό­μους του παππού της.

-25.000 ευρώ σε κάθε έναν από τους θείους της.

Η απόφαση κηρύ­χθηκε προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή, εξα­σφα­λί­ζο­ντας την άμεση απο­κα­τά­σταση, έστω και εν μέρει, για τους ενά­γο­ντες.

Οι αλλο­δα­ποί κατη­γο­ρού­με­νοι εκπρο­σω­πή­θη­καν από τον κ. Γιώργο Κυπραίο και οι ενά­γο­ντες από τον δικη­γόρο κ. Ευάγ­γελο Γκιου­γκή.

Σήμερα δικά­ζο­νται ακόμη τρεις αγωγές

Στο μεταξύ σήμερα το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου θα εξε­τά­σει τρεις αγωγές που υπέβαλε ο Ροδίτης, κατα­δι­κα­σθείς αμε­τά­κλητα σε ισόβια και 15 έτη κάθειρ­ξης .

Πρώτη αγωγή: Στρέ­φε­ται κατά ενός εκπαι­δευ­τι­κού, τον οποίο ο ισο­βί­της κατη­γο­ρεί για παρα­βί­αση προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων, αναληθή κατά­θεση και συκο­φα­ντική δυσφή­μηση. Ζητεί απο­ζη­μί­ωση ύψους 255.000 ευρώ και χρη­μα­τική ποινή 3.000 ευρώ για κάθε μελ­λο­ντική παρά­βαση.

Δεύτερη αγωγή: Αφορά άλλο εκπαι­δευ­τικό, για τον οποίο ο ενάγων ισχυ­ρί­ζε­ται ότι επίσης κατέ­θεσε ψευδώς εις βάρος του. Ζητεί το ίδιο ποσό απο­ζη­μί­ω­σης και τις ίδιες ποινές.

Τρίτη αγωγή: Στρέ­φε­ται κατά τρίτου εκπαι­δευ­τι­κού για ψευδή κατά­θεση. Ο ισο­βί­της διεκ­δι­κεί απο­ζη­μί­ωση 275.000 ευρώ και χρη­μα­τική ποινή 3.000 ευρώ για κάθε παρα­βί­αση.

Σημειώ­νε­ται ότι ακόμη μία αγωγή που είχε ασκηθεί πριν από τις ανωτέρω ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου εις βάρος μίας τέταρ­της εκπαι­δευ­τι­κού με άλλη απόφαση που εκδό­θηκε χθες το δικα­στή­ριο έκρινε εαυτόν αναρ­μό­διο και την παρέ­πεμψε προς εξέταση ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.