Η τελική πράξη στο δικαστικό θρίλερ της δολοφονίας και του βιασμού της Ελένης Τοπαλούδη

Αντί­στροφη μέτρηση για την ορι­στική ετυ­μη­γο­ρία του Αρείου Πάγου • Οι ισχυ­ρι­σμοί της υπε­ρά­σπι­σης: Αμφι­σβη­τώ­ντας την απόφαση και ζητώ­ντας ανα­τροπή • Ανάλυση της αίτησης επα­νε­ξέ­τα­σης της από­φα­σης του Αρείου Πάγου

Στις 21 Ιανουα­ρίου 2025, το ΣΤ’ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, όπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», εξέτασε την αίτηση επα­νε­ξέ­τα­σης της από­φα­σης που είχε απορ­ρί­ψει προη­γού­με­νες αιτή­σεις αναί­ρε­σης των κατα­δι­κα­σθέ­ντων για τη δολο­φο­νία της νεαρής φοι­τή­τριας Ελένης Τοπα­λούδη.

Η απόφαση του ίδιου τμή­μα­τος, η οποία είχε εκδοθεί τον Μάιο του 2024, είχε επι­κυ­ρώ­σει τις ποινές των δύο ανδρών που κρί­θη­καν ένοχοι για τη στυγερή δολο­φο­νία και τον ομαδικό βιασμό της.

Η φοι­τή­τρια, 21 ετών, έπεσε θύμα απί­στευ­της βίας τον Νοέμ­βριο του 2018. Οι δύο δράστες, ο 23χρονος ημε­δα­πός και ο 21χρονος Αλβανός, την παρέ­λα­βαν από την κατοι­κία της και την οδή­γη­σαν σε ερημική τοπο­θε­σία, όπου υπέστη άγρια σεξουα­λική κακο­ποί­ηση.

Έπειτα, ενώ ήταν ημι­λι­πό­θυμη, την έριξαν στη θάλασσα, προ­κα­λώ­ντας τον πνιγμό της. Τα γεγο­νότα που απο­κα­λύ­φθη­καν κατά τη διάρ­κεια της δίκης ανέ­δει­ξαν την πρω­το­φανή βαρ­βα­ρό­τητα της πράξης, συγκλο­νί­ζο­ντας το πανελ­λή­νιο και εντεί­νο­ντας τη συζή­τηση για την έμφυλη βία και την προ­στα­σία των θυμάτων.

Οι ισχυ­ρι­σμοί της υπε­ρά­σπι­σης: Αμφι­σβη­τώ­ντας την απόφαση και ζητώ­ντας ανα­τροπή

Ο 23χρονος ημε­δα­πός, μέσω του νομικού του εκπρο­σώ­που κ. Χάρη Αμπράζη, υπο­στη­ρί­ζει πως η δικα­στική απόφαση περιέ­χει σοβαρά σφάλ­ματα και ελλεί­ψεις στην αξιο­λό­γηση των απο­δει­κτι­κών στοι­χείων.

1. Το τεκ­μή­ριο της αθω­ό­τη­τας και δημό­σιες δηλώ­σεις

Ένα από τα κεντρικά σημεία της αίτησης αφορά στην επί­κληση του τεκ­μη­ρίου αθω­ό­τη­τας, με ανα­φο­ρές σε δηλώ­σεις που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της υπε­ρά­σπι­σης, προ­δί­κα­σαν την ενοχή του κατη­γο­ρου­μέ­νου πριν από την ορι­στική δικα­στική κρίση. Η αίτηση κάνει λόγο για δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις κρα­τι­κών αξιω­μα­τού­χων και εκπρο­σώ­πων των αρχών που φέρο­νται να παρα­βί­α­σαν το δικαί­ωμα σε δίκαιη δίκη.

2. Η εκτί­μηση των απο­δει­κτι­κών στοι­χείων

Η υπε­ρά­σπιση εστιά­ζει στην αξιο­λό­γηση συγκε­κρι­μέ­νων απο­δει­κτι­κών στοι­χείων από το δικα­στή­ριο. Συγκε­κρι­μένα, γίνεται αναφορά σε οπτι­κο­α­κου­στικό υλικό (βίντεο), το οποίο, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της αίτησης, δεν εκτι­μή­θηκε ορθά σε σχέση με μαρ­τυ­ρι­κές κατα­θέ­σεις. Ειδι­κό­τερα, η απόφαση του Εφε­τείου βασί­στηκε στην κατά­θεση μάρτυρα, ο οποίος περιέ­γραψε σκηνές αντί­θε­τες με ό,τι κατα­γρά­φε­ται στο εν λόγω βίντεο.

3. Ζητή­ματα σχετικά με την ιατρο­δι­κα­στική έκθεση

Ένα άλλο σημείο που επι­ση­μαί­νε­ται αφορά στην ερμη­νεία των πορι­σμά­των της ιατρο­δι­κα­στι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης. Στην απόφαση του Αρείου Πάγου ανα­φέ­ρε­ται ότι η έλλειψη συγκε­κρι­μέ­νων κακώ­σεων στα γεν­νη­τικά όργανα του θύματος δεν αναιρεί την τέλεση του βιασμού. Η υπε­ρά­σπιση, ωστόσο, υπο­στη­ρί­ζει ότι η απόφαση παρου­σιά­ζει αντι­φά­σεις ως προς την ύπαρξη ή μη αντί­στα­σης του θύματος.

4. Το ζήτημα της δικο­νο­μι­κής ακρί­βειας

Η αίτηση επα­νε­ξέ­τα­σης θέτει επίσης ζήτημα ακυ­ρό­τη­τας της δια­δι­κα­σίας λόγω φερό­με­νων λαθών στην κλήση του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Συγκε­κρι­μένα, γίνεται λόγος για ανα­ντι­στοι­χία στις ημε­ρο­μη­νίες της κλήσης που επι­δό­θηκε στον κατη­γο­ρού­μενο, γεγονός που, σύμφωνα με την υπε­ρά­σπιση, συνιστά παρα­βί­αση των δικο­νο­μι­κών δια­τά­ξεων. Επι­πλέον, ανα­φέ­ρε­ται ότι η κλήση δεν επι­δό­θηκε στον συνή­γορο υπε­ρά­σπι­σης, παρά μόνο στον κρα­τού­μενο, ο οποίος ακο­λου­θεί φαρ­μα­κευ­τική αγωγή.

5. Μη συλλογή ψηφια­κών στοι­χείων

Ένα ακόμη σημείο που προ­βάλ­λε­ται αφορά τη μη συλλογή και εξέταση κρί­σι­μων ψηφια­κών δεδο­μέ­νων από τις ηλε­κτρο­νι­κές συσκευές του θύματος. Κατά την υπε­ρά­σπιση, η μη αξιο­ποί­ηση αυτών των στοι­χείων επη­ρε­ά­ζει την πλη­ρό­τητα της απο­δει­κτι­κής δια­δι­κα­σίας.

6. Παρά­σταση πολι­τι­κής αγωγής

Η υπε­ρά­σπιση εγείρει ενστά­σεις σχετικά με τη νομι­μό­τητα της παρά­στα­σης προς υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας από την πολι­τική αγωγή. Ανα­φέ­ρε­ται ότι στη δήλωση των συγ­γε­νών του θύματος υπήρχαν δια­τυ­πώ­σεις που δεν πλη­ρού­σαν τις δικο­νο­μι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις και ότι το δικα­στή­ριο όφειλε να ελέγξει αυτε­παγ­γέλ­τως την εγκυ­ρό­τητα της παρά­στα­σης.

7. Το ζήτημα της αρι­στε­ρο­χει­ρίας

Ένα από τα βασικά επι­χει­ρή­ματα που προ­βάλ­λο­νται αφορά στο γεγονός ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος είναι αρι­στε­ρό­χει­ρας, ενώ, σύμφωνα με την υπε­ρά­σπιση, τα τραύ­ματα που προ­κλή­θη­καν στο θύμα δεί­χνουν δράστη δεξιό­χειρα. Επι­ση­μαί­νε­ται ότι αυτό το στοι­χείο δεν απα­ντή­θηκε επαρκώς από τα δικα­στή­ρια.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος θεωρεί ότι τα ανωτέρω συνι­στούν ουσιώδη λάθη στην απονομή της δικαιο­σύ­νης και ζητά την επα­νε­ξέ­ταση της από­φα­σης με νέα αξιο­λό­γηση των απο­δει­κτι­κών στοι­χείων και των επι­χει­ρη­μά­των της υπε­ρά­σπι­σης.

Η αντί­δραση της Εισαγ­γε­λίας και της πολι­τι­κής αγωγής

Η αντει­σαγ­γε­λέας του Αρείου Πάγου που είχε εξε­τά­σεις τους ίδιους ως άνω ισχυ­ρι­σμούς είχε προ­τεί­νει την απόρ­ριψη της αίτησης αναί­ρε­σης, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η πρω­τό­δικη και εφε­τειακή δια­δι­κα­σία διε­ξή­χθη σύμφωνα με τον νόμο.

Ειδι­κό­τερα, ανέφερε ότι:

-Η απόφαση του εφε­τείου ήταν πλήρως αιτιο­λο­γη­μένη και βασί­στηκε σε πλήρη και αντι­κει­με­νική αξιο­λό­γηση των απο­δει­κτι­κών στοι­χείων.

-Δεν υπήρξε παρα­βί­αση των δικαιω­μά­των των κατη­γο­ρου­μέ­νων.

-Το δικα­στή­ριο εφάρ­μοσε ορθά το νομικό πλαίσιο, ενώ όλα τα απο­δει­κτικά μέσα εξε­τά­στη­καν ενδε­λε­χώς.

Οι συνή­γο­ροι της οικο­γέ­νειας της φοι­τή­τριας στά­θη­καν στο πλευρό της εισαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η δικα­στική δια­δι­κα­σία ακο­λού­θησε όλες τις αρχές του δικαίου και ότι η ποινή που επι­βλή­θηκε στους κατη­γο­ρου­μέ­νους ήταν απο­λύ­τως δικαιο­λο­γη­μένη.

Τόνισαν επίσης ότι η υπόθεση αυτή απο­τέ­λεσε σημείο ανα­φο­ράς για την κατα­πο­λέ­μηση της έμφυλης βίας και την προ­στα­σία των θυμάτων τέτοιων εγκλη­μά­των.

Το επόμενο βήμα

Η υπόθεση βρί­σκε­ται πλέον ενώπιον του Αρείου Πάγου, ο οποίος καλεί­ται να απο­φα­σί­σει αν θα προ­χω­ρή­σει σε νέα εξέταση των στοι­χείων ή αν θα απορ­ρί­ψει την αίτηση επα­νε­ξέ­τα­σης.

Το απο­τέ­λε­σμα αυτής της δια­δι­κα­σίας δεν αφορά μόνο στους εμπλε­κό­με­νους, αλλά απο­τε­λεί και ένα σημα­ντικό μήνυμα για τη δικαιο­σύνη, τη νομο­λο­γία και την αντι­με­τώ­πιση σοβαρών εγκλη­μά­των στη χώρα.

Η δικα­στική μάχη συνε­χί­ζε­ται, αλλά η κοι­νω­νία έχει ήδη κατα­λή­ξει: η μνήμη της αδι­κο­χα­μέ­νης φοι­τή­τριας δεν θα ξεχα­στεί, και ο αγώνας για δικαιο­σύνη θα είναι διαρκής.