Α. Γιαννικουρής: «Το ελληνικό κράτος κινείται στα όρια της παράνοιας»!

Συ­νέ­ντευ­ξη στη

Μαρία Χον­δρο­γιάν­νη

«Η κα­ταλ­λη­λό­τε­ρη και πιο ασφα­λής υπο­ψη­φιό­τη­τα, που μπο­ρεί να εγ­γυ­η­θεί την ενό­τη­τα της ΝΔ και να συν­θέ­σει ένα σχήμα, όπου η πείρα και το νέο θα βρί­σκο­νται σε αγα­στή συ­νερ­γα­σία, κατά τη δική μου γνώμη, είναι αυτή του κ. Μεϊ­μα­ρά­κη».

Αυτό ανα­φέ­ρει, με­τα­ξύ άλλων, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ», ο γραμ­μα­τέ­ας του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου Ρόδου κ. Αντώ­νης Γιαν­νι­κου­ρής με αφορ­μή τις εκλο­γές για την ανά­δει­ξη νέου προ­έ­δρου στη ΝΔ.

«Η Νέα Δη­μο­κρα­τία, πρέ­πει να ικα­νο­ποι­ή­σει το αί­τη­μα της κοι­νω­νί­ας, στην ανα­ζή­τη­ση του “νέου”. Του “νέου” που όμως με­τα­φρά­ζε­ται σε προ­τά­σεις και όχι σε σύν­θη­μα που απλά που­λά­ει.Πρέ­πει λοι­πόν, να προ­χω­ρή­σει σε εκ βά­θρων ανα­συ­γκρό­τη­ση των δομών της και ου­σια­στι­κή ανα­νέ­ω­ση των στε­λε­χών της. Επι­βάλ­λε­ται να γίνει ένα κόμμα σύγ­χρο­νο. Ένα κόμμα δη­μιουρ­γί­ας που θα ικα­νο­ποιεί τις ανά­γκες της επο­χής μας, θα πα­ρά­γει λύ­σεις και θα κα­τα­φέ­ρει να προ­σελ­κύ­σει τα πα­ρα­γω­γι­κά στοι­χεία της κοι­νω­νία», το­νί­ζει ο κ. Γιαν­νι­κου­ρής.

Σε ερώ­τη­ση αν η κυ­βέρ­νη­ση κα­τα­φέ­ρει να βγά­λει τη χώρα από το αδιέ­ξο­δο με την πο­λι­τι­κή που ακο­λου­θεί, ο κ. Γιαν­νι­κου­ρής το­νί­ζει πως χά­θη­κε πο­λύ­τι­μος χρό­νος και δη­μιουρ­γή­θη­κε με­γά­λο δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό.

«Χά­σα­με πο­λύ­τι­μο χρόνο για να ανοί­ξου­με μόνοι μας ένα τε­ρά­στιο δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό και να βρε­θού­με σχε­δόν εκεί που ήμα­σταν το 2009. Εν τω με­τα­ξύ το κρά­τος κι­νεί­ται στα όρια της πα­ρά­νοιας, στο όνομα μιας πα­τριω­τι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης, που υπο­τί­θε­ται θα είχε μια πα­ρα­μυ­θέ­νια κα­τά­λη­ξη προς όφε­λος του ελ­λη­νι­κού λαού, γιατί οι Ευ­ρω­παί­οι Εταί­ροι μας, θα συμ­φω­νού­σαν σε όλα και θα μας χρη­μα­το­δο­τού­σαν χωρίς πε­ριο­ρι­σμούς», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Γιαν­νι­κου­ρής.

Η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Γιαν­νι­κου­ρή, ανα­λυ­τι­κά:

• Έχει ξε­κι­νή­σει η αντί­στρο­φη μέ­τρη­ση για την διε­ξα­γω­γή εκλο­γών στις 22 Νο­εμ­βρί­ου για την ανά­δει­ξη νέου προ­έ­δρου στη ΝΔ. Πι­στεύ­ε­τε πως οι εκλο­γές τε­λι­κά θα δι­χά­σουν το κόμμα;

Είμαι από αυ­τούς που υπο­στη­ρί­ζουν ότι η ΝΔ, μάλ­λον ακο­λου­θεί την ανά­πο­δη οδό. Ξε­κι­νά­ει από το τέλος για να πάει στην αρχή. Θα ήταν πιο χρή­σι­μο, πρώτα να γίνει μια ανα­δρο­μή στον τε­λευ­ταίο χρόνο. Να απο­τι­μη­θούν τα απο­τε­λέ­σμα­τα των τε­λευ­ταί­ων εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σε­ων, να δια­πι­στω­θούν τα λάθη και επι­τέ­λους να γίνει αυ­το­κρι­τι­κή. Να ανα­ζη­τή­σου­με δη­λα­δή, το λόγο που η κοι­νω­νία γυ­ρί­ζει επι­δει­κτι­κά την πλάτη στην ΝΔ και την απορ­ρί­πτει, χωρίς όμως την ίδια στιγ­μή να κάνει μια κα­λύ­τε­ρη επι­λο­γή.

Είναι προ­φα­νές ότι η δια­δι­κα­σία ανά­δει­ξης νέου προ­έ­δρου της Νέας Δη­μο­κρά­τί­ας σε αυτή την κρί­σι­μη στιγ­μή για τη χώρα θα δη­μιουρ­γή­σει τριγ­μούς στο εσω­τε­ρι­κό του κόμ­μα­τος. Για αυτό το λόγο, θα πρέ­πει να λει­τουρ­γή­σου­με με νη­φα­λιό­τη­τα και χα­μη­λούς τό­νους. Σκο­πός είναι να βγού­με κερ­δι­σμέ­νοι από αυτή την εκλο­γή και ως κόμμα να δώ­σου­με λύ­σεις, προ­κει­μέ­νου να δοθεί διέ­ξο­δος στο αδιέ­ξο­δο που έχει πε­ριέλ­θει η πα­τρί­δα μας.

Τα κόμ­μα­τα είναι οι πυ­λώ­νες της δη­μο­κρα­τί­ας. Πρέ­πει και οφεί­λουν να στέ­κο­νται στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων. Η Νέα Δη­μο­κρα­τία επι­βάλ­λε­ται να είναι η πα­ρά­τα­ξη της ενό­τη­τας.

• Χρειά­ζε­ται ανα­νέ­ω­ση και ανα­διάρ­θρω­ση η ΝΔ για να μπο­ρέ­σει πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά να αντι­πα­λέ­ψει την κυ­βέρ­νη­ση; Πόσο εφι­κτό είναι αυτό;

Ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής ίδρυ­σε το 1974 ένα αστι­κό κόμμα για να εκ­συγ­χρο­νί­σει την Ελ­λά­δα, σε μια κρί­σι­μη εποχή με πολύ δύ­σκο­λες συν­θή­κες και σε ένα πε­ρι­βάλ­λον πο­λι­τι­κά αστα­θές. Προ­ο­δευ­τι­κά η Νέα Δη­μο­κρα­τία έχασε την ταυ­τό­τη­τά της, διότι έκανε στρα­τη­γι­κές επι­λο­γές ξένες προς τις κα­τα­στα­τι­κές της αρχές. Το 2009 οι πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις οδή­γη­σαν τη χώρα σε μια πε­ρί­ο­δο αλ­λα­γών, όμως η Νέα Δη­μο­κρα­τία έμει­νε στά­σι­μη. Αδυ­να­τεί πια να δώσει πει­στι­κές απα­ντή­σεις στην κοι­νω­νία.

Και όσοι εντός της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας ονει­ρεύ­ο­νται εκλο­γι­κές νίκες και σύ­ντο­μη επι­στρο­φή στην εξου­σία, απλώς εθε­λο­τυ­φλούν και απο­φεύ­γουν να αντι­με­τω­πί­σουν την αλή­θεια.

Η Νέα Δη­μο­κρα­τία, πρέ­πει να ικα­νο­ποι­ή­σει το αί­τη­μα της κοι­νω­νί­ας, στην ανα­ζή­τη­ση του «νέου». Του «νέου» που όμως με­τα­φρά­ζε­ται σε προ­τά­σεις και όχι σε σύν­θη­μα που απλά που­λά­ει.

Πρέ­πει λοι­πόν, να προ­χω­ρή­σει σε εκ βά­θρων ανα­συ­γκρό­τη­ση των δομών της και ου­σια­στι­κή ανα­νέ­ω­ση των στε­λε­χών της. Επι­βάλ­λε­ται να γίνει ένα κόμμα σύγ­χρο­νο. Ένα κόμμα δη­μιουρ­γί­ας που θα ικα­νο­ποιεί τις ανά­γκες της επο­χής μας, θα πα­ρά­γει λύ­σεις και θα κα­τα­φέ­ρει να προ­σελ­κύ­σει τα πα­ρα­γω­γι­κά στοι­χεία της κοι­νω­νί­ας. Που δεν θα απο­κλεί­ει τους ικα­νούς, στο όνομα των εσω­κομ­μα­τι­κών ισορ­ρο­πιών. Θα φέρει κοντά τους νέους και θα αξιο­ποιεί την εμπει­ρία. Θα έχει ρε­α­λι­στι­κό σχέ­διο και όραμα για τις επό­με­νες γε­νιές.

Όταν η ΝΔ, κα­τα­φέ­ρει να συν­θέ­σει την ιδε­ο­λο­γι­κή της πλατ­φόρ­μα προ­σαρ­μο­σμέ­νη στα νέα δε­δο­μέ­να και έχο­ντας ανα­συ­ντά­ξει πλή­ρως τις δυ­νά­μεις της, τότε μόνον θα μπο­ρέ­σει να διεκ­δι­κή­σει με αξιώ­σεις την δια­κυ­βέρ­νη­ση αυτού του τόπου και να κερ­δί­σει την ιδε­ο­λο­γι­κή μάχη απέ­να­ντι στην κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

• Ποιόν θε­ω­ρεί­τε κα­ταλ­λη­λό­τε­ρο για τη θέση του προ­έ­δρου της ΝΔ από τους τέσ­σε­ρις υπο­ψη­φί­ους και γιατί;

Και οι 4 υπο­ψή­φιοι, είναι αξιό­λο­γοι πο­λι­τι­κοί με ση­μα­ντι­κή δια­δρο­μή. Εκ­προ­σω­πούν ο κα­θε­νάς, δια­φο­ρε­τι­κό κομ­μά­τι της κοι­νω­νί­ας. Είναι αξιέ­παι­νο και μόνο που δη­λώ­νουν το παρών σε αυτή την ανα­μέ­τρη­ση, δεί­χνο­ντας με αυτό τον τρόπο, την ανη­συ­χία τους για το μέλ­λον αυτού του τόπου. Όμως πρέ­πει κα­θέ­νας από εμάς να πάρει μια ξε­κά­θα­ρη θέση. Η κα­ταλ­λη­λό­τε­ρη και πιο ασφα­λής υπο­ψη­φιό­τη­τα, που μπο­ρεί να εγ­γυ­η­θεί την ενό­τη­τα της πα­ρά­τα­ξης και να συν­θέ­σει ένα σχήμα, όπου η πείρα και το νέο θα βρί­σκο­νται σε αγα­στή συ­νερ­γα­σία, κατά τη δική μου γνώμη, είναι αυτή του κ. Μεϊ­μα­ρά­κη.

• Είναι στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση η εκλο­γή προ­έ­δρου από τη βάση του κόμ­μα­τος τα μέλη και τους φί­λους;

Βε­βαί­ως και είναι στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση, να εκλέ­γο­νται πρό­ε­δροι κομ­μά­των από την βάση. Είναι απο­λύ­τως δη­μο­κρα­τι­κό, να απευ­θύ­νε­σαι στην κοι­νω­νία. Αρκεί να έχου­με ορί­σει, ποιά είναι η βάση του κόμ­μα­τος που θα συμ­με­τά­σχει στην εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία, ώστε να δια­σφα­λι­σθεί η αξιο­πι­στία του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος.

• Αι­σιο­δο­ξεί­τε πως η κυ­βέρ­νη­ση θα κα­τα­φέ­ρει να βγά­λει τη χώρα από το αδιέ­ξο­δο με την πο­λι­τι­κή που ακο­λου­θεί ή θα δη­μιουρ­γη­θεί ακόμη με­γα­λύ­τε­ρη ύφεση;

Τι ακρι­βώς συ­νέ­βη στην Ελ­λά­δα του 2015; Να δούμε λίγο τα γε­γο­νό­τα από την αρχή. Εγι­ναν πρό­ω­ρες εκλο­γές, υπό τον εκ­βια­σμό της εκλο­γής του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας. Κα­τό­πιν εξε­λέ­γη Πρό­ε­δρος, με ευ­ρύ­τα­τη πλειο­ψη­φία από την νέα Βουλή, ο οποί­ος κάλ­λι­στα θα μπο­ρού­σε να έχει εκλε­γεί από τον Δε­κέμ­βριο και το ατύ­χη­μα να είχε απο­φευ­χθεί.

Πέ­ρυ­σι η χώρα μας, είχε ει­σέλ­θει δειλά σε τρο­χιά ανά­πτυ­ξης και σύμ­φω­να με τις προ­βλέ­ψεις θα εί­χα­με θε­τι­κό ρυθμό ανά­πτυ­ξης το 2015. Ξένες επεν­δύ­σεις είχαν ει­σέλ­θει στην Ελ­λά­δα. Είχαν προ­σφερ­θεί για με­γά­λες αλλά και μι­κρό­τε­ρες επεν­δύ­σεις. Εί­μα­σταν πολύ κοντά στην πρό­σβα­ση στις αγο­ρές. Κα­τα­φέ­ρα­με να γί­νου­με μία χώρα, που με πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα και συ­ναί­νε­ση θα μπο­ρού­σε να ει­σέλ­θει σε μια νέα εποχή με θε­τι­κό πρό­ση­μο.

Χά­σα­με πο­λύ­τι­μο χρόνο για να ανοί­ξου­με μόνοι μας έναν τε­ρά­στιο δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό και να βρε­θού­με σχε­δόν εκεί που ήμα­σταν το 2009. Εν τω με­τα­ξύ το κρά­τος κι­νεί­ται στα όρια της πα­ρά­νοιας, στο όνομα μιας πα­τριω­τι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης, που υπο­τί­θε­ται θα είχε μια πα­ρα­μυ­θέ­νια κα­τά­λη­ξη προς όφε­λος του ελ­λη­νι­κού λαού, γιατί οι Ευ­ρω­παί­οι Εταί­ροι μας, θα συμ­φω­νού­σαν σε όλα και θα μας χρη­μα­το­δο­τού­σαν χωρίς πε­ριο­ρι­σμούς.

Χά­σα­με αρ­κε­τούς μήνες που θα κο­στί­σουν αρ­κε­τό καιρό αβε­βαιό­τη­τας, αστά­θειας και με­ρι­κές δε­κά­δες δις ευρώ. Κα­νέ­νας ξένος επεν­δυ­τής δεν θα ξα­να­πεν­δύ­σει στην Ελ­λά­δα εκτός αν έχει υπερ­θω­ρα­κι­σμέ­νες εγ­γυ­ή­σεις και έχουν με­τα­νοιώ­σει οι­κτρά όσοι ήδη τόλ­μη­σαν.

Τε­λι­κά η δια­πραγ­μά­τευ­ση κα­τέ­λη­ξε στην υπο­γρα­φή του 3ου μνη­μο­νί­ου. Ξε­χά­στη­καν οι δε­σμεύ­σεις της κυ­βέρ­νη­σης, ως χώρα υπο­γρά­ψα­με τα πάντα, έκλει­σαν οι τρά­πε­ζες, μά­θα­με τι είναι τα capital controls, κα­ταρ­γή­θη­καν οι μειω­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ στα νησιά, η οι­κο­νο­μία δια­λύ­ε­ται με ταχύς ρυθ­μούς μέρα με τη μέρα και η κοι­νω­νία έχει πε­ριέλ­θει σε ένα φαύλο κύκλο που δεν βγά­ζει που­θε­νά. Βιώ­νου­με μια πε­ρι­πέ­τεια, στην οποία όμως συ­νει­δη­τά έχει πε­ριέλ­θει ο ελ­λη­νι­κός λαός, που θα κο­στί­σει ακρι­βά και ήδη μας έχει πλή­ξει όλους.

Και ανα­ρω­τιέ­ται κα­νείς, πως αυτή η κυ­βέρ­νη­ση μπο­ρεί να τα κα­τα­φέ­ρει;