Στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου υπόθεση 32χρονου Αλβανού κατηγορούμενου για γενετήσιες πράξεις με ανήλικη

• Την 3η Νοεμ­βρίου 2025 θα ανα­βιώ­σει στο Εφετείο η υπόθεση που προ­κά­λεσε έντονο προ­βλη­μα­τι­σμό στην τοπική κοι­νω­νία, με επί­κε­ντρο τις κοι­νω­νι­κές και πολι­τι­σμι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες της κοι­νό­τη­τας των Ρομά

Μία από τις πλέον ευαί­σθη­τες ποι­νι­κές υπο­θέ­σεις που απα­σχό­λη­σαν τη Δωδε­κά­νησο τα τελευ­ταία χρόνια επα­νέρ­χε­ται στην αίθουσα του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου την 3η Νοεμ­βρίου 2025.

Κατη­γο­ρού­με­νος είναι ένας 32χρονος υπήκοος Αλβα­νίας, ο οποίος πρω­το­δί­κως κρίθηκε ένοχος για γενε­τή­σιες πράξεις με ανήλικη που είχε συμπλη­ρώ­σει τα δώδεκα αλλά όχι τα δεκα­τέσ­σερα έτη της ηλικίας της, πράξεις που τελέ­στη­καν κατ’ εξα­κο­λού­θηση. Το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο του είχε ανα­γνω­ρί­σει το ελα­φρυ­ντικό της μετέ­πειτα καλής συμπε­ρι­φο­ράς, επι­βάλ­λο­ντάς του ποινή φυλά­κι­σης τριών ετών με τριετή ανα­στολή.

Η υπόθεση είχε προ­κα­λέ­σει έντονες συζη­τή­σεις τόσο λόγω της φύσεως του αδι­κή­μα­τος όσο και εξαι­τίας των ιδιαί­τε­ρων κοι­νω­νι­κών συν­θη­κών μέσα στις οποίες φέρεται να τελέ­στηκε.

Η υπε­ρά­σπιση του κατη­γο­ρου­μέ­νου, με συνή­γορο την κ. Ματούλα Παπα­βεργή, υπο­στή­ριξε ότι η πράξη δεν πρέπει να κριθεί απο­κομ­μένα από το πολι­τι­σμικό πλαίσιο της κοι­νό­τη­τας των Ρομά, όπου, σύμφωνα με όσα ανα­φέρ­θη­καν στο δικα­στή­ριο, δεν θεω­ρεί­ται ασύ­νη­θες το φαι­νό­μενο γάμων σε νεαρή ηλικία.

Το χρονικό της καταγ­γε­λίας

Η υπόθεση ήρθε στο φως στις 25 Ιουνίου 2019, όταν μια 13χρονη προ­σήλθε μαζί με τη μητέρα της στο Τμήμα Ασφα­λείας Κω και κατήγ­γειλε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος, από τον Μάιο του ίδιου έτους, είχε συνάψει μαζί της ερωτική σχέση και ότι είχαν προ­χω­ρή­σει σε ολο­κλη­ρω­μέ­νες σεξουα­λι­κές επαφές του­λά­χι­στον δύο φορές. Η ανήλικη, σύμφωνα με την προ­α­να­κρι­τική της κατά­θεση, περιέ­γραψε με σαφή­νεια τη φύση της σχέσης τους, αλλά και την ψυχική ανα­στά­τωση που της προ­κά­λεσε το γεγονός.

Η απο­κά­λυψη προς τη μητέρα της έγινε, όπως προ­κύ­πτει από τη δικο­γρα­φία, όταν η ανήλικη παρου­σί­ασε κάποια συμ­πτώ­ματα που την οδή­γη­σαν να φοβηθεί το ενδε­χό­μενο εγκυ­μο­σύ­νης. Η μητέρα της, ενη­με­ρω­θείσα για τα περι­στα­τικά, προ­χώ­ρησε άμεσα στην καταγ­γε­λία, οδη­γώ­ντας στην ποινική διε­ρεύ­νηση της υπό­θε­σης.

Οι ισχυ­ρι­σμοί του κατη­γο­ρου­μέ­νου

Ο 32χρονος από την πρώτη στιγμή αρνή­θηκε τις κατη­γο­ρίες. Υπο­στή­ριξε ότι είχε ειλι­κρινή πρόθεση να παντρευ­τεί την ανήλικη και πως η σχέση τους δεν υπήρξε προϊόν εξα­να­γκα­σμού. Εμφα­νί­στηκε μάλιστα βέβαιος ότι η καταγ­γε­λία προήλθε από τη μητέρα της ανή­λι­κης, η οποία, όπως ισχυ­ρί­στηκε, είχε άλλες προ­θέ­σεις για την κόρη της.

Κατά την απο­λο­γία του, ανέφερε ότι δεν ήταν εκείνος που προ­σέγ­γισε πρώτο το κορίτσι, αλλά η ίδια, και πως εκείνη ήταν που επι­σκέ­φθηκε την οικία του, εισερ­χό­μενη από την μπαλ­κο­νό­πορτα, προ­κει­μέ­νου να συνευ­ρε­θούν. Ισχυ­ρί­στηκε επίσης ότι γνώριζε πως η ανήλικη δεν ήταν παρθένα και ότι η μεταξύ τους σχέση είχε τη συναί­νεσή της.

Από το απο­δει­κτικό υλικό προ­έ­κυψε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος ήταν γεί­το­νας της ανή­λι­κης, η οποία ζούσε με τη μητέρα της στην Κω. Το χρονικό διά­στημα της επο­χι­κής εργα­σίας της μητέρας, ο άνδρας φέρεται να προ­σέγ­γισε την ανήλικη, εκφρά­ζο­ντας την επι­θυ­μία να συνά­ψουν δεσμό με προ­ο­πτική γάμου. Σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία, οι ερω­τι­κές συνευ­ρέ­σεις έλαβαν χώρα στο δια­μέ­ρι­σμα του κατη­γο­ρου­μέ­νου κατά το διά­στημα Μαΐου έως Ιουνίου 2019, χωρίς τη χρήση μεθόδων αντι­σύλ­λη­ψης, όπως περιέ­γραψε η ίδια η ανήλικη.

Η περι­γραφή της ανή­λι­κης θεω­ρή­θηκε από τις αρχές πει­στική και συμβατή με τα λοιπά στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, ωστόσο το δικα­στή­ριο, αξιο­λο­γώ­ντας το σύνολο των απο­δει­κτι­κών στοι­χείων, ανα­γνώ­ρισε στο πρόσωπο του κατη­γο­ρου­μέ­νου το ελα­φρυ­ντικό της καλής μετέ­πειτα συμπε­ρι­φο­ράς, γεγονός που οδήγησε στην ανα­στολή της ποινής του.

Η υπε­ρά­σπιση του 32χρονου είχε επι­μεί­νει πως οι πράξεις του κατη­γο­ρου­μέ­νου θα πρέπει να εξε­τα­στούν μέσα στο πλαίσιο των ηθών και εθίμων της κοι­νό­τη­τας όπου ζούσε, όπου, όπως τόνισε, δεν υπάρχει κοι­νω­νι­κός απο­κλει­σμός ή στιγ­μα­τι­σμός για σχέσεις ή γάμους με ανήλικα κορί­τσια. Το δικα­στή­ριο ωστόσο, αν και έλαβε υπόψιν τις κοι­νω­νι­κές παρα­μέ­τρους, δεν μπο­ρούσε να παρα­βλέ­ψει ότι η ελλη­νική έννομη τάξη προ­στα­τεύει απο­λύ­τως τα πρόσωπα κάτω των 14 ετών από οποια­δή­ποτε σεξουα­λική πράξη, ανε­ξαρ­τή­τως συναί­νε­σης ή πολι­τι­σμι­κής ανα­φο­ράς.

Η εκδί­καση σε δεύτερο βαθμό ανα­μέ­νε­ται να ρίξει νέο φως σε μια υπόθεση που εξα­κο­λου­θεί να προ­κα­λεί έντονα ερω­τή­ματα για τα όρια ανάμεσα στις πολι­τι­σμι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες και το ποινικό δίκαιο, καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο η Δικαιο­σύνη οφείλει να προ­σεγ­γί­ζει τέτοιες περι­πτώ­σεις.