Δάσκαλος yoga και η σύντροφος του δικάζονται μετά από αναίρεση για κατάχρηση σε γενετήσια πράξη με εκμετάλλευση ανάγκης για εργασία

• Απόφαση του Αρείου Πάγου αναί­ρεσε την κατα­δίκη του 49χρονου ημε­δα­πού και της 43χρονης συντρό­φου του και επέ­στρεψε την υπόθεση για νέα κρίση

Παρα­τεί­νε­ται η δικα­στική εκκρε­μό­τητα σε μία από τις υπο­θέ­σεις που έχουν απα­σχο­λή­σει περισ­σό­τερο τη δικα­στική επι­και­ρό­τητα των Δωδε­κα­νή­σων τα τελευ­ταία χρόνια. Η δίκη του 49χρονου ημε­δα­πού δασκά­λου yoga και της 43χρονης συντρό­φου του, προσ­διο­ρί­στηκε εκ νέου για τις 24 Σεπτεμ­βρίου 2026.

Θα επα­νε­ξε­τα­στεί η καταγ­γε­λία 19χρονης Ισπανής για κατά­χρηση σε γενε­τή­σια πράξη με εκμε­τάλ­λευση ανάγκης για εργασία, μιας καταγ­γε­λίας που χρο­νο­λο­γεί­ται από τον Αύγου­στο του 2019 και έχει ήδη δια­νύ­σει δύο βαθμούς δικαιο­δο­σίας πριν φτάσει στον Άρειο Πάγο.

Η σχεδόν επτα­ε­τής από­σταση από τα καταγ­γελ­λό­μενα περι­στα­τικά του 2019 καθιστά τη νέα ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία ιδιαί­τερα απαι­τη­τική, καθώς η ανά­κληση λεπτο­με­ρειών από μάρ­τυ­ρες και δια­δί­κους γίνεται δυσχε­ρέ­στερη με το πέρασμα του χρόνου. Παράλ­ληλα, η υπόθεση θα κριθεί με δεδο­μένο ότι οι ποινές που είχαν επι­βλη­θεί στους δύο βαθμούς δεν ισχύουν πλέον και ότι οι κατη­γο­ρού­με­νοι εμφα­νί­ζο­νται ενώπιον του δικα­στη­ρίου χωρίς καμία δεσμευ­τική προη­γού­μενη κρίση εις βάρος τους.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου που άλλαξε την πορεία της υπό­θε­σης

Η επι­στροφή της υπό­θε­σης στο ακρο­α­τή­ριο οφεί­λε­ται στην απόφαση 4/2026 του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου, που εκδό­θηκε στις 8 Ιανουα­ρίου 2026. Το Ανώτατο Δικα­στή­ριο έκανε δεκτή την εισή­γηση του Αντει­σαγ­γε­λέα και αναί­ρεσε την υπ’ αριθμ. 295/2024 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Πλημ­με­λη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, κρί­νο­ντας ότι η κατα­δίκη δεν στη­ρι­ζό­ταν στην ειδική και εμπε­ρι­στα­τω­μένη αιτιο­λο­γία που απαιτεί ο νόμος.

Σύμφωνα με το σκε­πτικό που υιο­θε­τή­θηκε, το Εφετείο δεν είχε απο­τυ­πώ­σει με πλη­ρό­τητα τα κρίσιμα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά, ώστε να μπορεί να ελεγ­χθεί αν στοι­χειο­θε­τεί­ται το αδίκημα της κατά­χρη­σης σε γενε­τή­σια πράξη με εκμε­τάλ­λευση ανάγκης για εργασία. Ειδι­κό­τερα, όπως κρίθηκε, δεν είχε εξη­γη­θεί επαρκώς με ποιον τρόπο προ­έ­κυψε ο εξα­να­γκα­σμός της εγκα­λού­σας, ούτε πώς ακριβώς η ανάγκη της για εργασία λει­τούρ­γησε ως μέσο πίεσης απέ­να­ντί της.

Ο Άρειος Πάγος υπεν­θύ­μισε ότι, σε υπο­θέ­σεις με τόσο βαρύ κοι­νω­νικό και ηθικό φορτίο, η ποινική κρίση οφείλει να προσ­διο­ρί­ζει με σαφή­νεια ποια περι­στα­τικά γίνο­νται δεκτά, ποια απορ­ρί­πτο­νται και με ποιον συλ­λο­γι­σμό υπά­γο­νται στις δια­τά­ξεις του νόμου, χωρίς γενι­κό­λο­γες δια­τυ­πώ­σεις.

Το πλαίσιο αυτό είναι που θα δεσμεύει ουσια­στικά και το νέο δικα­στή­ριο στη δίκη του Σεπτεμ­βρίου, το οποίο, ανε­ξαρ­τή­τως της κατεύ­θυν­σης στην οποία θα κατα­λή­ξει, θα πρέπει να θεμε­λιώ­σει την κρίση του με τρόπο που να αντέχει σε ενδε­χό­μενο νέο αναι­ρε­τικό έλεγχο.

Οι ποινές που είχαν επι­βλη­θεί και ακυ­ρώ­θη­καν

Η υπόθεση είχε ήδη οδη­γή­σει σε δύο κατα­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις πριν από την παρέμ­βαση του Ανώ­τα­του Δικα­στη­ρίου.

Σε πρώτο βαθμό, ο 49χρονος είχε κατα­δι­κα­στεί σε ποινή φυλά­κι­σης 30 μηνών και η 43χρονη σύντρο­φός του σε ποινή 10 μηνών. Σε δεύτερο βαθμό, το Τρι­με­λές Εφετείο Πλημ­με­λη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου είχε μειώσει τις ποινές, επι­βάλ­λο­ντας στον πρώτο φυλά­κιση 2 ετών και στη δεύτερη φυλά­κιση 6 μηνών για απλή συνέρ­γεια, με ανα­στολή και με ανα­γνώ­ριση του ελα­φρυ­ντι­κού του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου. Έπειτα από την αναι­ρε­τική κρίση, οι ποινές αυτές έπαψαν να παρά­γουν έννομα απο­τε­λέ­σματα και η υπόθεση επα­νέρ­χε­ται στο σημείο μηδέν.

Το ιστο­ρικό της καταγ­γε­λίας

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», η καταγ­γε­λία τοπο­θε­τεί­ται χρονικά στις 5 Αυγού­στου 2019, όταν η 19χρονη Ισπανή έφτασε στο νησί για να εργα­στεί ως καθα­ρί­στρια σε επι­χεί­ρηση ενοι­κί­α­σης δωμα­τίων που δια­τη­ρούσε ο κατη­γο­ρού­με­νος. Η συμ­φω­νία, όπως προ­κύ­πτει, προ­έ­βλεπε αντί μισθού την παροχή στέγης και τροφής.

Κατά την εκδοχή της εγκα­λού­σας, η ίδια βρέθηκε σε εξαι­ρε­τικά ευάλωτη θέση, χωρίς οικο­νο­μι­κούς πόρους και με δυσκο­λίες ακόμη και για την έκδοση εισι­τη­ρίου επι­στρο­φής στην πατρίδα της.

Η κατη­γο­ρία υπο­στη­ρί­ζει ότι η κατά­σταση αυτή αξιο­ποι­ή­θηκε προ­κει­μέ­νου η νεαρή γυναίκα να υπο­χρε­ω­θεί σε ασελ­γείς πράξεις παρου­σία της δεύ­τε­ρης κατη­γο­ρού­με­νης και σε συνου­σία με τον 49χρονο, καθώς και να ανεχθεί γενε­τή­σιες πράξεις και θωπείες. Η καταγ­γε­λία υπο­βλή­θηκε στην αστυ­νο­μία λίγο μετά την άφιξή της, με απο­τέ­λε­σμα την αυθη­με­ρόν σύλληψη της 43χρονης.

Ο 49χρονος αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά τις πράξεις που του απο­δί­δο­νται. Δια­τεί­νε­ται ότι μέσω δια­δι­κτυα­κής πλατ­φόρ­μας εθε­λο­ντι­κής φιλο­ξε­νίας υπο­δέ­χε­ται κάθε καλο­καίρι εθε­λο­ντές, χωρίς εργα­σιακή σχέση και χωρίς υπο­χρέ­ωση αμοιβής, παρέ­χο­ντας στέγη και τροφή με αντάλ­λαγμα μικρές βοη­θη­τι­κές εργα­σίες. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι είχε ενη­με­ρώ­σει εξαρχής τη 19χρονη πως η δωρεάν φιλο­ξε­νία προ­βλε­πό­ταν μόνο για ένα άτομο.

Όσον αφορά στις ερω­τι­κές πράξεις, υπο­στη­ρί­ζει ότι έγιναν από την πρώτη ημέρα της άφιξής της με τη συναί­νεσή της, στο πλαίσιο ενός κλί­μα­τος ελευ­θε­ρίας που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, η ίδια απο­δέ­χθηκε. Στο ίδιο πλαίσιο κάνει λόγο και για επί­σκεψη σε νατου­ρα­λι­στική παραλία γυμνι­στών, στην οποία η νεαρή συμ­με­τείχε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, οικειο­θε­λώς.

Ο ίδιος ανα­φέ­ρει ακόμη ότι η εγκα­λούσα του γνω­στο­ποί­ησε σε δεύτερο χρόνο την επι­θυ­μία της να απο­χω­ρή­σει προ­κει­μέ­νου να ανα­ζη­τή­σει αμει­βό­μενη εργασία και ότι λίγο αργό­τερα ακο­λού­θησε η καταγ­γε­λία της.

Η αναί­ρεση της κατα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης ενώπιον του Αρείου Πάγου επι­τεύ­χθηκε με χει­ρι­σμό του συνη­γό­ρου υπε­ρά­σπι­σης, ο οποίος είχε ανα­λά­βει την εκπρο­σώ­πηση του 49χρονου και στον αναι­ρε­τικό βαθμό.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Μιχάλης Καντι­δε­νός.