Δάσκαλος yoga και η σύντροφος του δικάζονται μετά από αναίρεση για κατάχρηση σε γενετήσια πράξη με εκμετάλλευση ανάγκης για εργασία

• Απόφαση του Αρείου Πάγου αναίρεσε την καταδίκη του 49χρονου ημεδαπού και της 43χρονης συντρόφου του και επέστρεψε την υπόθεση για νέα κρίση

Παρατείνεται η δικαστική εκκρεμότητα σε μία από τις υποθέσεις που έχουν απασχολήσει περισσότερο τη δικαστική επικαιρότητα των Δωδεκανήσων τα τελευταία χρόνια. Η δίκη του 49χρονου ημεδαπού δασκάλου yoga και της 43χρονης συντρόφου του, προσδιορίστηκε εκ νέου για τις 24 Σεπτεμβρίου 2026.
Θα επανεξεταστεί η καταγγελία 19χρονης Ισπανής για κατάχρηση σε γενετήσια πράξη με εκμετάλλευση ανάγκης για εργασία, μιας καταγγελίας που χρονολογείται από τον Αύγουστο του 2019 και έχει ήδη διανύσει δύο βαθμούς δικαιοδοσίας πριν φτάσει στον Άρειο Πάγο.
Η σχεδόν επταετής απόσταση από τα καταγγελλόμενα περιστατικά του 2019 καθιστά τη νέα ακροαματική διαδικασία ιδιαίτερα απαιτητική, καθώς η ανάκληση λεπτομερειών από μάρτυρες και διαδίκους γίνεται δυσχερέστερη με το πέρασμα του χρόνου. Παράλληλα, η υπόθεση θα κριθεί με δεδομένο ότι οι ποινές που είχαν επιβληθεί στους δύο βαθμούς δεν ισχύουν πλέον και ότι οι κατηγορούμενοι εμφανίζονται ενώπιον του δικαστηρίου χωρίς καμία δεσμευτική προηγούμενη κρίση εις βάρος τους.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου που άλλαξε την πορεία της υπόθεσης
Η επιστροφή της υπόθεσης στο ακροατήριο οφείλεται στην απόφαση 4/2026 του Ζ’ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, που εκδόθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2026. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκανε δεκτή την εισήγηση του Αντεισαγγελέα και αναίρεσε την υπ’ αριθμ. 295/2024 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου, κρίνοντας ότι η καταδίκη δεν στηριζόταν στην ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που απαιτεί ο νόμος.
Σύμφωνα με το σκεπτικό που υιοθετήθηκε, το Εφετείο δεν είχε αποτυπώσει με πληρότητα τα κρίσιμα πραγματικά περιστατικά, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν στοιχειοθετείται το αδίκημα της κατάχρησης σε γενετήσια πράξη με εκμετάλλευση ανάγκης για εργασία. Ειδικότερα, όπως κρίθηκε, δεν είχε εξηγηθεί επαρκώς με ποιον τρόπο προέκυψε ο εξαναγκασμός της εγκαλούσας, ούτε πώς ακριβώς η ανάγκη της για εργασία λειτούργησε ως μέσο πίεσης απέναντί της.
Ο Άρειος Πάγος υπενθύμισε ότι, σε υποθέσεις με τόσο βαρύ κοινωνικό και ηθικό φορτίο, η ποινική κρίση οφείλει να προσδιορίζει με σαφήνεια ποια περιστατικά γίνονται δεκτά, ποια απορρίπτονται και με ποιον συλλογισμό υπάγονται στις διατάξεις του νόμου, χωρίς γενικόλογες διατυπώσεις.
Το πλαίσιο αυτό είναι που θα δεσμεύει ουσιαστικά και το νέο δικαστήριο στη δίκη του Σεπτεμβρίου, το οποίο, ανεξαρτήτως της κατεύθυνσης στην οποία θα καταλήξει, θα πρέπει να θεμελιώσει την κρίση του με τρόπο που να αντέχει σε ενδεχόμενο νέο αναιρετικό έλεγχο.

Οι ποινές που είχαν επιβληθεί και ακυρώθηκαν
Η υπόθεση είχε ήδη οδηγήσει σε δύο καταδικαστικές αποφάσεις πριν από την παρέμβαση του Ανώτατου Δικαστηρίου.
Σε πρώτο βαθμό, ο 49χρονος είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 30 μηνών και η 43χρονη σύντροφός του σε ποινή 10 μηνών. Σε δεύτερο βαθμό, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου είχε μειώσει τις ποινές, επιβάλλοντας στον πρώτο φυλάκιση 2 ετών και στη δεύτερη φυλάκιση 6 μηνών για απλή συνέργεια, με αναστολή και με αναγνώριση του ελαφρυντικού του πρότερου σύννομου βίου. Έπειτα από την αναιρετική κρίση, οι ποινές αυτές έπαψαν να παράγουν έννομα αποτελέσματα και η υπόθεση επανέρχεται στο σημείο μηδέν.

Το ιστορικό της καταγγελίας
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η καταγγελία τοποθετείται χρονικά στις 5 Αυγούστου 2019, όταν η 19χρονη Ισπανή έφτασε στο νησί για να εργαστεί ως καθαρίστρια σε επιχείρηση ενοικίασης δωματίων που διατηρούσε ο κατηγορούμενος. Η συμφωνία, όπως προκύπτει, προέβλεπε αντί μισθού την παροχή στέγης και τροφής.
Κατά την εκδοχή της εγκαλούσας, η ίδια βρέθηκε σε εξαιρετικά ευάλωτη θέση, χωρίς οικονομικούς πόρους και με δυσκολίες ακόμη και για την έκδοση εισιτηρίου επιστροφής στην πατρίδα της.
Η κατηγορία υποστηρίζει ότι η κατάσταση αυτή αξιοποιήθηκε προκειμένου η νεαρή γυναίκα να υποχρεωθεί σε ασελγείς πράξεις παρουσία της δεύτερης κατηγορούμενης και σε συνουσία με τον 49χρονο, καθώς και να ανεχθεί γενετήσιες πράξεις και θωπείες. Η καταγγελία υποβλήθηκε στην αστυνομία λίγο μετά την άφιξή της, με αποτέλεσμα την αυθημερόν σύλληψη της 43χρονης.
Ο 49χρονος αρνείται κατηγορηματικά τις πράξεις που του αποδίδονται. Διατείνεται ότι μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας εθελοντικής φιλοξενίας υποδέχεται κάθε καλοκαίρι εθελοντές, χωρίς εργασιακή σχέση και χωρίς υποχρέωση αμοιβής, παρέχοντας στέγη και τροφή με αντάλλαγμα μικρές βοηθητικές εργασίες. Ισχυρίζεται ότι είχε ενημερώσει εξαρχής τη 19χρονη πως η δωρεάν φιλοξενία προβλεπόταν μόνο για ένα άτομο.
Όσον αφορά στις ερωτικές πράξεις, υποστηρίζει ότι έγιναν από την πρώτη ημέρα της άφιξής της με τη συναίνεσή της, στο πλαίσιο ενός κλίματος ελευθερίας που, κατά τους ισχυρισμούς του, η ίδια αποδέχθηκε. Στο ίδιο πλαίσιο κάνει λόγο και για επίσκεψη σε νατουραλιστική παραλία γυμνιστών, στην οποία η νεαρή συμμετείχε, όπως υποστηρίζει, οικειοθελώς.
Ο ίδιος αναφέρει ακόμη ότι η εγκαλούσα του γνωστοποίησε σε δεύτερο χρόνο την επιθυμία της να αποχωρήσει προκειμένου να αναζητήσει αμειβόμενη εργασία και ότι λίγο αργότερα ακολούθησε η καταγγελία της.
Η αναίρεση της καταδικαστικής απόφασης ενώπιον του Αρείου Πάγου επιτεύχθηκε με χειρισμό του συνηγόρου υπεράσπισης, ο οποίος είχε αναλάβει την εκπροσώπηση του 49χρονου και στον αναιρετικό βαθμό.

Την υπόθεση χειρίζεται ο δικηγόρος κ. Μιχάλης Καντιδενός.