Την επέμβαση του εισαγγελέα ζητεί ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Δωδ/νήσου για την έλλειψη φαμάκων!

Την επέμ­βαση του εισαγ­γε­λέα ζητά ο πρό­ε­δρος του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου Δωδε­κα­νή­σου κ. Νίκος Φου­τού­λης για τις τερά­στιες ελλεί­ψεις φαρ­μά­κων που κατα­γρά­φο­νται στην αγορά, παρά την απα­γό­ρευση εξα­γω­γής, για όσο διά­στημα θα διαρ­κέ­σει η κρίση του κορω­νοϊού.

Όπως εξηγεί στη «δ» ο πρό­ε­δρος του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου Δωδε­κα­νή­σου, οι φαρ­μα­κευ­τι­κές εται­ρείες μπορεί να μην εξάγουν μεν τα φάρμακα υπα­κού­ο­ντας στις σχε­τι­κές κυβερ­νη­τι­κές οδηγίες, ωστόσο δεν τα δια­θέ­τουν ούτε στην ελλη­νική αγορά, δια­τη­ρώ­ντας τα ως απόθεμα προ­κει­μέ­νου να τα εξάγουν αμέσως μόλις λήξουν τα περιο­ρι­στικά μέτρα, επεν­δύ­ο­ντας στο κέρδος και όχι στις ανάγκες της εγχώ­ριας αγοράς, ιδιαί­τερα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο.

Σύμφωνα με τον κ. Ν. Φου­τούλη, ελλεί­ψεις κατα­γρά­φο­νται σε όλα τα σκευά­σματα πολυ­ε­θνι­κών εται­ρειών, από τα ευρείας κατα­νά­λω­σης μέχρι τα εξει­δι­κευ­μένα και ανα­γκαία για τους καρ­κι­νο­πα­θείς.

«Επειδή οι τιμές στην Ελλάδα είναι πολύ χαμηλές, δεν δια­θέ­τουν τα φάρμακα στην εγχώρια αγορά, αλλά τα στο­κά­ρουν προ­κει­μέ­νου μόλις επι­τρα­πεί, να τα δια­θέ­σουν και πάλι στο εξω­τε­ρικό όπου το κέρδος τους φτάνει μέχρι και το 120%. Η απα­γό­ρευση εξα­γω­γών με χρονικό περι­θώ­ριο είναι δώρο άδωρο, αυτή δεν είναι η ενδε­δειγ­μένη λύση διότι ελλεί­ψεις εξα­κο­λου­θούν να κατα­γρά­φο­νται και καμία βελ­τί­ωση δεν έχει επέλθει. Η πρότασή μου, που απο­τε­λεί και την ορθό­τερη λύση, είναι να οριστεί μια συγκε­κρι­μένη ποσό­τητα εξα­γω­γής και να αλλάξει το barcode, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας όλα τα μέσα που δια­θέ­τει η τεχνο­λο­γία προ­κει­μέ­νου να υπάρχει άμεσος έλεγχος για τις ποσό­τη­τες που δια­τί­θε­νται στην εγχώρια αγορά και στο εξω­τε­ρικό από την κάθε φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νία. Mόνο έτσι θα υπάρχει πλήρης εικόνα και θα καλυ­φθούν οι ανάγκες», λέει ο κ. Νίκος Φου­τού­λης.

Ο πρό­ε­δρος του Φαρ­μα­κευ­τι­κού Συλ­λό­γου Δωδε­κα­νή­σου, επι­ση­μαί­νει ότι οι φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νίες θα έπρεπε αυτή τη δύσκολη περίοδο να δείξουν ενσυ­ναί­σθηση και να βοη­θή­σουν με κάθε τρόπο, ωστόσο «αντί να βάλουν νερό στο κρασί τους και να σκε­φτούν τη δημόσια υγεία και το κοινό καλό, προ­τάσ­σουν πάλι το κέρδος. Θα πρέπει να επέμβει ο εισαγ­γε­λέας, για να επέλθει η ομα­λό­τητα ώστε να κατα­στεί κατα­νοητό ότι δεν μπορούν να αγνοούν τις ανάγκες, δεν μπορούν να προ­τάσ­σουν το κέρδος εις βάρος της υγείας, δεν μπορούν να κάνουν ο,τι θέλουν και να γράφουν στα παλιά τους τα παπού­τσια τις κυβερ­νη­τι­κές οδηγίες την ώρα που εμείς τους παρα­κα­λούμε στα τηλέ­φωνα για να εξα­σφα­λί­σουμε φάρμακα για τις χημειο­θε­ρα­πείες ανθρώ­πων που παλεύ­ουν για τη ζωή τους», όπως τονίζει.

Το πλέον εξω­φρε­νικό, είναι πως πολλές φαρ­μα­κευ­τι­κές εται­ρείες, προ­κει­μέ­νου να ανα­λά­βουν την προ­μή­θεια των φαρ­μα­κευ­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων – εμπο­ρευ­μά­των στα φαρ­μα­κεία, να ολο­κλη­ρω­θεί η παραγ­γε­λία του εκά­στοτε φαρ­μα­κο­ποιού και να δια­τε­θούν σε αυτόν τα φαρ­μα­κευ­τικά σκευά­σματα, θέτουν ως προ­ϋ­πό­θεση να τους απο­στεί­λουν με φαξ ή άλλο μέσο την ιατρική συνταγή του ασφα­λι­σμέ­νου (!) για τον οποίο προ­ο­ρί­ζε­ται το φαρ­μα­κευ­τικό προϊόν, προ­κει­μέ­νου να ελεγ­χθεί αν το συγκε­κρι­μένο φάρμακο ανα­φέ­ρε­ται στην ιατρική συνταγή καθώς και να απο­στα­λεί η άδεια ίδρυσης και λει­τουρ­γίας του συναλ­λασ­σό­με­νου φαρ­μα­κείου! Στην περί­πτωση δε που ο φαρ­μα­κο­ποιός δεν προ­σκο­μί­σει τα ανωτέρω, αρνού­νται παρα­νό­μως την προ­μή­θεια των εν λόγω φαρ­μά­κων, με απο­τέ­λε­σμα να τίθεται σε κίνδυνο τόσο η δημόσια υγεία όσο και η υγεία των ασφα­λι­σμέ­νων πολιτών!

Σύμφωνα με τον πρόεδρο των φαρ­μα­κο­ποιών, τίθε­νται παρα­νό­μως, κατα­χρη­στι­κώς, αυθαι­ρέ­τως και κατά το δοκούν, παρά­νο­μοι όροι στα φαρ­μα­κεία, από τους οποίους και εξαρ­τά­ται ο εφο­δια­σμός τους με φαρ­μα­κευ­τικά προ­ϊ­ό­ντα, ενώ καμία γενική ή ειδική διάταξη νόμου δεν προ­βλέ­πει τέτοιου είδους πρα­κτι­κές ούτε και καθιστά υπο­χρέ­ωση του φαρ­μα­κο­ποιού την προ­σκό­μιση των ανωτέρω για την εκτέ­λεση της παραγ­γε­λίας του.

Η άμεση εξυ­πη­ρέ­τηση του ασφα­λι­σμέ­νου – ασθενή είναι κυρί­αρχο και επείγον ζήτημα διότι αφενός ο φαρ­μα­κο­ποιός έχει καθήκον να δια­σφα­λί­σει την απρό­σκο­πτη διάθεση των συντα­γο­γρα­φού­με­νων φαρ­μά­κων, αφε­τέ­ρου η οποια­δή­ποτε καθυ­στέ­ρηση στην εξυ­πη­ρέ­τηση του ασφα­λι­σμέ­νου ασθενή έχει σοβαρές δυσμε­νείς συνέ­πειες για την υγεία του, με κίνδυνο να συμβεί ακόμα και το μοιραίο. Εξάλλου, το δημόσιο συμ­φέ­ρον επι­βάλ­λει την ύπαρξη απο­θε­μά­των στα φαρ­μα­κεία για την άμεση ικα­νο­ποί­ηση των αναγκών των πολιτών και την προ­στα­σία της δημό­σιας υγείας.

«Με την πρα­κτική αυτή δημιουρ­γεί­ται τερά­στιο πρό­βλημα και παρε­μπο­δί­ζε­ται η σωστή, σύμφωνα με τον νόμο και τα χρηστά ήθη, άσκηση του καθή­κο­ντός μας, εφόσον εμείς επω­μι­ζό­μα­στε το βάρος και τις συνέ­πειες της μη άμεσης εξυ­πη­ρέ­τη­σης του πολίτη – ασθενή, με απο­τέ­λε­σμα να προ­κα­λεί­ται εσφαλ­μένη αντί­ληψη στον ασφα­λι­σμένο ότι ο φαρ­μα­κο­ποιός δεν θέλει η αδια­φο­ρεί να τον εξυ­πη­ρε­τή­σει», λέει περαι­τέρω ο κ. Φου­τού­λης.

Η πολι­τική των φαρ­μα­κευ­τι­κών εται­ρειών ξεπερνά κάθε λογική, καθώς αντί να εξυ­πη­ρε­τούν τις ανάγκες των ασθενών με τα φαρ­μα­κευ­τικά σκευά­σματα, θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την υγεία τους, ακόμα και την ζωή τους και ως φαί­νε­ται κανένα από τα αρμόδια όργανα δεν μπορούν ούτε να τις ελέγ­ξουν ούτε να τους επι­βλη­θούν.

Επι­πλέον, ανα­φέ­ρει ότι η κατά­σταση στη Ρόδο ως προς τα αντι­ση­πτικά και μέσα ατο­μι­κής προ­στα­σίας και προ­σω­πι­κής υγιει­νής έχει ομα­λο­ποι­η­θεί, οι ελλεί­ψεις έχουν καλυ­φθεί σε μεγάλο ποσοστό και δεν παρα­τη­ρεί­ται πλέον συνω­στι­σμός, όπως στην αρχή της υγειο­νο­μι­κής κρίσης.

«Στα Δωδε­κά­νησα, λάβαμε την απόφαση να μην τρο­πο­ποι­ή­σουμε το ωράριο λει­τουρ­γίας των φαρ­μα­κείων μας, προ­κει­μέ­νου να καθη­συ­χά­σουμε τους πολίτες, να μην αισθά­νο­νται φόβο ή ανα­σφά­λεια. Είναι σημα­ντικό να γνω­ρί­ζουν ότι ο φαρ­μα­κο­ποιός τους είναι δίπλα τους, για να καλύψει τις ανάγκες τους και να τους λύσει τυχόν απορίες για αυτή την πρω­τό­γνωρη κατά­σταση που όλοι βιώ­νουμε. Το ωράριο στα φαρ­μα­κεία της Δωδε­κα­νή­σου δεν έχει δια­φο­ρο­ποι­η­θεί, όπως συνέβη σε Αθήνα, Θεσ­σα­λο­νίκη και Αχαΐα. Τα φαρ­μα­κεία στη Ρόδο και σε όλα τα Δωδε­κά­νησα, δια­τή­ρη­σαν το ωράριο λει­τουρ­γίας τους μέχρι τις 9 το βράδυ προ­κει­μέ­νου να εξυ­πη­ρε­τή­σουμε τον κόσμο, παρ΄ότι δεν υπάρχει τερά­στιος φόρτος εργα­σίας. Το ζητού­μενο είναι να νιώθουν ασφα­λείς οι πολίτες», επι­ση­μαί­νει ο κ. Φου­τού­λης.