Κρίνεται σήμερα η έφεση του 59χρονου δασκάλου καράτε μετά την καταδίκη του για ασελγείς πράξεις σε δύο ανήλικες

• Η εκδί­καση της έφεσης κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης της 17ης Δεκεμ­βρίου 2025 προσ­διο­ρί­στηκε για την 23η Οκτω­βρίου 2026. Ο κατη­γο­ρού­με­νος παρα­μέ­νει ελεύ­θε­ρος χάρη στο ανα­σταλ­τικό απο­τέ­λε­σμα της έφεσης και η υπόθεση ανοίγει εκ νέου σε δεύτερο βαθμό, 10 μήνες μετά την πρώτη ετυ­μη­γο­ρία

Μία από τις υπο­θέ­σεις που συντά­ρα­ξαν την τοπική κοι­νω­νία τα τελευ­ταία 2 χρόνια επι­στρέ­φει σήμερα στις δικα­στι­κές αίθου­σες. Για σήμερα, 23 Οκτω­βρίου 2026, έχει προσ­διο­ρι­στεί η εκδί­καση της έφεσης που άσκησε ο 59χρονος δάσκα­λος καράτε κατά της από­φα­σης του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου, με την οποία κρίθηκε ένοχος για προ­σβολή της γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας 2 ανή­λι­κων μαθη­τριών του και του επι­βλή­θηκε συνο­λική ποινή φυλά­κι­σης 30 μηνών.

Η πρω­τό­δικη απόφαση εκδό­θηκε στις 17 Δεκεμ­βρίου 2025, χωρίς ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κού, αλλά με ανα­σταλ­τικό απο­τέ­λε­σμα ως προς την έφεση.

Το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο είχε δεχθεί ότι τελέ­στη­καν πράξεις προ­σβο­λής της γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας σε βάρος 2 ανή­λι­κων, ενώ για την τρίτη καταγ­γε­λία δεν επήλθε κατα­δίκη. Η μη ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κού είχε απο­τυ­πώ­σει την εκτί­μηση ότι ο τρόπος τέλεσης και οι συν­θή­κες των πράξεων δεν δικαιο­λο­γού­σαν μείωση της ποινής. Η συνο­λική ποινή των 30 μηνών προ­έ­κυψε από συγ­χώ­νευση των επι­μέ­ρους ποινών για κάθε πράξη.

Σε δεύτερο βαθμό, το δικα­στή­ριο μπορεί να επι­κυ­ρώ­σει την κατα­δίκη, να μετα­βά­λει το ύψος της ποινής, να ανα­γνω­ρί­σει ελα­φρυ­ντικά που απορ­ρί­φθη­καν πρω­το­δί­κως ή να κατα­λή­ξει σε δια­φο­ρε­τική κρίση ως προς την ενοχή. Η υπε­ρά­σπιση, όπως προ­κύ­πτει από τη στάση της στην πρώτη δίκη, επι­διώ­κει την πλήρη απαλ­λαγή του πελάτη της, ενώ η πλευρά των ανή­λι­κων και των οικο­γε­νειών τους ανα­μέ­νε­ται να ζητήσει τη δια­τή­ρηση της πρω­τό­δι­κης κρίσης. Το αν η δίκη θα ολο­κλη­ρω­θεί σήμερα ή θα ανα­βλη­θεί για τεχνι­κούς ή δικο­νο­μι­κούς λόγους δεν είναι γνωστό έως την ώρα που γρά­φο­νται αυτές οι γραμμές.

Οι συνή­γο­ροι των δύο πλευρών

Στην πρω­τό­δικη δίκη, την υπε­ρά­σπιση του 59χρονου είχαν ανα­λά­βει οι κ.κ. Άκης Δημη­τριά­δης και Βασίλης Μπέης, ενώ την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας, για λογα­ρια­σμό της πολι­τι­κής αγωγής, η κ. Μιράντα Λαού. Οι τρεις συνή­γο­ροι είχαν «δια­σταυ­ρώ­σει τα ξίφη» τους επί 2 δια­δο­χι­κές δίκες την ίδια ημέρα, καθώς η υπόθεση είχε χωρι­στεί σε 2 αυτο­τε­λείς δικο­γρα­φίες, μία για την αρχική καταγ­γε­λία και μία για τις 2 μετα­γε­νέ­στε­ρες.

Η υπε­ρά­σπιση είχε υπο­στη­ρί­ξει με κατη­γο­ρη­μα­τικό τρόπο ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος ουδέ­ποτε άγγιξε ή φίλησε την 15χρονη, ότι τη συγκε­κρι­μένη ώρα βρι­σκό­ταν στην είσοδο της σχολής και στο γραφείο του και ότι την παρου­σία του εκεί μπο­ρού­σαν να βεβαιώ­σουν άλλοι μαθητές. Είχε επι­χει­ρη­μα­το­λο­γή­σει επίσης ότι οι επί­μα­χες συμπε­ρι­φο­ρές παρερ­μη­νεύ­θη­καν μέσα σε ένα περι­βάλ­λον άθλησης όπου η σωμα­τική επαφή και η ανθρώ­πινη αλλη­λε­πί­δραση είναι έντονες και καθη­με­ρι­νές.

Από την πλευρά της, η πολι­τική αγωγή είχε επι­μεί­νει στη συνέ­πεια των περι­γρα­φών των ανή­λι­κων, στην εγγύ­τητα της πρώτης καταγ­γε­λίας προς τον χρόνο του συμ­βά­ντος και στο γεγονός ότι η 15χρονη εξω­τε­ρί­κευσε αμέσως το περι­στα­τικό σε τρίτο ενήλικο πρόσωπο, στοι­χεία που κατά την άποψή της ενί­σχυαν την αξιο­πι­στία της καταγ­γε­λίας.

Το χρονικό της υπό­θε­σης

Η αρχή έγινε στις 19 Φεβρουα­ρίου 2024, όταν μια 15χρονη, συνο­δευό­μενη από τους γονείς της, μετέβη σε αστυ­νο­μικό τμήμα και κατήγ­γειλε ότι την προη­γού­μενη ημέρα, 18 Φεβρουα­ρίου 2024, το από­γευμα, ο 59χρονος εκπαι­δευ­τής εισήλθε στα απο­δυ­τή­ρια της σχολής καράτε, την αγκά­λιασε και τη φίλησε στο κεφάλι και στο στήθος. Η ανήλικη εξε­τά­στηκε παρου­σία παι­δο­ψυ­χο­λό­γου και περιέ­γραψε μια πράξη χωρίς τη συναί­νεσή της, η οποία της προ­κά­λεσε φόβο και αμη­χα­νία. Παρά το περι­στα­τικό, ολο­κλή­ρωσε το μάθημα, ανα­φέ­ρο­ντας στη συνέ­χεια έντονη δυσφο­ρία.

Η μητέρα της κατέ­θεσε ότι η κόρη της παρα­κο­λου­θούσε μαθή­ματα καράτε με τον συγκε­κρι­μένο εκπαι­δευτή επί 5,5 χρόνια και ότι στις τελευ­ταίες 6 προ­πο­νή­σεις είχε παρα­τη­ρη­θεί αλλαγή στη συμπε­ρι­φορά του, με ανα­φο­ρές στη σεξουα­λική του ζωή και ερω­τή­σεις προς την ανήλικη. Ο πατέρας επι­βε­βαί­ωσε ανά­λο­γες πλη­ρο­φο­ρίες, ενώ τρίτο ενήλικο πρόσωπο, εκτός της σχολής, κατέ­θεσε ότι ενη­με­ρώ­θηκε άμεσα από το παιδί για όσα είχαν συμβεί.

Η δημο­σιο­ποί­ηση της καταγ­γε­λίας λει­τούρ­γησε ως κατα­λύ­της. Μέσα σε σύντομο χρονικό διά­στημα εμφα­νί­στη­καν 2 ακόμη ανή­λι­κες. Μία 16χρονη κατέ­θεσε ότι στις 18 Δεκεμ­βρίου 2023 ο 59χρονος την άγγιξε στο στήθος και τη φίλησε στο στόμα. Ακο­λού­θησε μια 14χρονη, η οποία υπο­στή­ριξε ότι 7 μήνες νωρί­τερα βίωσε συμπε­ρι­φορά που την έκανε να αισθαν­θεί άβολα, με απο­τέ­λε­σμα να απο­χω­ρή­σει από τη σχολή. Οι νέες ανα­φο­ρές οδή­γη­σαν στον σχη­μα­τι­σμό δεύ­τε­ρης δικο­γρα­φίας, η οποία συν­δέ­θηκε με την πρώτη ως προς το πρόσωπο του κατη­γο­ρού­με­νου, με δια­κριτή ωστόσο αξιο­λό­γηση κάθε πραγ­μα­τι­κού περι­στα­τι­κού.

Η πρω­τό­δικη κρίση

Η πρώτη δίκη αφο­ρούσε την αρχική καταγ­γε­λία της 15χρονης. Η δεύτερη επι­κε­ντρώ­θηκε στις πράξεις που περι­γρά­φο­νταν από τις 2 νέες καταγ­γέλ­λου­σες και παρου­σί­α­ζαν ομοιό­τη­τες ως προς τον τρόπο τέλεσης. Σε αμφό­τερα τα ακρο­α­τή­ρια εξε­τά­στη­καν μάρ­τυ­ρες κατη­γο­ρίας και υπε­ρά­σπι­σης, με το δικα­στή­ριο να σταθ­μί­ζει την αξιο­πι­στία των κατα­θέ­σεων, τις αντι­φά­σεις και το προ­α­να­κρι­τικό υλικό.

Η ετυ­μη­γο­ρία συν­δύ­ασε αυστη­ρό­τητα ως προς την ενοχή για 2 από τις 3 καταγ­γε­λίες με την ανα­στολή εκτέ­λε­σης της ποινής μέχρι την εκδί­καση της έφεσης. Έτσι ο 59χρονος παρέ­μεινε ελεύ­θε­ρος, υπό την προ­ϋ­πό­θεση τήρησης των όρων που έθεσε η απόφαση. Η κρίση εκείνη έκλεισε το πρώτο κεφά­λαιο της ποι­νι­κής δια­δρο­μής και μετέ­φερε την αντι­πα­ρά­θεση στο επίπεδο του δευ­τε­ρο­βάθ­μιου ελέγχου, όπου φτάνει σήμερα.