Τα 3 ανοιχτά μέτωπα και τα νέα μέτρα της αξιολόγησης

Με τον φάκελο των κόκ­κι­νων δανείων και τη συνά­ντηση του κουαρ­τέ­του με τον υπουργό Οικο­νο­μίας Γιάννη Σταθάκη ανοίγει σήμερα το τρίτο μεγάλο μέτωπο στη δια­πραγ­μά­τευση κυβέρ­νη­σης και δανει­στών – μια δια­πραγ­μά­τευση, με σαφή πλέον πολι­τική πυξίδα το άμεσο κλεί­σιμο της αξιο­λό­γη­σης αλλά και με δεδο­μένη την πίεση προς την Αθήνα για λήψη νέων δύσκο­λων μέτρων.

Η δια­χεί­ριση των κόκ­κι­νων δανείων θα είναι το τρίτο πεδίο εφαρ­μο­γής των εν λόγω δύσκο­λων απο­φά­σεων μαζί με το ασφα­λι­στικό και το φορο­λο­γικό, με την κυβέρ­νηση να βρίσκει εδώ συμπα­γές μέτωπο από την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ.

Ποια κόκκινα δάνεια θα πωλη­θούν

Και οι δύο θεσμοί ζητούν την απε­λευ­θέ­ρωση της πώλησης και των στε­γα­στι­κών κόκ­κι­νων δανείων σε ξένα distress funds, με τη μεν ΕΚΤ να επι­κα­λεί­ται ζήτημα ευστά­θειας του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος και ομαλής ολο­κλή­ρω­σης της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης, το δε ΔΝΤ να προ­σθέ­τει και την – δογ­μα­τική – παρά­με­τρο της «μη επι­βρά­βευ­σης των μπα­τα­χτσή­δων».

Με την κυβέρ­νηση, από την δική της πλευρά, να επι­μέ­νει στην προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας και των «μη εχόντων», το μεγάλο αγκάθι της δια­πραγ­μά­τευ­σης είναι τα κρι­τή­ρια με τα οποία θα ορι­στούν οι ευαί­σθη­τες κατη­γο­ρίες πολιτών και οι εξαι­ρέ­σεις από την πώληση σε ξένα funds – εξαι­ρέ­σεις, που οι δανει­στές απαι­τούν να είναι εξαι­ρε­τικά περιο­ρι­σμέ­νες και, στην πράξη, να αφορούν μόνον όσους βρί­σκο­νται στο όριο της φτώ­χειας.

Στον αντί­ποδα, παρά­γο­ντες του υπουρ­γείου Οικο­νο­μίας δια­μη­νύ­ουν ότι θα δοθεί μάχη μέχρι τέλους προ­κει­μέ­νου να εξαι­ρε­θούν από την πώληση όλα τα δάνεια που έχουν ως υποθήκη την πρώτη κατοι­κία, φαί­νε­ται όμως πως μια τέτοια λύση πολύ δύσκολα θα περάσει χωρίς αυστηρά εισο­δη­μα­τικά και κοι­νω­νικά κρι­τή­ρια.

Το φορο­λο­γικό και το δημο­σιο­νο­μικό κενό

Στο έτερο ανοιχτό πεδίο της δια­πραγ­μά­τευ­σης, εκείνο του φορο­λο­γι­κού και του δημο­σιο­νο­μι­κού κενού, μετά και την συνά­ντηση κουαρτέτου-Τσακαλώτου την Κυριακή έχει επέλθει συμ­φω­νία ως προς το κενό που πρέπει να καλυ­φθεί από τα νέα φορο­λο­γικά μέτρα και το οποίο προσ­διο­ρί­ζε­ται περί τα 800 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Δεν υπάρχει όμως συμ­φω­νία για το πόσο – και όχι πλέον για το εάν – θα μειωθεί το αφο­ρο­λό­γητο όριο, ούτε και για το πιο καθο­ρι­στικό ζήτημα που είναι το εισο­δη­μα­τικό επίπεδο πάνω από οποίο θα ισχύ­σουν αυξη­μέ­νοι συντε­λε­στές φορο­λό­γη­σης.

Σύμφωνα με κυβερ­νη­τι­κές πηγές, βρι­σκό­μα­στε τώρα στη φάση που η κυβέρ­νηση έχει παρα­δώ­σει την αντι­πρό­τασή της στους δανει­στές προς επε­ξερ­γα­σία – μια αντι­πρό­ταση, η οποία περιο­ρί­ζει τη μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του και την κρατά αρκετά πάνω από τις 7.000 ευρώ στις οποίες ζητά να κατέβει το κουαρ­τέτο.

Οι δανει­στές απέρ­ρι­ψαν την έτερη ελλη­νική πρόταση για εξοι­κο­νό­μηση μέρους των εσόδων του φορο­λο­γι­κού από άλλες πηγές, όπως η περι­κοπή δαπανών, ενώ επι­μέ­νουν και στην επιβολή αυξη­μέ­νου φορο­λο­γι­κού συντε­λε­στή για εισο­δή­ματα χαμη­λό­τερα του πλαφόν των 30.000 ευρώ που έθετε το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών.

Σημα­ντική είναι η από­σταση και στο δημο­σιο­νο­μικό κενό, το οποίο και θα καθο­ρί­σει το συνο­λικό ύψος των μέτρων που θα απαι­τη­θούν – μια από­σταση, που εξα­κο­λου­θεί να χωρίζει και τους δανει­στές μεταξύ τους με τη μεν ευρω­παϊκή πλευρά να βλέπει κενό περί το 2,5% με 3,5% του ΑΕΠ, το δεν ΔΝΤ να παρα­μέ­νει στον ιλιγ­γιώδη «πήχη Τόμσεν» του 4,5% έως 5,5%. Είναι ενδει­κτικό ότι, όπως ανα­φέ­ρουν κυβερ­νη­τι­κές πηγές, σ’ αυτή τη φάση η συζή­τηση για το δημο­σιο­νο­μικό κενό γίνεται επί «υπο­θε­τι­κού» σενα­ρίου προ­κει­μέ­νου να ξεπε­ρα­στεί ο σκό­πε­λος της δια­φω­νίας ευρω­ζώ­νης και ΔΝΤ. Το εν λόγω σενάριο κινεί­ται πιο κοντά στους υπο­λο­γι­σμούς της Κομι­σιόν, με την Αθήνα πάντως να επι­μέ­νει ότι το κενό δεν ξεπερνά το 1% του ΑΕΠ.

Κατά τις ίδιες πηγές, το θετικό στοι­χείο είναι πως γίνεται απο­δε­κτό το επι­χεί­ρημα της ελλη­νι­κής πλευράς για κάλυψη μέρους του δημο­σιο­νο­μι­κού κενού από την ενι­σχυ­μένη ανά­πτυξη και τα αυξη­μένα έσοδα, που θα αντι­σταθ­μί­σουν μέρος των ανα­γκαίων μέτρων.

Ο γόρδιος δεσμός του ασφα­λι­στι­κού

Στο τρίτο πεδίο της δια­πραγ­μά­τευ­σης, το ασφα­λι­στικό, οι περι­κο­πές στις επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις θα είναι το τελευ­ταίο, και το πιο ακαν­θώ­δες, θέμα που θα μπει στο τραπέζι των συνο­μι­λιών του υπουρ­γού Εργα­σίας Γιώργου Κατρού­γκα­λου με το κουαρ­τέτο.

Οι μειώ­σεις στις επι­κου­ρι­κές θεω­ρού­νται δεδο­μέ­νες, το ζητού­μενο ωστόσο είναι εάν θα έχουν την γενι­κευ­μένη μορφή που μέχρι στιγμής ζητούν οι πιστω­τές ή εάν θα συγκρα­τη­θούν σε περιο­ρι­σμένη και στο­χευ­μένη κλίμακα όπως επι­διώ­κει η κυβέρ­νηση.

Σκληρό είναι το παζάρι και για την εθνική σύνταξη, με τις τελευ­ταίες πλη­ρο­φο­ρίες από την κυβέρ­νηση να φέρουν το κουαρ­τέτο να ζητά μείωσή της στα 320 ευρώ. Το υπουρ­γείο Εργα­σιας υπο­στη­ρί­ζει ότι το επίπεδο των 385 ευρώ για την εθνική σύνταξη παρα­μέ­νει αδια­πραγ­μά­τευτο, έχει ανοίξει όμως συζή­τηση για το εάν θα χορη­γεί­ται μετά από 15 έτη ασφά­λι­σης όπως προ­έ­βλεπε το αρχικό σχέδιο Κατρού­γκα­λου ή μετά τα 20 έτη όπως θέλουν οι δανει­στές.

Ανάλογη είναι και η συζή­τηση για ανα­προ­σαρ­μο­γές στα ποσοστά ανα­πλή­ρω­σης των νέων συντά­ξεων, δηλαδή, για ακόμη χαμη­λό­τε­ρες συντά­ξεις στο εξής, όπου επίσης δια­γρά­φε­ται συμ­βι­βα­σμός και χαμη­λό­τε­ροι συντε­λε­στές για όσους έχουν και πιο χαμηλές εισφο­ρές.

tvxs.gr